Chap.,  N.

 1 Wpr,1  |                            1. Kościół, który jest w Afryce, wyznawał
 2 Wpr,1  |           zgromadzili się na Synodzie, który stał się znakiem nadziei
 3 Wpr,2  |         wydarzenia także Kościół Boży, który jest w Afryce, mógł przeżyć
 4 Wpr,4  |                dostarczyły Kościołowi, który jest w Afryce, cennych sposobności
 5 Wpr,5  |           Sobór albo Synod afrykański, który miałby ocenić stan ewangelizacji
 6 Wpr,6  |                Bóg nawiedził swój lud, który jest w Afryce. Istotnie,
 7 Wpr,6  |         słowami Psalmisty: „Oto dzień, który Pan uczynił: radujmy się
 8 Wpr,8  |              powstałego dzięki misjom, który sam staje się misyjny: „
 9   I,10 |              swą wiarę — wiarę Piotra, który na pytanie Chrystusa: „Czyż
10   I,10 |    odkupieńczym Wcieleniu Syna Bożego, który jest współistotny Ojcu w
11   I,10 |              jedności Ducha Świętego i który w tej trynitamej jedności
12   I,11 |            jedyny Kościół Chrystusowy, który wyznajemy w Symbolu wiary
13   I,19 |               komunię łączącą Kościół, który jest w Afryce, z Kościołem
14   I,20 |          Dziękuję wszechmogącemu Bogu, który poprzez Specjalne Zgromadzenie
15   I,21 |             wcześniej Papież Paweł VI, który w pamiętnych słowach przypominał: „
16   I,25 |         wdzięczny zespołowi roboczemu, który tak starannie przygotował
17   I,27 |              człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup
18  II,31 |              założycieli monastycyzmu, który dzięki ich przykładowi rozpowszechnił
19  II,31 |           zwanego później Abba Salama, który przyjął święcenia Biskupie
20  II,36 |                heroizmu i poświęcenia, który od samego początku czyni
21  II,42 |           porównać do owego człowieka, który schodził z Jerycha do Jerozolimy:
22  II,48 |                tej koncepcji Kościoła, który ewangelizuje samego siebie
23  II,49 |            nich znajdziecie Chrystusa, który was poprowadzi ku prawdzie”59.~
24  II,51 |        afrykańskich powołań misyjnych, który jest konieczny, aby można
25  II,54 |            Lumen Gentium — a więc lud, który obejmuje wszystkich członków
26  II,56 |      chrześcijanin głoszą bowiem Tego, który jest „znakiem sprzeciwu” (
27  II,56 |               Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów,
28  II,58 |        doświadczenia Jezusa Chrystusa, który wzywa każdego człowieka,
29  II,58 |             Dobra Nowina, jest Bogiem, który wybawia Afrykanina (...)
30  II,60 |              to znaczy proces, poprzez który „katecheza «wciela się»
31  II,61 |          posiadającego własną kulturę, który Bóg wybrał i któremu towarzyszył
32  II,62 |              działaniu Ducha Świętego, który łączy w jedno różne dary
33  II,62 |                dla nich dokonał. Duch, który na płaszczyźnie przyrodzonej
34  II,69 |               uważa się zatem za Tego, który został posłany, aby ulżyć
35  II,70 |             Właśnie poprzez Chrystusa, który jest „obrazem Boga niewidzianego —
36  II,72 |             przyciągnęły uwagę Synodu, który rozpatrywał je z dwóch ważnych
37  II,72 |                świat środków przekazu, który jednoczy ludzkość i czyni
38  II,72 |                głosicielowi Ewangelii, który powinien między innymi wypracować
39  IV,74 |        Kościoła, ale z woli Chrystusa, który posłał uczniów, aby nauczali
40  IV,74 | potwierdzającym, ale jest sakramentem, który oznacza i urzeczywistnia
41  IV,74 |             Dlatego proces nawrócenia, który nie prowadziłby do chrztu,
42  IV,77 |                miłości. Jako Lud Boży, który żyje wśród świata i często
43  IV,78 |          działanie kierownictwu Ducha, który „jak w początkach Kościoła,
44  IV,78 |               znamienny tekst misyjny, który pozwala zrozumieć, że —
45  IV,78 |              na podobieństwo Kościoła, który żyje jednością w miłości —
46  IV,80 |              dialog Boga z ludzkością, który osiąga swój szczyt w osobie
47  IV,84 |                Chrystusie, Oblubieńcu, który miłuje ludzkość i oddaje
48  IV,84 |            ostateczną w darze miłości, który Słowo Boże daje ludzkości,
49  IV,84 |              się całkowicie ów zamysł, który Bóg wpisał w człowieczeństwo
50  IV,86 |             Kościół jako Rodzinę Bożą, który jest zadatkiem — choć niedoskonałym —
51   V,87 |           Afryce i powierza im mandat, który pozostawił Apostołom w dniu
52   V,93 |               kontekście Roku Rodziny, który Kościół obchodził wówczas
53   V,98 |             dla tego wspaniałego daru, który został im dany przez Ojca
54   V,98 |            został im dany przez Ojca i który tak wyraźnie Pan wychwala,
55   V,99 |                się gorliwie Kościołem, który Bóg nabył sobie za cenę
56   V,99 |               św. Grzegorza Wielkiego, który napominał pasterzy, by dawali
57  VI,113|       Ewangelii jest znakiem Kościoła, który uczestniczy w budowie praworządnego
58  VI,115|       współistnienie. Z kolei Kościół, który żyje w krajach rozwiniętych,
59  VI,119|             popieram postulaty Synodu, który stwierdziwszy, że „śmiercionośny
60  VI,125|               odegrania chrześcijanin, który pracuje zawodowo w tej dziedzinie.
61 VII,129|              na uwadze misyjny mandat, który Kościół otrzymał od Chrystusa,
62 VII,137|             nadzieją naszego Kościoła, który ma dwa tysiące lat. Jako
63 VII,138|                          137. Kościół, który jest w Afryce, dzieli z
64 VII,138|       chrześcijańskiego uniwersalizmu, który ma swoje źródło w ojcostwie
65 ZAK,142|                Wielkiemu Jubileuszowi, który będziemy obchodzili za kilka
66 ZAK,142|               Soboru Watykańskiego II, który był najważniejszym źródłem
67 ZAK,145|          wielkoduszne dzieci Kościoła,~który jest Rodziną Ojca,~wspólnotą