100-diece | dlug-klucz | kobie-niesi | niesl-plena | plura-przyk | przyl-syste | szanu-wspom | wstep-zwyci | zwycz-zywym
bold = Main text
Chap., N. grey = Comment text
504 II,37 | należny sposób spłaciło ten dług wdzięczności, stwierdzając
505 I,28 | wszystkim wśród Żydów. Po długich wahaniach Piotr, kierowany
506 II,65 | przyswojeniem sobie doktryny mimo długiego okresu ewangelizacji albo
507 Wpr,1 | apostolskiej, owoc wytężonej i długotrwałej pracy kolegialnej.~Zanim
508 Wpr,5 | wyrażanych wielokrotnie i od dłuższego czasu próśb Biskupów Afryki,
509 II,53 | sprawiedliwego uczestnictwa w dobrach i usługach przeznaczonych
510 V,96 | zarządzać w sposób przejrzysty dobrami Kościoła i prowadzić życie
511 IV,78 | środki ewangelizacji są dobre, ale choćby były absolutnie
512 II,42 | niestrudzenie, swoje dzieło dobrego samarytanina. Przez wiele
513 VI,119 | ochronę zdrowia i troskę o dobrobyt swoich narodów”227.~Afryka
514 VI,109 | działalności będą dawać świadectwo dobroci, prawdy, sprawiedliwości
515 VII,136 | do skutecznego zbierania dobrowolnych ofiar na rzecz wszystkich
516 II,55 | co szkodzi prawdziwemu dobru człowieka w Afryce, jak
517 VI,113 | 112. Dobry system rządzenia winien
518 II,46 | którą niosą oni — niczym dobrzy samarytanie — afrykańskim
519 II,64 | Kościoła-Rodziny Bożej103. Pozwoli to docenić całe bogactwo i głębię stwierdzenia,
520 V,95 | dzieł, jak i w zarządzaniu dochodami.~Zgromadzenie Synodalne
521 V,105 | inwestycje, które przyniosą dochody i stopniowo zapewnią im
522 II,40 | dochodziło tam czasem lub nadal dochodzi do zwycięstwa przemocy,
523 II,53 | na drodze rozwoju zamiast dochodzić do niezależności i dążyć
524 II,40 | nie ustabilizowała, tak że dochodziło tam czasem lub nadal dochodzi
525 II,65 | sakramentalnego, należy dochować wierności nauczaniu Kościoła,
526 V,98 | zrozumieniu znaczenia celibatu i w dochowaniu całkowitej wierności zobowiązaniom,
527 V,98 | wezwało kapłanów, aby w życiu „dochowywali wierności swemu powołaniu,
528 II,58 | Ewangelizacja winna docierać „do człowieka i społeczeństwa
529 I,28 | Tarsu. Pierwsi misjonarze docierający w głąb Afryki z pewnością
530 IV,76 | chrześcijańskich animatorów porządku doczesnego (politycznego, kulturowego,
531 I,26 | 26. W tym miejscu muszę dodać, że odpowiedź Afrykanów
532 II,34 | Ci męczennicy z Afryki dodają do księgi zwycięzców, to
533 I,16 | wyrazić swoje oczekiwania, dodałem, że przedmiotem rozważań
534 II,41 | się w praktyce nieważnym dodatkiem, przez wszystkich zapomnianym
535 VI,115 | zdawać sobie sprawę ze swojej dodatkowej odpowiedzialności, jaka
536 II,64 | II zawarł w Konstytucji dogmatycznej Lumen Gentium. Wspaniały
537 V,102 | nich bowiem szczególnie dogodną sposobność, by być zaczynem
538 II,35 | sprawy [beatyfikacyjne] dojrzewają. Kościół w Afryce musi stworzyć
539 I,27 | wszystkim ofiarowuje możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do
540 II,33 | W tym właśnie okresie, dokładnie w 1622 r., mój poprzednik
541 IV,86 | braterskiego. W ten sposób dokona się przemiana afrykańskich
542 II,65 | przodków i świata duchów oraz dokonają głębokiej analizy wszystkich
543 II,61 | Słowa, tajemnica, która dokonała się w historii: w ściśle
544 IV,84 | przypomnieniem dla Kościoła tego, co dokonało się na Krzyżu; wzajemnie
545 I,24 | Konferencje Episkopatów i diecezje dokonały z kolei tłumaczeń tego dokumentu
546 II,35 | jedynie wielkie dzieła Boże, dokonane dla wyzwolenia i zbawienia
547 II,45 | tutaj o pewnych pozytywnych dokonaniach ludów tego kontynentu, które
548 V,95 | prośbę Ojców Synodalnych o dokonanie rewizji — jeśli to okaże
549 II,62 | tajemnicy paschalnej”95.~Dokonując rozeznania wartości i antywartości
550 VII,139 | gwałcenie praw ludzkich dokonujące się w odległych krajach,
551 II,70 | międzynarodowej — musi się dokonywać w sposób solidarny, jak
552 II,61 | przez to, czego w nim dokonywał — co zamierza uczynić dla
553 II,31 | na myśl imiona wielkich doktorów i pisarzy, takich jak Orygenes,
554 V,92 | mieli zapewnioną formację doktrynalną oraz wsparcie moralne i
555 II,31 | katolickim wspólne początki oraz doktrynalne i duchowe dziedzictwo wielkich
556 V,95 | formacji ludzkiej, duchowej i doktrynalnej, apostolskiej i misyjnej,
557 II,64 | tego dokumentu przedstawia doktrynę o Kościele, posługując się
558 II,65 | trudności z przyswojeniem sobie doktryny mimo długiego okresu ewangelizacji
559 ZAK,141 | refleksje zgromadzone w dokumencie roboczym (Instrumentum laboris).
560 II,52 | ewangelizacji”64.~Ze wszystkich dokumentów przygotowawczych, podobnie
561 VI,121 | czego świadectwem są liczne dokumenty oficjalne i wypowiedzi Stolicy
562 II,35 | swoje własne Martyrologium, dołączając do wspaniałych postaci pierwszych
563 II,34 | Zasługuje ona w pełni, aby dołączyć ją do owych wspaniałych
564 I,13 | nadzieja, zmartwychwstał! Dołączył do nas w drodze i szedł
565 II,33 | laty do tego chóru języków dołączyły się ludy Angoli.~Wówczas
566 V,93 | siebie i czynną miłość». Dom rodzinny jest więc pierwszą
567 II,68 | lekceważących. Z myślą o tym w domach formacji kapłańskiej i zakonnej
568 IV,84 | 30). Dlatego małżeństwo domaga się miłości nierozerwalnej;
569 Wpr,4 | nadarzającej się okazji, aby domagać się większej sprawiedliwości
570 II,45 | coraz bardziej stanowczo domagają się uznania i ochrony praw
571 VI,115 | Oto niektóre dziedziny domagające się natychmiastowych działań,
572 ZAK,143(269)| Adhort. apost. Gaudete in Domino (9 maja 1975) III, AAS 67 (
573 V,95 | Instytuty zakonne nie mające domów w Afryce nie powinny szukać
574 IV,86 | wykracza poza obręb ogródka domowego. „Rodzinę łączą ze społeczeństwem
575 V,93 | duszpasterstwa. Jako „Kościół domowy”, wzniesiony na mocnych
576 V,93 | prawdziwym „Kościołem domowym”175, wspólnotą, która wierzy
577 IV,86 | prawdziwymi „Kościołami domowymi”, przyczyniając się do postępu
578 VI,122 | godności kobiety oraz jej doniosłej roli w Kościele i w całym
579 Wpr,5 | stworzyć podstawy dla podjęcia doniosłych decyzji dotyczących przyszłości
580 II,39 | czas jako kapłani fidei donum w innych diecezjach, gdzie
581 VII,131 | znajdzie w pewien sposób swe dopełnienie”249.~Organiczna solidarność
582 IV,74 | Chrystusa nie mogą spocząć, dopóki radosne orędzie zbawienia
583 V,95 | Instytutom nowo założonym należy dopomóc w uzyskaniu osobowości prawnej
584 IV,74 | głoszenia kerygmatu jest doprowadzenie tych, którzy słuchają, do
585 VI,118 | religijna, żądza władzy doprowadzona do skrajności w reżimach
586 II,44 | Cieszą się tym życiem. Nie dopuszczają myśli o tym, że można by
587 ZAK,141 | apostolską, w której przedstawiam dorobek tego Zgromadzenia Kościołowi
588 VI,116 | młodych. Wkraczają oni w dorosłość bez entuzjazmu, bo w swoim
589 V,100 | środowiskach laikatu — wśród dorosłych, wśród młodzieży, a nawet
590 VI,116 | dziedzictwu kulturowemu, doskonaląc wiedzę naukową i techniczną,
591 IV,78 | ale choćby były absolutnie doskonałe, nie zastąpią cichego tchnienia
592 IV,82 | przeżywa własną misję w doskonałej harmonii z innymi członkami
593 V,104 | w ten sposób Kościołowi, dostarczając mu dobrze przygotowanych
594 Wpr,4 | czasu począwszy od 1967 r., dostarczyły Kościołowi, który jest w
595 VI,126 | przypadku Kościoła w Afryce dostęp do tych środków jest utrudniony
596 VI,124 | mniej kosztowne i łatwiej dostępne”239. Środki te to między
597 II,59 | wysiłki w celu ułatwienia dostępu do Pisma Świętego, zwłaszcza
598 V,89 | skutecznego duszpasterstwa, dostosowanego do potrzeb. Bardzo przydatne
599 I,24 | inicjatywa S.C.E.A.M. została dostrzeżona w całym Kościele powszechnym.~
600 Wpr,1 | ich dyskusji i wymiany doświadczeń1. Z radością i wdzięcznością
601 VII,128 | codziennych i konkretnych doświadczeniach swego życia. Nie chodzi
602 I,15 | prawdziwości tych słów, ponieważ doświadczył, jaki entuzjazm towarzyszył
603 I,20 | z zasadami Ewangelii”21, doświadczyli wszyscy Biskupi. Wszyscy
604 I,27 | ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem
605 II,32 | XVI w., gdy Portugalczycy dotarli do afrykańskich wybrzeży,
606 IV,74 | ponoszący winy za to, że nie dotarło do nich ewangeliczne orędzie,
607 II,42 | dziś już nie istniejące, dotkliwie gnębiły Afrykanów i osłabiały
608 VI,117 | nieśli braciom i siostrom dotkniętym przez AIDS wszelką możliwą
609 VI,116 | bez entuzjazmu, bo w swoim dotychczasowym życiu zaznali już wielu
610 VI,122 | jest wzrost świadomości dotyczącej godności kobiety oraz jej
611 Wpr,5 | podjęcia doniosłych decyzji dotyczących przyszłości kontynentu.
612 VII,139 | świata odczuwają jako coś, co dotyka ich samych, różne formy
613 VII,140 | przekonany — jak tego wyraźnie dowiodły obrady Specjalnego Zgromadzenia —
614 II,39 | Wszystko to stanowi namacalny dowód dojrzałości osiągniętej
615 I,28 | poganina. Przybywszy tam, doznał radosnego zaskoczenia, ponieważ
616 ZAK,144 | Moje serce Jemu zaufało: Doznałem pomocy, więc moje serce
617 I,28 | głąb Afryki z pewnością doznali podobnego zachwycenia jak
618 II,36 | apostolskość»; ta przeszłość to dramat miłości, heroizmu i poświęcenia,
619 VI,121 | krajów afrykańskich jest tak dramatyczna, że nie wolno się jej przyglądać
620 VI,115 | szczerym współczuciem w dramatyczne wołanie narodów ubogich,
621 II,43 | do pomyślnych przemian w dramatycznej sytuacji kontynentu i zapoczątkować
622 I,26 | właśnie przez „staranne i drobiazgowe przygotowanie Synodu, przeprowadzone
623 Wpr,5 | rozpoczęło poszukiwanie dróg i środków, które pozwoliłyby
624 IV,74 | zatrzymywałby się w połowie drogi.~To prawda, że ludzie dobrej
625 IV,75 | nie lękają się otworzyć drzwi Odkupicielowi.~Doniosłe
626 VI,123 | dzieli z Ojcem niebieskim i Duchem Świętym. Dlatego „Kościół
627 II,65 | kultu przodków i świata duchów oraz dokonają głębokiej
628 II,31 | postępowi materialnemu i duchowemu kontynentu, mój czcigodny
629 V,95 | z własnymi Biskupami, z duchowieństwem i świeckimi”183.~W obecnej
630 I,26 | członkowie Kościoła Afryki — duchowni, zakonnicy, zakonnice, świeccy —
631 VII,130 | dzielenia się swoimi bogactwami duchowymi, doczesnymi i ludzkimi z
632 V,93(180) | Lumen Gentium, 10 i Konst. duszpast. o Kościele w świecie współczesnym
633 II,66 | osobami konsekrowanymi, duszpasterzami i wiernymi; wreszcie, między
634 I,19 | często podkreślałem, ma duże znaczenie jad Kościoła powszechnego,
635 II,54 | Dlatego Synod położył duży nacisk na konieczność właściwej
636 II,63 | inkulturacji, kierując się dwiema zasadami — zgodności z orędziem
637 IV,86 | czymś więcej niż związkiem dwojga osób, ponieważ ma szczególną
638 II,47 | Biskupi Afryki stoją przed dwoma zasadniczymi pytaniami:
639 Wpr,6 | początków chrześcijaństwa dworzanin Kandaki, królowej etiopskiej,
640 II,56 | ewangelizacyjnej Jezusa i Dwunastu, Kościół sam zostaje posłany,
641 ZAK,143 | Emanuela, Boga z nami”269.~Dwutysięczną rocznicę tego właśnie radosnego
642 I,19 | afrykański, unikając wszelkich dwuznaczności. Jednocześnie było sprawą
643 I,22 | przeżywania rad ewangelicznych; od dynamicznego laikatu — głęboko wierzących
644 V,100 | Madagaskarze”, szczególnie dzięki „dynamizmowi ruchów katolickich, stowarzyszeń
645 VII,135 | świadectwem dojrzałości i dynamizmu Kościoła w Afryce.~
646 II,63 | w tej dziedzinie obecna dyscyplina Kościoła”98.~Kościół jako
647 VII,140 | relacje z narodami świata, nie dyskryminując nikogo w dialogu z różnymi
648 VI,108 | wszystkie środki, jakimi dysponuje. Wypada tu przypomnieć jego
649 VI,114 | na właściwych kryteriach dystrybucji istniejących zasobów narodowych,
650 IV,78 | Kościoła, tak i dzisiaj działa w każdym głosicielu Ewangelii,
651 V,104 | pozwalają mu być obecnym i działać na polu przemian kulturowych.
652 II,33 | misyjnej. To Duch Święty, działający w sposób sobie właściwy
653 IV,83 | aby Kościół na kontynencie działał na rzecz ochrony tychże
654 VI,107 | człowieka, nie może być działalnością improwizowaną. Zdając sobie
655 II,68 | wielką liczbę ludzi — jak działo się już w przeszłości —
656 VII,136 | do wpajania katolikom od dzieciństwa ducha prawdziwie powszechnego
657 II,59 | wszystkich wiernych już w dzieciństwie85.~Pilna potrzeba i konieczność
658 ZAK,143 | Nazaretu, [bo] tam jako małe dziecko szukał On schronienia przed
659 II,50 | państwach, których granice są dziedzictwem pozostawionym przez mocarstwa
660 VI,116 | dochowując wierności swemu dziedzictwu kulturowemu, doskonaląc
661 II,69 | głęboką solidarność z ich dziejami”123.~
662 II,31 | wycierpiały, aby pośród dziejowych wydarzeń imię chrześcijańskie
663 V,93 | sakramentów, modlitwę i dziękczynienie, świadectwo życia świątobliwego,
664 II,63 | działaniu Ducha Świętego”97.~Dziękując Bogu za owoce, jakie dzieło
665 IV,77 | przyjmować wieść o wielkich dziełach Bożych”145.~Dzisiaj w Afryce „
666 I,18 | Kościół ten przeżył okres dzielący nas od Wielkiego Jubileuszu
667 IV,83 | Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich; złożyłeś wszystko
668 VII,130 | być zwolniony z obowiązku dzielenia się swoimi bogactwami duchowymi,
669 VII,136 | aż po krańce ziemi”. Jako dziełom Papieża i Kolegium Biskupów, „
670 I,24 | życia konsekrowanego, kilka dzienników, znane czasopisma, a także
671 VI,118 | bratobójczych wojen, które dziesiątkują jej mieszkańców i niszczą
672 I,23 | poświęconego Afryce odbyłem dziesięć podróży duszpasterskich
673 VI,118 | Afrykę: „Afryka od wielu dziesięcioleci jest widownią bratobójczych
674 II,34 | wezwanie Chrystusa. W ostatnich dziesięcioleciach liczne kraje afrykańskie
675 I,24 | 1990 r., kiedy to na forum dziewiątego Zgromadzenia ogólnego S.
676 II,31 | męczenników, wyznawców, dziewic, którzy do nich należą.
677 Wpr,6 | czterdziestu sześciu Biskupów i dziewięćdziesięciu Kapłanów, Kościół — Rodzina
678 Wpr,6 | Patriarcha, trzydziestu dziewięciu Arcybiskupów, stu czterdziestu
679 II,32 | obejmował między innymi obszary dzisiejszego Beninu, Wyspy Św. Tomasza,
680 VI,126 | 125. Dzisiejszy Kościół ma do dyspozycji
681 Wpr,6 | wyznawała swą wiarę w życie przy dźwięku tamtamów oraz innych afrykańskich
682 II,38 | Wraz ze swymi kapłanami dźwigają oni dziś na swoich barkach
683 I | Kolegialność afektywna i efektywna~
684 Wpr,2 | szczególnym wyrazem afektywnej i efektywnej komunii episkopatu całego
685 II,31 | apostolskich źródeł, zwłaszcza w Egipcie i Etiopii, a do XVII w.
686 IV,80 | na którym liczą się tylko egoistyczne interesy i rządzi prawo
687 II,44 | ekonomicznych, służących egoizmowi bogatych”50. Afrykanie okazują
688 II,70 | oczy na sens własnej jego egzystencji, czyli na najgłębszą prawdę
689 II,64 | zgodnie z zaleceniem Synodu eklezjologię skupioną wokół pojęcia Kościoła-Rodziny
690 V,105 | dostarczać ubogim diecezjom pomoc ekonomiczną przeznaczoną na inwestycje,
691 VI,114 | międzynarodowego.~Problemy ekonomiczne Afryki pogłębiają się na
692 VI,114 | prowadzenia zdrowej polityki ekonomicznej, opartej na właściwych kryteriach
693 VI,120 | pokoju, pojednanie i rozwój ekonomiczny. Dlatego organizacje krajowe,
694 I,25 | sami Afrykanie — Biskupi i eksperci, poczynając od Komisji Przygotowawczej
695 II,46 | często uznanie rządów i ekspertów organizacji międzynarodowych.~
696 V,87 | wszystkich. Jego centralny element stanowi świadectwo. Chrystus
697 II,53 | wszystkich, stają się raczej elementami mechanizmu, trybami wielkiej
698 VI,115 | wychowanie młodzieży, brak elementarnych służb sanitarnych i społecznych,
699 IV,77 | zatrzymuje się na poziomie elementarnym i sekty z łatwością wykorzystują
700 VI,108 | te wartości winna też być elementem programu duszpasterskiego
701 II,52 | demograficzne i zagrożenia rodziny, emancypacja kobiet, szerzenie się AIDS,
702 ZAK,143 | wobec przyjścia na ziemię Emanuela, Boga z nami”269.~Dwutysięczną
703 I,13 | jak uczniowie wracający z Emaus z pałającym sercem i rozjaśnionym
704 V,96 | osiągnęli prawdziwą dojrzałość emocjonalną oraz mieli jasne poglądy
705 VII,138 | którym mówiłem niedawno w Encyklice Ut unum sint, podkreślając,
706 V,91 | Christifideles laici170 oraz Encykliki Redemptoris missio171. Trzeba
707 VI,115 | utrzymywanie się chorób endemicznych, szerzenie się straszliwej
708 IV,75 | Jeśli Kościół w Afryce z energią i bez wahania wejdzie na
709 II,33 | dzieła była konsekracja Don Enrica, syna króla Konga Alfonsa
710 II,33 | w 1518 r. Leon X, a Don Enrico został w ten sposób pierwszym
711 I,15 | ponieważ doświadczył, jaki entuzjazm towarzyszył przygotowaniom
712 VI,116 | Wkraczają oni w dorosłość bez entuzjazmu, bo w swoim dotychczasowym
713 VI,113 | konsekwencji, takich jak głód, epidemie, zniszczenia, by nie wspominać
714 I,13 | wszystkimi naszymi Braćmi w Episkopacie, którzy nas wybrali, chcemy
715 V,99(199) | Por. Epistolarum liber, VIII, 33; PL 77,
716 VII,137 | waszych krajach misyjną epopeję Kościoła pierwotnego. W
717 Wpr,3 | wizyty papieskiej w Afryce w erze nowożytnej.~
718 I,24 | niewątpliwie nowy i ważny etap procesu przygotowań do Specjalnego
719 I,26 | Afryki33.~Na poszczególnych etapach przygotowań do Specjalnego
720 I,19 | przeprowadzeniu pierwszego etapu obrad Specjalnego Zgromadzenia
721 Wpr,1 | pobieżnie, poszczególne etapy tego wydarzenia o tak decydującym
722 Wpr,6 | dworzanin Kandaki, królowej etiopskiej, gdy otrzymał wiarę przez
723 II,31 | Kościołowi Egiptu i Kościołowi etiopskiemu, które dzielą z Kościołem
724 VII,138 | która przekracza różnice etniczne, kulturowe, narodowe, społeczne
725 II,50 | wzajemna wrogość różnych grup etnicznych, tradycji, języków, a także
726 II,64 | różnymi społecznościami etnicznymi, popierając solidarność
727 VI,121(231)| służbie ludzkiej wspólnoty: etyczne podejście do kwestii zadłużenia
728 VI,115 | fundamentach zdrowych zasad etycznych i duchowych.~W obecnej sytuacji
729 II,58 | paschalnym. Jezus ustanowił Eucharystię, „zadatek życia wiecznego”77,
730 V,88 | sakramentach Kościoła, zwłaszcza w Eucharystii — sakramencie zbawienia”167.~
731 I,25 | starannie przygotował liturgie eucharystyczne, sprawowane na otwarcie
732 Wpr,6 | inauguracyjnej liturgii eucharystycznej, którą koncelebrowało ze
733 II,33 | Portugalii i innych krajów europejskich, by dalej prowadzić, rozszerzać
734 II,33 | angolijskich, którzy po powrocie z Europy dali świadectwo wiary chrześcijańskiej.
735 II,69 | więzy natury najbardziej ewangelicznej, mianowicie porządek miłości:
736 VII,131 | bardziej się jednoczy, duch ewangeliczny winien prowadzić do przezwyciężenia
737 I,22 | swój sposób przeżywania rad ewangelicznych; od dynamicznego laikatu —
738 V,102 | sposobność, by być zaczynem ewangelicznym (por. Mt 13, 33), zwłaszcza
739 II,31 | z imieniem i nauczaniem ewangelisty Marka. Myślimy o niezliczonej
740 V,89 | winien koordynować działania ewangelizacyjne gromadząc wiernych, utwierdzając
741 II,69 | antropologicznej, jako że człowiek ewangelizowany nie jest bytem abstrakcyjnym,
742 IV,77 | Afryce, aby być Kościołem ewangelizującym, musi „zacząć swe dzieło
743 VI,123 | społecznego ad intra i ad extra. Zamierza popierać łączność
744 IV,83 | mężczyzny i kobiety wypływa z faktu, że gdy Bóg stworzył człowieka, „
745 Wpr,2 | troską o wszystkie Kościoły i faktycznie ją sprawować (por. 2 Kor
746 I,21 | wzdryga się wręcz przed fałszem i udawaniem, a żąda całej
747 VII,128 | życia. Nie chodzi o to, aby fałszować słowo Boże albo zniweczyć
748 II,67 | zagrożeń, jakie rodzą się z fałszywego irenizmu albo z wojowniczego
749 II,30 | rozpowszechniona w Afryce w kilku fazach. Pierwsze wieki chrześcijaństwa
750 Wpr,1 | otwieram ostatnią, uroczystą fazę Specjalnego Zgromadzenia
751 Wpr,8 | Afryce, przypominając kolejne fazy pracy misyjnej. Zajmie się
752 II,31 | przede wszystkim święte: Felicytę i Perpetuę, św. Monikę i
753 II,33 | Kongregację De Propaganda Fide, aby zapewnić sprawniejszą
754 II,39 | ograniczony czas jako kapłani fidei donum w innych diecezjach,
755 IV,81 | Zwłaszcza w Afryce rodzina jest filarem, na którym opiera się cała
756 V,105 | znacznych środków materialnych i finansowych, nierzadko zaś zdarza się,
757 II,62 | każdego z Jego uczniów (por. Flp 2, 6-9): jest też światłem
758 V,99 | uzupełnienie wiedzy i w sesjach formacyjnych organizowanych przez Konferencje
759 II,72 | narzędziem informacyjnym i formacyjnym, przewodnikiem i natchnieniem
760 II,51 | powierzać opiece kompetentnych formatorów, kontrolować rzeczywistą
761 V,94 | stanowią szczególnie przydatną formę duszpasterstwa młodzieży,
762 V,96 | seminarzyści winni być formowani w taki sposób, „aby osiągnęli
763 II,31 | też pominąć postaci św. Frumencjusza, zwanego później Abba Salama,
764 VI,113 | się opierać na solidnym fundamencie ustaw, które chronią prawa
765 I,15 | świata15. Zasada stanowiąca fundament instytucji Synodu Biskupów
766 II,67 | irenizmu albo z wojowniczego fundamentalizmu, oraz aby sprzeciwiać się
767 VI,114 | podział korzyści i obciążeń. Fundamentalnym obowiązkiem rządów jest
768 I,14 | wyzwolenie. Najgłębszym fundamentem jego ufności jest świadomość
769 VI,121 | apelem „do Międzynarodowego Funduszu Walutowego, do Banku Światowego
770 VI,117 | każdej osobie, nie szczędzili funduszy na zdobycie środków, które
771 II,71 | jest aspektem prorockiej funkcji Kościoła, należy także ukazywanie
772 VI,109 | urzędników państwowych, funkcjonariuszy bezpieczeństwa publicznego
773 II,61 | nadeszła pełnia czasów” (Ga 4, 4), Słowo, druga Osoba
774 ZAK,143 | 2, 10). (...) Archanioł Gabriel zapowiedział ją najpierw
775 ZAK,143(269)| PAWEŁ VI, Adhort. apost. Gaudete in Domino (9 maja 1975)
776 II,56 | głoszenia Ewangelii]. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (
777 II,31 | Wiktora I, Melchiadesa i Gelazego I — należą do wspólnego
778 VI,127 | przekazu, zwłaszcza nowszej generacji, nie podlega żadnym ograniczeniom
779 Wpr,3 | utworzyć własny Sekretariat Generalny, mający koordynować ich
780 II,53 | przekazu, które pozostając w gestii ośrodków Północy świata,
781 II,64 | docenić całe bogactwo i głębię stwierdzenia, od którego
782 VII,139 | chrześcijanie w Afryce coraz głębiej uświadamiali sobie tę współzależność
783 Wpr,4 | C.E.A.M., które podjęło głębszą refleksję nad sprawą ewangelizacji.~
784 II,69 | społeczeństwa ludzkiego oraz wlewa głębszy sens i znaczenie w powszednią
785 IV,81 | rodziny w Afryce w kontekście globalnych przemian zachodzących we
786 II,52 | narodów wciąż zmaga się z głodem, wojnami, konfliktami rasowymi
787 II,56 | Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (
788 VI,123 | Chrystus, najdoskonalszy Głosiciel, On bowiem przekazuje wierzącym
789 II,72 | zatem potrzebna nie tylko głosicielowi Ewangelii, który powinien
790 IV,78 | dzisiaj działa w każdym głosicielu Ewangelii, jeśli tylko poddaje
791 V,104 | odgrywają w Afryce ważną rolę w głoszeniu zbawczego słowa Bożego.
792 II,62 | Jezusem Chrystusem a słowem głoszonym przez Kościół istnieje ścisła
793 IV,85 | wspomnianej Konferencji oraz wobec Głów Państw całego świata164.
794 II,33 | mowę przyjęły ich serca, a głowy pochyliły się ku zdrojom
795 II,69 | trędowatych, niewidomych, głuchych i niemych (por. Mt 8, 17)”118. „
796 II,56 | zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan” (1 Kor 1, 23).
797 II,42 | nie istniejące, dotkliwie gnębiły Afrykanów i osłabiały ich
798 I,26 | przygotowaniu Synodu była naprawdę godna podziwu. Zainteresowanie,
799 IV,76 | będą mogli — spełniając godnie funkcje publiczne — „przyczynić
800 II,39 | rezultat ze wszech miar godny uwagi. Umocnienie się Kościoła
801 VII,128 | i całe jej życie czynić godnym Chrystusa. W ten sposób
802 II,62 | izolowanym, ale prowadzi ku „Godzinie” Jezusa i ku misterium paschalnemu: „
803 V,92 | dbając o zapewnienie im godziwych warunków życia i pracy,
804 ZAK,143 | Roku 2000, ma być także gorącą zachętą do chrześcijańskiej
805 V,100 | Ojcowie Synodu wyrazili gorące pragnienie, by „ten proces
806 VII,131 | na brak kapłanów. Przez gorliwe bowiem i czynne włączenie
807 II,51 | rzeczywistą jakość formacji. Od gorliwości okazywanej w tej dziedzinie
808 ZAK,141 | ten został przygotowany z gorliwością i entuzjazmem, czego świadectwem
809 II,40 | całego kraju, albo co jeszcze gorsze — całego kontynentu”47.~
810 VI,120 | 119. Jednym z gorzkich owoców wojen i kryzysów
811 II,69 | uwikłaną w sprawy społeczne i gospodarcze; także więzy natury teologicznej,
812 V,91 | spełniania zadań politycznych, gospodarczych i społecznych, zapewniając
813 IV,80 | religijnym, politycznym, gospodarczym, społecznym i kulturalnym.
814 II,63 | kulturowymi, społecznymi, gospodarczymi i politycznymi nasze Kościoły
815 VII,131 | Specjalne Zgromadzenie mówi o gotowości zaangażowania młodych Kościołów
816 V,96 | kapłanami o solidnej duchowości, gotowymi do służby i oddanymi sprawie
817 II,31 | łączy nas pełna komunia: greckiemu Kościołowi Patriarchatu
818 I,10 | sposób reprezentowali przy grobie Apostoła Kościół katolicki,
819 II,36 | Afryki wszędzie znaleźć można groby odważnych głosicieli Ewangelii.~
820 VI,116 | zacofane regiony wiejskie i gromadzą się w miastach, które w
821 V,89 | działania ewangelizacyjne gromadząc wiernych, utwierdzając ich
822 IV,78 | socjologii czy psychologii, choć gruntowne, okazują się daremne i pozbawione
823 II,61 | uzyskał odpuszczenie naszych grzechów i pojednał nas z Bogiem,
824 II,33 | 1622 r., mój poprzednik Grzegorz XV utworzył na stałe Kongregację
825 V,99 | zapominają zwłaszcza słów św. Grzegorza Wielkiego, który napominał
826 VII,139 | formy niesprawiedliwości i gwałcenie praw ludzkich dokonujące
827 I,21 | wielką czujność. Bo wciąż gwałtownie pytają nas, milcząco lub
828 IV,73 | wynikające z głębokich i gwałtownych przemian w społeczeństwach
829 VI,117 | pokoju, a czystość jako gwarancję bezpieczeństwa”223.~W walkę
830 ZAK,145 | Synodu, zwracam się ku Maryi, Gwieździe ewangelizacji, aby u progu
831 VII,131(247)| Wysp Zielonego Przylądka i Gwinei Bissau (Poponguine, 21 lutego
832 ZAK,144 | dłoniach Chrystusa przebitych gwoździami ukrzyżowania! Imię każdego
833 V,94 | pokonywaniu przeszkód, które hamują ich rozwój, takich jak analfabetyzm,
834 VI,114 | celu polepszenie warunków handlu międzynarodowego.~Problemy
835 VI,115 | cyniczny handel bronią, haniebny i tragiczny los uchodźców
836 IV,82 | własną misję w doskonałej harmonii z innymi członkami Świętej
837 V,101 | życie parafialne toczyło się harmonijnie, wpisane w kontekst Kościoła
838 ZAK,143 | schronienia przed okrucieństwem Heroda”270, jest zatem wezwana
839 II,36 | w wielkiej mierze owocem heroicznego i bezinteresownego poświęcenia
840 I | ROZDZIAŁ I ~ HISTORYCZNA CHWILA W ŻYCIU KOŚCIOŁA~
841 Wpr,2 | się w okresie Soboru. To historyczne wydarzenie było prawdziwym „
842 Wpr,8 | punkt wyjścia przyjmie ów historyczny moment — prawdziwy kairos —
843 Wpr,6 | Biskupów poświęcone Afryce było historycznym czasem łaski: Bóg nawiedził
844 V,105 | Kościoły na całym świecie, aby hojniej wspierały Papieskie Dzieła
845 ZAK,143 | a Jej Magnificat był już hymnem triumfu wszystkich pokornych.
846 Wpr,2 | momenty łaski. Istotnie, sama idea spotkania — w takiej czy
847 Wpr,7 | służby braciom uczynili ideał swego życia. Pragnę utwierdzić
848 IV,77 | wywołanym przez nawał nowych idei, rozpowszechnianych bezkrytycznie
849 IV,77 | łatwością wykorzystują tę ignorancję”146. Pilnie potrzebne jest
850 ZAK,143 | radosne stawiają nas zatem — ilekroć odmawiamy Różaniec — wobec
851 V,88 | na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa” (
852 II,31 | z tradycją są związane z imieniem i nauczaniem ewangelisty
853 VI,119 | za służbę, jaką pełnią w imieniu naszych narodów”228, przestrzega
854 II,31 | Spontanicznie przychodzą tu na myśl imiona wielkich doktorów i pisarzy,
855 VI,110 | wysiłków każdego. Jest to imperatyw skierowany do każdego mężczyzny
856 VI,107 | nie może być działalnością improwizowaną. Zdając sobie sprawę, że
857 VII,137 | działalności misyjnej. (...) Nowy impuls do rozwoju misji ad gentes
858 ZAK,143(269)| Adhort. apost. Gaudete in Domino (9 maja 1975) III,
859 I,17 | Kościół nie może wzrastać inaczej, jak tylko umacniając komunię
860 I,12 | zrządzeniem Opatrzności uroczysta inauguracja Specjalnego Zgromadzenia
861 I,23 | początku mego Pontyfikatu do inauguracji Specjalnego Zgromadzenia
862 Wpr,6 | Poczynając od uroczystej inauguracyjnej liturgii eucharystycznej,
863 VI,110 | mniej podchodzić do niego indywidualistycznie, tak jakby wypełnienie go
864 II,44 | nigdy nie uległa pokusom indywidualizmu, tak bardzo obcego jej najlepszym
865 VI,110 | wyłącznie jako obowiązku indywidualnego ani tym mniej podchodzić
866 VI,123 | warunki rozpowszechniania informacji”238. Ułatwi mu to głoszenie
867 II,72 | wielu są głównym narzędziem informacyjnym i formacyjnym, przewodnikiem
868 I,24 | Ta naprawdę bardzo trafna inicjatywa S.C.E.A.M. została dostrzeżona
869 VI,110 | gotowi do współpracy z ich inicjatywami, gdy zostaną do niej zaproszeni.
870 II,71 | Ewangelizacja powinna sprzyjać takim inicjatywom, które przyczyniają się
871 Wpr,7 | woli, którzy w taki czy inny sposób troszczą się o duchowy
872 VI,124 | cennym źródłem treści i inspiracji także dla nowoczesnych środków
873 Wpr,6 | oraz innych afrykańskich instrumentów muzycznych. Podczas tej
874 II,44 | przywiązywać do kultu przodków. Instynktownie wierzą, że ci zmarli żyją
875 I,15 | że Synod Biskupów jest instytucją niezwykle sprzyjającą kształtowaniu
876 VI,122 | współpracy z zainteresowanymi instytucjami rządowymi237.~
877 Wpr,3 | zyskała później kształt instytucjonalny wraz z utworzeniem w Kampali
878 II,39 | seminarzystów i kandydatów w Instytutach życia konsekrowanego, stopniowe
879 II,65 | katolickimi Uniwersytetami i Instytutami powołały komisje studyjne,
880 VI,112 | animozji natury etnicznej, integracja w systemie światowym — wszystko
881 II,60 | wartości kulturowych przez ich integrację w chrześcijaństwie”; z drugiej
882 II,55 | wskazywałem na potrzebę integralnej formacji świeckich, której
883 II,61 | właśnie ze względu na swoją integralność i konkretność94 — również
884 V,98 | pobudzenia życia duchowego i intelektualnego, działalności apostolskiej
885 IV,77 | oraz ze swoistym wstrząsem intelektualnym, wywołanym przez nawał nowych
886 I,24 | Lome opracowało Modlitwę w intencji Specjalnego Zgromadzenia
887 II,31 | regionach Afryki było niezwykle intensywne, a jego członkowie tworzyli
888 VI,115 | solidarności Jeży zresztą w interesie samych narodów bogatych,
889 V,90 | grup połączonych wspólnotą interesów169.~Laikat~
890 VI,114 | aprobacie prywatnych grup interesu, lokalnych czy zagranicznych,
891 II,59 | 1, 20); jego autentyczna interpretacja jest zadaniem Kościoła84.~
892 I,18 | 2000 jest jednym z kluczy interpretacyjnych obecnego pontyfikatu20.~
893 VI,123 | przekazu społecznego ad intra i ad extra. Zamierza popierać
894 V,105 | ekonomiczną przeznaczoną na inwestycje, które przyniosą dochody
895 VI,114 | rozwoju gospodarki i wzrostu inwestycji, a przez to do tworzenia
896 II,67 | jakie rodzą się z fałszywego irenizmu albo z wojowniczego fundamentalizmu,
897 II,33 | misjonarzami przybyło wielu irurych z Portugalii i innych krajów
898 Wpr,8 | będzie zatem starała się iść tym samym szlakiem. Za punkt
899 II,50 | afrykańską religią tradycyjną i z islamem. Ojcowie zastanawiali się
900 II,67 | aby obydwie strony dialogu islamsko-chrześcijańskiego respektowały zasadę wolności
901 V,94 | diecezjalnego i parafialnego winno istnieć specjalne duszpasterstwo
902 VI,122 | ubogacającą komplementarność istniejącą między mężczyzną i kobietą235.
903 VI,108 | społecznej”211.~Jako organizm istniejący w łonie wspólnoty społecznej
904 II,72 | ożywione i nieożywione obdarza istnieniem. Zwłaszcza z człowiekiem
905 IV,80 | to wyzwanie polegające w istocie na przekształcaniu relacji
906 II,68 | wartości, takich jak wiara w Istotę Najwyższą i Wieczną, Stwórcę,
907 II,56 | Kościoła; wyraża on najbardziej istotną jego właściwość. Kościół
908 I,9 | to wydarzenie kościelne o istotnym znaczeniu dla Afryki, to
909 II,38 | Bracia w Biskupstwie, synowie Iudów Afryki, są tego wymownym
910 II,69 | mesjański tekst z Księgi Izajasza, aby ukazać znaczenie swojej
911 II,71 | rozpatrywanego nie tylko jako izolowana jednostka, ale także i przede
912 II,62 | jest bowiem wydarzeniem izolowanym, ale prowadzi ku „Godzinie”
913 II,35 | przypomnieć postaci bł. Izydora Bakanja, męczennika z Zairu,
914 I,19 | podkreślałem, ma duże znaczenie jad Kościoła powszechnego, i
915 IV,75 | z obyczajami i z kulturą jakiegokolwiek ludu na ziemi, ponieważ
916 II,44 | z nimi. Czyż nie jest to jakiś przedsmak wiary w Świętych
917 II,51 | kontrolować rzeczywistą jakość formacji. Od gorliwości
918 I,13 | oto co nam powiedział: «Jam jest Pierwszy i Ostatni,
919 V,96 | dojrzałość emocjonalną oraz mieli jasne poglądy i głębokie przekonania
920 I,16 | obrad Zgromadzenia. Aby jaśniej wyrazić swoje oczekiwania,
921 V,104 | chrześcijańska może się stać jasnym źródłem światła dla afrykańskiego
922 IV,79 | chrześcijańskiego i życia człowieka jawi się zatem jako trudne zadanie,
923 VI,118 | powodu licznych konfliktów, jawnych i ukrytych, które są przyczyną
924 VII,138 | przeznaczeni, aby tworzyć jedną rodzinę, zgodnie z Bożym
925 I,20 | powszechności, „która nie oznacza jednolitości, ale raczej komunię w różnorodności,
926 I,23 | Afrykanów do aktywnego i jednomyślnego udziału w przygotowaniu
927 II,61 | druga Osoba Trójcy Świętej, jednorodzony Syn Boży „za sprawą Ducha
928 II,71 | nie tylko jako izolowana jednostka, ale także i przede wszystkim
929 I,23 | chrześcijańskiej wspólnoty: jednostki, mają wspólnoty, parafie,
930 I,15 | ustanowił Synod, wskazał jednoznacznie, że jednym z jego zasadniczych
931 II,62 | wyznają we własnym języku jedyną wiarę w Jezusa Chrystusa
932 I,11 | publicznie także swą wiarę w „jedyny Kościół Chrystusowy, który
933 ZAK,144 | mocą i tarczą! Moje serce Jemu zaufało: Doznałem pomocy,
934 II,33 | afrykańskiej ojczyźnie odnowiła się jerozolimska Pięćdziesiątnica. Przodkowie
935 II,42 | który schodził z Jerycha do Jerozolimy: wpadł on w ręce zbójców,
936 II,42 | człowieka, który schodził z Jerycha do Jerozolimy: wpadł on
937 V,89 | Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani?” (Rz
938 I,10 | uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga” (J 6, 67-69).
939 I,21 | przepowiadania. Z tego powodu jesteśmy odpowiedzialni za wszelki
940 VI,115 | Realizacja zasady solidarności Jeży zresztą w interesie samych
941 II,33 | ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże» (Dz
942 I,28 | Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga” (10, 45-
943 I,24 | tego dokumentu na miejscowe języki, na przykład na suahili,
944 II,62 | Pięćdziesiątnicę, wyznają we własnym języku jedyną wiarę w Jezusa Chrystusa
945 II,35 | Rasoamanarivo z Madagaskaru i M. Józefiny Bakhita z Sudanu, również
946 VI,121(231)| proponuje się, aby Wielki Jubileusz Roku 2000 stał się sposobnością
947 ZAK,142 | śmiało zmierzali ku Wielkiemu Jubileuszowi, który będziemy obchodzili
948 V,94 | także przyszłością rodzaju Judzkiego. Należy zatem pomagać młodym
949 IV,85 | się we wrześniu 1994 r. w Kairze, na ziemi afrykańskiej,
950 II,34(41) | Lwangi, Macieja Mulumby Kalemby i 20 towarzyszy, męczenników
951 ZAK,145 | pokoju i miłości.~W Jaunde, w Kamerunie, 14 września 1995, w święto
952 IV,77(146) | do Konferencji Episkopatu Kamerunu (Jaunde, 13 sierpnia 1985),
953 Wpr,2 | uznać Sobór Watykański II za kamień węgielny naszego wieku,
954 II,36(43) | Episkopatów Afryki i Madagaskaru (Kampala, 31 lipca 1969), I: AAS
955 Wpr,6 | chrześcijaństwa dworzanin Kandaki, królowej etiopskiej, gdy
956 V,95 | w Kościele lokalnym188.~Kandydaci do kapłaństwa~
957 V,95 | następnie przez zapewnienie kandydatom solidnej formacji ludzkiej,
958 V,95 | przez obowiązujące normy kanoniczne184. Instytutom nowo założonym
959 V,89 | obowiązującymi przepisami Prawa Kanonicznego.~Żywe wspólnoty kościelne~
960 II,34 | to w Bazylice Św. Piotra kanonizował męczenników ugandyjskich: „
961 VI,114 | niesłusznie zagarniętych kapitałów. Także przy udzielaniu kredytów
962 Wpr,7 | katolickiego: o Biskupach, kapłanach, diakonach, seminarzystach,
963 V,96 | między celibatem a czystością kapłańską”190 powinni też „otrzymać
964 II,68 | o tym w domach formacji kapłańskiej i zakonnej przekazywać się
965 V,96 | poświęcenia się Chrystusowi w kapłaństwie”191.~Diakoni~
966 V,93 | właśnie jest praktykowane kapłaństwo chrzcielne ojca rodziny,
967 Wpr,6 | 1994 r. trzydziestu pięciu Kardynałów, jeden Patriarcha, trzydziestu
968 II,34 | to jest do Martyrologium, kartę opowiadającą o bolesnych
969 II,46 | afrykańskim ofiarom wojen i katastrof, uchodźcom i wypędzonym,
970 II,60 | znaczy proces, poprzez który „katecheza «wciela się» w różne kultury”86.
971 I,18 | poświęconych ewangelizacji, katechezie, rodzinie, pokucie i pojednaniu
972 Wpr,7 | Stowarzyszeń życia apostolskiego, o katechistach i tych wszystkich, którzy
973 II,37 | córkom Afryki, zwłaszcza katechistom i tłumaczom45.~
974 VII,133 | jako całości. Jako Biskupi katoliccy muszą odczuwać tę samą troskę
975 V,100 | dzięki „dynamizmowi ruchów katolickich, stowarzyszeń apostolatu
976 V,103 | wszystkich”202 w ramach szkoły katolickiej, nie zaniedbując „chrześcijańskiego
977 ZAK,141 | wyspach oraz całemu Kościołowi katolickiemu, dziękuję Bogu Ojcu, Synowi
978 II,31 | które dzielą z Kościołem katolickim wspólne początki oraz doktrynalne
979 II,65 | Episkopatów we współpracy z katolickimi Uniwersytetami i Instytutami
980 I,20 | tego, co oznacza prawdziwa katolickość: „Dzięki tej katolickości
981 I,20 | katolickość: „Dzięki tej katolickości poszczególne części przynoszą
982 I,11 | rozumieć, co znaczy być katolikiem i zarazem Afrykaninem. Obrady
983 VII,136 | środkiem tak do wpajania katolikom od dzieciństwa ducha prawdziwie
984 II,44 | To właśnie miłość życia każe im tak wielką wagę przywiązywać
985 VII,128(243)| Przemówienie do Biskupów Kenii (Nairobi, 7 maja 1980),
986 II,62 | unicestwienie samego siebie, ta kenoza jest warunkiem wywyższenia,
987 IV,74 | naturalnym celem głoszenia kerygmatu jest doprowadzenie tych,
988 I,21 | powiedziałem: „Dziś bardziej niż kiedykolwiek Kościół jest świadom, że
989 II,62 | objawionego orędzia musi kierować się „logiką” właściwą dla
990 II,33 | Z pewnością ten sam Duch kierował krokami mężów wiary pierwszych
991 VII,136 | misyjnego coraz bardziej była kierowana ku temu celowi”257.~Świętość
992 VI,117 | świecie proszę usilnie, aby kierowani miłością i szacunkiem należnym
993 I,21 | Kościołowi, aby je wypełniał pod kierownictwem i w mocy Ducha Świętego.
994 II,30 | rozpowszechniona w Afryce w kilku fazach. Pierwsze wieki chrześcijaństwa
995 IV,78 | decyduje przede wszystkim to, kim on jest, a potem dopiero
996 II,64 | Afryki obraz natury Kościoła: kładzie on bowiem akcent na troskę
997 V,90 | naturalne bariery solidarności klanowej, plemiennej czy innych grup
998 VI,108 | dla ich apostolatu, winna kłaść nacisk na nauczanie społeczne
999 II,62 | oblubienicą strojną w swe klejnoty” (por. Iz 61, 10).~Zasady
1000 II,35 | wyniesionych na ołtarze — bł. Klementyny Anwarite, dziewicy i męczennicy
1001 II,58 | życie zdawało się skazane na klęskę: uczynił to, aby uwiecznić
1002 I,13 | żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani» (Ap
1003 I,21 | powoływano się na tę naprawdę kluczową i fundamentalną potrzebę,
1004 I,18 | roku 2000 jest jednym z kluczy interpretacyjnych obecnego
|