Chap.,  N.

 1 Wpr,2  |      całego świata. Podczas Soboru Biskupi starali się znaleźć właściwe
 2 Wpr,3  |           W takim właśnie klimacie Biskupi Afryki i Madagaskaru, obecni
 3 Wpr,4  |            Przy tej właśnie okazji Biskupi z kontynentu afrykańskiego,
 4 Wpr,5  |        latach 1977-1983, niektórzy Biskupi, kapłani, osoby konsekrowane,
 5   I,10 |        Świętym Boga” (J 6, 67-69). Biskupi Afryki, którzy w tych dniach
 6   I,10 |       Zgromadzenia. Silni tą wiarą Biskupi Afryki powierzyli swój kontynent
 7   I,11 |           Specjalnego Zgromadzenia Biskupi Afryki wyrazili publicznie
 8   I,13 |           rzuca je na kolana — my, Biskupi Afryki, wraz z wszystkimi
 9   I,17 |        Kolegium biskupiego powinni Biskupi być zawsze świadomi swej
10   I,20 |               doświadczyli wszyscy Biskupi. Wszyscy mieli świadomość,
11   I,25 |           zadanie sami Afrykanie — Biskupi i eksperci, poczynając od
12  II,36 |    odważnych głosicieli Ewangelii.~Biskupi Afryki przybywający do Rzymu
13  II,39 |          ma też fakt, że miejscowi Biskupi stanowią wysoki procent
14  II,47 |                                46. Biskupi Afryki stoją przed dwoma
15  II,47 |          odpowiedzi na te pytania, Biskupi — przed Specjalnym Zgromadzeniem
16   V,92 |       duchowe”173. Dlatego zarówno Biskupi, jak i kapłani winni troszczyć
17   V,98 | zmagających się z trudnościami196.~Biskupi~
18   V,99 |                                98. Biskupi, spełniając zadanie powierzone
19   V,99 |       zadań apostolskich winni się Biskupi przykładać jako świadkowie
20 VII,132|         podczas Synodu ukazały, że Biskupi są gotowi włączyć się wielkodusznie
21 VII,133|        Kościoła jako całości. Jako Biskupi katoliccy muszą odczuwać
22 ZAK,145|           którą ułożyli moi Bracia Biskupi na zakończenie obrad Synodu