Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |       grube karki....~Cicho się zrobiło, że słychać było tych, co
 2     1, 3 |       ona za mną. Gorąco mi się zrobiło, bo laboga, taka świnia,
 3     1, 4 |   Spuścił oczy, bo wstyd mu się zrobiło i strach, żeby nie poznali.~
 4     1, 9 |      dechu... i tak mu się ckno zrobiło w dołku, jakby już miał
 5     1, 12| baczenie na wszystko.~Cicho się zrobiło, tyla że za oknami dzieci
 6     2, 13|         stron.~Juści, że Antkom zrobiło się w sercach kiej na pogrzebie,
 7     2, 24|          bo w Lipcach tego dnia zrobiło się jakoby święto niespodziane,
 8     2, 25|       się skryły, pociemniało i zrobiło się na świecie posępnie,
 9     3, 28|        do domu, ale żal się jej zrobiło wydatku zbędnego, iż gdyby
10     3, 29|   daleki...~A widniej się jakoś zrobiło i cieplej, jeno ten uprzykrzony
11     3, 29|      zawżdy...~Zaraz z południa zrobiło się na wsi jakby święto,
12     3, 30|  wykończania kogutka.~A w izbie zrobiło się jakoś sennie i smutno.
13     3, 30|         Antku, że zaś cicho się zrobiło, bo stary dzieci powiódł
14     3, 30|   płakać, co się to z człowieka zrobiło! - rozpowiadała siadając
15     3, 31|       robiła od rana, pusto się zrobiło na wsi, dzieci jeno kajś
16     3, 32|      syta, że to ciepło już się zrobiło galante, pozrzucały z głów
17     3, 32|      nutę wyciągali, mnogim zaś zrobiło się pilno zgwarzać ze swoimi.
18     3, 33|       dziewka.~Tereska zmilkła, zrobiło się jej strasznie żałośnie,
19     3, 33|      samą chałupą, przypołudnie zrobiło się nagrzane, ciepłem wiało
20     3, 33|       drugiemu, że jakby piekło zrobiło się we wsi. Co dnia bowiem
21     3, 34|     śpiesznie, bo nijako się im zrobiło, że nie odzywając się już
22     3, 35|      jej twarz wymizerowaną, że zrobiło mu się żal.~- Jaguś! - szepnął
23     4, 37|         kościoła, zaś u Borynów zrobiło się całkiem cicho, tyle
24     4, 37|         trumnie, okadził ją, aż zrobiło się niebiesko od dymów,
25     4, 37|       przyszedł ciemny wieczór, zrobiło się jakoś dziwnie cicho,
26     4, 38|        przejmująco, na smętarzu zrobiło się cicho jak przódzi, ale
27     4, 38|     Przycichły Lipce, pusto się zrobiło przed kościołem, ale jeszcze
28     4, 39|       tam!~I poleciała, w izbie zrobiło się cicho jakby w grobie.~
29     4, 41|        poniesie...~Wstyd mu się zrobiło, rozejrzał się, czy aby
30     4, 43|        chociaż bowiem nazajutrz zrobiło się tak gorąco, znojnie,
31     4, 44|        przekładając na polskie.~Zrobiło się cicho, słuchali w skupieniu,
32     4, 45| człowieczy rozum nie rozbierze. Zrobiło mu się jakoś strasznie,
33     4, 45|     Jasiem i tak się im wkrótce zrobiło wesoło, tak gruchali śmiechem
34     4, 47|   zapasów, a z tego wszystkiego zrobiło się tylachna skrzętu i rwetesów,
35     4, 47|          I padła wznak.~W izbie zrobiło się straszno, buchnęły płacze,
36     4, 49|       Rozdział 13~U Dominikowej zrobiło się już zgoła nie do wytrzymania,
37     4, 49|   cichość przejęła żniwne pola, zrobiło się jakby święte nabożeństwo