Tom, Rozdzial

 1     3, 29|     siedziały.~Zwijali się żwawo, jeszczek popędzając do pośpiechu,
 2     3, 30|       winien, dworskim nie płaci, jeszczek ordynarii na Nowy Rok należnej
 3     3, 32|              A tu nikaj nikogo!~- Jeszczek za wcześnie; dobrze, by
 4     3, 32|           białym czołem, zwisając jeszczek półkoliście kiele uszu,
 5     3, 33|          stawu wypadały rozdziane jeszczek kobiety, ktosik drwa rąbał;
 6     3, 33|         Kto ma dosyć, to chciałby jeszczek więcej - mruknęła dziewka.~
 7     3, 33|           Jasiek, to mu ją oddam, jeszczek gorzałki postawi, żem mu
 8     3, 33|     widzieli, zaś niejeden radził jeszczek, by z wójtem nie zadzierali,
 9     3, 33| wykłoszone, pięknie wyrosłe, szły jeszczek galanto w górę, jaże chałupy
10     4, 37|     postronku.~- Młynarz do niego jeszczek lepiej ryczy, jeno co przez
11     4, 37|         szarawą kurzawą, w której jeszczek barzej rozzieleniły się
12     4, 38|            prędzej prowadź, bo me jeszczek ugryzie ta suka.~I poszła
13     4, 38|           jak będzie potrza, to i jeszczek pódę! A trzymam nie za nim,
14     4, 39|       prawdę. A zapamiętaj, co ci jeszczek dołożę: jak zechcę, to żebyś
15     4, 40|       niskie łąki i mokradła siwe jeszczek od rosy i mgieł opadających.
16     4, 40|          i znowu się ozgniewał.~- Jeszczek nie podorany! Konie stoją
17     4, 40|            Spomniał sobie, jak to jeszczek niedawno wydzierał się na
18     4, 41|         dorzuć do pieca, bo trzon jeszczek czarniawy!~Ale Józki nie
19     4, 41|         Niech woła, a juści, może jeszczek statki mył będę!~- Głuchyś
20     4, 41|  Odebrałeś to już swoje gronta?~- Jeszczek nie wyszedł czas po śmierci
21     4, 41|         na drzwiach i rachować.~- Jeszczek do żniw zarobiłbym ze trzysta
22     4, 41|           Cóż, dziesięć roków toć jeszczek nie życie, można przetrzymać...~-
23     4, 41|           o tym kreminale, to cię jeszczek barzej zafrasuje! Jakże,
24     4, 41|           Bym poredził, to bym ci jeszczek dołożył! - splunął i wziął
25     4, 43|        czym bliżej ku żniwom, tym jeszczek barzej wzmagała się spiekota,
26     4, 43|          błota. Przyłożyłam się i jeszczek nie usnęłam, a tu znowu
27     4, 43|       dała mi maciorkę, prosię to jeszczek, ale będzie z niego pociecha,
28     4, 43|          pazurów rozzłoszczona.~- Jeszczek raz me tkniecie, to wam
29     4, 44|        drugi dał, co tera mamy, i jeszczek musiał ich pokarać, co nie
30     4, 44|          sztrafu...~Juści, co się jeszczek wstrzymali klnąc jeno coraz
31     4, 44|         zuchwały, uciekł z kozy i jeszczek ogon zadarł na pana wójta!~
32     4, 46|           Mało to was nabuntował? Jeszczek przez niego cała wieś ucierpi...~-
33     4, 49|   poredziła zaradzić wszystkiemu, jeszczek ona utykała o kiju, z przewiązanymi