Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |          sił duszy wierzącej, tak sercem pełnym ekstazy, że jego
 2     1, 4 |         taki westchnął skruszonym sercem, niejednemu łzy pociekły,
 3     1, 9 |        się już być jednym wielkim sercem, bijącym skargą żałosną...~
 4     1, 10|           zadra tkwiła mu ona pod sercem, jak zła zadra, że jej nie
 5     1, 12|         wciąż i weselił się całym sercem, ochotniej nawet niźli wczoraj,
 6     2, 13|         przystąpić z tym szczerym sercem, jak to zwyczajnie bywa
 7     2, 14|         domu, piła go, obejmowała sercem i brała w siebie z całą
 8     2, 14|           przy niej, a tak daleko sercem, daleko myślami - leżał
 9     2, 14|          jego ramienia, przywarła sercem całym - Nie, już w niej
10     2, 15|     opadały jej ręce i z zamarłym sercem oglądała się dokoła, chcąc
11     2, 16|           nie żałowała i szczerym sercem zniewalała do jadła, cóż,
12     2, 19|         drugimi i wesołości całym sercem zażywali. Rzepecka szlachta
13     2, 25|         każde zawołanie z bijącym sercem a radością, a jeno szła
14     3, 26|    wdzięczna radość zatrzęsła jej sercem, że to Jezus pozwolił dożyć
15     3, 26| spostrzegał.~A radowała się całym sercem, że wszystko tak znajduje,
16     3, 27|       mogły.~Juści, że wdzięcznym sercem przyjmowała nie stowarzyszając
17     3, 30|  wspomniał... Szła ku niemu z tym sercem wiernym i kochającym, utęskniona
18     3, 33|           Słuchała z zamierającym sercem, bo właśnie mąż jej zapowiadał
19     3, 33|       jąkała nieśmiało, z bijącym sercem oczekiwania, że ją przyjmie
20     4, 37|   prześmiechnęła się znacząco i z sercem pełnym słodkich nadziei
21     4, 38|      śpiewał z uniesieniem, całym sercem i wszystką duszą tęskliwą
22     4, 40|            Nasłuchiwała z bijącym sercem, ale cały dom spał głęboko,
23     4, 40|    westchnął z dziwnie ściśniętym sercem. - Nie sposób. - I prostując
24     4, 41|      utrapień.~Słuchała z bijącym sercem, uważnie, nie przepuszczając
25     4, 45|         dała się wszystką duszą i sercem, ani nawet myśląc, na jaki
26     4, 48|     nasłuchiwał z dziwnie bijącym sercem. Gęste krze ich przysłaniały
27     4, 49|        poszedł, chociaż z ciężkim sercem, bo iść musiał.~Karczma