Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |        znowu Jagustynka.~- Tym się krzywda nie stanie, bo ma ją kto
 2     1, 2 |     młynarz ma więcej... złodziej, krzywdą ludzką a procentami, a oszukaństwem
 3     1, 3 |            sędziami z krzykiem :~- Krzywda to moja, krzywda! a dzieciak
 4     1, 3 |      krzykiem :~- Krzywda to moja, krzywda! a dzieciak jego, prześwietny
 5     1, 8 |              Nie będzie jej nijaka krzywda, to ja, wójt, wama mówię -
 6     1, 8 |            Miarkujecie , że to nie krzywda wasza, i te sześć morgów
 7     1, 10|            abo i więcej!~- Jak wam krzywda, idźcie se poszukać lepiej!~-
 8     1, 11|            Dobrze widzę, że mu się krzywda dzieje...~- To może byś
 9     1, 11|           tak myślę, że się Antkom krzywda stała i dzieciom, to i kara
10     1, 11|      świadkowie przytwierdzą, komu krzywda i komu sprawiedliwość, ale
11     2, 13|           zabiega, ale sama czysta krzywda go piekła kiej ogień i rosła
12     2, 15|              Nie boli! Jednaka nas krzywda spotkała, to i bolenie jednakie.~-
13     2, 17|         rozsądzić, by się sierotom krzywda nie stała, jechać muszę,
14     2, 18|           parob jeden, obieżyświat krzywdą ludzką się dorobił, a teraz
15     2, 18|            za kogo, a jak się mnie krzywda stanie, to chyba ten pies
16     2, 19|    popuszczają, źle juści jest, bo krzywda - ale to jest najgorsze,
17     2, 22|           możesz, bo mi się wielka krzywda stała.~Głupi, nie pomiarkował,
18     2, 25|         okropnie, że stała się jej krzywda, stała się jej taka straszna
19     2, 25|             bo się naród ozeźlił i krzywdą swoją ostargał na wnątrzu,
20     2, 25|            gospodarze a komorniki! Krzywda się nam wszystkim stała,
21     2, 25|           się nam wszystkim stała, krzywda równa, jakiej ni ścierpieć,
22     3, 26|         Żydom. Jeli go wnet rąbać! Krzywda była taka i sprawiedliwości
23     3, 28|            moją szkodę. Przecież z krzywdą naszą tu siedzi... jakże,
24     3, 28|     wymiarkować, w czym się Jagnie krzywda dzieje.~Rocho przegryzał
25     3, 29|        zaczęli już miarkować, jako krzywda Lipiec jest krzywdą wszystkiego
26     3, 29|           jako krzywda Lipiec jest krzywdą wszystkiego narodu chłopskiego.
27     3, 30| niesprawiedliwość ustanie, wszelka krzywda weźmie zapłatę, a płakania
28     3, 30|        handlują wespół z Żydami, a krzywdą ludzką se pomagają... a
29     3, 32|     nacierzpieli...~- Taka im była krzywda, że się w cieple wyspali
30     3, 33|           A bodajś się struła moją krzywdą! żeby cię pokręciło! żebyś
31     4, 37|             A juści, bo mu to jaka krzywda była!~- Ale i dobrości też
32     4, 38|         nie trzymaj, kiej się mnie krzywda dzieje.~- Juści, co za tobą
33     4, 38|           białym. Zawżdy się naszą krzywdą pasły, to i tera chcą się
34     4, 41|     szeptał z tkliwością.~- I taka krzywda mi się stała, to i ty powstajesz
35     4, 42|           dalej. - Gryzie ich moja krzywda! Gryzie!- powtórzył z głęboką
36     4, 43|          potrzebuję, niech se moją krzywdą trumnę wyścieli! - wybuchnął
37     4, 48|      zapłać za dobre słowa, ale co krzywda, to krzywda! - mruknęła
38     4, 48|          słowa, ale co krzywda, to krzywda! - mruknęła stara.~- Nie