Tom, Rozdzial

 1     1, 5 |      zakłopotany.~- Józia, daj no gorzałki i co przegryźć, co mamy
 2     1, 5 |           złotówkę.~- Na co ci?~- Gorzałki bym się napił i przegryzł
 3     1, 5 | rozczochraną głowę. - Przynieś no gorzałki i co zjeść...~- Ani dydka
 4     1, 7 |         namawiań.~- Nawet i smaku gorzałki nie znam i nie ciekawam
 5     1, 8 |            to pił będę... Żydzie, gorzałki! ~- Cichoj, Szymek, cichoj,
 6     1, 9 |         to i niektóremu, co nigdy gorzałki nie pije... - powiedział
 7     1, 11|    weselników - gdzie im wynosili gorzałki, gdzie zapraszali do wnętrza,
 8     1, 12|           michami roznosili, a co gorzałki wychlali, a co piwa, co
 9     1, 12|        Cichojta! Przyjąć go czym, gorzałki mu dać! - wołał wójt.~-
10     2, 19|           kazał se wnet narządzić gorzałki przegotowanej z miodem,
11     2, 25|    niejednemu trza się było napić gorzałki dla pokrzepienia, drugie
12     3, 27|         Czas znajdzie!... wie, że gorzałki żałować nie będę, a on jeno
13     3, 28|      kilkanaście złotych, jako że gorzałki wzięła więcej, aby już i
14     3, 28|         nierada tym przymówkom do gorzałki.~- Bo wczas, jeszcze się
15     3, 28|           choć było jej nieco żal gorzałki, trudno, skoro musiała,
16     3, 28|     żałując dobrych słów ni nawet gorzałki, miała się jednak na baczności.
17     3, 28|       jadł kiełbasy nie będzie, i gorzałki nie posmakuje?- ciągnęła
18     3, 29|          karczmie.~- Nachlały się gorzałki i dalejże chodzić po chałupach,
19     3, 30|  rozchodziły, przysapki a bulgoty gorzałki, bo Hanka nie żałowała nikomu,
20     3, 30|        niezgorsze, ale byście się gorzałki przegotowanej z tłustością
21     3, 30|      naniosła święconego i flachę gorzałki z miodem, bo Hanuś, choć
22     3, 30|        goście użalać się nad nią, gorzałki pociągać, słodkim plackiem
23     3, 31|          idzie z rodu, któren się gorzałki nie wyprzysięgał - ozwał
24     3, 31|       Przegadywali, nie szczędząc gorzałki, ale nie wyszły i dwa pacierze,
25     3, 31|      żałowały bowiem ni mięsa, ni gorzałki...~We wszystkich chałupach
26     3, 33|          to mu ją oddam, jeszczek gorzałki postawi, żem mu kobiety
27     3, 34|           gospodarzy, postawił im gorzałki raz i drugi, aż kiej się
28     3, 34|    stojący ze swoimi kamratami.~- Gorzałki bym się z wami napił na
29     3, 34|           nasza, chłopcy! Żydzie, gorzałki! - krzyknął Płoszka we drzwi.~-
30     4, 39|    Cyganów!~- Postawcie mu wiadro gorzałki, to może wyjdzie! - zaśmiała
31     4, 45|         może dać kieliszek fajnej gorzałki? Ja mam dla siebie, ale