Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |          aż usłyszawszy Hankę w pierwsze izbie, zaciągnął deskę na
 2     1, 5 |     pilnuj i nie przestępuj, na pierwsze miejsce się nie pchaj i
 3     1, 9 |    wczoraj, w niedzielę, wyszły pierwsze zapowiedzi starego z Jagusią...~
 4     1, 9 | Marianny i Antoniego, te, co mu pierwsze przyszły na pamięć...~Zapłacił,
 5     1, 11|         słuchajcie... zaraz, po pierwsze... - ale nie wywiódł do
 6     1, 11|      ziemię.~Późno już było, bo pierwsze kury odzywały się po wsi.~
 7     2, 13|        omdlałym zaraniu, spadły pierwsze krótkie, trzepotliwe wiatry;
 8     2, 13|        Jakże, któreż miało rzec pierwsze i co? - Hanka?... Kiej się
 9     2, 16|      daleko jeszcze do czasu, a pierwsze święta na swojem, to niechaj
10     2, 17|       się.~Jagna porwała się na pierwsze słowa, jakby ją kto żgnął
11     2, 24|   niedźwiedniki szły z karzmy i pierwsze zobaczyły.~- Moiściewy!
12     2, 24|        boć każdemu bliższe są i pierwsze własne troski a frasunki,
13     2, 24|   śmiercią swoją okropny. Przez pierwsze dwa dni prawie się nie ruszała
14     2, 24|    wisielaki, które zawżdy były pierwsze do wszelkiej rozpusty i
15     2, 25|       przeprze, a żadne ustąpić pierwsze nie chciało.~Próżno Dominikowa
16     2, 25|        stronę i tęgo wspierali; pierwsze Rzepczaki hurmą a milczkiem
17     3, 26|    sadzie rozsiadły się Boryny, pierwsze gospodarze i bogacze lipeckie.
18     3, 26|    czekała i miejsce, juści nie pierwsze, ale zawżdy nie ostatnie,
19     3, 27|    ślepie w jadło.~Hanka wzięła pierwsze miejsce w pośrodku przed
20     3, 27|      powie.~- Jęczmiona by siać pierwsze... Do mnie, Chłopy!... ratunku!... -
21     3, 29|       papierek wama przysyła na pierwsze wspomożenie!~Rozwinęła jej
22     3, 29| światłości.~Wkrótce zaturkotały pierwsze wozy zajeżdżając przed cmentarz
23     3, 30|     toczą hardo oczyma, zajmują pierwsze miejsca, a tamte, lipeckie
24     3, 30|       wszędy się rozpręża, kiej pierwsze słońce przygrzeje...~Dygotała
25     3, 31|   rosisty otwarł siwe ślepie; a pierwsze skowronki zaśpiewały, wieś
26     3, 31|  biegnąc przed kościół, kaj już pierwsze wozy zajechały, a wkrótce
27     3, 31|      wpierać w ziemię i wywalać pierwsze skiby czarne i lśniące,
28     3, 32|    naprzód.~- Stać! Nabożeństwo pierwsze - nakazał ostro ksiądz.~
29     3, 34|   dachów w cały świat porwał, a pierwsze pioruny trzasnęły gdziesik
30     3, 36|     samego świtania, skoro jeno pierwsze zorze niebo zrumieniły,
31     3, 36|      Noc musiała być już późna, pierwsze kury zaczęły piać, gdy naraz
32     4, 37|      kajś śpieszyło zdążyć, nim pierwsze kury zapieją, świece też
33     4, 40|         skłoniło się nad bory i pierwsze lękliwe cienie wyłoniły
34     4, 42|      ździebko się przezierało i pierwsze kury biły skrzydłami krzykając
35     4, 48|         kajś w sadzie i zapiały pierwsze kury, szczęściem, co matka
36     4, 49|         krów, kaj niekaj dymiły pierwsze ognie, a już po całych dniach