Tom, Rozdzial

 1     1, 7 |      bezpańskie.~Ale chłopi jeli krzyczeć, jeli wydziwiać; a mamrotać
 2     1, 8 |        się, chwycił płotka i jął krzyczeć i mamrotać:~- Gospodarz
 3     1, 9 |           zęby zacinał, żeby nie krzyczeć w głos i nie wyklinać, a
 4     1, 10|        łzy, nieprzytomnym głosem krzyczeć:~- Na żebrę ino nam iść,
 5     1, 10| przyskoczył i osłonił, i również krzyczeć począł:~- I ja przywtórzę,
 6     1, 11|        poszła znowu do chłopaków krzyczeć, czemu nie wstają.~Za powrotem
 7     1, 11|   młodsze zaczęły za nim gonić i krzyczeć:~Kle, kle, kle,~Twoja matka
 8     1, 12|         zaczął ze wszystkich sił krzyczeć, aż Witek się obudził i
 9     1, 12|          do nogi, że Kuba zaczął krzyczeć wniebogłosy.~- I panna przy
10     2, 13|      kupcy wrócili i jak zaczęli krzyczeć, handryczyć a przysięgać,
11     2, 13|          ino prędko!... - zaczął krzyczeć i unosić się.~Hanka zamarła
12     2, 18| markotność rozebrała, że zaczęła krzyczeć na Józkę i pędzać ją, by
13     2, 21|          tak szarpały, że choćby krzyczeć wniebogłosy, a łbem tłuc
14     2, 24|        się przedzierać naprzód i krzyczeć wniebogłosy:~- Oboje winowaci,
15     2, 24|  wszystko, przez niego! - począł krzyczeć i ogarnęło go jakby szaleństwo
16     2, 24|       już ruchać się nie mógł ni krzyczeć, ni uciekać, więc przywarł
17     2, 25|          sobie i chciało się jej krzyczeć ze wszystkich sił, na cały
18     2, 25|      rzucili się we środek i nuż krzyczeć, nuż pomstować a judzić...
19     2, 25|      przemówił, zaczęli w tłumie krzyczeć:~- Prowadźcie, Macieju!
20     2, 25|      piersi i zaczął wniebogłosy krzyczeć:~- Ociec! Zabili go! Zabili! -
21     3, 26|          chłopaki poczęły na wsi krzyczeć: "Strażniki jadą!" ~Jakoż
22     3, 30|   sielnie wytrząchać pięściami a krzyczeć, jako co dnia, co godzina
23     3, 31|        wiada kaj i po co, że ino krzyczeć się chciało, przeciągać
24     3, 32|         jęły się za łby wodzić i krzyczeć, wyciągnęła je za drzwi,
25     3, 32|       jęła wytrząsać pięściami a krzyczeć, co ino ślina przyniesła.~-
26     3, 32|      jęły się z nimi przemagać i krzyczeć przekomarzając:~ ~Reh! reh!
27     3, 34|        wstrzymał się nieco i jął krzyczeć z całych sił:~- A to nie
28     3, 35|          głowie, kopać w zajdy i krzyczeć wniebogłosy. Oganiał się
29     3, 36|         strach go porwał, chciał krzyczeć, ale głosu już nie wydobył
30     4, 37|        jednej łzy, nie poredziła krzyczeć, a jeno chodziła błędna,
31     4, 37|          przódzi to ino wiedział krzyczeć: z drogi, chamie, bo batem!~-
32     4, 38|        chybać ludzi za orzydla i krzyczeć:~- A komorniki to co? Psi
33     4, 39|     chciała bić głową o ścianę i krzyczeć wniebogłosy, jeno co się
34     4, 39|          wybierą pisklęta, że ni krzyczeć, ni bronić, ni uciekać już
35     4, 41|    Jantoś! Puść! Loboga, bo bede krzyczeć!~Ale mogła się to już wydrzeć
36     4, 43|          chciało się jej śmiać i krzyczeć, i kajś lecieć, i całować
37     4, 44|    wszyscy naraz zaczęli prawić, krzyczeć i sprzeczać się zajadle,
38     4, 48|        naraz się zerwał i zaczął krzyczeć jakby do wszystkiego świata:~-
39     4, 48|           puść me, puść, bo będę krzyczeć!...~- ...głupia... Czego