Tom, Rozdzial

 1     1, 5 |          ostających nie zabiegają. Proboszcz nieraz o tym mówił do mojego.~-
 2     2, 14|         wstyd, a co by to i ksiądz proboszcz na to powiedział! A wynoś
 3     3, 28|           ruszą.~- Hale, łaznowski proboszcz długo nie strzyma, powiadali,
 4     3, 29|       chyląc pokornie do ziemi, bo proboszcz ano nadszedł niespodziewanie.~-
 5     3, 30|           do swojego miejsca, kiej proboszcz wyszedł z nabożeństwem,
 6     3, 31|   wyjrzawszy za nim powiedziała:~- Proboszcz z Rochem przejechali.~-
 7     3, 32|            to od połednia świątko! Proboszcz procesję zapowiadał, odłożoną
 8     3, 32|          przestaniecie! - krzyknął proboszcz na chłopaków śmigających
 9     3, 33|            na dróżkę Kłębową, a tu proboszcz stoi z brewiarzem, rozgląda
10     3, 34|            ze spieki, a choć i sam proboszcz spotniały był i czerwony
11     3, 35|      ludzie zaczęli ściągać z pól, proboszcz poszedł na wieś i niby to
12     4, 37|        większej ochoty! - krzyknął proboszcz i wycierając spoconą łysinę,
13     4, 37|       wkrótce po południu nadszedł proboszcz z organistą, przyszli braccy
14     4, 37|            Deus" - zaśpiewał znowu proboszcz, przywtórzył mu słupski
15     4, 37|   prześpiewali jeszcze coś niecoś, proboszcz stanął na kupie wywalonego
16     4, 37|             na nic nie bacząc.~Zaś proboszcz pociągnął nosem z tabakiery,
17     4, 37|   popamiętają łajdusy jedne.~Mocno proboszcz powiadał, do serca i tak
18     4, 37|          ksiądz wraz z dziedzicem.~Proboszcz pocieszał łaskawie sieroty,
19     4, 38|            lub jakiej bądź osłony.~Proboszcz był właśnie wychodził ze
20     4, 38|          tych księżych szkołach.~- Proboszcz go sprowadził na odpust
21     4, 38|            wozach.~Zaś na plebanii proboszcz wyprawiał obiad la księży
22     4, 38|            czas zwolni, jeśli nasz proboszcz napisze o to do niego.~-
23     4, 39|           zaraz się skończy.~Jakoż proboszcz już kończył cichą, żałobną
24     4, 39|          się na was skarżyły, jaże proboszcz pięścią wygrażał.~- Ksiądz,
25     4, 40|          idzie i powiadała, co sam proboszcz oprowadzi kompanię!~- A
26     4, 41|         Antka po miedzy spacerował proboszcz w białym obleczeniu i z
27     4, 41| rozpowiadać, z czym był przyszedł. Proboszcz słuchał uważnie, tabakę
28     4, 44|         miałby go więcej niźli sam proboszcz! Prześmiewajta się, juchy,
29     4, 45|          głodem przymierać. Wiesz, proboszcz się teraz sam godzi z chłopami
30     4, 45|            się wyroić na plebanii. Proboszcz więcej teraz pilnuje swojego
31     4, 45|        dzwonnicę.~- Wody! - ryknął proboszcz puszczając się w cwał za
32     4, 45|          zwłóczył, ale iść musiał.~Proboszcz czekał w ganku przy podwieczorku,
33     4, 45|            i poleciał do kościoła.~Proboszcz wyszedł z wotywą, poprzedzał
34     4, 47|       księżego byka, to niechże im proboszcz zaborguje i co innego.~I
35     4, 48|          poniósł się na plebanię - proboszcz siedział se na ganku z fają
36     4, 48|         pogasły świece! - pytał go proboszcz w zakrystii.~- Tak mnie
37     4, 48|       przez ten śmiertelny smutek.~Proboszcz od ołtarza żegnał odchodzących,