Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |              długie i spacerować...~- Bociek, Jezu, a dyć się rucha kiej
 2     1, 5 |        pojękiwała w sadach.~Nawet ten bociek z przetrąconym skrzydłem,
 3     1, 11|           klekotał tak zmyślnie, kiej bociek prawdziwy, aż Józia, Witek
 4     2, 16|        przynęty. Łapa z nim był i ten bociek, którego to był w jesieni
 5     2, 16| przypochlebiał, by mu prędzej dali, a bociek, któren miał swoje miejsce
 6     2, 17|               domu, gniewał nawet ten bociek łażący po izbie, że z rozmysłem
 7     2, 20|             krzyknął zrywając się, bo bociek, stojący przy skrzyni nieruchomo,
 8     2, 20|         błyszczący but księdza.~- Dyć bociek, Witek go jesienią przygarnął,
 9     2, 20|            niego, chciał głaskać, ale bociek się nie dał ruszyć, przekręcił
10     2, 20|               pytała Jagna.~- A bo... bociek musiał się kajś przytaić
11     3, 26|           księży dom. Na ganku stojał bociek na jednej nodze i jakby
12     3, 27|           zwięzując czerwoną wełną.~- Bociek to kujnął cię w czoło? -
13     3, 27|         stawem krzyk niecąc gąsiorów; bociek też raz jeden zaklekotał
14     3, 29|        złością:~- Niedługo będzie mój bociek księże kury płoszył, nie!..~
15     3, 30|         pojechali, psy poszły żreć, a bociek w ganku stojał! Maciuś to
16     3, 32|              przyodziewał świat, jeno bociek klekotał gdziesik rozgłośnie.~
17     3, 33|             sadzie spacerował Witkowy bociek, zaś wiater przysłaniał
18     3, 34|              mu przy nogach, a Witków bociek gajdał się pociesznie między
19     3, 34|              na tym rozumiesz co twój bociek. Hanka pedzieli, co żadna
20     3, 35|           dobierając się do mleka, to bociek rozganiał kury i gajdał
21     4, 37|            nieodstępnie i ten Witkowy bociek, któren stojał w ganku na
22     4, 38|              machał wielkim różańcem, bociek odleciał parę kroków i znowu
23     4, 40|            przed dom.~W ganku Witkowy bociek spał na jednej nodze i ze
24     4, 40|               jeno niekiej przeleciał bociek ważąc się ciężko na omdlałych
25     4, 41|             się znowu do roboty, kiej bociek hycnął na ganek, przyczaił