Chap.,  N.

 1 Wpr,1  |     Wspomnienie o nim pozostaje do dziś żywe w pamięci całej kościelnej
 2 Wpr,6  |           Istotnie, to co przeżywa dziś ten kontynent, można określić
 3 Wpr,8  |        ewangelizacyjnej, jaką musi dziś podjąć Kościół, takimi jak
 4   I,13 |       poświęcone Afryce obwieszcza dziś, że Chrystus, nasza nadzieja,
 5   I,13 |           Bożego, tak i my głosimy dziś orędzie nadziei. Właśnie
 6   I,18 |             ukazuje, jak żywa jest dziś w Kościele świadomość zbawczej
 7   I,21 |          nigdy przedtem, stało się dziś najkonieczniejszym warunkiem
 8   I,21 |           i pokoju, powiedziałem: „Dziś bardziej niż kiedykolwiek
 9  II,31 |        autorów chrześcijańskich do dziś mają fundamentalne znaczenie
10  II,31 |     pozostało żywe w Afryce”38. Do dziś dają one świadectwo chrześcijańskiej
11  II,38 |       swymi kapłanami dźwigają oni dziś na swoich barkach większą
12  II,42 |          bowiem reżimy polityczne, dziś już nie istniejące, dotkliwie
13  II,47 | najważniejszych wyzwań, jakim musi dziś stawić czoło afrykańska
14  II,49 |          powiedziałem: „Wzywam was dziś, abyście odrzucili styl
15  II,49 |           stylu życia». Wzywam was dziś, abyście sięgali w głąb
16  II,57 |       ojczyzną Chrystusa”73 — jest dziś odpowiedzialny za misję
17  II,69 |      problemy najwyższej wagi, tak dziś nabrzmiałe, które dotyczą
18  IV,74 |            Pięćdziesiątnicy, tak i dziś naturalnym celem głoszenia
19  IV,78 |         świadectwo wierzących jest dziś nieodzowne w Afryce, aby
20  IV,80 |         Wiemy, że choć rozwija się dziś cywilizacja „światowej wioski”,
21  IV,85 |      niebezpieczeństwa zagrażające dziś afrykańskiej rodzinie. Niepokój
22   V,96 |         Ojcowie Synodalni, „trzeba dziś zatroszczyć się szczególnie
23 VII,135|           Afryce od bardzo dawna, „dziś w coraz większej mierze
24 VII,135|        kontynencie, które wysyłają dziś swoich członków na misje
25 VII,137|            spoczywa: „Wy jesteście dziś nadzieją naszego Kościoła,