Tom, Rozdzial

 1     1, 1 | zatknęło, myślałam, że mojej...-zawołała z ulgą Anna.~- Witek ją
 2     1, 2 |         O mój Jezu, mój Jezu! - zawołała Józia.~Ambroży wyjął z kieszeni
 3     1, 2 |      dyć się rucha kiej żywy! - zawołała zdumiona, odstawiła szkopek,
 4     1, 4 |         a wy głupie wierzyta! - zawołała namiętnie.~- Mówię po dobremu:
 5     1, 5 |       weź szalik, bo chłodno! - zawołała do syna.~- Ciepło mi, zupełnie
 6     1, 5 |    parobeczek...~- Abo i nie! - zawołała zuchowato, bakierując nieco
 7     1, 6 |        skończycie to dzisiaj? - zawołała do Borynianki, która z Hanką
 8     1, 6 |        ojcu nie dali, oho!... - zawołała energicznie Józia.~- Młódka
 9     1, 7 |   puszczał.~- Zapalę światło! - zawołała, że to się już mroczyło
10     1, 7 |         Będzie dzisiaj u nas! - zawołała Józia.~- Bez całe trzy roki
11     1, 7 |         wiecie, co się stało! - zawołała wpadając zadyszana Nastusia
12     1, 8 |        najlepiej.~- Targujcie - zawołała wesoło.~- Jałowicę byśmy
13     1, 8 |         ino, córuchno, chodź! - zawołała na dziewczynę, której wójt
14     1, 10|      mnie podjeść przychodzą! - zawołała, bo i przy tym gniewała
15     2, 13|          że te zapowietrzone! - zawołała ze złością.~Jakoż od karczmy,
16     2, 14|        w głowie powstało? co? - zawołała prędko.~- Mówię wam, jak
17     2, 14|     samo umyśliłam, tak samo! - zawołała radośnie - po co szukać
18     2, 17|     stało?...~- Nie wiecie?.. - zawołała Nastka. - A to przed świętami
19     2, 17|        A zaraz polecę, zaraz! - zawołała skwapliwie a w ogniach cała.~-
20     2, 18|       postać...~- Pietrek!... - zawołała.~- Cicho, Jaguś, cicho!~-
21     2, 22|     ktosik chodzi pod oknami! - zawołała.~- Słychać, jak śnieg skrzypi
22     3, 28|        młynarz na borg dadzą! - zawołała rozwodząc ręce z rozpaczą.~-
23     3, 28| beczkach stoi zboże do siewu! - zawołała, niby nie rozumiejąc.~Zaklął
24     3, 28|        Bożym świecie nie wie! - zawołała żałośnie nad Boryną.~- I
25     3, 28|        tam wszedł do chałupy! - zawołała naraz Hanka.~- Kowal poszli
26     3, 30|        garnków i macania kur! - zawołała Nastka.~- Bo się ozgniewam
27     3, 30|         bydło czas obrządzać! - zawołała.~- Pewnie komu święta, to
28     3, 31|      właśnie sień przechodziła, zawołała jej Hanka, wódką częstując:
29     3, 33|       No cóż? co ci wyczytał? - zawołała biegnąc ku niej.~Tereska
30     3, 33|      często.~- Gospodyni idą! - zawołała dziewka, ruchając mocno
31     4, 39|          a chodźcież do kupy! - zawołała na drugą stronę, kaj się
32     4, 39|  puszczając te słowa mimo uszów zawołała:~- A przypędzi bydło Witek,
33     4, 40|        macie...~- A mam! Mam! - zawołała stając w nagłym podziwie
34     4, 41|     Pietrek, kajże to drzewo? - zawołała znowu Hanka.~- A tam, kaj
35     4, 41|         do zachodu przeschnie - zawołała oknem, ale Józka już była
36     4, 43|       ci j będzie na zdrowie! - zawołała przez płot i zniknęła.~Leciała
37     4, 45|     ucieszona z jego odwiedzin, zawołała na Jagusię zajętą kajś w
38     4, 47|     usiadła i wyciągnąwszy ręce zawołała mocnym, a jakoby cudzym