Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |          mógł powstrzymać się od śmiechu, a naród aż huczał z uciechy,
 2     1, 11|           Izba aż się trzęsła od śmiechu, a one tak rozpuszczały
 3     1, 12|   uciesznie, że się pokładali od śmiechu; a z kobiet Wachnikowa nie
 4     2, 15|      kądzielą na oprzęd - co tam śmiechu było, mój Jezus, co zabawy,
 5     2, 17|  zagryzają.~- Nie powiedajcie do śmiechu, bo mnie słuchać nieletko.~-
 6     2, 19|        się niejedni pokładali ze śmiechu; a on rad wielce, podpity
 7     3, 26|      powiedajcie, bo mnie nie do śmiechu !~- Rzekłam, a dołożę, że
 8     3, 27|         pono od bólów gardzieli.~Śmiechu było niemało, że to niejedna
 9     3, 30|       wycyganiać takie rzeczy do śmiechu, jaże za boki się brały;
10     3, 31|           że kiejby przykazał la śmiechu tylko powiesić się któremu,
11     3, 32|      trząsł i łypał powiekami od śmiechu, a wciąż rajcował.~- A dał
12     3, 32|          kroku uciekając od jego śmiechu, co jakby kłami chwytał
13     3, 33|       gada przy dzieuchach.~- La śmiechu jeno mówię. Przeciek powiedają,
14     3, 33|      jaże chłopaki kładły się ze śmiechu, jeno Kłębianki podniesły
15     3, 35|         się jej broda trzęsła ze śmiechu.~- Jakże!... przyjęła, juści.~-
16     3, 35|           co jeno cyganią tak la śmiechu.~- I nie jedną wypominał...
17     3, 36|        co chwila, niecąc wybuchy śmiechu. Hanka dokładała co trochę
18     4, 38|        jaże się za boki brali ze śmiechu.~Katarynka przygrywała zawzięcie
19     4, 39|         głos coraz silniej.~- La śmiechu rzekłem, a wy zaraz z pazurami...~-
20     4, 40|           bez grzechu nie byłoby śmiechu, albo to: kiejby nie grzech,
21     4, 40|   rejenta, to by co znaczyło. La śmiechu go rzuciła!~Cisnął ramionami,
22     4, 42|     oboje rej wiedli pyskując do śmiechu, aże się trzęsły wszystkie
23     4, 43|        ją zabawić i przywieść do śmiechu.~Któregoś dnia przyniósł
24     4, 43|    wiewiórkę, która strasznie do śmiechu skakała po izbie, to młode
25     4, 45|          się za boki, niby to od śmiechu, zawrócił z powrotem, ale
26     4, 47| wrzaskiem.~- La was to ino warte śmiechu, co? Zbóje zapowietrzone,