Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |         się gruchot zsypywanych do wozów kartofli... miejscam orano
 2     1, 1 |       rżenia, porykiwania, turkoty wozów coraz ostrzej brzmiały w
 3     1, 2 |    podnosiły się kurzawy i turkoty wozów, i porykiwania krów, które
 4     1, 3 |        gdzie już stało kilkanaście wozów z wyprzęgniętymi końmi.~
 5     1, 5 |           lasów, widny był łańcuch wozów, toczących się wolno, krok
 6     1, 5 |         miseczki, a wszystkie spod wozów, spod ścian i prosto z błocka
 7     1, 5 |            kupiło się dosyć ludzi, wozów i leżały całe zagony świń
 8     1, 5 |       drodze rozlegały się turkoty wozów i ochrypłe śpiewy pijaków,
 9     1, 6 |    brodzące za liściami spadłymi z wozów.~Staw szamotał się w ciasnych
10     2, 13|  hurkotania, jakby tysiące pustych wozów a w pędzie największym przejeżdżało
11     2, 22|         ale sam, bez czeladzi, bez wozów i koni, piechty, zbiedzony,
12     3, 28|        gdziesik, szukają klucza od wozów, którego byli kiejś pożyczyli
13     3, 29|          aby wieś dała dwadzieścia wozów i ludzi do szarwarku, by
14     3, 29|        wyrwy...~- Powiedzielim, że wozów ni koni nie damy.~- Któż
15     3, 30|       trzęsły się ostatnie turkoty wozów i głosy zamierające w pustych
16     3, 30|          tobołkami, że kilkanaście wozów toczyło się do miasta i
17     3, 30|          dalekie jeszcze dudnienie wozów, krzyki ptactwa na ogorzeliskach
18     3, 30|           coraz więcej nadjeżdżało wozów i coraz rozgłośniej wrzały
19     3, 30|          Zbudził ją dopiero turkot wozów pędzących po wybojach, bo
20     3, 30|          bladym zarzewiem.~Turkoty wozów, krzyki łudzi, ryki, straszna
21     3, 31|          jęły się wytaczać szeregi wozów.~- Jadą z Woli!~- Jadą z
22     3, 31|            przygiętych w pługach i wozów po miedzach.~Niby pszczelny
23     3, 31|             konie, już założone do wozów, rżały przed domami.~Ksiądz
24     3, 31|          im na to odwracając się z wozów:~Teraz, Maryś, takie ziąby -~
25     3, 34|       zwożą, bo dobrze trzydzieści wozów będzie z gałęziami. Stacho
26     3, 34|           i coraz więcej turkotało wozów, z drugich wsi jadących.~
27     3, 35|           a rozgłośniały turkotami wozów i rozmowami, śmiechy dzwoniły
28     4, 38|         ginęły w tej nawale ludzi, wozów i koni.~Rwetes też był coraz
29     4, 38|        kwik koński roznosił się od wozów.~Nawet dziady pocichły,
30     4, 38|          przeciskając przez gęstwę wozów i koni, ale żaden nawet
31     4, 38|           naszczekiwania i turkoty wozów.~Wtedy taka radość rozparła
32     4, 38|   przebrała się do niego z tyłu od wozów, pod którymi siedział.~-
33     4, 38|            rozkładali się w cieniu wozów, nad stawem, to w sadach
34     4, 39|          beki, gęgoty i turkotania wozów trzęsły się nad wsią, zaś
35     4, 41| bełkotliwie w ciasnych brzegach. Z wozów zwalali chojary, ledwie
36     4, 43|            grzmiało, jakby tysiące wozów pędziło po zmarzłej grudzi,
37     4, 49|      radosne, nawoływania, turkoty wozów i jaśniały opalone, szczęsne
38     4, 49|        niekiedy dochodziły turkoty wozów, szczęki naostrzanych kos