100-diece | dlug-klucz | kobie-niesi | niesl-plena | plura-przyk | przyl-syste | szanu-wspom | wstep-zwyci | zwycz-zywym
bold = Main text
Chap., N. grey = Comment text
1005 IV,83 | równej mierze mężczyznę i kobietę, ubogacając ich w niezbywalne
1006 VI,112 | ludzie, którzy bezgranicznie kochają swój naród i pragną raczej
1007 I,10 | odejść?” odparł: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa
1008 II,70 | wobec każdego stworzenia” (Kol 1, 15), człowiek został
1009 I,13 | dewaluacja pieniądza rzuca je na kolana — my, Biskupi Afryki, wraz
1010 Wpr,1 | wytężonej i długotrwałej pracy kolegialnej.~Zanim jednak przejdę do
1011 I | Kolegialność afektywna i efektywna~
1012 Wpr,2 | było prawdziwym „tyglem” kolegialności, oraz szczególnym wyrazem
1013 Wpr,8 | w Afryce, przypominając kolejne fazy pracy misyjnej. Zajmie
1014 V,95 | teologicznej. Formację tę należy w kolejnych latach wytrwale i regularnie
1015 II,50 | pozostawionym przez mocarstwa kolonialne, głęboka wzajemna wrogość
1016 II,40 | niezależność od mocarstw kolonialnych. Rozbudziło to wielkie oczekiwania,
1017 VI,127 | takich jak „Panafrykański Komitet Biskupów ds. Społecznego
1018 IV,76 | świeckich, mających odpowiednie kompetencje i motywacje, do angażowania
1019 V,105 | kontynencie, aby w ramach swoich kompetencji starały się zapewniać sobie
1020 V,88 | danego narodu. Niech zatem kompetentne władze zadbają o inkulturację —
1021 II,55 | odpowiednio wiernych świeckich do kompetentnego wypełniania swoich powinności
1022 VI,119 | uczestniczył w poszukiwaniu kompromisowych rozwiązań konfliktów zbrojnych,
1023 II,72 | wypracować sobie odpowiedni styl komunikowania, ale także czytelnikom,
1024 II,44 | życia aż do jego naturalnego końca i pozostawiają w swoich
1025 Wpr,6 | liturgii eucharystycznej, którą koncelebrowało ze mną w Bazylice Watykańskiej
1026 I,20 | Eucharystia otwierająca Synod, koncelebrowana pod moim przewodnictwem
1027 II,48 | wyzwanie zawarte „w tej koncepcji Kościoła, który ewangelizuje
1028 II,37 | wdzięczność Bogu”44.~W Orędziu końcowym do Ludu Bożego Ojcowie Synodalni
1029 V,88 | Chrystus przekaże Ojcu na końcu czasów (por. 1 Kor 15, 24).~„
1030 ZAK,141 | progu trzeciego tysiąclecia. Kończąc niniejszą posynodalną Adhortację
1031 II,52 | zmaga się z głodem, wojnami, konfliktami rasowymi i plemiennymi,
1032 IV,79(151) | do uczestników Krajowego Kongresu Kościelnego Ruchu na rzecz
1033 VI,127 | ograniczeniom przestrzennym; dlatego konieczna jest w tej dziedzinie ścisła
1034 II,60 | pierwszoplanowym celem i pilną koniecznością w życiu Kościołów partykularnych,
1035 II,51 | powołań misyjnych, który jest konieczny, aby można było głosić Ewangelię
1036 II,52 | potrzeba stosowania Ewangelii w konkrecie życia jest bardzo odczuwalna.
1037 II,61 | na swoją integralność i konkretność94 — również wcieleniem w
1038 II,64 | ale też zastosował ją w konkretny sposób, uznając wizję Kościoła
1039 I,10 | 10. Konkretnym przejawem tego czasu łaski
1040 II,33 | tego misyjnego dzieła była konsekracja Don Enrica, syna króla Konga
1041 I,20 | Kolegium Apostołów, zostali konsekrowani nie tylko dla jakiejś diecezji,
1042 II,66 | Biskupem, presbyterium, osobami konsekrowanymi, duszpasterzami i wiernymi;
1043 VI,111 | problemów tego kontynentu jest konsekwencją stylu rządzenia nierzadko
1044 II,67 | religijnej z wszystkimi jej konsekwencjami, takimi jak zewnętrzne i
1045 ZAK,142 | nowego tysiąclecia będzie konsekwentna i wierna realizacja postanowień
1046 VI,106 | ponieważ świadectwo to wymaga konsekwentnej postawy duchowej i stylu
1047 Wpr,5 | spotkania. Zorganizowano konsultacje, obejmujące Konferencje
1048 VI,114 | pieniądze publiczne na prywatne konta w zagranicznych bankach.
1049 V,89 | struktury, które umożliwią kontakt, dialog i planowanie. Wykorzystując
1050 V,101 | się harmonijnie, wpisane w kontekst Kościoła jako Rodziny, w
1051 V,95 | powołania zakonne do życia kontemplacyjnego i czynnego, przede wszystkim
1052 VI,111 | stąd wymykają się częściowo kontroli rządów i władz poszczególnych
1053 II,51 | kompetentnych formatorów, kontrolować rzeczywistą jakość formacji.
1054 II,41 | brak nadziei. W świecie kontrolowanym przez kraje bogate i potężne,
1055 Wpr,5 | zrealizować projekt takiego kontynentalnego spotkania. Zorganizowano
1056 VII,131 | a także między różnymi kontynentami. W ten właśnie sposób Afryka
1057 VI,111 | problemy mają swoje źródło poza kontynentem i stąd wymykają się częściowo
1058 II,38 | powstałych na ziemi afrykańskiej, kontynuując świadectwo całkowitego poświęcenia
1059 IV,80 | 13, 35).~„Ewangelizacja kontynuuje dialog Boga z ludzkością,
1060 V,95 | Rodziny — mieszanych zespołów koordynacyjnych, które będą świadectwem
1061 II,31 | Patriarchatu Aleksandrii, koptyjskiemu Kościołowi Egiptu i Kościołowi
1062 VI,111 | nierzadko wypaczonego przez korupcję. Dlatego potrzebne jest
1063 V,88 | Chrystusa. W Pierwszym Liście do Koryntian św. Paweł zwraca się do „
1064 II,72 | Formacja przygotowująca do korzystania ze środków przekazu jest
1065 I,23 | w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej (1990 r.), w Luandzie
1066 IV,79(151) | uczestników Krajowego Kongresu Kościelnego Ruchu na rzecz Kultury (
1067 VI,126 | znaczenie ma ich wysoki koszt. W wielu miejscach obowiązują
1068 VI,124 | skuteczne. Są przy tym „mniej kosztowne i łatwiej dostępne”239.
1069 II,37 | poświęceniem i bez względu na koszty. (...) Dlatego my również,
1070 VI,114 | bankach. Są to prawdziwe akty kradzieży, nawet jeśli mają pozory
1071 VI,116 | którzy musieli opuścić swój kraj z przyczyn ekonomicznych.
1072 VII,131 | relacjach między różnymi krajami kontynentu, a także między
1073 IV,79(151) | Przemówienie do uczestników Krajowego Kongresu Kościelnego Ruchu
1074 VI,127 | płaszczyznach: diecezjalnej, krajowej, kontynentalnej i światowej.
1075 II,66 | zatem zadbać o utworzenie krajowych i diecezjalnych komisji
1076 I,18 | kontynentalnym, regionalnym i krajowym — wpisują się wszystkie
1077 II,31 | Aleksandryjskiej, zaś na drugim krańcu afrykańskiego wybrzeża Morza
1078 II,41 | kontynencie, gdzie tak często krążą złe wieści, chrześcijańskie
1079 VI,114 | kapitałów. Także przy udzielaniu kredytów należy się upewnić, że trafią
1080 II,55 | Dobrej Nowiny do wszelkich kręgów rodzaju ludzkiego, aby przenikając
1081 II,44 | rodzinach miejsce dla starców i krewnych.~Kultury afrykańskie mają
1082 VII,137 | Jednym słowem, winniście kroczyć drogą świętości. Tylko w
1083 I,28 | można uznać za pierwszy krok w misji Kościoła wśród pogan:
1084 II,33 | pewnością ten sam Duch kierował krokami mężów wiary pierwszych misjonarzy,
1085 Wpr,6 | chrześcijaństwa dworzanin Kandaki, królowej etiopskiej, gdy otrzymał
1086 II | I. KRÓTKA HISTORIA EWANGELIZACJI KONTYNENTU~
1087 II,35 | tak wielkiego dzieła w tak krótkim okresie. Nie ma tu jednak
1088 VI,114 | ekonomicznej, opartej na właściwych kryteriach dystrybucji istniejących
1089 V,95 | rozeznaniem, kierując się kryteriami wskazanymi przez Sobór Watykański
1090 II,58 | jest pod pewnymi względami krytyczna, określiło się mianem „Synodu
1091 II,72 | treści w sposób rozważny i krytyczny.~W Afryce, gdzie jednym
1092 II,69 | których należy zwalczać krzywdy i zaprowadzić sprawiedliwość;
1093 IV,80 | wojen, konfliktów, rasizmu i ksenofobii.~Kościół w Afryce jest świadomy,
1094 V,104 | sferze liturgii, publikując książki i szerząc myśl katolicką,
1095 I,28 | oczekiwał Chrystusa i chrztu. Księga Dziejów Apostolskich opowiada,
1096 V,91 | missio171. Trzeba zatem kształcić w tym celu świeckich w specjalnych
1097 Wpr,3 | Biskupów Afryki zyskała później kształt instytucjonalny wraz z utworzeniem
1098 VI,125 | aby chrześcijańskie zasady kształtowały praktykę tego zawodu, również
1099 VI,112 | politycznej żmudny proces kształtowania silnych więzi narodowych
1100 VII,139 | specyficzny i decydujący wkład w kształtowanie prawdziwej kultury pokoju.~
1101 II,68 | negatywnymi wpływami, które często kształtują sposób życia wielu katolików,
1102 VII,140 | ponieważ ziemska rzeczywistość kształtuje warunki pielgrzymowania
1103 I,28 | narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. (...)
1104 VI,107 | sprawiedliwości i jest świadom, że ktokolwiek ośmiela się mówić do innych
1105 I,14 | o przyszłości Afryki czy którejkolwiek innej części świata.~
1106 IV,74 | do Nikodema — jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha,
1107 I,28 | postępuje sprawiedliwie. (...) Któż może odmówić chrztu tym,
1108 V,101 | normalnie skupia się życie i kult wiernych. W parafii mogą
1109 II,60 | chrześcijaństwa w różnych kulturach”87. Według Synodu inkulturacja
1110 V,103 | przygotowania ludzkiego, kulturalnego i religijnego samych wychowawców.~
1111 II,69 | politycznej, społecznej czy kulturalnej, ale musi mieć na uwadze
1112 II,72 | rozrastającą się rzeczywistość kulturową oraz jako zespół środków
1113 IV,81 | gospodarczej, społecznej i kulturowej, którym muszą stawiać czoło
1114 VI,116 | wierności swemu dziedzictwu kulturowemu, doskonaląc wiedzę naukową
1115 II,63 | całym swoim życiem osobowym, kulturowym, ekonomicznym i politycznym,
1116 II,63 | związku z szybkimi przemianami kulturowymi, społecznymi, gospodarczymi
1117 VII,128 | Biskupów: „Szanując, chroniąc i kultywując rodzime wartości i bogactwa
1118 IV,77 | wśród świata i często jest kuszony przez jego bożki, ustawicznie
1119 I,22 | w sposób bardzo otwarty kwestię wiarygodności i aktualności
1120 ZAK,141 | świadectwem są odpowiedzi na kwestionariusz załączony do dokumentu wstępnego (
1121 I,27(35) | Kościoła Katolickiego, n. l260. ~
1122 II,44(50) | 1994), 3: AAS 87 (1995), l80-181. ~
1123 II,65 | rodzimych tradycji Kościoła łacińskiego ani żadnego z Kościołów
1124 IV,86 | ogródka domowego. „Rodzinę łączą ze społeczeństwem żywotne
1125 I,19 | wyraziście ukazać komunię łączącą Kościół, który jest w Afryce,
1126 I,15 | więzi wzajemnej komunii, łączącej Biskupów całego świata15.
1127 VI,112 | powstałe stosunkowo niedawno. Łagodzenie głębokich różnic, przezwyciężanie
1128 I,22 | S.C.E.A.M., obradujące w Lagos w Nigerii w 1987 r., rozpatrywało
1129 V,90 | wspólnotą interesów169.~Laikat~
1130 II,52 | politycznej stabilności, łamaniem praw człowieka? To wszystko
1131 V,101 | Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” (
1132 IV,77 | poziomie elementarnym i sekty z łatwością wykorzystują tę ignorancję”146.
1133 II,33 | 2, 11). Przed pięciuset laty do tego chóru języków dołączyły
1134 II,69 | zwłaszcza przez to, że leczy i podnosi godność osoby
1135 VI,114 | nawet jeśli mają pozory legalności. Wyrażam żywą nadzieję,
1136 IV,75 | zbawienie ludom, które nie lękają się otworzyć drzwi Odkupicielowi.~
1137 II,68 | wyrażeń niestosownych czy lekceważących. Z myślą o tym w domach
1138 II,59 | które ułatwią modlitwę, lekturę w rodzinie czy we wspólnocie.
1139 II,33 | dokonał jej w Rzymie w 1518 r. Leon X, a Don Enrico został w
1140 II,70 | zatem nie zawołać słowami Leona Wielkiego: „Poznaj swoją
1141 VII,140 | ten może przyczynić się do lepszego urządzenia społeczności
1142 VII,128 | będziecie mogli prowadzić go ku lepszemu zrozumieniu tajemnicy Chrystusa,
1143 VI,115 | która ogarnie całą planetę. Lepszy świat można zbudować tylko
1144 VI,116 | rzeczywistości nie zapewniają im lepszych perspektyw. Wielu z nich
1145 II,42 | kobiety, dzieci i młodzi leżą jak gdyby porzucone przy
1146 V,99(199) | Por. Epistolarum liber, VIII, 33; PL 77, 935. ~
1147 IV,80 | do pola bitwy, na którym liczą się tylko egoistyczne interesy
1148 II,34(40) | Kościół w Afryce: dane liczbowe i statystyczne: „L'Osservatore
1149 II,39 | powstałe w Afryce rozrosły się liczebnie i zaczęły dostarczać misjonarzy
1150 VII,134 | afrykańscy kapłani coraz liczniej odpowiadają w ten sposób
1151 IV,77 | bezrobociem, a także z licznymi pokusami materializmu praktycznego,
1152 II,33 | zakończyła się w XVIII w. likwidacją prawie wszystkich misji
1153 VI,121(231)| redukcji, jeśli nie całkowitej likwidacji zadłużenia międzynarodowego,
1154 II,49(59) | duszpasterskiej do Afryki (Lilongwe, 6 maja 1989), 6: Insegnamenti
1155 V,88 | do Chrystusa. W Pierwszym Liście do Koryntian św. Paweł zwraca
1156 II,35 | 34. Lista Świętych, których Afryka
1157 II,31 | teologicznego i twórczości literackiej. Spontanicznie przychodzą
1158 II,65 | lepiej rozumieć i przeżywać liturgiczne obrzędy”105.~Synod przypomniał
1159 II,65 | teologicznej, sakramentalnej, liturgicznej i prawnej106~Dialog~
1160 I,25 | środków wyrazu, nadał tym liturgiom, zgodnie z moim pragnieniem,
1161 I,25 | skład wchodzili teologowie, liturgiści oraz znawcy afrykańskich
1162 IV,77(146) | Jaunde, 13 sierpnia 1985), 4: lnsegnamenti VIII, 2 (1985), 378. ~
1163 I,21 | wewnętrznej spójności i logice”28.~
1164 II,62 | orędzia musi kierować się „logiką” właściwą dla tajemnicy
1165 II,36 | zapomnieć; to ona nadaje lokalnemu Kościołowi jego autentyzm
1166 V,95 | życia zakonnego w Kościele lokalnym188.~Kandydaci do kapłaństwa~
1167 ZAK,144 | która kocha syna swego łona? A nawet gdyby ona zapomniała,
1168 VI,115 | bronią, haniebny i tragiczny los uchodźców i wygnańców. Oto
1169 II,45 | Żywe zaniepokojenie losem ubogich, którzy — według
1170 II,48 | człowieka i jego przyszłego losu, do życia i śmierci, i do
1171 VI,115 | więcej współzależności, losy i problemy rozmaitych regionów
1172 Wpr,6 | wody i zarzucili sieci na łów (por. Łk 5, 4). Tak jak
1173 IV,75 | kontynentu, niosąc zbawienie ludom, które nie lękają się otworzyć
1174 ZAK,141 | Jestem głęboko wdzięczny Ludowi Bożemu w Afryce za wszystko,
1175 II,35 | ma tu jednak miejsca na ludzki triumfalizm. Podziwiając
1176 IV,80 | kontynuuje dialog Boga z ludzkością, który osiąga swój szczyt
1177 II,58 | w momencie gdy — po ludzku rzecz biorąc — jego życie
1178 II,35 | Rasoamanarivo z Madagaskaru i M. Józefiny Bakhita z Sudanu,
1179 II,53 | mechanizmu, trybami wielkiej machiny. Często dotyczy to również
1180 I,23 | duszpasterskich do Afryki i na Madagaskar, odwiedzając trzydzieści
1181 VI,124 | opowieści. Wyrażają one mądrość i ducha ludu, są zatem cennym
1182 II,62 | przyrodzonej jest źródłem mądrości ludów, swoim nadprzyrodzonym
1183 I,13 | miejscu ich słowa: „Jak Maria Magdalena w poranek zmartwychwstania,
1184 V,95 | że „Instytuty zakonne nie mające domów w Afryce nie powinny
1185 Wpr,3 | własny Sekretariat Generalny, mający koordynować ich wystąpienia
1186 VI,114 | zagranicznych, przywłaszczają sobie majątek narodowy, przelewając pieniądze
1187 VI,107 | stylom życia i sprawom majątkowym”209.~Apostolat Kościoła
1188 VI,114 | rządów jest zwłaszcza ochrona majątku wspólnego przed wszelkimi
1189 II,49 | społeczeństwie”58. Odwiedzając Malawi w 1989 r. powiedziałem: „
1190 ZAK,143 | Nazaretu, [bo] tam jako małe dziecko szukał On schronienia
1191 I,24 | przykład na suahili, arabski, malgaski i inne. „Publikacje, konferencje
1192 V,90 | wiele wspólnot odpowiednio małych, aby można w nich było utrzymać
1193 II,51 | wiąże się z chrześcijańskim małżeństwem i życiem rodzinnym62. Stawka
1194 IV,84 | sakramentem Nowego Przymierza: „Małżonkowie są zatem stałym przypomnieniem
1195 II,41 | wszechobecnej rozpaczy, gdzie mamy szukać nadziei i optymizmu,
1196 I,25 | obradowała w styczniu i marcu 1989 r. Komisja została
1197 IV,76 | bynajmniej pojmować jako marginalnej, ale trzeba stawiać ją w
1198 I,13 | miejscu ich słowa: „Jak Maria Magdalena w poranek zmartwychwstania,
1199 II,31 | i nauczaniem ewangelisty Marka. Myślimy o niezliczonej
1200 VI,114 | przed wszelkimi formami marnotrawstwa i próbami bezprawnego zagarnięcia
1201 II,41 | skrajnym ubóstwem, tragicznym marnotrawstwem i tak skąpych zasobów, polityczną
1202 II,58 | Pięćdziesiątnica, w której Maryja będzie miała swoje miejsce,
1203 ZAK,145 | obrad Synodu w Rzymie:~O Maryjo, Matko Boga i Matko Kościoła,~
1204 VI,116 | smutna i mroczna. Dlatego masowo opuszczają zacofane regiony
1205 VI,125 | 124. Nowoczesne mass media nie są tylko środkami
1206 I,10 | do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A
1207 IV,77 | także z licznymi pokusami materializmu praktycznego, z pewną formą
1208 VI,120 | natychmiastowe zapewnienie im pomocy materialnej i opieki duszpasterskiej
1209 II,31 | a poświęconym postępowi materialnemu i duchowemu kontynentu,
1210 Wpr,7 | troszczą się o duchowy i materialny rozwój Afryki lub decydują
1211 II,71 | jego wymiarze duchowym i materialnym. Musi to być rozwój każdego
1212 II,64 | oblubienicą Chrystusa i naszą matką, miastem świętym i zalążkiem
1213 VII,131(247)| Konferencji Episkopatu Senegalu, Mauretanii, Wysp Zielonego Przylądka
1214 IV,84 | będą się ani żenić ani za mąż wychodzić” (Mt 22, 30).
1215 I,27 | Afryka była obecna przy Męce Pańskiej w osobie Szymona
1216 II,53 | stają się raczej elementami mechanizmu, trybami wielkiej machiny.
1217 II,35 | postaci bł. Izydora Bakanja, męczennika z Zairu, którego dane mi
1218 II,56 | do najwyższej ofiary: do męczeństwa (por. Mk 8, 35). Kościół
1219 VI,125 | 124. Nowoczesne mass media nie są tylko środkami przekazu:
1220 II,61 | głoszoną ubogim, przez swoją mękę, śmierć i chwalebne zmartwychwstanie
1221 II,31 | Papieży z Afryki — Wiktora I, Melchiadesa i Gelazego I — należą do
1222 II,55 | przekształcać nie tylko mentalność, ale także same struktury
1223 V,88 | Królestwa Bożego jest przemiana mentalności (metanoia) i postępowania
1224 II,69 | publiczną działalność, wybrał mesjański tekst z Księgi Izajasza,
1225 II,39 | prawie papieskim, zarówno męskich, jak i żeńskich, nastąpił
1226 IV,74 | tych, którzy słuchają, do metanoi i do przyjęcia Chrztu: „
1227 V,88 | jest przemiana mentalności (metanoia) i postępowania oraz świadectwo
1228 I,29 | było znalezienie właściwych metod działania, które pozwolą
1229 VII,137 | Nie wystarczy odnawiać metody duszpasterskie ani lepiej
1230 II,42 | niezliczone ludzkie istoty — mężczyźni i kobiety, dzieci i młodzi
1231 II,33 | sam Duch kierował krokami mężów wiary pierwszych misjonarzy,
1232 Wpr,5 | Synod afrykański, który miałby ocenić stan ewangelizacji
1233 I,16 | najważniejsze cele i zadania, które miały wyznaczyć kierunek obrad
1234 II,58 | krytyczna, określiło się mianem „Synodu Zmartwychwstania
1235 II,39 | stanowi rezultat ze wszech miar godny uwagi. Umocnienie
1236 VI,116 | wiejskie i gromadzą się w miastach, które w rzeczywistości
1237 II,64 | Chrystusa i naszą matką, miastem świętym i zalążkiem przyszłego
1238 VI,121 | Stolicy Apostolskiej na forum międzynarodowym231.~Przypominając tu słowa
1239 VI,114 | przez to do tworzenia nowych miejsc pracy218. Wymaga to prowadzenia
1240 I,24 | tłumaczeń tego dokumentu na miejscowe języki, na przykład na suahili,
1241 VII,131 | zapał mógł zakwitnąć wśród miejscowej ludności danego kraju, jest
1242 II,39 | znaczenie ma też fakt, że miejscowi Biskupi stanowią wysoki
1243 II,39 | Kościoła, wzrost liczby miejscowych duchownych, seminarzystów
1244 V,95 | Kościoła jako Rodziny — mieszanych zespołów koordynacyjnych,
1245 Wpr,7 | Afrykanach i wszystkich mieszkańcach kontynentu; myślę zwłaszcza
1246 II,66 | aby dzięki temu ich służba mieszkańcom kontynentu uczyniła Ewangelię
1247 II,64 | świątynia Ducha, owczarnia, mieszkanie Boga z ludźmi. Według Soboru
1248 VI,120 | nieustannie na skutek masowych migracji uchodźców, gorąco apeluję
1249 VI,114 | przedstawicieli władz, którzy przy milczącej aprobacie prywatnych grup
1250 I,21 | wciąż gwałtownie pytają nas, milcząco lub głośno: Czy wierzycie
1251 II,72 | Kościół nie może zatem milczeć, gdyż w ten sposób mógłby
1252 VI,118 | oszukane i zmuszone do milczenia, stają się niewinnymi i
1253 II,72 | okolicznościach — właśnie milczenie jest sposobem mówienia i
1254 IV,82 | niej potrójnej nauki: o milczeniu, o życiu rodzinnym i o pracy.
1255 II,48 | głoszenia w Afryce Dobrej Nowiny milionom ludzi, którzy jeszcze nie
1256 IV,75 | Ponieważ w Afryce żyje wiele milionów ludzi nie znających jeszcze
1257 I,9 | wdzięczność wszechmocnemu i miłosiernemu Ojcu przez Syna w Duchu
1258 IV,80 | będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13, 35).~„Ewangelizacja
1259 II,44 | Synowie i córki Afryki miłują, życie. To właśnie miłość
1260 IV,84 | Chrystusie, Oblubieńcu, który miłuje ludzkość i oddaje się jej
1261 I,28 | osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go
1262 Wpr,8 | Kościoła powstałego dzięki misjom, który sam staje się misyjny: „
1263 VII,137 | napisałem kilka lat temu: „Każdy misjonarz jest autentyczny jedynie
1264 IV,78 | jednością w miłości — o wartości misjonarza decyduje przede wszystkim
1265 I,28 | stać Paweł z Tarsu. Pierwsi misjonarze docierający w głąb Afryki
1266 II,64 | Świętego, takimi jak Ciało Mistyczne, Lud Boży, świątynia Ducha,
1267 VI,116 | na wygnanie i tam wiedzie mizerny żywot uchodźców, którzy
1268 VII,131 | rzeczą bardzo wskazaną, by młode Kościoły jak najprędzej
1269 VII,136 | Kościołach starych, jak i w młodszych. Pragnę wyrazić życzenie,
1270 V,103 | przygotowania do dialogu między młodymi wyznającymi różne religie
1271 VI,116 | wielu rozczarowań, a jeszcze mniejsze nadzieje wiążą z przyszłością,
1272 IV,83 | Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich, chwałą
1273 VI,108 | w życiu politycznym, aby móc w sposób wiarygodny występować
1274 II,40 | odzyskiwały niezależność od mocarstw kolonialnych. Rozbudziło
1275 II,50 | dziedzictwem pozostawionym przez mocarstwa kolonialne, głęboka wzajemna
1276 I,23 | Sekretariatu Generalnego, bardzo mocno podkreśliłem potrzebę udziału
1277 V,93 | Kościół domowy”, wzniesiony na mocnych fundamentach kulturowych
1278 I,26 | służbę Kościoła i żarliwie modląc się razem o pomyślny przebieg
1279 II,44 | istnienia wielkiej rodziny. Modlę się gorąco i proszę innych
1280 II,66 | nastała jedność, o którą modlił się Chrystus, i aby dzięki
1281 ZAK,141 | Wspólnoty chrześcijańskie Afryki modliły się gorąco o pomyślny przebieg
1282 I,19 | bowiem natchnieniem wiej modlitw i dobrych dzieł, poprzez
1283 V,101 | wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” (Dz 2, 42).~Ruchy i stowarzyszenia~
1284 II,72 | milczeć, gdyż w ten sposób mógłby się sprzeniewierzyć swojej
1285 Wpr,5 | Madagaskaru: na ich podstawie mogłem zwołać Specjalne Zgromadzenie
1286 II,35 | nieustannie się wydłuża. Czy moglibyśmy tu nie wspomnieć — spośród
1287 II,38 | dwóch ostatnich stuleciach, mogliśmy spotkać się w Rzymie na
1288 ZAK,144 | pełni ufności wołamy: «Pan moją mocą i tarczą! Moje serce
1289 Wpr,8 | przyjmie ów historyczny moment — prawdziwy kairos — w którym
1290 IV,84 | człowieczeństwo mężczyzny i kobiety od momentu stworzenia (por. Ef 5, 32
1291 Wpr,2 | mógł przeżyć prawdziwe momenty łaski. Istotnie, sama idea
1292 II,31 | pierwszych założycieli monastycyzmu, który dzięki ich przykładowi
1293 II,31 | Felicytę i Perpetuę, św. Monikę i św. Teklę.~„Te świetlane
1294 II,62 | staje się sponsa ornata monilibus suis — „oblubienicą strojną
1295 Wpr,7 | wyznawców wielkich religii monoteistycznych, zwłaszcza tradycyjnej religii
1296 VII,139 | oparcie w „pozytywnej i moralnej wartości”, jaką jest rosnąca „
1297 I,22 | przenikniętych głębokim zmysłem moralnym29.~
1298 VI,113 | wspominać już o masowych mordach i o skandalu, jakim jest
1299 II,31 | krańcu afrykańskiego wybrzeża Morza Śródziemnego — Tertulian,
1300 I,15(15) | Por. Motu proprio Apostolica sollicitudo (
1301 II,71 | prawdziwą stałość i moc wyższej motywacji”133.~Środki społecznego
1302 IV,77 | się w to, w co wierzy, w motywy swojej nadziei, w nowe przykazanie
1303 II,33 | Dobrej Nowiny, która jest mową Ducha. Po raz pierwszy tę
1304 II,33 | Ducha. Po raz pierwszy tę mowę przyjęły ich serca, a głowy
1305 I,28 | pogan. Słyszeli bowiem, że mówią językami i wielbią Boga” (
1306 II,72 | milczenie jest sposobem mówienia i świadczenia. Musimy zatem
1307 II,64 | 63. Synod nie tylko mówił o inkulturacji, ale też
1308 VII,138 | ruch ekumeniczny, o którym mówiłem niedawno w Encyklice Ut
1309 II,32 | Wyspy Św. Tomasza, Angoli, Mozambiku i Madagaskaru.~
1310 VI,117 | dotkniętym przez AIDS wszelką możliwą pociechę moralną i duchową.
1311 I,21 | polega na opisaniu, w sposób możliwie najjaśniejszy, czym jest
1312 VI,116 | która wydaje im się smutna i mroczna. Dlatego masowo opuszczają
1313 II,34(41) | błogosławionych Karola Lwangi, Macieja Mulumby Kalemby i 20 towarzyszy,
1314 I,21 | głoszonego przez Kościół w Afryce musiała prowadzić do refleksji nad
1315 II,41 | proponowanych rozwiązaniach; z bólem musiało jednak stwierdzić, iż „niewątpliwie
1316 VII,138 | utrzymując ścisłe relacje z muzułmanami i starając się zapewnić
1317 II,67 | wiary113. Chrześcijanie i muzułmanie są powołani, aby prowadzić
1318 Wpr,6 | afrykańskich instrumentów muzycznych. Podczas tej liturgii Afryka
1319 VI,124 | to między innymi śpiew i muzyka, pantomima i teatr, przysłowia
1320 II,68 | niestosownych czy lekceważących. Z myślą o tym w domach formacji
1321 I,21 | żarliwa modlitwa, twórcze myślenie, odpowiednie planowanie
1322 I,10 | słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że
1323 VII,140 | przekroczenia samej siebie, do nabrania specyficznie chrześcijańskich
1324 II,69 | najwyższej wagi, tak dziś nabrzmiałe, które dotyczą sprawiedliwości,
1325 V,99 | gorliwie Kościołem, który Bóg nabył sobie za cenę krwi własnego
1326 VII,131 | przezwyciężenia barier kulturowych i nacjonalistycznych, unikając wszelkiego zamykania
1327 Wpr,4 | Afryki chętnie skorzystali z nadarzającej się okazji, aby domagać
1328 VI,127 | i telewizyjnych, stacje nadawcze o zasięgu kontynentalnym242.~
1329 V,88 | Kościoła Bożego w perspektywie nadejścia Królestwa, które Chrystus
1330 I,26(33) | Afryki i Madagaskaru 31 nadesłało swoje uwagi, natomiast 3
1331 II,61 | 60. „Gdy jednak nadeszła pełnia czasów” (Ga 4, 4),
1332 II,62 | źródłem mądrości ludów, swoim nadprzyrodzonym światłem prowadzi Kościół
1333 VI,118 | powstrzymania, kiedy już wybuchną. Nadszedł czas, aby narody połamały
1334 IV,85(164) | Por. Orędzie do Pani Nafis Sadik, Sekretarza Generalnego
1335 IV,75 | chrześcijańskiego życia. „Nagląca potrzeba działalności misyjnej
1336 IV,75 | Ewangelii, Kościół stoi wobec naglącego zadania, jakim jest głoszenie
1337 VI,121 | zagranicznego”232. Zwracam się też z naglącym apelem „do Międzynarodowego
1338 VII,128(243)| Przemówienie do Biskupów Kenii (Nairobi, 7 maja 1980), 6: AAS 72 (
1339 VI | NOWINĘ~Naśladować Chrystusa, najdoskonalszego Głosiciela~
1340 VI,123 | teologicznej jest Chrystus, najdoskonalszy Głosiciel, On bowiem przekazuje
1341 II,53 | Północy świata, nie zawsze najeżycie uwzględniają priorytety
1342 II,70 | jego egzystencji, czyli na najgłębszą prawdę o człowieku”126.~
1343 I,14 | na prawdziwe wyzwolenie. Najgłębszym fundamentem jego ufności
1344 IV,81 | jednocześnie strzec swoich najistotniejszych wartości.~Świata Rodzina
1345 I,21 | opisaniu, w sposób możliwie najjaśniejszy, czym jest on sam i jakie
1346 II,31 | wszystkim św. Augustyn, jedno z najjaśniejszych świateł chrześcijaństwa.
1347 I,21 | przedtem, stało się dziś najkonieczniejszym warunkiem skuteczności naszego
1348 VI,126 | nowoczesne. Ma obowiązek jak najlepiej je wykorzystywać, aby szerzyć
1349 VII,131 | wielkoduszne pragnienie jak najpełniejszej realizacji jednego z ważnych
1350 ZAK,143 | Gabriel zapowiedział ją najpierw Pannie Maryi, a Jej Magnificat
1351 VII,131 | wskazaną, by młode Kościoły jak najprędzej czynnie uczestniczyły w
1352 VII,140 | charytatywna na rzecz ubogich i najsłabszych. Czyniąc to, nie zapomina
1353 VII,134 | zacieśnionej misji, lecz do najszerszej i powszechnej misji zbawienia «
1354 V,105 | postawiły sobie za cel jak najszybsze osiągnięcie samowystarczalności,
1355 VII,130 | Kościół partykularny, choćby najuboższy, nie może być zwolniony
1356 VII,133 | działalności misyjnej jako najważniejszego i najświętszego zadania
1357 V,94 | tak aby młodzi mogli jak najwcześniej odkryć wartość daru z siebie —
1358 II,60 | ewangelizacji”90, jednym z największych wyzwań jakie stoją przed
1359 II,35 | Kościołowi i która jest jej największym tytułem do chwały, nieustannie
1360 I,28 | Kościoła ad gentes, której najwybitniejszym głosicielem miał się stać
1361 IV,85 | na ziemi afrykańskiej, najwyraźniej wskazywał na zamiar podjęcia
1362 II,68 | takich jak wiara w Istotę Najwyższą i Wieczną, Stwórcę, Dawcę
1363 II,56 | wszędzie” (Mk 16, 20).~„Nakaz głoszenia Ewangelii wszystkim
1364 II,67 | Abrahama i żyć zgodnie z nakazami Dekalogu”111. W związku
1365 II,60 | się Ewangelii w Afryce88, „nakazem ewangelizacji”89 „drogą
1366 II,55 | wypełniania w życiu społecznych nakazów Ewangelii, tak aby ich świadectwo
1367 I,17 | Bożego ustanowienia i z nakazu swego apostolskiego urzędu
1368 I,21 | otwartości. Te znaki czasu nakazują nam wielką czujność. Bo
1369 VI,107 | wspólnotom powinności, jakie nakłada na nie Ewangelia w dziedzinie
1370 Wpr,8 | w przededniu Roku 2000, nakreśli zadania świadka Chrystusa
1371 VI,108 | wspólnoty. Dlatego tak bardzo nalegam, aby wszystkie osoby zaangażowane
1372 V,103 | wyznającymi różne religie i należącymi do różnych środowisk społecznych”201.
1373 II,69 | ewangelizacji można było lub należało lekceważyć problemy najwyższej
1374 VI,115 | obraz Boży i są powołani, by należeć do jednej rodziny odkupionej
1375 VII,138 | i starając się zapewnić należne poszanowanie wartościom
1376 II,37 | Specjalne Zgromadzenie w należny sposób spłaciło ten dług
1377 VI,117 | kierowani miłością i szacunkiem należnym każdej osobie, nie szczędzili
1378 II,54 | Zgromadzenie poświęciło też należytą uwagę formacji wiernych
1379 II,59 | świeckich w ogólności; dbać o należyte sprawowanie Liturgii Słowa;
1380 II,39 | Bożego. Wszystko to stanowi namacalny dowód dojrzałości osiągniętej
1381 II,69 | spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim
1382 IV,74 | nas z Jezusem Chrystusem, namaszcza w Duchu Świętym: nie jest
1383 I,12 | samego wydarzenia, które napełniło radością serca Apostołów
1384 VI,113 | niesprawiedliwości politycznej rodzą napięcia, które często prowadzą do
1385 II,41 | polityczną niestabilnością i napięciami społecznymi. Rezultaty rzucają
1386 VI,125 | ubogich. Synod słusznie napiętnował też fakt, że „środki przekazu
1387 VII,137 | chrześcijan Afryki słowa, które napisałem kilka lat temu: „Każdy misjonarz
1388 V,99 | Grzegorza Wielkiego, który napominał pasterzy, by dawali świetlany
1389 VI,112 | silnych więzi narodowych napotyka na kontynencie afrykańskim
1390 V,94 | analfabetyzm, apatia, głód i narkomania181. Aby sprostać tym wyzwaniom,
1391 I,13 | tak wiele jest w naszych narodach bratobójczej, niszczącej
1392 VII,134 | rozłąki z własną ojczyzną, narodem i rodziną oraz szczególnej
1393 VII,138 | różnice etniczne, kulturowe, narodowe, społeczne i inne po to,
1394 VII,140 | osobistych, życia społecznego, narodowego i międzynarodowego”268,
1395 VI,108 | łonie wspólnoty społecznej i narodowej, Kościół ma prawo i obowiązek
1396 VII,138 | bacząc na różnice rasowe i narodowościowe.~Świadom szczególnego powołania,
1397 II,50 | Pasterzami z innych grup narodowościowych”61. Oto dlaczego Kościół
1398 VI,114 | przywłaszczają sobie majątek narodowy, przelewając pieniądze publiczne
1399 ZAK,143 | przez anioła w noc Bożego Narodzenia ma naprawdę stać się radością
1400 IV,74 | oznacza i urzeczywistnia nowe narodzenie z Ducha, ustanawia realne
1401 IV,74 | Nikodema — jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może
1402 II,30 | Dzieje te sięgają epoki narodzin samego Kościoła. Ewangelia
1403 II,33 | bezpośrednio uczestniczyli w narodzinach Kościoła pod tchnieniem
1404 II,56 | jest dla ewangelizacji”69. Narodzony z misji ewangelizacyjnej
1405 II,53 | znaczeniu, ponieważ dotyczy narzędzi ewangelizacji i jednocześnie
1406 VI,125 | aby środki przekazu były narzędziami ewangelizacji. Szczególną
1407 VI,125 | przemocą, które próbuje się narzucać odbiorcom w krajach ubogich.
1408 VI,126 | też przepisy prawne, które narzucają niesprawiedliwe ograniczenia
1409 II,53 | profilu ich kultur i nierzadko narzucając spaczony obraz życia i człowieka,
1410 II,44 | wówczas kiedy ta myśl jest im narzucana ze strony tak zwanych «cywilizacji
1411 II,44 | praktyki wrogie życiu bywają im narzucane przy pomocy systemów ekonomicznych,
1412 II,36 | rozpamiętując koniec ich życia, naśladujcie ich wiarę»! (Hbr 13, 7).
1413 II,72 | zatem zawsze głosić naukę, nastając w porę i nie w porę (por.
1414 II,66 | Wyznań chrześcijańskich, aby nastała jedność, o którą modlił
1415 II,39 | męskich, jak i żeńskich, nastąpił wzrost liczby członków.
1416 I,12 | Biskupów poświęconego Afryce nastąpiła w drugą niedzielę wielkanocną,
1417 Wpr,3 | Madagaskaru (S.C.E.A.M.). Nastąpiło to podczas wizyty Papieża
1418 II,59 | zatem głosić je nieustannie, nastawać „w porę i nie w porę, (...)
1419 Wpr,1 | kontynentu, w komunii z Następcą apostoła Piotra i z członkami
1420 V,90 | ludźmi. Zgromadzenie dało następującą zwięzłą charakterystykę
1421 VII,130 | krańce ziemi”, ujmując to następująco: „Prorocze słowa Pawła VI: «
1422 II,55 | 54. Nasuwa się tu ostatnie pytanie:
1423 I,13 | Ojcem Świętym i z wszystkimi naszymi Braćmi w Episkopacie, którzy
1424 ZAK,142 | był najważniejszym źródłem natchnienia dla Specjalnego Zgromadzenia
1425 II,69 | urzeczywistniać, ponieważ „naturą Królestwa jest komunia wszystkich
1426 Wpr,7 | tego wielkiego kontynentu.~Naturalnie, myślę przede wszystkim
1427 II,43 | swoich wielkich bogactw naturalnych, nadal żyje w sytuacji ekonomicznego
1428 VI,120 | uchodźców, gorąco apeluję o natychmiastowe zapewnienie im pomocy materialnej
1429 VI,125 | niekorzystnym świetle”, i zażądał natychmiastowego zaniechania tej praktyki240.~
1430 VI,115 | dziedziny domagające się natychmiastowych działań, które należy podjąć,
1431 V,101 | którym wszyscy będą „trwali w nauce Apostołów i we wspólnocie,
1432 I,17 | diecezji. Sobór Watykański II naucza, że „jako prawowici następcy
1433 IV,74 | który posłał uczniów, aby nauczali narody i chrzcili je (por.
1434 II,65 | należy dochować wierności nauczaniu Kościoła, okazując zarazem
1435 IV,76 | nie miał możliwości się nauczyć, nikt też nie może spełniać
1436 VI,109 | przedstawicieli wolnych zawodów i nauczycieli, przedsiębiorców i urzędników
1437 VI,116 | kulturowemu, doskonaląc wiedzę naukową i techniczną, a przede wszystkim
1438 VI,117 | pociechę moralną i duchową. Naukowców i polityków na całym świecie
1439 V,104 | Biskupów, wnosząc wkład w naukowe studia nad kulturami”204.~
1440 IV,77 | intelektualnym, wywołanym przez nawał nowych idei, rozpowszechnianych
1441 VI,127 | zgodnie z zaleceniem Synodu — nawiązać ściślejszą współpracę w
1442 II,72 | Zwłaszcza z człowiekiem nawiązuje szczególnie bliskie relacje. «
1443 I,17 | duszpasterskich w Afryce często nawiązywałem do Specjalnego Zgromadzenia
1444 Wpr,6 | historycznym czasem łaski: Bóg nawiedził swój lud, który jest w Afryce.
1445 II,48 | siebie poprzez ustawiczne nawracanie się i odnawianie, aby mógł
1446 IV,82(158) | Bazylice Zwiastowania w Nazarecie. (5 stycznia 1964): AAS
1447 IV,82 | pielgrzymki do Ziemi Świętej, „Nazaret jest szkołą, w której zaczynamy
1448 II,69 | Dlatego Pan Jezus, gdy w nazaretańskiej synagodze rozpoczynał swą
1449 IV,82 | życiu rodzinnym i o pracy. W nazaretańskim domu każdy przeżywa własną
1450 II,33 | Apostolskie wymieniają z nazwy mieszkańców różnych ziem,
1451 II,41 | Rezultaty rzucają się w oczy: nędza, wojny, brak nadziei. W
1452 VI,116 | ekonomicznego ubóstwa ma szczególnie negatywne konsekwencje dla młodych.
1453 II,65 | może bynajmniej oznaczać negatywnej oceny rodzimych tradycji
1454 VI,113 | domowych oraz do wszystkich ich negatywnych konsekwencji, takich jak
1455 II,68 | zabezpieczeniem przed jej negatywnymi wpływami, które często kształtują
1456 VI,118 | opisali tragedię wojen, które nękają Afrykę: „Afryka od wielu
1457 I,14 | licznych przejawach zła nękającego dzisiejszą Afrykę. Ukazywali
1458 VI,118 | to: „szowinizm plemienny, nepotyzm, rasizm, nietolerancja religijna,
1459 IV,78 | przygotowanie głosiciela nic nie zdziała bez Niego. I
1460 II,61(92) | Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański, DS 150. ~
1461 II,67 | podkreśla, że żywy Bóg, Stwórca nieba i ziemi i Pan dziejów jest
1462 IV,85 | Synodu zwracano uwagę na niebezpieczeństwa zagrażające dziś afrykańskiej
1463 I,19 | także modlitwy świętych w niebie?~Gdy podejmowałem decyzję
1464 IV,83 | niewiele mniejszym od istot niebieskich, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
1465 VI,106 | do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5, 9-10) — mówi Pan.
1466 VI,123 | miłość, którą dzieli z Ojcem niebieskim i Duchem Świętym. Dlatego „
1467 II,48 | Kościoła do przemilczania wobec niechrześcijan orędzia Jezusa Chrystusa.
1468 II,48 | oczywiście i ceni religie niechrześcijańskie, wyznawane przez bardzo
1469 VI,115 | spośród nich, które dopiero od niedawna uzyskały międzynarodowe
1470 II,39 | innych diecezjach, gdzie jest niedobór kapłanów, we własnych krajach
1471 V,105 | występują bardzo poważne niedobory w tej dziedzinie. Jest zatem
1472 IV,86 | który jest zadatkiem — choć niedoskonałym — Królestwa na ziemi. Dzięki
1473 VI,115 | obniżanie się warunków życia, niedostatek środków na wychowanie młodzieży,
1474 VI,115 | niepokojących problemów, takich jak niedożywienie, obniżanie się warunków
1475 I,28 | 28. Liturgia szóstej niedzieli wielkanocnej 1994 r., kiedy
1476 II,50 | współistnienia. „Konflikty plemienne niejednokrotnie stwarzają zagrożenie jeśli
1477 V,103 | uczęszczających do szkół niekatolickich. Dla studentów uniwersyteckich
1478 VI,125 | przedstawiają Afrykanów w bardzo niekorzystnym świetle”, i zażądał natychmiastowego
1479 Wpr,5 | Następnie, w latach 1977-1983, niektórzy Biskupi, kapłani, osoby
1480 II,67 | aby sprzeciwiać się głośno nielojalności w polityce i w działaniu,
1481 II,39 | Sam fakt, że w okresie niemal dwóch stuleci liczba katolików
1482 ZAK,144 | niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego
1483 II,61 | Bogiem, swoim Ojcem, a dzięki Niemu także naszym Ojcem. Treścią
1484 II,69 | niewidomych, głuchych i niemych (por. Mt 8, 17)”118. „Jest
1485 I,11 | własnej tradycji, przy czym nienaruszony pozostaje prymat Stolicy
1486 II,58 | powszechne jest zagrożenie przez nienawiść i przemoc, przez konflikty
1487 I,13 | bratobójczej, niszczącej nienawiści, podsycanej przez interesy
1488 II,43 | wartości kulturowe oraz nieocenione zasoby ludzkie, które może
1489 VI,108 | sprawiedliwości i pokoju stanowi nieodłączną część misji ewangelizacyjnej,
1490 VI,117 | się tej choroby odgrywają nieodpowiedzialne zachowania seksualne, i
1491 IV,78 | świadectwo wierzących jest dziś nieodzowne w Afryce, aby można było
1492 IV,79 | partykularnych w Afryce, nieodzowny warunek trwałego zakorzenienia
1493 VI,118 | ukrytych, które są przyczyną nieopisanych cierpień, oraz by prosić
1494 II,72 | Wszystkie stworzenia ożywione i nieożywione obdarza istnieniem. Zwłaszcza
1495 Wpr,4 | zwołane w Rzymie zgromadze nieplenarne S.C.E.A.M., które podjęło
1496 II,34 | odradza się jako wolna i niepodległa”41.~
1497 VI,115 | międzynarodowe uznanie swojej niepodległości. Trzeba też wsłuchać się
1498 ZAK,143 | odmawiamy Różaniec — wobec tego niepojętego wydarzenia, które stanowi
1499 VI,115 | rozwiązaniu szczególnie niepokojących problemów, takich jak niedożywienie,
1500 I,14 | jest w przeważającej mierze niepomyślna i choć bolesne doświadczenia
1501 VI,126 | czynniki, wśród których niepoślednie znaczenie ma ich wysoki
1502 VII,134 | dojrzałości powołania, ale również nieprzeciętnej zdolności do rozłąki z własną
1503 IV,74 | Ducha, ustanawia realne i nierozerwalne więzy z Przenajświętszą
1504 II,41 | nadziei i optymizmu, które niesie ze sobą Ewangelia? Ewangelizacja
1505 Wpr,5 | wynikające z niej zadanie niesienia światła Chrystusa wszystkim
1506 V,98 | nade wszystko przez niesienie im pomocy w głębszym zrozumieniu
1507 II,55 | Jeśli „ewangelizacja jest niesieniem Dobrej Nowiny do wszelkich
1508 I,27 | aby pomógł Chrystusowi w niesieniu krzyża (por. Mk 15, 21).~
|