Chap.,  N.

 1   I,10 |        podążających do domu Boga.~Tę wiarę w Jezusa Chrystusa
 2   I,11 |        katolicki i apostolski”11. Te przymioty wskazują na istotne
 3   I,18 |           wpisują się wszystkie w tę perspektywę przygotowania
 4   I,21 |    Zgromadzenia powoływano się na tę naprawdę kluczową i fundamentalną
 5   I,21 |      Zgromadzenie, potwierdziwszy tę prawdę, słusznie podkreśliło
 6   I,21 |        całej prawdy i otwartości. Te znaki czasu nakazują nam
 7  II,30 |      ewangelizacji Afryki. Dzieje te sięgają epoki narodzin samego
 8  II,31 |          św. Monikę i św. Teklę.~„Te świetlane przykłady, podobnie
 9  II,31 |   starożytnego Kościoła. Kościoły te wiele uczyniły i wycierpiały,
10  II,33 |       mową Ducha. Po raz pierwszy tę mowę przyjęły ich serca,
11  II,34 | Kościołowi. Bardzo trafnie opisał tę rzeczywistość Papież Paweł
12  II,37 |   chrześcijańskiej wiary, pełniąc tę misję z poświęceniem i bez
13  II,43 |           ewangelizacji; wartości te mogą się przyczynić do pomyślnych
14  II,47 |    wskazać właściwe odpowiedzi na te pytania, Biskupi — przed
15  II,48 |       Kościół jest przekonany, że te rzesze mają prawo do poznania
16  II,58 |          w Boga Stwórcę, czerpiąc tę wiarę z własnego życia i
17  II,58 |       refleksji Synodu: dziedziny te to przepowiadanie, inkulturacja,
18  II,64 |   zalążkiem przyszłego Królestwa. Te jakże wymowne obrazy należy
19  II,70 |         Watykański II tak rozwija tę myśl: „Ponieważ ukazywanie
20  II,72 |     pozwolić się przeniknąć przez tę nową cywilizację i kulturę,
21  IV,75 |          i bez wahania wejdzie na tę drogę, będzie mógł wznieść
22  IV,77 |          z łatwością wykorzystują tę ignorancję”146. Pilnie potrzebne
23  IV,83 |            że godne ubolewania są te afrykańskie obyczaje i praktyki, „
24   V,95 |          i teologicznej. Formację tę należy w kolejnych latach
25   V,104|      pomagają w ich przyswojeniu. Te ośrodki studiów służą w
26  VI,108|     ewangelizacyjnej, to troska o te wartości winna też być elementem
27  VI,108|            w jakiej Kościół przez te formy swojej działalności
28  VI,113|      wolnych i uczciwych wyborów. Te przejawy niesprawiedliwości
29  VI,119|       wielu regionach kontynentu. Tę swoją misję pokojową winien
30  VI,122|         kobietą235. Synod odniósł te zasady do sytuacji kobiet
31  VI,124|      łatwiej dostępne”239. Środki te to między innymi śpiew i
32 VII,131|          radością i wdzięcznością tę deklarację Specjalnego Zgromadzenia,
33 VII,132|       włączyć się wielkodusznie w tę duszpasterską solidarność
34 VII,133|          katoliccy muszą odczuwać tę samą troskę o wszystkie
35 VII,134|          będą pobudzać i utrwalać tę tendencję.~
36 VII,139|        głębiej uświadamiali sobie tę współzależność między ludźmi
37 ZAK,142|    przedstawiam w tej Adhortacji. Te decyzje i zalecenia wpisują