Chap., N.
1 Wpr,2 | zrodziła się w okresie Soboru. To historyczne wydarzenie było
2 Wpr,3 | S.C.E.A.M.). Nastąpiło to podczas wizyty Papieża Pawła
3 Wpr,5 | Objawienia Pańskiego, kiedy to Kościół na nowo uświadamia
4 Wpr,5 | Wyjaśniłem wówczas, że uczyniłem to, przychylając się do wyrażanych
5 Wpr,5 | przedstawicieli laikatu o to, „aby bardziej rozwinąć
6 Wpr,6 | jest w Afryce. Istotnie, to co przeżywa dziś ten kontynent,
7 Wpr,6 | Chrystusa, ucząc je zachowywać to, co On przykazał (por. Mt
8 Wpr,8 | Królestwo Boże. Pozwoli to na koniec opisać cele działania
9 I,9 | Specjalne Zgromadzenie Synodu to wydarzenie kościelne o istotnym
10 I,9 | istotnym znaczeniu dla Afryki, to kairos, czas łaski, w którym
11 I,10 | swą niezachwianą wiarę w to, że wszechmoc i miłosierdzie
12 I,13 | 13. Był to rzeczywiście Synod zmartwychwstania
13 I,13 | zmartwychwstania i nadziei, jak to z radością i entuzjazmem
14 I,17 | prawdziwą racją bytu jest to, że Kościół nie może wzrastać
15 I,19 | wydarzeniem.~Zgromadzenie to, jak często podkreślałem,
16 I,19 | Kościoła powszechnego, i to nie tyko ze względu na zainteresowanie,
17 I,21 | podkreśliło też, że ewangelizacja to także zadanie, które Chrystus
18 I,21 | głośno: Czy wierzycie w to, co głosicie? Czy żyjecie
19 I,21 | wierzycie? Czy naprawdę głosicie to, czym żyjecie? Świadectwo
20 I,22 | Kościół w Afryce. Zgromadzenie to stwierdziło, że wiarygodność
21 I,23 | powiedziałem — pozwoli to zaangażować wszystkie środowiska
22 I,24 | 25 lipca 1990 r., kiedy to na forum dziewiątego Zgromadzenia
23 I,25 | dziękuję wszechmogącemu Bogu za to, że Lineamenta oraz Instrumentum
24 I,25 | starannością. Podjęli i wykonali to zadanie sami Afrykanie —
25 I,26 | że pierwsze owoce Synodu to nowe zaangażowanie i nowa
26 I,27 | przeznaczenia, które jest Boskie, „to musimy uznać, że Duch Święty
27 I,28 | wielkanocnej 1994 r., kiedy to sprawowana była uroczysta
28 II,33 | się ludy Angoli.~Wówczas to w waszej afrykańskiej ojczyźnie
29 II,33 | prawdziwej epopei misyjnej. To Duch Święty, działający
30 II,33 | misjonarzy głoszących Ewangelię. To Duch Święty umacniał pierwszych
31 II,34 | misji afrykańskiej. Był to czas szybkiego wzrostu,
32 II,34 | Misyjnego 1964 r., kiedy to w Bazylice Św. Piotra kanonizował
33 II,34 | dodają do księgi zwycięzców, to jest do Martyrologium, kartę
34 II,35 | wytłumaczenie: wszystko to jest darem Bożym, ponieważ
35 II,35 | zbawienia Afryki.~„Stało się to przez Pana: cudem jest w~
36 II,36 | Ewangelię. Nakazuje nam to Pismo Święte: «Pamiętajcie
37 II,36 | przeszłości nie możemy zapomnieć; to ona nadaje lokalnemu Kościołowi
38 II,36 | apostolskość»; ta przeszłość to dramat miłości, heroizmu
39 II,38 | ewangelizacyjnej. Potwierdzają to także liczni synowie i córki
40 II,39 | wychowania.~Chociaż katolicy to tylko czternaście procent
41 II,39 | całego Ludu Bożego. Wszystko to stanowi namacalny dowód
42 II,39 | przez Kościół w Afryce: to ona umożliwiła przeprowadzenie
43 II,40 | kolonialnych. Rozbudziło to wielkie oczekiwania, związane
44 II,40 | zwycięstwa przemocy, nie może to skłaniać do potępienia całego
45 II,41 | Ewangelia? Ewangelizacja to wiele podstawowych wartości,
46 II,41 | brakuje na naszym kontynencie: to nadzieja, pokój, radość,
47 II,41 | słusznie podkreśliło, że Afryka to ogromny kontynent, na którym
48 II,41 | wspólnych elementów jest to, że Afryka to kontynent
49 II,41 | elementów jest to, że Afryka to kontynent pełen problemów.
50 II,42 | por. Łk 10, 30-37). Afryka to kontynent, gdzie niezliczone
51 II,44 | córki Afryki miłują, życie. To właśnie miłość życia każe
52 II,44 | obcowaniu z nimi. Czyż nie jest to jakiś przedsmak wiary w
53 II,44 | Afryka na zawsze zachowała to cenne dziedzictwo kulturowe
54 II,45 | preferencyjna na rzecz ubogich to „specjalna forma pierwszeństwa
55 II,46 | wdzięczności Kościołowi w Afryce za to, co w ciągu minionych lat
56 II,48 | uprzedzeń znaleźć wszystko to, czego szuka jakby po omacku
57 II,49 | dajemy świadectwo przez to spotkanie. W nich znajdziecie
58 II,50 | zagrożenie jeśli nie dla pokoju, to w każdym razie dla wspólnego
59 II,51 | Specjalne Zgromadzenie, to troska o powołania do kapłaństwa
60 II,52 | łamaniem praw człowieka? To wszystko stanowi wyzwanie
61 II,53 | społecznego przekazu: jest to kwestia o ogromnym znaczeniu,
62 II,53 | machiny. Często dotyczy to również środków społecznego
63 II,55 | Ewangelii i wiary w Boga? Jest to z pewnością zadanie, które
64 II,55 | z nich nową ludzkość”68, to formacja chrześcijan powinna
65 II,58 | skazane na klęskę: uczynił to, aby uwiecznić w czasie
66 II,58 | tajniki wiary”80. Zadanie to jest znacznie ułatwione
67 II,58 | refleksji Synodu: dziedziny te to przepowiadanie, inkulturacja,
68 II,59 | przygotowanych — jeśli to możliwe — we współpracy
69 II,60 | Ewangelii odgrywa inkulturacja, to znaczy proces, poprzez który „
70 II,61 | zbawienia, aby ukazać — przez to, czego w nim dokonywał —
71 II,62 | ścisła i organiczna więź, to inkulturacja objawionego
72 II,62 | wszystkich do siebie” (J 12, 32). To unicestwienie samego siebie,
73 II,63 | 62. Jest to zadanie trudne i delikatne,
74 II,63 | strukturę Kościoła. Wszystko to wskazuje na potrzebę poznawania
75 II,64 | obrazów Kościoła”102.~Wymaga to pogłębionej refleksji nad
76 II,64 | Kościoła-Rodziny Bożej103. Pozwoli to docenić całe bogactwo i
77 II,67 | więc szczególnie dbać o to, aby obydwie strony dialogu
78 II,69 | światło Boże, zwłaszcza przez to, że leczy i podnosi godność
79 II,70 | stwierdzić, że „rozwój oznacza to samo co pokój”128.~Można
80 II,71 | duchowym i materialnym. Musi to być rozwój każdego człowieka
81 II,71 | ważniejsze od oskarżenia. To ostatnie nie może być jednak
82 II,72 | cywilizację i kulturę, po to jednak, by umieć je właściwie
83 II,72 | ludzkość i czyni z niej, jak to się określa, «światową wioskę».
84 II,72 | przekaz ustny, taka formacja to sprawa wielkiej wagi. Ten
85 II,72 | porę (por. 2 Tm 4, 2), po to, by budować w miłości i
86 IV,73 | Afryce zostało zwołane po to, aby Kościół Boży żyjący
87 IV,73 | tą misją wiążą się, jak to już zostało powiedziane,
88 IV,74 | znają Jezusa Chrystusa. To ich bowiem dotyczą słowa
89 IV,74 | chrześcijańskie nawrócenie, to znaczy pełne i szczere przylgnięcie
90 IV,74 | związane z chrztem, i to nie tylko dlatego, że taka
91 IV,74 | zatrzymywałby się w połowie drogi.~To prawda, że ludzie dobrej
92 IV,74 | woli, nie ponoszący winy za to, że nie dotarło do nich
93 IV,74 | dlatego, że należy ułatwić to rozpoznanie i przyjęcie,
94 IV,75 | przeżywanej przez Jego uczniów. To nowe życie jest darem Bożym
95 IV,75 | podobieństwo Chrystusa”140. To nowe życie w radykalnej
96 IV,76 | w Kościele”141. Dotyczy to również Biskupów, kapłanów,
97 IV,77 | ciągle wsłuchiwać się w to, w co wierzy, w motywy swojej
98 IV,78 | szczerej wzajemnej miłości. „«To jest życie wieczne: aby
99 IV,78 | por.J 17, 21-23). Jest to bardzo znamienny tekst misyjny,
100 IV,78 | decyduje przede wszystkim to, kim on jest, a potem dopiero
101 IV,78 | on jest, a potem dopiero to, co on mówi lub czyni”150.~
102 IV,80 | 79. Dialog to wyzwanie polegające w istocie
103 IV,80 | społecznym i kulturalnym. Jest to wyzwanie miłości Chrystusa
104 IV,81 | punktu widzenia stanowi to prawdziwe wyzwanie, zważywszy
105 IV,83 | stworzeni „na obraz Boży”, to znaczy obdarzeni rozumem
106 IV,83 | także wolnością. Potwierdza to biblijna opowieść o grzechu
107 IV,83 | Boży, są różni, ale mimo to zasadniczo równi sobie z
108 IV,84 | pełni tej prawdy. Objawienie to osiąga swą pełnię ostateczną
109 V,95 | dokonanie rewizji — jeśli to okaże się konieczne — niektórych
110 V,98 | formy życia wspólnego”, to znaczy życia we wspólnocie,
111 V,98 | duszpasterskich. Przyczyni się to do pobudzenia życia duchowego
112 V,103| poziomowi wiedzy”203. Wszystko to wymaga oczywiście odpowiedniego
113 VI,106| sprawiedliwości i solidarności. Jest to szczególnie istotne w przypadku
114 VI,106| publiczne, ponieważ świadectwo to wymaga konsekwentnej postawy
115 VI,107| jednak skutecznie spełniać to zadanie, Kościół — jako
116 VI,108| misji ewangelizacyjnej, to troska o te wartości winna
117 VI,110| odizolowanych wysiłków każdego. Jest to imperatyw skierowany do
118 VI,110| tej dziedzinie213. Oznacza to, że katolicy zachęcają braci
119 VI,112| że większa część państw to organizmy polityczne powstałe
120 VI,112| systemie światowym — wszystko to wymaga wielkiej sprawności
121 VI,114| wzrostu inwestycji, a przez to do tworzenia nowych miejsc
122 VI,114| miejsc pracy218. Wymaga to prowadzenia zdrowej polityki
123 VI,114| zagranicznych bankach. Są to prawdziwe akty kradzieży,
124 VI,118| ale i w niej samej; są to: „szowinizm plemienny, nepotyzm,
125 VI,120| Najlepsze jego rozwiązanie to przywrócenie sprawiedliwego
126 VI,123| informacji”238. Ułatwi mu to głoszenie światu Dobrej
127 VI,124| dostępne”239. Środki te to między innymi śpiew i muzyka,
128 VI,125| ewangelizować. Należy zabiegać o to, aby treścią przekazu było
129 VI,125| chrześcijanie winni zabiegać o to, aby środki przekazu były
130 VI,125| właściwy sposób wykonywać to zadanie, należy mu zapewnić
131 VII,128| swego życia. Nie chodzi o to, aby fałszować słowo Boże
132 VII,128| Kor 1, 17), ale raczej o to, by wprowadzać Chrystusa
133 VII,130| po krańce ziemi”, ujmując to następująco: „Prorocze słowa
134 VII,131| ewangelizować kontynent, to wymaga to współpracy między
135 VII,131| ewangelizować kontynent, to wymaga to współpracy między Kościołami
136 VII,134| granicami swego kraju. Wymagać to będzie od nich nie tylko
137 VII,134| głęboko wdzięczny Bogu za to, że afrykańscy kapłani coraz
138 VII,135| członków na misje ad gentes. To opatrznościowe zjawisko
139 VII,138| narodowe, społeczne i inne po to, aby ukazać nietrwałość
140 VII,140| i najsłabszych. Czyniąc to, nie zapomina nigdy o pierwszeństwie
141 ZAK,141| Synowi i Duchowi Świętemu za to, że dane nam było przeżyć
142 ZAK,142| Synod został zwołany po to, aby Kościół w Afryce mógł
|