Chap.,  N.

 1 Wpr,6  |         wraz z całą różnorodnością swoich tradycji liturgicznych i
 2   I,11 |           odpowiedzialnych zadań w swoich Kościołach lokalnych i starają
 3   I,12 |        rozpoczęło prace, jednocząc swoich członków we wspólnym wyznawaniu
 4   I,17 |           umacniając komunię wśród swoich członków, przede wszystkim
 5   I,17 |             przede wszystkim wśród swoich pasterzy18.~Każde Zgromadzenie
 6  II,36 |          kontynent zaciągnął wobec swoich przodków w wierze.~W przemówieniu
 7  II,38 |     kapłanami dźwigają oni dziś na swoich barkach większą część pracy
 8  II,43 |                   42. Afryka, mimo swoich wielkich bogactw naturalnych,
 9  II,44 | naturalnego końca i pozostawiają w swoich rodzinach miejsce dla starców
10  II,51 |   Konferencje Episkopatów Afryki w swoich odpowiedziach na Lineamenta,
11  II,55 |          kompetentnego wypełniania swoich powinności społecznych i
12  II,71 |      harmonijnego rozwoju ludności swoich krajów”131. Tylko za taką
13  IV,80 |       pojednania dzięki świadectwu swoich synów i córek. Przebaczywszy
14  IV,81 |        powinna jednocześnie strzec swoich najistotniejszych wartości.~
15   V,87 |         świadectwo. Chrystus wzywa swoich uczniów w Afryce i powierza
16   V,93 |   przykładu powinni być dla dzieci swoich pierwszymi zwiastunami wiary”179. „
17   V,95 |    autonomii zarówno w prowadzeniu swoich dzieł, jak i w zarządzaniu
18   V,99 |            z zaleceniem Soboru „do swoich zadań apostolskich winni
19   V,105|          kontynencie, aby w ramach swoich kompetencji starały się
20   V,105|         mogły one za pośrednictwem swoich organizacji charytatywnych
21  VI,107|       pokoju także na płaszczyźnie swoich struktur i relacji między
22  VI,110|           chrześcijan do udziału w swoich przedsięwzięciach, a zarazem
23  VI,116|             byście kochali kulturę swoich ludów i starali się ją ożywić,
24  VI,119|       zwłaszcza poprzez niektórych swoich pasterzy — aktywnie uczestniczył
25  VI,119|        zdrowia i troskę o dobrobyt swoich narodów”227.~Afryka musi
26  VI,121|       rzecznikami tej sprawy wobec swoich rządów i innych zainteresowanych
27 VII,133|            decyzje jako członkowie swoich Konferencji Episkopatów,
28 VII,135|   kontynencie, które wysyłają dziś swoich członków na misje ad gentes.