Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |         szepnął mu ktoś z boku.~- La Pana Jezusa i tej Panienki... -
 2     1, 4 | westchnieniami, krzykiem wołające do Pana o zmiłowanie.~A potem cichość
 3     1, 7 |             Głupiś, mój, piesku, boś Pana swego nie poznał. Jeszcze
 4     1, 7 |       wywieszonym ozorem i wprost na Pana Jezusa. Nie uląkł ci się
 5     1, 7 |             i pijanice, psa boita, a Pana Boga to się nie boita, co?..~
 6     1, 7 |           zwierza dzikiego i nie dał Pana naszego, nie...~Kiej przyszedł
 7     1, 7 |           one faryzeje srogie wiedły Pana na umęczenie - to Burek
 8     1, 7 |            psu Jezusowemu było przez Pana, tak kobieta obyć się nie
 9     1, 7 |              I bez księdza każden do Pana Boga trafi, niech jeno będzie
10     1, 8 |                Stary! Nie obrażajcie Pana Boga! Stary, a sąd miał
11     1, 11|         godne wejście i zawrócili do pana młodego.~A Witek, któren
12     2, 14|           mówili... że jest robota u pana nnłynarza...dopraszam się...
13     2, 15|              ma sprawę...~- Jak tego Pana Boga kocham, tak czystą
14     2, 18|         szeroko opowiadać o bytności pana Jacka. ~Zdumiał się tym
15     2, 18|           wyszło, że dziedzic wysłał pana Jacka do niego, by się wywiedział,
16     2, 22|        spokojnie i szczęśliwie jak u Pana Boga za piecem.~Aż razu
17     3, 31|           rynku!~- Bo krzepka tabaka pana Jackowa, całą paczkę mi
18     3, 33|     niedaleko ze zbóż ozwały się też pana Jackowe skrzypice przywtarzając
19     3, 34|          Pomogę wam, wstąpię jeno do pana Jacka i przed zmierzchem
20     3, 34|            Jagna w pola uciekła, zaś pana wójta ledwie na wóz wdygowali,
21     4, 37|              żony na mężów, sługa na pana... nie uszanują już niczego,
22     4, 37|         stanąć przed strasznym sądem Pana...~Że nawet sam dziedzic,
23     4, 38|              Miemce wyniesły, to już pana dziedzicowa łaska.~- Bo
24     4, 43|            wyrwał.~- A jak spotkacie pana Jacka - powieda z prześmiechem -
25     4, 44|              jeszczek ogon zadarł na pana wójta!~Dogadywali przekpiwając
26     4, 45|           żałował, to pewnikiem i la pana starszego ostawił jakie
27     4, 45|                 Ma za co przepraszać Pana Boga, ma...~Jasio miał duszę
28     4, 45|      naśmiechliwymi ślepiami.~- A to pana Jasia szukają po całej wsi -
29     4, 48|          lubością.~- Bojałam się, co pana Jasia już nigdy nie obaczę...~
30     4, 49|        wyrachował, co na wspomożenie pana wójta zapłacim po trzy ruble