Chap., N.
1 Wpr,6 | ucząc je zachowywać to, co On przykazał (por. Mt 28, 20).~
2 I,10 | Panu, przekonani, że tylko On przez swoją Ewangelię i
3 I,12 | 21. 26). Pamiętali, że On obiecał pozostać ze swoim
4 I,18 | zbawczej misji, którą otrzymał on od Chrystusa. Świadomość
5 I,21 | najjaśniejszy, czym jest on sam i jakie zadania musi
6 I,21 | szerzeniu Ewangelii, ponieważ On pobudza do przepowiadania
7 II,42 | Jerycha do Jerozolimy: wpadł on w ręce zbójców, którzy go
8 II,52 | kontynencie, zapominając, że jest on jednym z najuboższych regionów
9 II,56 | powołanie Kościoła; wyraża on najbardziej istotną jego
10 II,58 | i sprawia, że wychodzi on światu na spotkanie, aby
11 II,64 | natury Kościoła: kładzie on bowiem akcent na troskę
12 II,67 | tworzymy. Dlatego pragnie On, abyśmy świadczyli o Nim
13 II,69 | cierpiących, których widział On wokół siebie: o ludzi zbolałych,
14 II,70 | w tej perspektywie mógł on stwierdzić, że „rozwój oznacza
15 IV,78 | jeśli tylko poddaje się on jego kierownictwu”148. „
16 IV,78 | przede wszystkim to, kim on jest, a potem dopiero to,
17 IV,78 | a potem dopiero to, co on mówi lub czyni”150.~Inkulturacja
18 IV,80 | osobie Jezusa Chrystusa”154. On przez Krzyż zadał w sobie
19 IV,84 | ją w swoim ciele. Objawia On pierwotną prawdę małżeństwa,
20 V,95 | tak aby lepiej określał on rolę życia zakonnego w Kościele
21 VI,123| najdoskonalszy Głosiciel, On bowiem przekazuje wierzącym
22 VI,125| tej dziedzinie. Powinien on mianowicie tak postępować,
23 VI,125| administracyjnym. Aby mógł on we właściwy sposób wykonywać
24 VII,133| Biskupów jest też Synod: winien on zatem „wśród spraw o ogólnym
25 ZAK,143| jako małe dziecko szukał On schronienia przed okrucieństwem
|