Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |        Zmarnowali mi bydlę!... - wykrzyknął wreszcie stary, obejrzawszy
 2     1, 2 |         sito...~- Ale nie dam! - wykrzyknął prawie głośno - póki rucham
 3     1, 4 |        osiem morgów by wypadło - wykrzyknął bezwiednie.~- Juści, że
 4     1, 7 |    miejscu jak psa wściekłego! - wykrzyknął jeden z parobków.~- A bo
 5     1, 7 |          wszedł, rozłożył ręce i wykrzyknął:~- Same najpierwsze dziewczyny
 6     1, 8 |          Kto? A sam ci Boryna! - wykrzyknął przechylając kieliszek.~-
 7     1, 10|        żniw żebra se lekuje... - wykrzyknął i jął nakładać słomę do
 8     1, 10|        któren przyjechał z lasu, wykrzyknął ~- Na cały tydzień będzie
 9     1, 10|              Łże jak ten pies! - wykrzyknął zapamiętale. Wziął się do
10     1, 10|        siarczyste zatrzasnęły! - wykrzyknął przytomniejąc i bystro spojrzał
11     1, 10|          zazdrośniki, wiadomo! - wykrzyknął w głos, ale coraz więcej
12     1, 12|     posłać, co?~- Dobrodzieja! - wykrzyknął zdumiony. - Dobrodzieja
13     1, 12|          ci łydkę wyżarł czy co? wykrzyknął zdumiony, bo łydka była
14     2, 18|      papierów!~- Nie może być! - wykrzyknął.~- Samam strzygła, to juści,
15     2, 19|    uradzą te słomiane wiechcie!- wykrzyknął Płoszka. - Zbierają się,
16     2, 19|             A to co za jeden ? - wykrzyknął Balcerek.~- To pan Jacek,
17     2, 19|            To Antek poprowadzi - wykrzyknął zapalczywie Balcerek.~Przytwierdzili
18     2, 20|         a teraz okoniem stawa! - wykrzyknął raz do Jagustynki.~- Chleb
19     3, 28|          jaże kości truchleją! - wykrzyknął żałośnie.~- Zęby w ogniu
20     3, 28|         se będzie gospodarzył! - wykrzyknął spieniony.~- Wara ci od
21     3, 28|      mnie, ja to nie organista!- wykrzyknął Jambroż.~- Niech ino szkło
22     3, 33| matczynym ogrodzie.~- Jagusia! - wykrzyknął radośnie.~Jagusia podniesła
23     4, 38|     Miemcy! Miemcy z Podlesia! - wykrzyknął ktosik.~Jakoż i prawda to
24     4, 40|         ho! żółtocha dusi len! - wykrzyknął stając przy zagonach niebieskich
25     4, 42|          ta nie miał poredzić! - wykrzyknął oblatując ją rozgorzałymi
26     4, 42|         a prosił ich nie będę! - wykrzyknął, ale widząc, co jeszcze
27     4, 42|       nie Dominikowe nasienie! - wykrzyknął ze śmiechem ktosik drugi,