bold = Main text
Chap., N. grey = Comment text
1 Wpr,1 | świata, zgromadzili się na Synodzie, który stał się
2 Wpr,2 | tworzyć stosowne struktury na szczeblu krajów, regionów
3 Wpr,3 | Afryki i Madagaskaru, obecni na Soborze, postanowili utworzyć
4 Wpr,3 | Papieża Pawła VI w Ugandzie na przełomie lipca i sierpnia
5 Wpr,4 | sposobności do wypowiadania się na powszechnym forum Kościoła.
6 Wpr,4 | kontynentu afrykańskiego, obecni na Synodzie, ogłosili ważne
7 Wpr,4(2) | Afryki i Madagaskaru obecnych na III Zwyczajnym Zgromadzeniu
8 Wpr,5 | Biskupów Afryki i Madagaskaru: na ich podstawie mogłem zwołać
9 Wpr,5 | Pańskiego, kiedy to Kościół na nowo uświadamia sobie powszechność
10 Wpr,5 | solidarność duszpasterską na terenie całej Afryki i sąsiadujących
11 Wpr,6 | przynagla ich, by wypłynęli na szerokie wody i zarzucili
12 Wpr,6 | szerokie wody i zarzucili sieci na łów (por. Łk 5, 4). Tak
13 Wpr,8 | podjęło głęboką refleksję na przedstawiony mu temat: „
14 Wpr,8 | Królestwo Boże. Pozwoli to na koniec opisać cele działania
15 I,9(9) | Przemówienie na trzecim zebraniu Rady Sekretariatu
16 I,10 | Stając wokół grobu św. Piotra na początku Specjalnego Zgromadzenia,
17 I,10 | wiarę — wiarę Piotra, który na pytanie Chrystusa: „Czyż
18 I,10 | Kościołów lokalnych, rozsianych na całym kontynencie afrykańskim
19 I,11 | Te przymioty wskazują na istotne rysy Kościoła i
20 I,12 | niedzielę wielkanocną, a więc na zakończenie oktawy Wielkiej
21 I,12 | pozostać ze swoim Kościołem na zawsze (por. Mt 28, 20),
22 I,12 | spontanicznie przychodziły mi na myśl słowa Jezusa skierowane
23 I,13 | umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze
24 I,13 | Podobnie jak św. Jan na Patmos otrzymał w czasach
25 I,13 | dewaluacja pieniądza rzuca je na kolana — my, Biskupi Afryki,
26 I,13 | Afryce, i tobie, Rodzino Boża na całym świecie: Chrystus
27 I,14 | wszystkich Afrykanach nadzieję na prawdziwe wyzwolenie. Najgłębszym
28 I,14 | sobie samej, ale otwarta na Królestwo Boże. Dlatego
29 I,15 | kościelnej komunii. Gdy na zakończenie Soboru Watykańskiego
30 I,16 | wydawało się potrzebne: mam na myśli rozwój „organicznej
31 I,16 | solidarności duszpasterskiej na terenie całej Afryki i sąsiadujących
32 I,17 | pierwszy w zebraniu Rady Synodu na ziemi afrykańskiej, nie
33 I,17 | Kościoły, skoro każdy z nich na mocy Bożego ustanowienia
34 I,19 | członków Ludu Bożego, żyjących na całym świecie, aby pamiętaj
35 I,19 | i to nie tyko ze względu na zainteresowanie, z jakim
36 I,19 | wszędzie przyjęte, ale także na samą naturę kościelnej komunii,
37 I,19 | Kościoła i całe wspólnoty na innych kontynentach wspierały
38 I,19 | zaangażowanie wszystkich wiernych na rzecz Afryki.~
39 I,21 | stoi Kościół Afryki, polega na opisaniu, w sposób możliwie
40 I,21 | We wszystkich dyskusjach na forum Zgromadzenia powoływano
41 I,21 | Zgromadzenia powoływano się na tę naprawdę kluczową i fundamentalną
42 I,21 | zasobów26.~Synodalna debata na temat aktualności i wiarygodności
43 I,21 | ewangelizacyjnej misji Kościoła na polu sprawiedliwości i pokoju,
44 I | Rodzina Boża na drodze synodalnej~
45 I,23 | udziału całego Ludu Bożego, na wszystkich szczeblach i
46 I,23 | duszpasterskich do Afryki i na Madagaskar, odwiedzając
47 I,23 | Sekretariatu Generalnego Synodu na ziemi afrykańskiej: w Jamusukro
48 I,23 | afrykańskiej: w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej (
49 I,24 | lipca 1990 r., kiedy to na forum dziewiątego Zgromadzenia
50 I,24 | tłumaczeń tego dokumentu na miejscowe języki, na przykład
51 I,24 | dokumentu na miejscowe języki, na przykład na suahili, arabski,
52 I,24 | miejscowe języki, na przykład na suahili, arabski, malgaski
53 I,25 | eucharystyczne, sprawowane na otwarcie i zamknięcie Synodu.
54 I,26 | że odpowiedź Afrykanów na moje wezwanie do udziału
55 I,26 | świadomość chrześcijan Afryki33.~Na poszczególnych etapach przygotowań
56 I,27 | który wydał siebie samego na okup za wszystkich” (1 Tm
57 I,28 | była uroczysta Eucharystia na zakończenie sesji roboczej
58 I,28 | Świętego wylany został także na pogan. Słyszeli bowiem,
59 I,28 | naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie
60 I,29 | początek rozwojowi Kościoła na kontynencie afrykańskim.
61 II,30 | regiony kontynentu położone na południe od Sahary, przypadła
62 II,30 | południe od Sahary, przypadła na XV i XVI stulecie. Faza
63 II,31 | Spontanicznie przychodzą tu na myśl imiona wielkich doktorów
64 II,31 | Szkoły Aleksandryjskiej, zaś na drugim krańcu afrykańskiego
65 II,31 | rozpowszechnił się potem na Wschodzie i na Zachodzie.
66 II,31 | się potem na Wschodzie i na Zachodzie. Pośród wielu
67 II,31 | do XVII w. także w Nubii. Na pozostałej części kontynentu
68 II,32 | regionów Afryki położonych na południe od Sahary. Proces
69 II,33 | syna króla Konga Alfonsa I, na Biskupa tytularnego Utica;
70 II,33 | poprzednik Grzegorz XV utworzył na stałe Kongregację De Propaganda
71 II,33 | wszystkich misji w regionach na południe od Sahary.~Faza
72 II,33(39) | Homilia na 500-lecie ewangelizacji
73 II,34 | odpowiedziała bardzo wielkodusznie na wezwanie Chrystusa. W ostatnich
74 II,34(40) | Sytuacja Kościoła w Afryce i na Madagaskarze (wybrane aspekty
75 II,35 | spośród ostatnio wyniesionych na ołtarze — bł. Klementyny
76 II,35 | Zairu, którą beatyfikowałem na ziemi afrykańskiej w 1985
77 II,35 | Nie ma tu jednak miejsca na ludzki triumfalizm. Podziwiając
78 II,36 | pokoleń misjonarzy. Istotnie, na błogosławionej ziemi Afryki
79 II,36 | Afryki przybywający do Rzymu na Specjalne Zgromadzenie byli
80 II,36(43) | Przemówienie na Sympozjum Konferencji Episkopatów
81 II,37 | poświęceniem i bez względu na koszty. (...) Dlatego my
82 II,38 | mogliśmy spotkać się w Rzymie na Specjalnym Zgromadzeniu
83 II,38 | kapłanami dźwigają oni dziś na swoich barkach większą część
84 II,38 | nowych Instytutów, powstałych na ziemi afrykańskiej, kontynuując
85 II,39 | Umocnienie się Kościoła na kontynencie potwierdzają
86 II,39 | procent hierarchii kościelnej na kontynencie.~Ojcowie Synodalni
87 II,39 | Synodalni zwrócili uwagę na liczne i bardzo doniosłe
88 II,39 | i chwalebne osiągnięcia na polu oświaty i wychowania.~
89 II,39 | kontynentu.~Z pewnością zasługują na uwagę inicjatywy odważnie
90 II,39 | zgłaszają gotowość do służby na ograniczony czas jako kapłani
91 II,39 | prowincjach Instytutów zakonnych na prawie papieskim, zarówno
92 II,41 | wszystkim pytanie: „Czy na kontynencie, gdzie tak często
93 II,41 | których tak bardzo brakuje na naszym kontynencie: to nadzieja,
94 II,41 | Afryka to ogromny kontynent, na którym występują bardzo
95 II,42 | zadali mu rany i porzucili na pół umarłego (por. Łk 10,
96 II,43 | Synodalni zwrócili uwagę na niektóre z tych wartości
97 II,44 | rodziny. Afrykanin, otwarty na wartość rodziny, miłości
98 II,44 | innych o modlitwę, aby Afryka na zawsze zachowała to cenne
99 II,44(50) | podczas liturgii sprawowanej na otwarcie Specjalnego Zgromadzenia
100 II,45 | kontynentu, które zasługują na pochwałę i poparcie. Na
101 II,45 | na pochwałę i poparcie. Na przykład Ojcowie Synodalni
102 II,45 | pozbawionych głosu i zepchniętych na margines. Z całego serca
103 II,45 | świadectwo. Opcja preferencyjna na rzecz ubogich to „specjalna
104 II,45 | winno przekształcić się na wszystkich poziomach w konkretne
105 II,46 | jego godne uwagi dokonania na tym polu zyskują często
106 II,46 | dobrej woli, którzy pracują na polu opieki społecznej i
107 II,46 | i wypędzonym, zasługuje na powszechny podziw, wdzięczność
108 II,47 | wskazać właściwe odpowiedzi na te pytania, Biskupi — przed
109 II,48 | Synod zwrócił uwagę na pilną potrzebę głoszenia
110 II,49(59) | Homilia na zakończenie szóstej podróży
111 II,51 | 50. Ważne wyzwanie, na które prawie jednomyślnie
112 II,51 | Afryki w swoich odpowiedziach na Lineamenta, wiąże się z
113 II,51 | czy spełni się nadzieja na rozkwit afrykańskich powołań
114 II,52 | Czyż można głosić Chrystusa na tym ogromnym kontynencie,
115 II,52 | cierpieniami historii ziemi, na której tyle narodów wciąż
116 II,53 | sobie smutny fakt, że „kraje na drodze rozwoju zamiast dochodzić
117 II,54 | Synod położył duży nacisk na konieczność właściwej formacji
118 II,54 | położono — co zrozumiałe — na formację świeckich katechistów.~
119 II,55 | powinni podjąć: oddziaływać na tkankę społeczną w taki
120 II,55 | Właśnie dlatego wskazywałem na potrzebę integralnej formacji
121 II,55 | człowieka w Afryce, jak i na każdym innym kontynencie.~
122 II,56 | 55. „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię
123 II,56 | Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku [głoszenia
124 II,56 | którzy mają serca otwarte na działanie Ducha Świętego.~
125 II,57 | odpowiedzialny za misję na kontynencie i w świecie: „
126 II,57 | wyrzeczenia oraz konkretną pomoc na rzecz misyjnej pracy Kościoła75.~
127 II,57(74) | Przemówienie na Sympozjum Konferencji Episkopatów
128 II,58 | życie zdawało się skazane na klęskę: uczynił to, aby
129 II,58 | Jest zatem otwarty także na pełne i ostateczne objawienie
130 II,58 | człowieka i społeczeństwa na wszystkich płaszczyznach
131 II,58 | sprawia, że wychodzi on światu na spotkanie, aby z ufnością
132 II,59 | instytucji, które należy popierać na każdym szczeblu. Jednym
133 II,60 | jakie stoją przed Kościołem na kontynencie u progu trzeciego
134 II,61 | bowiem — właśnie ze względu na swoją integralność i konkretność94 —
135 II,61(94) | JAN PAWEŁ II, Przemówienie na Uniwersytecie w Coimbrze (
136 II,62 | światłem prowadzącym kultury na spotkanie z Chrystusem i
137 II,62 | nich dokonał. Duch, który na płaszczyźnie przyrodzonej
138 II,63 | Kościoły lokalne muszą wciąż na nowo podejmować wysiłek
139 II,63 | Kościoła. Wszystko to wskazuje na potrzebę poznawania kultur
140 II,64 | kładzie on bowiem akcent na troskę o bliźniego, solidarność,
141 II,64 | między ludźmi, otwartość na innych, dialog i zaufanie100.
142 II,64 | którym nie będzie miejsca na etnocentryzm i skrajne partykularyzmy:
143 II,64 | wymowne obrazy należy mieć na uwadze, rozwijając zgodnie
144 II,66 | łonie Kościoła-Rodziny, na wszystkich płaszczyznach:
145 II,66 | ewangeliczne świadectwo na rzecz sprawiedliwości, pokoju
146 II,67 | postępu człowieka i do rozwoju na wszystkich płaszczyznach.
147 II,68 | katolików, a z drugiej pozwoli na przyswojenie sobie pozytywnych
148 II,68 | wręcz dostrzec przygotowanie na przyjęcie Ewangelii, zawierają
149 II,68 | przeszłości — do „otwarcia się na pełnię Objawienia w Jezusie
150 II,68 | się będzie właściwą wiedzę na temat religii tradycyjnej116.~
151 II,69 | najuboższych i zepchniętych na margines społeczeństwa —
152 II,69 | misji: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił
153 II,69 | człowieka; przyszedł, aby wziąć na siebie nasze słabości i
154 II,69 | kulturalnej, ale musi mieć na uwadze całego człowieka,
155 II,69 | aspektach i w jego otwarciu się na rzeczywistość absolutną —
156 II,69 | rzeczywistość absolutną — także na ten Absolut, którym jest
157 II,69 | Bożym, lecz takie rozsiewa na całym świecie niejako odbite
158 II,70 | otwiera człowiekowi oczy na sens własnej jego egzystencji,
159 II,70 | jego egzystencji, czyli na najgłębszą prawdę o człowieku”126.~
160 II,70 | poszczególnych krajów i na płaszczyźnie międzynarodowej —
161 II,71 | wszystkich ludów ziemi132.~Na koniec, ewangelizacja winna
162 II,71 | sprawowania posługi ewangelizacji na polu społecznym, która jest
163 II,72 | porozumiewać. Dokonuje tego na różne sposoby. Wszystkie
164 II,72 | relacje. «Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał
165 II,72 | dialogiem i przekazem. Przyszło na świat, aby ponownie ustanowić
166 IV,73 | aby Kościół Boży żyjący na tym kontynencie mógł podjąć
167 IV,73 | solidarności duszpasterskiej na terenie całej Afryki i sąsiadujących
168 IV,74 | Przepowiadanie słowa Bożego ma na celu chrześcijańskie nawrócenie,
169 IV,75 | urzeczywistnić siebie samego na miarę swego integralnego
170 IV,75 | swego integralnego powołania na podobieństwo Chrystusa”140.
171 IV,75 | kulturą jakiegokolwiek ludu na ziemi, ponieważ Ewangelia
172 IV,75 | energią i bez wahania wejdzie na tę drogę, będzie mógł wznieść
173 IV,77 | zbyt często zatrzymuje się na poziomie elementarnym i
174 IV,78 | pozwala zrozumieć, że — na podobieństwo Kościoła, który
175 IV,79(151) | Kongresu Kościelnego Ruchu na rzecz Kultury (16 stycznia
176 IV,79 | dyscypliny kościelnej, która na przestrzeni wieków wydała
177 IV,79 | inkulturacji w Afryce polega na tym, że należy sprawić,
178 IV,80 | wyzwanie polegające w istocie na przekształcaniu relacji
179 IV,80 | bardziej podobny do pola bitwy, na którym liczą się tylko egoistyczne
180 IV,81 | Afryce rodzina jest filarem, na którym opiera się cała budowla
181 IV,81 | prawdziwe wyzwanie, zważywszy na trudności natury politycznej,
182 IV,83 | Bóg stworzył człowieka, „na obraz Boży go stworzył,
183 IV,83 | kobieta zostali stworzeni „na obraz Boży”, to znaczy obdarzeni
184 IV,83 | kobieta, oboje stworzeni na obraz Boży, są różni, ale
185 IV,83 | zalecił też, aby Kościół na kontynencie działał na rzecz
186 IV,83 | Kościół na kontynencie działał na rzecz ochrony tychże praw.~
187 IV,84 | Chrystus składa z siebie samego na Krzyżu dla swej oblubienicy,
188 IV,84 | Kościoła tego, co dokonało się na Krzyżu; wzajemnie dla siebie
189 IV,84 | chrzcielnego powołania małżonków.~Na ratunek rodzinie afrykańskiej~
190 IV,85 | auli Synodu zwracano uwagę na niebezpieczeństwa zagrażające
191 IV,85 | wrześniu 1994 r. w Kairze, na ziemi afrykańskiej, najwyraźniej
192 IV,85 | najwyraźniej wskazywał na zamiar podjęcia tam rezolucji
193 IV,85 | afrykańska została upokorzona na własnej ziemi! Nie pozwólcie,
194 IV,85 | rodziny!”165.~Rodzina otwarta na społeczeństwo~
195 IV,86 | społeczeństwa. W ten sposób na mocy swej natury i powołania,
196 IV,86 | sobie, rodzina otwiera się na inne rodziny i na społeczeństwo,
197 IV,86 | otwiera się na inne rodziny i na społeczeństwo, podejmując
198 IV,86 | niedoskonałym — Królestwa na ziemi. Dzięki temu chrześcijańskie
199 IV,86 | do postępu społeczeństwa na drodze do życia bardziej
200 V,87 | stojące przed Kościołem na tym kontynencie są ogromne
201 V,88 | wespół ze wszystkimi, którzy na każdym miejscu wzywają imienia
202 V,88 | które Chrystus przekaże Ojcu na końcu czasów (por. 1 Kor
203 V,88 | przyczynia się do jej otwarcia na wymiary chrześcijańskiej
204 V,88 | o inkulturację — opartą na wzorcach artystycznie wartościowych —
205 V,89 | udziale wszystkich wierzących, na każdej płaszczyźnie życia
206 V,90 | wówczas, gdy rozgałęzi się na wiele wspólnot odpowiednio
207 V,92 | otrzymywali pełne przygotowanie na początku swej posługi (...),
208 V,92 | misję. Ich praca zasługuje na uznanie i szacunek chrześcijańskiej
209 V,93 | Kościół domowy”, wzniesiony na mocnych fundamentach kulturowych
210 V,93 | fundamentach kulturowych i na bogatych wartościach afrykańskiej
211 V,95 | konsekrowane powinny odpowiadać na swoje powołanie w duchu
212 V,95(187) | DS. BISKUPÓW, Wskazania na temat stosunków między Biskupami
213 V,96 | poglądy i głębokie przekonania na temat nierozerwalnej więzi
214 V,98 | powinien zwracać również uwagę na zdrowe wartości kulturowe
215 V,99 | spotkaniach, które pozwalają na uzupełnienie wiedzy i w
216 V,100 | misję Kościoła w Afryce i na Madagaskarze”, szczególnie
217 V,103 | Kościół w Afryce i na Madagaskarze winien zatem
218 V,104 | powszechnych przemian społecznych na kontynencie wiara chrześcijańska
219 V,104 | mu być obecnym i działać na polu przemian kulturowych.
220 V,104 | chrześcijańskie poglądy na temat człowieka, rodziny,
221 V,105 | chrześcijańskich wspólnot Kościołów na tym kontynencie, aby w ramach
222 V,105 | wzywam siostrzane Kościoły na całym świecie, aby hojniej
223 V,105 | ekonomiczną przeznaczoną na inwestycje, które przyniosą
224 VI,106 | Bożego w każdej epoce i na każdym miejscu. Kościół-Rodzina
225 VI,106 | także sprawiedliwość i pokój na kontynencie i na całym świecie. „
226 VI,106 | i pokój na kontynencie i na całym świecie. „Błogosławieni,
227 VI,107 | Synodalni, zwracając uwagę na eklezjalny wymiar tego świadectwa,
228 VI,107 | sprawiedliwości i pokoju także na płaszczyźnie swoich struktur
229 VI,107 | gdzie jeszcze nie istnieją — na różnych szczeblach. Zadaniem
230 VI,107 | powinności, jakie nakłada na nie Ewangelia w dziedzinie
231 VI,108 | apostolatu, winna kłaść nacisk na nauczanie społeczne Kościoła.
232 VI,108 | i obowiązki, zrozumieć, na czym polega dobro wspólne
233 VI,108 | budowaniu społeczeństwa opartego na sprawiedliwości i pokoju,
234 VI,108 | zdrowia, budzenia wrażliwości na sprawy społeczne oraz programy
235 VI,109 | pluralistycznym społeczeństwie, może na nie skutecznie oddziaływać
236 VI,110 | 109. Działania na rzecz rozwoju ludów nie
237 VI,110 | wypełnienie go było możliwe na drodze odizolowanych wysiłków
238 VI,111 | najważniejszym wyzwaniem na drodze realizacji sprawiedliwości
239 VI,111 | których nie można już odkładać na później.~Budowanie narodu~
240 VI,112 | 111. Na płaszczyźnie politycznej
241 VI,112 | więzi narodowych napotyka na kontynencie afrykańskim
242 VI,113 | rządzenia winien się opierać na solidnym fundamencie ustaw,
243 VI,114 | polityki ekonomicznej, opartej na właściwych kryteriach dystrybucji
244 VI,114 | stosownych działań mających na celu polepszenie warunków
245 VI,114 | ekonomiczne Afryki pogłębiają się na skutek nieuczciwości niektórych
246 VI,114 | przelewając pieniądze publiczne na prywatne konta w zagranicznych
247 VI,115 | Kościół jako rodzina Boża na ziemi musi być żywym znakiem
248 VI,115 | świat można zbudować tylko na solidnych fundamentach zdrowych
249 VI,115 | najbardziej upośledzonych na świecie. Kraje bogate muszą
250 VI,115 | życia, niedostatek środków na wychowanie młodzieży, brak
251 VI,116 | udaje się za granicę niczym na wygnanie i tam wiedzie mizerny
252 VI,117 | 116. Na tym tle ogólnego ubóstwa
253 VI,117 | Afryki. Synod zwrócił uwagę na rolę, jaką w szerzeniu się
254 VI,117 | duchową. Naukowców i polityków na całym świecie proszę usilnie,
255 VI,117 | nie szczędzili funduszy na zdobycie środków, które
256 VI,117 | pladze.~„Przekujcie miecze na lemiesze!” (por. Iz 2, 4):
257 VI,118 | sprawiedliwość społeczną na kontynencie afrykańskim
258 VI,118 | połamały miecze i przekuły je na lemiesze, a włócznie na
259 VI,118 | na lemiesze, a włócznie na sierpy (por. Iz 2, 4).~
260 VI,119 | zrezygnowały z przesadnych wydatków na cele wojskowe i przeznaczyły
261 VI,119 | przeznaczyły więcej środków na oświatę, ochronę zdrowia
262 VI,120 | kontynent cierpi nieustannie na skutek masowych migracji
263 VI,120 | miejscach ich pobytu, w Afryce i na innych kontynentach.~Ciężar
264 VI,121 | wypowiedzi Stolicy Apostolskiej na forum międzynarodowym231.~
265 VI,121(231)| międzynarodowego, które ciąży na losach wielu narodów”; PAPIESKA
266 VI,121 | narody afrykańskie”233. Na koniec proszę usilnie „Konferencje
267 VI,122 | Stworzył Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży
268 VI,122 | człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył,
269 VI,122 | formacji mogły uczestniczyć — na właściwych szczeblach —
270 VI,125 | rozpowszechnianych przez środki przekazu na kontynencie afrykańskim;
271 VI,127 | skuteczniejszą współpracę na wszystkich płaszczyznach:
272 VII,128 | narodzie, w każdym regionie i na całym kontynencie afrykańskim.
273 VII,129 | Zgromadzenie miało nieustannie na uwadze misyjny mandat, który
274 VII,129 | Chrystusa, aby świadczyć o Nim na całym świecie244. Ojcowie
275 VII,129 | aby odegrała w pełni i na skalę całego świata swoją
276 VII,130 | perspektywie tej służby na rzecz powszechności Kościoła
277 VII,131 | misjonarzy do głoszenia Ewangelii na całym świecie, chociażby
278 VII,131 | chociażby same cierpiały na brak kapłanów. Przez gorliwe
279 VII,132 | 131. Na początku niniejszej Adhortacji
280 VII,132 | solidarności duszpasterskiej na terenie całej Afryki i sąsiadujących
281 VII,133 | wezwaniem. Troszcząc się na co dzień o powierzoną sobie
282 VII,134 | formacji kapłanów. Trzeba wciąż na nowo rozważać słowa Soboru
283 VII,134 | odpowiadają w ten sposób na wezwanie, aby być świadkami „
284 VII,135 | Instytutom misyjnym, powstałym na kontynencie, które wysyłają
285 VII,135 | wysyłają dziś swoich członków na misje ad gentes. To opatrznościowe
286 VII,136 | solidarności duszpasterskiej na rzecz misji „aż po krańce
287 VII,136 | zbierania dobrowolnych ofiar na rzecz wszystkich misji,
288 VII,136 | budzenie powołań misyjnych na całe życie, zarówno w Kościołach
289 VII,137 | jedynie wówczas, gdy wchodzi na drogę świętości. (...) Każdy
290 VII,137 | im odpowiedzialność, jaka na nich spoczywa: „Wy jesteście
291 VII,137 | Boga w świecie i przeżywać na nowo w waszych krajach misyjną
292 VII,138 | Chrystusa”261. Odpowiadając na swoje powołanie, by być
293 VII,138 | między narodami, nie bacząc na różnice rasowe i narodowościowe.~
294 VII,138 | Bożym zamysłem powziętym «na początku»”262. Kościół w
295 VII,138 | aby z miłością wychodzić na spotkanie każdemu człowiekowi,
296 VII,139 | bezcenne dobro ludów i narodów na całym świecie. Właśnie bowiem
297 VII,140 | prowadząc ją do otwarcia się na zbawczy plan Boga poprzez
298 VII,140 | działalność charytatywna na rzecz ubogich i najsłabszych.
299 VII,140 | człowieka.~Podczas dyskusji na temat solidamości Kościoła
300 VII,140 | Zgromadzenia — że oczekiwanie na ostateczny powrót Chrystusa „
301 ZAK,141 | Zgromadzenia Kościołowi w Afryce, na Madagaskarze i sąsiednich
302 ZAK,141 | świadectwem są odpowiedzi na kwestionariusz załączony
303 ZAK,143 | dziejów: wobec przyjścia na ziemię Emanuela, Boga z
304 ZAK,143(270)| podczas liturgii sprawowanej na otwarcie Specjalnego Zgromadzenia
305 ZAK,144 | konfliktów, które sprowadzają na kontynent tak wiele nędzy
306 ZAK,144 | o Tobie. Oto wyryłem cię na obu dłoniach» (Iz 49, 15-
307 ZAK,144 | dłoniach» (Iz 49, 15-16). Tak. Na obu dłoniach Chrystusa przebitych
308 ZAK,144 | każdego z was (Afrykanów) jest na tych dłoniach wyryte. Dlatego
309 ZAK,145 | ułożyli moi Bracia Biskupi na zakończenie obrad Synodu
310 ZAK,145 | Pięćdziesiątnicy~Kościoła w Afryce, na Madagaskarze~i sąsiednich
311 ZAK,145 | zalążkiem i początkiem na ziemi~tego wiecznego Królestwa,~
|