Chap., N.
1 Wpr,1 | 1. Kościół, który jest w Afryce, wyznawał z radością
2 Wpr,2 | także Kościół Boży, który jest w Afryce, mógł przeżyć prawdziwe
3 Wpr,4 | dostarczyły Kościołowi, który jest w Afryce, cennych sposobności
4 Wpr,6 | nawiedził swój lud, który jest w Afryce. Istotnie, to co
5 Wpr,6 | liturgii Afryka usłyszała, że jest — jak powiedział Paweł VI — „
6 I,9 | Biskupów poświęcone Afryce jest opatrznościowym wydarzeniem,
7 I,10 | Wcieleniu Syna Bożego, który jest współistotny Ojcu w jedności
8 I,10 | pełnię czci i chwały. Taka jest nasza wiara — potwierdzili
9 I,10 | potwierdzili Ojcowie — taka jest wiara Kościoła, taka jest
10 I,10 | jest wiara Kościoła, taka jest wiara wszystkich Kościołów
11 I,11 | sprawia, że Jego Kościół jest jeden, święty, powszechny
12 I,12 | że zmartwychwstały Pan jest obecny wśród nich i mówi
13 I,13 | co nam powiedział: «Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący.
14 I,13 | Właśnie teraz, gdy tak wiele jest w naszych narodach bratobójczej,
15 I,14 | licznych regionów Afryki jest w przeważającej mierze niepomyślna
16 I,14 | przezwyciężenie tych trudności jest możliwe. Kościół musi ożywić
17 I,14 | fundamentem jego ufności jest świadomość Bożej obietnicy,
18 I,14 | upewnia, że nasza historia nie jest zamknięta w sobie samej,
19 I,15 | podkreślić, że Synod Biskupów jest instytucją niezwykle sprzyjającą
20 I,15 | instytucji Synodu Biskupów jest prosta: im silniejsza jest
21 I,15 | jest prosta: im silniejsza jest komunia między poszczególnymi
22 I,15 | takiego. Kościół w Afryce jest świadkiem prawdziwości tych
23 I,17 | Jego prawdziwą racją bytu jest to, że Kościół nie może
24 I,18 | przygotowanie do roku 2000 jest jednym z kluczy interpretacyjnych
25 I,18 | ewangelizacja, ukazuje, jak żywa jest dziś w Kościele świadomość
26 I,19 | komunię łączącą Kościół, który jest w Afryce, z Kościołem powszechnym,
27 I,21 | możliwie najjaśniejszy, czym jest on sam i jakie zadania musi
28 I,21 | wątpliwości, „że Duch Święty jest głównym sprawcą w szerzeniu
29 I,21 | Ducha Świętego. Niezbędny jest nasz współudział — żarliwa
30 I,21 | niż kiedykolwiek Kościół jest świadom, że jego orędzie
31 I,27 | poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik
32 I,27 | samego przeznaczenia, które jest Boskie, „to musimy uznać,
33 I,28 | Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i
34 I,29 | zgodnie z wolą Chrystusa, jest ze swej natury misyjny,
35 I,29 | również Kościół w Afryce jest powołany, by odgrywać aktywną
36 I,29 | powtarzam, że „Kościół w Afryce jest Kościołem misyjnym i Kościołem
37 II,33 | język Dobrej Nowiny, która jest mową Ducha. Po raz pierwszy
38 II,34 | okresie minionych stu lat jest naprawdę wielkim dziełem
39 II,34 | do księgi zwycięzców, to jest do Martyrologium, kartę
40 II,34 | ostatnimi, skoro tak wspaniała jest i cenna ich ofiara — odradza
41 II,35 | daje Kościołowi i która jest jej największym tytułem
42 II,35 | wytłumaczenie: wszystko to jest darem Bożym, ponieważ Judzie
43 II,35 | się to przez Pana: cudem jest w~oczach naszych” (Ps 118 [
44 II,35 | uczynił mi Wszechmocny.~Święte jest Jego imię” (Łk 1, 49).~Hołd
45 II,36 | siebie. Kościół Chrystusowy jest naprawdę zakorzeniony w
46 II,39 | wśród mieszkańców Afryki jest powszechnie znany. Istotne
47 II,39 | innych diecezjach, gdzie jest niedobór kapłanów, we własnych
48 II,39 | służbę narodów afrykańskich; jest też gotów do udziału w „
49 II,39 | Zgromadzenia Synodu Biskupów.~Czym jest dzisiaj Afryka?~
50 II,41 | 40. Jaka jest jednak dzisiaj rzeczywista
51 II,41 | jednym ze wspólnych elementów jest to, że Afryka to kontynent
52 II,42 | którzy pośpieszą im z pomocą.~Jest moim osobistym pragnieniem,
53 II,43 | ogólne odrodzenie, które jest warunkiem pożądanego rozwoju
54 II,44 | obcowaniu z nimi. Czyż nie jest to jakiś przedsmak wiary
55 II,44 | nawet wówczas kiedy ta myśl jest im narzucana ze strony tak
56 II,44 | Afryce nie do pomyślenia jest święto, w którym nie uczestniczy
57 II,44 | Życie wspólnotowe w Afryce jest bowiem przejawem istnienia
58 II,46 | 45. Choć Kościół w Afryce jest ubogi i ma do dyspozycji
59 II,48 | bowiem, właśnie dlatego że jest głosicielem Ewangelii, „
60 II,48 | Chrystusa. Przeciwnie, Kościół jest przekonany, że te rzesze
61 II,49 | zrównoważonej inkulturacji Ewangelii jest konieczne, jeśli chcemy
62 II,50 | że jego szczególną misją jest usuwanie takich podziałów.
63 II,51 | życiem rodzinnym62. Stawka jest tu bardzo wysoka, bowiem „
64 II,51 | powołań misyjnych, który jest konieczny, aby można było
65 II,52 | Ewangelii w konkrecie życia jest bardzo odczuwalna. Czyż
66 II,52 | kontynencie, zapominając, że jest on jednym z najuboższych
67 II,53 | środków społecznego przekazu: jest to kwestia o ogromnym znaczeniu,
68 II,54 | bogactwem] — obok łaski Bożej — jest lud. Cały Lud Boży, w znaczeniu
69 II,55 | Ewangelii i wiary w Boga? Jest to z pewnością zadanie,
70 II,55 | świeckich, której owocem jest życie w pełni zgodne z wiarą.
71 II,55 | sytuacji. Jeśli „ewangelizacja jest niesieniem Dobrej Nowiny
72 II,56 | Ewangelii wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym
73 II,56 | jego właściwość. Kościół jest dla ewangelizacji”69. Narodzony
74 II,56 | i miłości, która w nich jest (por. 1 P 3, 15).~Świadectwo,
75 II,56 | głoszą bowiem Tego, który jest „znakiem sprzeciwu” (por.
76 II,56 | Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a
77 II,56 | nowożytnej.~Celem ewangelizacji jest „przekształcanie od wewnątrz,
78 II,57 | świadkami” (Dz 1, 8): taki jest wyznaczony cel, takie powinny
79 II,57 | ojczyzną Chrystusa”73 — jest dziś odpowiedzialny za misję
80 II,58 | Afryce, gdzie powszechne jest zagrożenie przez nienawiść
81 II,58 | kontynentu afrykańskiego jest pod pewnymi względami krytyczna,
82 II,58 | Przeznaczeniem Afryki nie jest śmierć, ale życie!~Jest
83 II,58 | jest śmierć, ale życie!~Jest więc konieczne, aby „ośrodkiem
84 II,58 | tajniki wiary”80. Zadanie to jest znacznie ułatwione przez
85 II,58 | i z religii tradycyjnej. Jest zatem otwarty także na pełne
86 II,58 | Wcielonym. Jezus, Dobra Nowina, jest Bogiem, który wybawia Afrykanina (...)
87 II,59 | które wychodzi z ust Boga, jest żywe i skuteczne i nigdy
88 II,59 | wszystkim Kościołowi, „nie jest dla prywatnego wyjaśnienia” (
89 II,59 | autentyczna interpretacja jest zadaniem Kościoła84.~Aby
90 II,60 | chrześcijaństwie”; z drugiej strony jest „zakorzenianiem chrześcijaństwa
91 II,60 | Według Synodu inkulturacja jest pierwszoplanowym celem i
92 II,61 | przepowiadania Kościoła jest właśnie Wcielone Słowo Boże —
93 II,61 | przedmiot. Dobrą Nowiną jest Jezus Chrystus.~Tak jak „
94 II,61 | go słuchają. Inkulturacja jest właśnie tym wpisywaniem
95 II,62 | odkupienia. Wcielenie Słowa nie jest bowiem wydarzeniem izolowanym,
96 II,62 | samego siebie, ta kenoza jest warunkiem wywyższenia, jest
97 II,62 | jest warunkiem wywyższenia, jest drogą Jezusa i każdego z
98 II,62 | uczniów (por. Flp 2, 6-9): jest też światłem prowadzącym
99 II,62 | znaczenie.~Inkulturacja jest głęboko zakorzeniona także
100 II,62 | płaszczyźnie przyrodzonej jest źródłem mądrości ludów,
101 II,63 | 62. Jest to zadanie trudne i delikatne,
102 II,64 | względy natury etnicznej101. „Jest bardzo pożądane, aby teolodzy
103 II,64 | ludźmi. Według Soboru Kościół jest oblubienicą Chrystusa i
104 II,64 | Konstytucja soborowa: „Kościół jest w Chrystusie niejako sakramentem,
105 II,66 | 65. „Postawa dialogu jest sposobem bycia chrześcijanina
106 II,66 | Kościoła. Zadaniem S.C.E.A.M. jest stworzenie „struktur i środków,
107 II,66 | Jednym z celów ekumenizmu jest właśnie zwiększenie skuteczności
108 II,67 | nieba i ziemi i Pan dziejów jest Ojcem wielkiej ludzkiej
109 II,69 | człowiek ewangelizowany nie jest bytem abstrakcyjnym, ale
110 II,69 | Istotnie, cała posługa Jezusa jest przeniknięta troską o cierpiących,
111 II,69 | niemych (por. Mt 8, 17)”118. „Jest nie do pomyślenia, aby w
112 II,69 | także na ten Absolut, którym jest Bóg”120.~Słusznie stwierdza
113 II,69 | ponieważ „naturą Królestwa jest komunia wszystkich Judzi
114 II,69 | Tak więc „Królestwo jest (...) źródłem pełnego wyzwolenia
115 II,70 | Wcieleniu Słowa Bożego, które jest podstawą odzyskanej godności
116 II,70 | poprzez Chrystusa, który jest „obrazem Boga niewidzianego —
117 II,70 | ukazywanie Bożej tajemnicy, jaką jest cel ostateczny człowieka,
118 II,70 | ostateczny człowieka, powierzone jest Kościołowi, przeto Kościół
119 II,70 | jego człowieczeństwu. Taka jest teologiczna podstawa walki
120 II,70 | każdego człowieka. Taki też jest powód, wynikający z godności
121 II,70 | poszanowanie ludzkiej godności, co jest możliwe tylko w warunkach
122 II,71 | podjęcia wyzwania, jakim jest służba zbawieniu w różnorodnych
123 II,71 | na polu społecznym, która jest aspektem prorockiej funkcji
124 II,71 | że przepowiadanie zawsze jest ważniejsze od oskarżenia.
125 II,72 | 1, 1-2)”134. Słowo Boże jest ze swej natury wypowiedzią,
126 II,72 | Także do tego świata Kościół jest posłany, aby nieść mu Dobrą
127 II,72 | areopagiem» współczesnym jest świat środków przekazu,
128 II,72 | korzystania ze środków przekazu jest zatem potrzebna nie tylko
129 II,72 | typowych elementów kultury jest przekaz ustny, taka formacja
130 II,72 | Biskupom i kapłanom, że Kościół jest posłany, aby mówić, aby
131 II,72 | okolicznościach — właśnie milczenie jest sposobem mówienia i świadczenia.
132 IV,74 | Pierwszą pilną potrzebą jest oczywiście sama ewangelizacja.
133 IV,74 | celem głoszenia kerygmatu jest doprowadzenie tych, którzy
134 IV,74 | Nawrócenie do Chrystusa jest zresztą, „związane z chrztem,
135 IV,74 | nie tylko dlatego, że taka jest praktyka Kościoła, ale z
136 IV,74 | namaszcza w Duchu Świętym: nie jest przeto zwykłym przypieczętowaniem
137 IV,74 | je i potwierdzającym, ale jest sakramentem, który oznacza
138 IV,75 | że Imię Jezusa Chrystusa jest jedynym, w którym możemy
139 IV,75 | naglącego zadania, jakim jest głoszenie Dobrej Nowiny
140 IV,75 | Jego uczniów. To nowe życie jest darem Bożym i od człowieka
141 IV,75 | ponieważ Ewangelia nigdy nie jest wewnętrznym wytworem określonego
142 IV,76 | miejsce uprzywilejowane. Jest ona „dziełem Kościoła lokalnego,
143 IV,77 | żyje wśród świata i często jest kuszony przez jego bożki,
144 IV,77 | ignorancję”146. Pilnie potrzebne jest zatem autentyczne pogłębienie
145 IV,78 | Autentyczne świadectwo wierzących jest dziś nieodzowne w Afryce,
146 IV,78 | wzajemnej miłości. „«To jest życie wieczne: aby znali
147 IV,78 | Ostatecznym celem misji jest danie uczestnictwa w komunii,
148 IV,78 | uwierzył» (por.J 17, 21-23). Jest to bardzo znamienny tekst
149 IV,78 | przede wszystkim to, kim on jest, a potem dopiero to, co
150 IV,79 | synteza kultury i wiary jest potrzebna nie tylko kulturze,
151 IV,79 | nie staje się kulturą, nie jest wiarą w pełni przyjętą,
152 IV,80 | społecznym i kulturalnym. Jest to wyzwanie miłości Chrystusa
153 IV,80 | ludźmi nadal zbyt wiele jest wojen, konfliktów, rasizmu
154 IV,80 | ksenofobii.~Kościół w Afryce jest świadomy, że powinien stać
155 IV,81 | poprzez rodzinę”155, Rodzina jest bowiem nie tylko najważniejszą
156 IV,81 | Zwłaszcza w Afryce rodzina jest filarem, na którym opiera
157 IV,82 | przez pewien czas w Afryce, jest „pierwowzorem i przykładem
158 IV,82 | Ziemi Świętej, „Nazaret jest szkołą, w której zaczynamy
159 IV,82 | zaczynamy rozumieć życie Jezusa: jest szkołą Ewangelii. (...)
160 IV,83 | istot żyjących. Niewiasta jest drugim «ja» we wspólnym
161 IV,84 | Ojciec, Syn i Duch Święty — jest Miłością (por. 1 J 4, 8). „
162 IV,84 | Miłości Chrystusa, Małżeństwo jest sakramentem Nowego Przymierza: „
163 IV,84 | podobnie jak każdy sakrament, jest pamiątką, uobecnieniem i
164 IV,84 | tego zbawczego dzieła”163.~Jest ono więc pewnym stanem życia,
165 IV,86 | Małżeństwo ze swej natury jest czymś więcej niż związkiem
166 IV,86 | jako Rodzinę Bożą, który jest zadatkiem — choć niedoskonałym —
167 V,87 | aby im sprostać, niezbędna jest współpraca wszystkich. Jego
168 V,88 | Celem głoszenia Ewangelii jest także budowa Kościoła Bożego
169 V,88 | wejścia do Królestwa Bożego jest przemiana mentalności (metanoia)
170 V,88 | Drogą do świętości jest także inkulturacja, bo dzięki
171 V,88 | wartości społeczeństwa, któremu jest głoszone, odrzucając wszystko,
172 V,93 | szczególny sposób tu właśnie jest praktykowane kapłaństwo
173 V,93 | czynną miłość». Dom rodzinny jest więc pierwszą szkołą życia
174 V,93(179)| n. 1656, gdzie cytowany jest SOBÓR WAT. II, Konst. dogm.
175 V,93 | chrześcijańska rodzina jest powołana, aby stawać się
176 V,93(180)| n. 1656, gdzie cytowany jest SOBÓR WAT. II, Konst. dogm.
177 V,94 | sobie sprawę, że młodzież jest nie tylko teraźniejszością,
178 V,95 | powołaniu do świętości, ale jest też świadectwem życia braterskiego
179 V,98 | Zgromadzenie Synodalne jest głęboko wdzięczne kapłanom
180 V,98 | Biskupem”193. Zadaniem Biskupów jest troska o stałą formację
181 V,99 | postępowanie moralne, które jest świadectwem świętości199.~
182 V,100 | Źródłem radości i pociechy jest fakt, że „wierni świeccy
183 V,101 | 100. Parafia jest ze swej natury miejscem,
184 V,101 | wspólnocie wierzących. Parafia jest miejscem, gdzie objawia
185 V,105 | Synodalni podkreślili, że jest konieczne, aby każda chrześcijańska
186 V,105 | niedobory w tej dziedzinie. Jest zatem ważne, aby Kościoły
187 VI,106 | momencie wniebowstąpienia, jest przeznaczone dla Kościoła
188 VI,106 | sprawiedliwości i solidarności. Jest to szczególnie istotne w
189 VI,107 | świadectwo sprawiedliwości i jest świadom, że ktokolwiek ośmiela
190 VI,110 | odizolowanych wysiłków każdego. Jest to imperatyw skierowany
191 VI,111 | sprawiedliwości i pokoju w Afryce jest właściwe zarządzanie sprawami
192 VI,111 | problemów tego kontynentu jest konsekwencją stylu rządzenia
193 VI,111 | korupcję. Dlatego potrzebne jest radykalne przebudzenie sumień
194 VI,113 | mordach i o skandalu, jakim jest tragedia uchodźców. Dlatego
195 VI,113 | demokrację w duchu Ewangelii jest znakiem Kościoła, który
196 VI,114 | Fundamentalnym obowiązkiem rządów jest zwłaszcza ochrona majątku
197 VI,114 | skrupułów. Zadaniem rządów jest też podejmowanie stosownych
198 VI,115 | wszystkich220.~Nietrudno jest dostrzec liczne konsekwencje
199 VI,118 | od wielu dziesięcioleci jest widownią bratobójczych wojen,
200 VI,118 | sprawiedliwość”226. Lepiej jest — i łatwiej — zapobiegać
201 VI,119 | śmiercionośny handel bronią jest skandalem”, wezwał wszystkie
202 VI,119 | władzę rządom cywilnym. Ale jest też prawdą, że siły zbrojne
203 VI,120 | i kryzysów ekonomicznych jest smutny problem uchodźców
204 VI,121 | niektórych krajów afrykańskich jest tak dramatyczna, że nie
205 VI,122 | charakterystycznych zjawisk naszej epoki jest wzrost świadomości dotyczącej
206 VI,122 | bezpośrednio Kościoła, wskazane jest, aby kobiety po otrzymaniu
207 VI,122 | społeczeństwach afrykańskich. Jest bardzo wskazane, aby Konferencje
208 VI,123 | dla refleksji teologicznej jest Chrystus, najdoskonalszy
209 VI,126 | Afryce dostęp do tych środków jest utrudniony przez liczne
210 VI,126 | aby uczyniły wszystko, co jest w ich mocy, dla osiągnięcia
211 VI,127 | przestrzennym; dlatego konieczna jest w tej dziedzinie ścisła
212 VII,128 | członkach swojego Ciała, jest afrykański”243.~Gotowi do
213 VII,129 | 128. Kościół w Afryce jest powołany, by głosić Chrystusa
214 VII,131 | miejscowej ludności danego kraju, jest rzeczą bardzo wskazaną,
215 VII,133 | apostolskiej solidarności Biskupów jest też Synod: winien on zatem „
216 VII,135 | 134. Bardzo pocieszający jest też fakt, że Instytuty misyjne,
217 VII,135 | opatrznościowe zjawisko jest wspaniałym świadectwem dojrzałości
218 VII,136 | owocem ich działalności „jest budzenie powołań misyjnych
219 VII,137 | lat temu: „Każdy misjonarz jest autentyczny jedynie wówczas,
220 VII,137 | Każdy wierny powołany jest do świętości i do działalności
221 VII,138 | 137. Kościół, który jest w Afryce, dzieli z Kościołem
222 VII,138 | katolicką Wspólnotę, która jest w Afryce, aby dawała wobec
223 VII,138 | początku»”262. Kościół w Afryce jest wezwany, aby z miłością
224 VII,138 | podkreślając, jak pilna jest realizacja jego celów w
225 VII,139 | moralnej wartości”, jaką jest rosnąca „świadomość współzależności
226 VII,139 | może nigdy nie odwiedzą, jest dalszym znakiem pewnej rzeczywistej
227 VII,139 | solidarności. Owocem solidamości jest pokój, bezcenne dobro ludów
228 VII,140 | dla Królestwa Bożego nie jest obojętne, jak dalece postęp
229 VII,140 | dlatego Kościół w Afryce jest przekonany — jak tego wyraźnie
230 ZAK,143 | Jubileuszu. Afryka, która „jest poniekąd drugą ojczyzną
231 ZAK,143 | okrucieństwem Heroda”270, jest zatem wezwana do radości.
232 ZAK,143 | celowi Jubileuszu, jakim jest ożywienie wiary i świadectwa
233 ZAK,144 | każdego z was (Afrykanów) jest na tych dłoniach wyryte.
234 ZAK,145 | wielkoduszne dzieci Kościoła,~który jest Rodziną Ojca,~wspólnotą
|