100-diece | dlug-klucz | kobie-niesi | niesl-plena | plura-przyk | przyl-syste | szanu-wspom | wstep-zwyci | zwycz-zywym
bold = Main text
Chap., N. grey = Comment text
1509 VI,117 | wzywam duszpasterzy, aby nieśli braciom i siostrom dotkniętym
1510 VI,114 | aby umożliwić odzyskanie niesłusznie zagarniętych kapitałów.
1511 II,40 | 39. Niespełna trzydzieści lat temu liczne
1512 VI,126 | prawne, które narzucają niesprawiedliwe ograniczenia w tej dziedzinie.
1513 II,41 | skąpych zasobów, polityczną niestabilnością i napięciami społecznymi.
1514 II,40 | sytuacja wewnętrzna jeszcze się niestety nie ustabilizowała, tak
1515 II,68 | wypowiedziach wszelkich wyrażeń niestosownych czy lekceważących. Z myślą
1516 II,42 | prowadził, cierpliwie i niestrudzenie, swoje dzieło dobrego samarytanina.
1517 II,58(77) | O sacrum convivium, II Nieszp. uroczystości Najświętszego
1518 VI,118 | plemienny, nepotyzm, rasizm, nietolerancja religijna, żądza władzy
1519 VI,115 | dyspozycji wszystkich220.~Nietrudno jest dostrzec liczne konsekwencje
1520 VII,138 | i inne po to, aby ukazać nietrwałość tych różnic, obalonych przez
1521 IV,80 | prawo silniejszeqo, które nieuchronnie oddala ludzkość od upragnionej
1522 VI,114 | pogłębiają się na skutek nieuczciwości niektórych skorumpowanych
1523 II,41 | Afryka stała się w praktyce nieważnym dodatkiem, przez wszystkich
1524 II,69 | paralityków, trędowatych, niewidomych, głuchych i niemych (por.
1525 II,69 | więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie: abym uciśnionych
1526 II,70 | który jest „obrazem Boga niewidzianego — Pierworodnym wobec każdego
1527 VI,119 | wymierzonej przeciw życiu niewinnych ludzi”229.~Uchodźcy i wysiedleni~
1528 VI,118 | do milczenia, stają się niewinnymi i bezbronnymi ofiarami wszystkich
1529 II,58 | Afrykanina (...) z ucisku i niewoli”81.~Ewangelizacja winna
1530 II,52 | niektórych regionach praktyki niewolnictwa, etnocentryzm i konflikty
1531 VI,115 | nawet jeśli wydają się niewystarczające w obliczu wielkości problemów~
1532 I,10 | katolicki, potwierdzili swą niezachwianą wiarę w to, że wszechmoc
1533 VII,138 | każdemu człowiekowi, wierząc niezachwianie, że „Syn Boży przez wcielenie
1534 VII,138 | Bogu mają ten sam początek; niezależnie od tego, jak bardzo rozproszyli
1535 II,40 | afrykańskie odzyskiwały niezależność od mocarstw kolonialnych.
1536 II,53 | rozwoju zamiast dochodzić do niezależności i dążyć własną drogą do
1537 V,87 | ogromne i aby im sprostać, niezbędna jest współpraca wszystkich.
1538 I,21 | i w mocy Ducha Świętego. Niezbędny jest nasz współudział —
1539 II,70 | ukazywać człowiekowi jego niezbywalną, godność, którą Bóg odnowił
1540 IV,83 | kobietę, ubogacając ich w niezbywalne prawa i odpowiedzialne zadania
1541 II,49 | abyście odrzucili styl życia niezgodny z tym, co najlepsze w waszych
1542 II,42 | Afryka to kontynent, gdzie niezliczone ludzkie istoty — mężczyźni
1543 II,31 | ewangelisty Marka. Myślimy o niezliczonej rzeszy świętych, męczenników,
1544 VI,111 | przebudzenie sumień oraz niezłomna wola zastosowania rozwiązań,
1545 II,30 | stulecie. Faza trzecia, okres niezwykłego wysiłku misyjnego, rozpoczęła
1546 II,34 | się w XIX w., w okresie niezwykłej aktywności, podejmowanej
1547 IV,74 | powiadam ci — mówi Jezus do Nikodema — jeśli się ktoś nie narodzi
1548 VII,140 | świata, nie dyskryminując nikogo w dialogu z różnymi kulturami,
1549 II,46 | rozwojowi”53. Pomoc, którą niosą oni — niczym dobrzy samarytanie —
1550 IV,75 | wszystkich częściach kontynentu, niosąc zbawienie ludom, które nie
1551 II,69 | posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił
1552 II,37 | kontynentu afrykańskiego niosły mu światło chrześcijańskiej
1553 VI,118 | dziesiątkują jej mieszkańców i niszczą ich bogactwa naturalne i
1554 I,13 | naszych narodach bratobójczej, niszczącej nienawiści, podsycanej przez
1555 II,71 | zwalczać wszystko, co poniża i niszczy człowieka. „Do sprawowania
1556 ZAK,143 | zwiastowana przez anioła w noc Bożego Narodzenia ma naprawdę
1557 I,12 | zakończenie oktawy Wielkiej nocy. Ojcowie Synodalni, zgromadzeni
1558 V,101 | swej natury miejscem, gdzie normalnie skupia się życie i kult
1559 V,95 | II i przez obowiązujące normy kanoniczne184. Instytutom
1560 V,88 | odrzucając wszystko, co nosi piętno grzechu. W takiej
1561 II,69 | siebie nasze słabości i nosić brzemię naszych chorób: „
1562 VI,115 | ponieważ wszyscy ludzie noszą w sobie obraz Boży i są
1563 ZAK | Ku nowemu tysiącleciu chrześcijaństwa~
1564 II,49 | kulturze tak zwanej «wolności nowoczesnego stylu życia». Wzywam was
1565 VI,124 | treści i inspiracji także dla nowoczesnych środków przekazu.~Ewangelizacja
1566 VI,127 | środków przekazu, zwłaszcza nowszej generacji, nie podlega żadnym
1567 VII,135 | też wdzięczność i uznanie nowym Instytutom misyjnym, powstałym
1568 IV,85(164) | Międzynarodowej Konferencji nt. Zaludnienia i Rozwoju (
1569 II,31 | Etiopii, a do XVII w. także w Nubii. Na pozostałej części kontynentu
1570 ZAK,142 | zalecenia wpisują się w nurt autentycznego nauczania
1571 II,33 | skłonił wielkiego króla Konga Nzinga-a-Nkuwu, by zaprosił misjonarzy
1572 VII,138 | nietrwałość tych różnic, obalonych przez krzyż Chrystusa”261.
1573 VI,121 | rządy w Afryce, aby nie obarczali społeczeństwa ciężarem zadłużenia
1574 II,44 | indywidualizmu, tak bardzo obcego jej najlepszym tradycjom.~
1575 II,34 | Papież Paweł VI podczas obchodów Światowego Dnia Misyjnego
1576 V,94 | osoby182. W tym kontekście obchody Światowego Dnia Młodzieży
1577 ZAK,143 | radosnego wydarzenia zamierzamy obchodzić podczas bliskiego już Wielkiego
1578 V,93 | Roku Rodziny, który Kościół obchodził wówczas wraz z całą wspólnotą
1579 ZAK,142 | Jubileuszowi, który będziemy obchodzili za kilka lat. Dla wszystkich
1580 II,34 | liczne kraje afrykańskie obchodziły setną rocznicę ewangelizacji.
1581 VI,114 | sprawiedliwy podział korzyści i obciążeń. Fundamentalnym obowiązkiem
1582 VI,114 | obywatelskiego lub przez obcokrajowców wyzutych z wszelkich skrupułów.
1583 II,44 | przedsmak wiary w Świętych Obcowanie? Ludy Afryki szanują życie,
1584 II,44 | żyją nadal, pozostają w obcowaniu z nimi. Czyż nie jest to
1585 II,42 | ręce zbójców, którzy go obdarli, zadali mu rany i porzucili
1586 IV,83 | na obraz Boży”, to znaczy obdarzeni rozumem i wolą, a w konsekwencji
1587 II,70 | prawdę o człowieku”126.~Obdarzony tą niezrównaną godnością,
1588 IV,83 | i czcią go uwieńczyłeś. Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk
1589 I,18 | kluczy interpretacyjnych obecnego pontyfikatu20.~Zgromadzenia
1590 VI,123 | biorąc pod uwagę panujące obecnie warunki. Punktem wyjścia
1591 I,12 | zmartwychwstały Pan jest obecny wśród nich i mówi im — tak
1592 Wpr,4(2) | Biskupów Afryki i Madagaskaru obecnych na III Zwyczajnym Zgromadzeniu
1593 IV,76 | Program formacyjny powinien obejmować przede wszystkim odpowiednie
1594 II,32 | południe od Sahary. Proces ten obejmował między innymi obszary dzisiejszego
1595 V,104 | ponieważ swoimi poszukiwaniami obejmują prawdy i doświadczenia wiary
1596 Wpr,5 | Zorganizowano konsultacje, obejmujące Konferencje Episkopatów
1597 II,69 | oddzielić od planu odkupienia, obejmującego również bardzo konkretne
1598 VII,134 | solidarności duszpasterskiej, obejmującej całą Afrykę, należy dbać
1599 IV,79 | inkulturację jako proces obejmujący cały obszar życia chrześcijańskiego —
1600 ZAK,141 | Zgromadzenia i wyjednały mu obfite błogosławieństwo Boże.~
1601 I,12 | 21. 26). Pamiętali, że On obiecał pozostać ze swoim Kościołem
1602 Wpr,1 | laikatu, poddali głębokiej i obiektywnej analizie blaski i cienie
1603 VI,119 | dalej, zachęcony Chrystusową obietnicą wyrażoną w Błogosławieństwach: „
1604 I,14 | ufności jest świadomość Bożej obietnicy, która nas upewnia, że nasza
1605 I,16 | Tym określeniem pragnąłem objąć najważniejsze cele i zadania,
1606 I,10 | miłosierdzie jedynego Boga objawiły się przede wszystkim w odkupieńczym
1607 II,62 | organiczna więź, to inkulturacja objawionego orędzia musi kierować się „
1608 VI,123 | Dobrej Nowiny o miłości Boga, objawionej w Jezusie Chrystusie.~Tradycyjne
1609 IV,84 | wypełnienie w Jezusie Chrystusie, Oblubieńcu, który miłuje ludzkość i
1610 IV,84 | samego na Krzyżu dla swej oblubienicy, Kościoła. W ofierze tej
1611 VI,115 | takich jak niedożywienie, obniżanie się warunków życia, niedostatek
1612 VII,140 | Królestwa Bożego nie jest obojętne, jak dalece postęp ten może
1613 VI,121 | wolno się jej przyglądać obojętnie i bezczynnie.~Godność afrykańskiej
1614 VII,140 | usprawiedliwieniem postawy obojętności wobec konkretnych sytuacji
1615 II,54 | Najważniejszym [bogactwem] — obok łaski Bożej — jest lud.
1616 VI,126 | koszt. W wielu miejscach obowiązują też przepisy prawne, które
1617 V,95 | Sobór Watykański II i przez obowiązujące normy kanoniczne184. Instytutom
1618 V,88 | liturgii, które w świetle obowiązujących przepisów mogą zostać zmodyfikowane168.~
1619 V,89 | Rady, powołane zgodnie z obowiązującymi przepisami Prawa Kanonicznego.~
1620 I,11 | przywilej uczestniczyć w obradach Specjalnego Zgromadzenia
1621 I,25 | Przygotowawczej Synodu, która obradowała w styczniu i marcu 1989
1622 I,19 | aby Specjalne Zgromadzenie obradowało w pełnej komunii z Kościołem
1623 I,16 | Generalnego Synodu Biskupów, obradującą w związku z przygotowaniami
1624 II,64 | Kościele, posługując się obrazami zaczerpniętymi z Pisma Świętego,
1625 II,64 | komplementarność w stosunku do innych obrazów Kościoła”102.~Wymaga to
1626 II,64 | Królestwa. Te jakże wymowne obrazy należy mieć na uwadze, rozwijając
1627 IV,86 | swej natury wykracza poza obręb ogródka domowego. „Rodzinę
1628 VI,107 | sprawiedliwości, a zwłaszcza z obroną podstawowych praw człowieka,
1629 IV,85 | Synodalni zaapelowali gorąco o obronę rodziny: „Nie pozwólcie —
1630 VI,107 | nie Ewangelia w dziedzinie obrony praw człowieka210.~
1631 II,66 | wreszcie, między różnymi obrządkami w łonie jednego Kościoła.
1632 II,65 | i przeżywać liturgiczne obrzędy”105.~Synod przypomniał także,
1633 IV,79 | jako proces obejmujący cały obszar życia chrześcijańskiego —
1634 II,32 | obejmował między innymi obszary dzisiejszego Beninu, Wyspy
1635 I,13 | Biskupów poświęcone Afryce obwieszcza dziś, że Chrystus, nasza
1636 II,58 | głosiciele Ewangelii winni obwieszczać nadzieję życia zakorzenioną,
1637 II,69 | uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana” (Łk 4,
1638 II,34 | pierwszych w nowożytnej epoce — oby Bóg sprawił, by byli ostatnimi,
1639 IV,75 | oznacza także pewne zerwanie z obyczajami i z kulturą jakiegokolwiek
1640 II,67 | szczególnie dbać o to, aby obydwie strony dialogu islamsko-chrześcijańskiego
1641 IV,86 | rodzinie przecież rodzą się obywatele i w niej znajdują pierwszą
1642 VI,113 | ustaw, które chronią prawa obywateli i określają ich obowiązki216.
1643 VI,113 | autorytarnych, które odbierają obywatelom wolność osobistą i fundamentalne
1644 VI,114 | osoby pozbawione zmysłu obywatelskiego lub przez obcokrajowców
1645 II,41 | unikać uogólnień zarówno w ocenie problemów, jak i w proponowanych
1646 VI,114 | obowiązkiem rządów jest zwłaszcza ochrona majątku wspólnego przed
1647 VI,119 | więcej środków na oświatę, ochronę zdrowia i troskę o dobrobyt
1648 II,66 | ekumenicznego dialogu z wszystkimi ochrzczonymi braćmi z innych Wyznań chrześcijańskich,
1649 I,28 | zaskoczenia, ponieważ setnik oczekiwał Chrystusa i chrztu. Księga
1650 I,14 | sprawę, że są wyrazicielami oczekiwań nie tylko afrykańskich katolików,
1651 VII,140 | Specjalnego Zgromadzenia — że oczekiwanie na ostateczny powrót Chrystusa „
1652 VII,133 | nie powinni nigdy tracić z oczu potrzeb Kościoła jako całości.
1653 V,98 | wychwala, i aby mieli przed oczyma wiejskie tajemnice, oznaczone
1654 V,88 | przeprowadzona inkulturacja oczyszcza i uszlachetnia kultury różnych
1655 II,62 | autentyczne wartości ludzkie, oczyszczając je z grzechu i przywracając
1656 II,43 | odczuwają także potrzebę aktów oczyszczenia i zadośćuczynienia.~
1657 I,10 | tej trynitamej jedności odbiera pełnię czci i chwały. Taka
1658 VI,113 | reżimów autorytarnych, które odbierają obywatelom wolność osobistą
1659 II,69 | na całym świecie niejako odbite światło Boże, zwłaszcza
1660 Wpr,8 | prawdziwy kairos — w którym odbył się Synod, analizując jego
1661 IV,85 | Narodów Zjednoczonych, która odbyła się we wrześniu 1994 r.
1662 I,23 | Biskupów poświęconego Afryce odbyłem dziesięć podróży duszpasterskich
1663 Wpr,4 | Ogólne Synodu Biskupów, odbywające się w regularnych odstępach
1664 II,52 | konkrecie życia jest bardzo odczuwalna. Czyż można głosić Chrystusa
1665 VI,115 | bogactwach ziemi, którą Bóg oddał do dyspozycji wszystkich220.~
1666 VII,137 | odwagą w wielkodusznym oddaniu Bogu i bliźniemu. Jednym
1667 V,96 | duchowości, gotowymi do służby i oddanymi sprawie Ewangelii, aby umieli
1668 VII,134 | kapłanów z wezwaniem, aby oddawali się „do dyspozycji Duchowi
1669 VI,127 | 126. Oddziaływanie środków przekazu, zwłaszcza
1670 II,69 | planu stworzenia nie można oddzielić od planu odkupienia, obejmującego
1671 VII,138 | Afryka może też z pewnością odegrać ważną rolę w dialogu między
1672 VII,129 | Bóg kieruje do Afryki, aby odegrała w pełni i na skalę całego
1673 V,92 | 91. „Katechiści odegrali i nadal odgrywają decydującą
1674 VI,125 | Szczególną rolę ma tu jednak do odegrania chrześcijanin, który pracuje
1675 I,10 | Chrystusa: „Czyż i wy chcecie odejść?” odparł: „Panie, do kogóż
1676 II,42 | chore, poranione, bezsilne, odepchnięte i opuszczone. Ludzie ci
1677 II,71 | ostatnie nie może być jednak oderwane od przepowiadania, dającego
1678 IV,77 | zwłaszcza ze zjawiskiem oderwania od rodziny, z urbanizacją,
1679 IV,81 | pragniemy, by sama rodzina odgrywała z kolei rolę aktywnego podmiotu
1680 VI,110 | go było możliwe na drodze odizolowanych wysiłków każdego. Jest to
1681 VI,111 | rozwiązań, których nie można już odkładać na później.~Budowanie narodu~
1682 V,94 | młodzi mogli jak najwcześniej odkryć wartość daru z siebie —
1683 ZAK,145 | wszystkie jej kultury~z radością odkryły, że są zdolne~przyjąć Ewangelię.~
1684 IV,75 | lękają się otworzyć drzwi Odkupicielowi.~Doniosłe znaczenie formacji~
1685 I,27 | paschalnej tajemnicy”35. Odkupieńcza miłość Boża ogarnia całą
1686 I,10 | objawiły się przede wszystkim w odkupieńczym Wcieleniu Syna Bożego, który
1687 VI,115 | należeć do jednej rodziny odkupionej krwią Chrystusa, należy
1688 II,70 | 1, 15), człowiek został odkupiony; więcej — „Syn Boży, przez
1689 VII,138 | by być w świecie ludem odkupionym i pojednanym, Kościół przyczynia
1690 VII,139 | ludzkich dokonujące się w odległych krajach, których być może
1691 ZAK,143 | stawiają nas zatem — ilekroć odmawiamy Różaniec — wobec tego niepojętego
1692 I,24 | Zgromadzenia i zaleciło, aby odmawiano ją, publicznie i prywatnie,
1693 I,28 | sprawiedliwie. (...) Któż może odmówić chrztu tym, którzy otrzymali
1694 VI,122 | mężczyzną i kobietą235. Synod odniósł te zasady do sytuacji kobiet
1695 II,48 | czego szuka jakby po omacku odnośnie do Boga, do człowieka i
1696 II,45 | swoim Orędziu do Ludu Bożego odnotowali z radością, że w wielu krajach
1697 VII,134 | całą Afrykę, należy dbać o odnowę formacji kapłanów. Trzeba
1698 V,95(184) | oraz Dekr. o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae
1699 II,70 | niezbywalną, godność, którą Bóg odnowił przez Wcielenie swojego
1700 II,33 | waszej afrykańskiej ojczyźnie odnowiła się jerozolimska Pięćdziesiątnica.
1701 II,56 | i poprzez Niego zostaną odnowione więzi ludzi z Bogiem, z
1702 I,10 | Czyż i wy chcecie odejść?” odparł: „Panie, do kogóż pójdziemy?
1703 ZAK,144 | por. Iz 49, 13). „A Bóg odpowiada słowami wielkiego Proroka: «
1704 V,95 | osoby konsekrowane powinny odpowiadać na swoje powołanie w duchu
1705 VII,134 | afrykańscy kapłani coraz liczniej odpowiadają w ten sposób na wezwanie,
1706 VII,138 | przez krzyż Chrystusa”261. Odpowiadając na swoje powołanie, by być
1707 V,103 | program formacji religijnej odpowiadającej ich poziomowi wiedzy”203.
1708 V,103 | Wszystko to wymaga oczywiście odpowiedniego przygotowania ludzkiego,
1709 VI,122 | aby kobiety po otrzymaniu odpowiedniej formacji mogły uczestniczyć —
1710 I,26 | miejscu muszę dodać, że odpowiedź Afrykanów na moje wezwanie
1711 II,51 | Episkopatów Afryki w swoich odpowiedziach na Lineamenta, wiąże się
1712 II,34 | Ewangelizacji Narodów40. Afryka odpowiedziała bardzo wielkodusznie na
1713 II,57 | Chrystusa”73 — jest dziś odpowiedzialny za misję na kontynencie
1714 VI,119 | surowo, że „będą musieli odpowiedzieć przed Bogiem za każdy akt
1715 II,61 | zmartwychwstanie uzyskał odpuszczenie naszych grzechów i pojednał
1716 VI,119 | bronią, stają się współwinni odrażających zbrodni przeciw ludzkości.
1717 I,11 | równocześnie pilnuje, aby odrębności nie szkodziły jedności,
1718 I,11 | przewodzi, nad prawowitymi odrębnościami sprawuje opiekę, a równocześnie
1719 II,72 | środki przekazu są nie tylko odrębnym „światem”, ale kulturą i
1720 II,43 | kontynentu i zapoczątkować ogólne odrodzenie, które jest warunkiem pożądanego
1721 VII,140 | świadomość, że „należy starannie odróżniać postęp ziemski od wzrostu
1722 IV,83 | są od początku osobami w odróżnieniu od otaczającego ich świata
1723 VI,122 | apostolskiej Kościoła.~Kościół odrzuca i potępia wszystkie „obyczaje
1724 V,88 | któremu jest głoszone, odrzucając wszystko, co nosi piętno
1725 II,49 | Wzywam was dziś, abyście odrzucili styl życia niezgodny z tym,
1726 IV,84 | Kościoła. W ofierze tej odsłania się całkowicie ów zamysł,
1727 Wpr,4 | odbywające się w regularnych odstępach czasu począwszy od 1967
1728 II,69 | przejrzenie: abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał
1729 II,56 | zmartwychwstały Chrystus, zanim odszedł do Ojca: „Oni zaś poszli
1730 IV,80 | ludzi, którą uczeń musi odtworzyć we własnym życiu: „Po tym
1731 VII,139 | których być może nigdy nie odwiedzą, jest dalszym znakiem pewnej
1732 V,95(183) | Propositio 16, z bezpośrednim odwołaniem się do SOBÓR WAT. II, Konst.
1733 II,58 | powiodła, należy „ustawicznie odwoływać się w ewangelizacji do Ducha
1734 II,72 | 71. „Od początku Bóg odznacza się tym, że pragnie się
1735 ZAK,145 | by afrykańskie kultury~odznaczały się jednością i różnorodnością;~
1736 II,55 | społeczne, tak by lepiej odzwierciedlały zamysł Boży wobec ludzkiej
1737 II,42 | zraniony człowiek musi teraz odzyskać wszystkie zasoby swego człowieczeństwa.
1738 II,70 | Bożego, które jest podstawą odzyskanej godności człowieka. Właśnie
1739 VI,114 | środki prawne, aby umożliwić odzyskanie niesłusznie zagarniętych
1740 II,40 | liczne kraje afrykańskie odzyskiwały niezależność od mocarstw
1741 VII,136 | skutecznego zbierania dobrowolnych ofiar na rzecz wszystkich misji,
1742 II,34 | wspaniała jest i cenna ich ofiara — odradza się jako wolna
1743 VI,118 | niewinnymi i bezbronnymi ofiarami wszystkich tych form niesprawiedliwości”225.~
1744 V,93 | prowadzi dialog z Bogiem177 i ofiarnie służy człowiekowi178. „W
1745 II,46 | samarytanie — afrykańskim ofiarom wojen i katastrof, uchodźcom
1746 II,43 | zasoby ludzkie, które może ofiarować Kościołom i całej ludzkości.
1747 II,56 | prowadzić aż do najwyższej ofiary: do męczeństwa (por. Mk
1748 VI,121 | świadectwem są liczne dokumenty oficjalne i wypowiedzi Stolicy Apostolskiej
1749 I,16(16) | raz pierwszy zapowiedziano oficjalnie zwołanie Specjalnego Zgromadzenia
1750 II,67 | 66. „Dialog powinien ogarniać także ludzi dobrej woli
1751 VI,115 | sprawiedliwości i pokoju, która ogarnie całą planetę. Lepszy świat
1752 Wpr,5 | Chrystusa wszystkim narodom — ogłosiłem podjęcie tej „inicjatywy,
1753 IV,74 | orędzie zbawienia nie zostanie ogłoszone wszystkim.~Pilna potrzeba
1754 I,9 | podczas pierwszej Kongregacji ogólnej, dyskusję nad tematem Synodu.
1755 II,59 | katechistów i wiernych świeckich w ogólności; dbać o należyte sprawowanie
1756 II,69 | Ewangelię „nie może się ograniczać jedynie do dziedziny gospodarczej,
1757 VI,126 | narzucają niesprawiedliwe ograniczenia w tej dziedzinie. Trzeba
1758 VI,127 | generacji, nie podlega żadnym ograniczeniom przestrzennym; dlatego konieczna
1759 VII,134 | przygotowuje ich nie do jakiejś ograniczonej i zacieśnionej misji, lecz
1760 II,39 | zgłaszają gotowość do służby na ograniczony czas jako kapłani fidei
1761 I,17 | Zgromadzenie Synodalne nie może ograniczyć się jedynie do dyskusji
1762 IV,86 | natury wykracza poza obręb ogródka domowego. „Rodzinę łączą
1763 V,87 | Kościołem na tym kontynencie są ogromne i aby im sprostać, niezbędna
1764 II,41 | podkreśliło, że Afryka to ogromny kontynent, na którym występują
1765 IV,84 | 83. Bóg — Ojciec, Syn i Duch Święty — jest
1766 VII,138 | który ma swoje źródło w ojcostwie Boga. „Wszyscy ludzie stworzeni
1767 II,33 | to w waszej afrykańskiej ojczyźnie odnowiła się jerozolimska
1768 I,23 | Afryce. Przy trzech różnych okazjach uczestniczyłem też w sesjach
1769 II,51 | formacji. Od gorliwości okazywanej w tej dziedzinie zależy,
1770 II,72 | misji, chyba że — w pewnych okolicznościach — właśnie milczenie jest
1771 II,72 | czyni z niej, jak to się określa, «światową wioskę». Środki
1772 VI,113 | chronią prawa obywateli i określają ich obowiązki216. Muszę
1773 V,95 | relationes187, tak aby lepiej określał on rolę życia zakonnego
1774 I,16 | sąsiadujących z nią wysp”16. Tym określeniem pragnąłem objąć najważniejsze
1775 Wpr,6 | dziś ten kontynent, można określić jako znak czasów, czas pomyślny,
1776 IV,79 | II152, Ojcowie Synodalni określili inkulturację jako proces
1777 II,58 | pewnymi względami krytyczna, określiło się mianem „Synodu Zmartwychwstania
1778 II,61 | również wcieleniem w określoną kulturę.~
1779 IV,75 | jest wewnętrznym wytworem określonego kraju, ale zawsze przychodzi „
1780 V,88 | sobie pozytywne wartości określonej kultury, przyczynia się
1781 II,61 | się w historii: w ściśle określonym czasie i przestrzeni, w
1782 II,65 | sobie doktryny mimo długiego okresu ewangelizacji albo gdy jej
1783 ZAK,143 | szukał On schronienia przed okrucieństwem Heroda”270, jest zatem wezwana
1784 I,12 | wielkanocną, a więc na zakończenie oktawy Wielkiej nocy. Ojcowie Synodalni,
1785 I,27 | który wydał siebie samego na okup za wszystkich” (1 Tm 2,
1786 II,35 | ostatnio wyniesionych na ołtarze — bł. Klementyny Anwarite,
1787 II,35 | mi było wynieść do chwały ołtarzy podczas Specjalnego Zgromadzenia
1788 II,48 | to, czego szuka jakby po omacku odnośnie do Boga, do człowieka
1789 I,17 | ziemi afrykańskiej, nie omieszkałem podkreślić, że w moim przekonaniu
1790 Wpr,8 | przygotowań i przebieg. Omówi obecną sytuację Kościoła
1791 I,15 | 15. Zanim przejdę do omówienia poszczególnych zagadnień,
1792 VI,123 | 122. Synod bardzo szeroko omówił temat społecznego przekazu
1793 VII,128 | Ojcowie Synodalni szczegółowo omówili całokształt sytuacji w Afryce,
1794 VII,139 | Afryce z pewnością znajdzie oparcie w „pozytywnej i moralnej
1795 V,88 | zadbają o inkulturację — opartą na wzorcach artystycznie
1796 VI,108 | budowaniu społeczeństwa opartego na sprawiedliwości i pokoju,
1797 VI,114 | zdrowej polityki ekonomicznej, opartej na właściwych kryteriach
1798 II,45 | dawał takie świadectwo. Opcja preferencyjna na rzecz ubogich
1799 II,44 | najlepszym tradycjom.~Niektóre opeje narodów Afryki~
1800 II,51 | mądrze rozeznawać, powierzać opiece kompetentnych formatorów,
1801 I,11 | prawowitymi odrębnościami sprawuje opiekę, a równocześnie pilnuje,
1802 V,99 | przez Ducha Świętego, niech opiekują się gorliwie Kościołem,
1803 IV,81 | jest filarem, na którym opiera się cała budowla społeczna.
1804 VI,113 | system rządzenia winien się opierać na solidnym fundamencie
1805 IV,83 | por. Rdz 3). Psalmista tak opiewa niezrównaną godność człowieka: „
1806 Wpr,8 | Boże. Pozwoli to na koniec opisać cele działania Kościoła
1807 II,34 | Kościołowi. Bardzo trafnie opisał tę rzeczywistość Papież
1808 VI,118 | w przejmujących słowach opisali tragedię wojen, które nękają
1809 I,21 | Kościół Afryki, polega na opisaniu, w sposób możliwie najjaśniejszy,
1810 II,45 | należy bynajmniej lekceważyć opisanych wyżej tragicznych aspektów
1811 II,54 | Kościół w Afryce może sprostać opisanym tu wyzwaniom? „Najważniejszym [
1812 II,45 | wszelkie przeszkody i przejawy oporu wobec państwa prawa dzięki
1813 II,34 | do Martyrologium, kartę opowiadającą o bolesnych i chwalebnych
1814 I,28 | z Dziejów Apostolskich, opowiadało o wydarzeniu, które można
1815 II,34 | ją do owych wspaniałych opowiadań starożytnej Afryki. (...)
1816 VI,106 | winno towarzyszyć szczere opowiedzenie się każdego członka Ludu
1817 IV,83 | Potwierdza to biblijna opowieść o grzechu pierwszych rodziców (
1818 VI,124 | pantomima i teatr, przysłowia i opowieści. Wyrażają one mądrość i
1819 I,24 | Zgromadzenie S.C.E.A.M. w Lome opracowało Modlitwę w intencji Specjalnego
1820 V,93 | chrześcijańskich diecezje winny opracowywać programy apostolstwa rodzinnego
1821 II,41 | gdzie mamy szukać nadziei i optymizmu, które niesie ze sobą Ewangelia?
1822 I,19 | drugiej strony, gdy zostały opublikowane Lineamenta, zachęciłem mych
1823 VI,116 | uchodźców, którzy musieli opuścić swój kraj z przyczyn ekonomicznych.
1824 ZAK,144 | skłonni sądzić, że Pan ich opuścił i że o nich zapomniał! (
1825 VI,116 | mroczna. Dlatego masowo opuszczają zacofane regiony wiejskie
1826 II,42 | bezsilne, odepchnięte i opuszczone. Ludzie ci pilnie potrzebują
1827 V,95 | uprzedniego porozumienia się z Ordynariuszem miejsca”185; zarazem wezwało
1828 II,63 | dwiema zasadami — zgodności z orędziem chrześcijańskim i komunii
1829 IV,86 | społeczeństwem żywotne i organiczne więzi, stanowi ona bowiem
1830 II,39 | wyraźny i szybki rozwój organizacyjny Kościoła, wzrost liczby
1831 VI,108 | niesprawiedliwości społecznej”211.~Jako organizm istniejący w łonie wspólnoty
1832 VII,137 | duszpasterskie ani lepiej organizować i koordynować instytucje
1833 V,99 | i w sesjach formacyjnych organizowanych przez Konferencje Episkopatów
1834 II,62 | kultur, staje się sponsa ornata monilibus suis — „oblubienicą
1835 II,31 | doktorów i pisarzy, takich jak Orygenes, św. Atanazy i św. Cyryl —
1836 I,9 | umacniając swą wiarę i świadectwo osiągają większą dojrzałość”9.~
1837 II,50 | także, jakimi środkami można osiągnąć ten cel.~Małżeństwo i powołania~
1838 VI,120 | jak przypomina Synod — osiągnął już tragiczne rozmiary.
1839 V,96 | formowani w taki sposób, „aby osiągnęli prawdziwą dojrzałość emocjonalną
1840 II,72 | Środki społecznego przekazu osiągnęły takie znaczenie, że dla
1841 ZAK,145 | wiecznego Królestwa,~które osiągnie swą pełnię~w Mieście zbudowanym
1842 V,105 | sobie za cel jak najszybsze osiągnięcie samowystarczalności, która
1843 V,95 | osobowości prawnej oraz osiągnięciu autonomii zarówno w prowadzeniu
1844 II,39 | namacalny dowód dojrzałości osiągniętej przez Kościół w Afryce:
1845 II,71 | zawsze jest ważniejsze od oskarżenia. To ostatnie nie może być
1846 II,42 | dotkliwie gnębiły Afrykanów i osłabiały ich zdolność reagowania:
1847 I,22 | Warto tu przypomnieć, że ósme Zgromadzenie Plenarne S.
1848 VI,107 | jest świadom, że ktokolwiek ośmiela się mówić do innych o sprawiedliwości,
1849 Wpr,7 | diakonach, seminarzystach, osobach zakonnych, członkach Instytutów
1850 V,99 | wszystkich ludzi”197 i sprawować osobiście, w ścisłej współpracy z
1851 VI,113 | odbierają obywatelom wolność osobistą i fundamentalne prawa człowieka,
1852 IV,78 | wiary, ale także głębokiego osobistego przekonania, które pozwala
1853 II,42 | pośpieszą im z pomocą.~Jest moim osobistym pragnieniem, aby Kościół
1854 II,65 | okazując zarazem szacunek osobom w duchu sprawiedliwości
1855 IV,83 | Bóg obdarza godnością osobową w równej mierze mężczyznę
1856 V,95 | należy dopomóc w uzyskaniu osobowości prawnej oraz osiągnięciu
1857 II,63 | Chrystusa całym swoim życiem osobowym, kulturowym, ekonomicznym
1858 V,91 | świeckich w specjalnych ośrodkach lub szkołach formacji biblijnej
1859 II,58 | Jest więc konieczne, aby „ośrodkiem nowej ewangelizacji było
1860 II,53 | które pozostając w gestii ośrodków Północy świata, nie zawsze
1861 IV,84 | Objawienie to osiąga swą pełnię ostateczną w darze miłości, który Słowo
1862 II,72 | przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas
1863 IV,78 | Jezusa Chrystusa» (J 17, 3). Ostatecznym celem misji jest danie uczestnictwa
1864 I,13 | powiedział: «Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący. Byłem umarły,
1865 Wpr,1 | katolickiego w Afryce otwieram ostatnią, uroczystą fazę Specjalnego
1866 II,34 | oby Bóg sprawił, by byli ostatnimi, skoro tak wspaniała jest
1867 II,35 | nie wspomnieć — spośród ostatnio wyniesionych na ołtarze —
1868 VI,119 | przeznaczyły więcej środków na oświatę, ochronę zdrowia i troskę
1869 VI,118 | człowieka. Społeczeństwa, oszukane i zmuszone do milczenia,
1870 IV,83 | osobami w odróżnieniu od otaczającego ich świata istot żyjących.
1871 I,13 | wieków i mam klucze śmierci i Otchłani» (Ap 1, 17-18). (...) Podobnie
1872 V,96 | kapłańską”190 powinni też „otrzymać odpowiednią formację ukazującą
1873 I,28 | odmówić chrztu tym, którzy otrzymali Ducha Świętego tak samo
1874 II,57 | czynem: oto zadanie, które otrzymało Specjalne Zgromadzenie Synodu
1875 Wpr,6 | radości i wdzięczności za otrzymaną wiarę, musi nadal wypełniać
1876 II,56 | przez przepowiadanie słowa, otrzymanego od Pana, ale także przez
1877 IV,74 | samej istoty rzeczy potrzeby otrzymania pełni nowego życia w Nim: «
1878 VI,122 | wskazane jest, aby kobiety po otrzymaniu odpowiedniej formacji mogły
1879 VII,134 | Watykańskiego II: „Dar duchowy, otrzymany przez prezbiterów w święceniach,
1880 V,92 | aby katechiści nie tylko otrzymywali pełne przygotowanie na początku
1881 I,13 | przekazać słowo nadziei i otuchy tobie, Rodzino Boża w Afryce,
1882 II,69 | wymiarach i aspektach i w jego otwarciu się na rzeczywistość absolutną —
1883 II,56 | woli, którzy mają serca otwarte na działanie Ducha Świętego.~
1884 II,64 | relacjach między ludźmi, otwartość na innych, dialog i zaufanie100.
1885 I,21 | udawaniem, a żąda całej prawdy i otwartości. Te znaki czasu nakazują
1886 I,14 | Lud Boży w Afryce, aby z otwartym sercem przyjął orędzie nadziei,
1887 V,104 | Katolickie ośrodki kulturalne otwierają przed Kościołem szczególne
1888 I,20 | 20. Uroczysta Eucharystia otwierająca Synod, koncelebrowana pod
1889 Wpr,1 | Kościoła katolickiego w Afryce otwieram ostatnią, uroczystą fazę
1890 IV,75 | ludom, które nie lękają się otworzyć drzwi Odkupicielowi.~Doniosłe
1891 I,9 | słowami Ojcowie Synodalni otworzyli uroczyście, podczas pierwszej
1892 II,64 | Lud Boży, świątynia Ducha, owczarnia, mieszkanie Boga z ludźmi.
1893 VII,133 | dzień o powierzoną sobie owczarnię, nie powinni nigdy tracić
1894 II,42 | Afrykę można porównać do owego człowieka, który schodził
1895 Wpr,1 | Adhortacji apostolskiej, owoc wytężonej i długotrwałej
1896 Wpr,1 | zapoznał cały Kościół z owocami ich refleksji i modlitwy,
1897 I,21 | odpowiedzialni za wszelki postęp i owocność Ewangelii, którą głosimy”27.~
1898 II,34 | pełni, aby dołączyć ją do owych wspaniałych opowiadań starożytnej
1899 II,65 | która nie może bynajmniej oznaczać negatywnej oceny rodzimych
1900 V,98 | oczyma wiejskie tajemnice, oznaczone nim i wypełniane”195. Program
1901 V,104 | zbawczego słowa Bożego. Są oznaką wzrostu Kościoła, ponieważ
1902 VI,127 | technicznym. Należy też popierać i ożywiać działalność niektórych istniejących
1903 VII,136 | życzenie, by ta posługa ożywiania ducha misyjnego coraz bardziej
1904 ZAK,143 | celowi Jubileuszu, jakim jest ożywienie wiary i świadectwa chrześcijan”271.~
1905 II,72 | sposoby. Wszystkie stworzenia ożywione i nieożywione obdarza istnieniem.
1906 II,31 | pustyni: Pawła, Antoniego, Pachomiusza, pierwszych założycieli
1907 I,13 | uczniowie wracający z Emaus z pałającym sercem i rozjaśnionym umysłem,
1908 IV,84 | jak każdy sakrament, jest pamiątką, uobecnieniem i proroctwem
1909 II,36 | obowiązek: musimy przywołać pamięć tych, którzy w Afryce już
1910 Wpr,1 | pozostaje do dziś żywe w pamięci całej kościelnej wspólnoty.~
1911 I,19 | żyjących na całym świecie, aby pamiętaj w modlitwie o Specjalnym
1912 II,36 | Nakazuje nam to Pismo Święte: «Pamiętajcie o swych przełożonych, którzy
1913 I,12 | Pokój wam!” (J 20, 21. 26). Pamiętali, że On obiecał pozostać
1914 VI,127 | kontynentalnej, takich jak „Panafrykański Komitet Biskupów ds. Społecznego
1915 IV,85(164) | Por. Orędzie do Pani Nafis Sadik, Sekretarza
1916 I,10 | chcecie odejść?” odparł: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty
1917 ZAK,143 | zapowiedział ją najpierw Pannie Maryi, a Jej Magnificat
1918 VI,112 | pragną raczej służyć niż panować”215.~Droga praworządności~
1919 II,69 | znaczenie swojej misji: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ
1920 IV,74 | ich bowiem dotyczą słowa Pańskie, skierowane do Apostołów: „
1921 I,27 | Afryka była obecna przy Męce Pańskiej w osobie Szymona z Cyreny,
1922 II,50 | Słusznie zwrócono uwagę, że w państwach, których granice są dziedzictwem
1923 II,71 | apeluje do sumienia rządzących państwami i odpowiedzialnych za dobro
1924 VI,119 | spełniania szczególnej roli w państwie. Dlatego Synod, wyrażając
1925 VI,124 | między innymi śpiew i muzyka, pantomima i teatr, przysłowia i opowieści.
1926 I,10 | swój kontynent Chrystusowi Panu, przekonani, że tylko On
1927 VI,123 | Afryki, biorąc pod uwagę panujące obecnie warunki. Punktem
1928 V,96 | dostosowane do warunków panujących w ich środowisku”189. Choć
1929 Wpr,3 | 1969 r. — pierwszej wizyty papieskiej w Afryce w erze nowożytnej.~
1930 II,39 | Instytutów zakonnych na prawie papieskim, zarówno męskich, jak i
1931 II,31 | podobnie jak postaci świętych Papieży z Afryki — Wiktora I, Melchiadesa
1932 I,24 | prywatnie, we wszystkich parafiach Afryki aż do rozpoczęcia
1933 V,101 | wszelkie starania, aby życie parafialne toczyło się harmonijnie,
1934 V,94 | duszpasterstwa diecezjalnego i parafialnego winno istnieć specjalne
1935 V,101 | życie i kult wiernych. W parafii mogą oni przedstawiać i
1936 II,69 | siebie: o ludzi zbolałych, paralityków, trędowatych, niewidomych,
1937 II,64 | materialnych zasobów Kościołów partykulamych, w czym nie mogą przeszkadzać
1938 VII,130 | stwierdzały: „Żaden Kościół partykularny, choćby najuboższy, nie
1939 II,64 | na etnocentryzm i skrajne partykularyzmy: należy raczej dążyć do
1940 II,62 | Godzinie” Jezusa i ku misterium paschalnemu: „Jeżeli ziarno pszenicy
1941 I,12 | radością serca Apostołów w dniu Paschy: ze zmartwychwstania Pana
1942 V,99 | nauczania, uświęcania i pasterskiego zarządzania. Niech starają
1943 II,66 | organicznej solidarności pasterskiej.~„Katolicy dający swoje
1944 II,72 | przekazu powinien przypominać pasterzom, zwłaszcza Biskupom i kapłanom,
1945 V,98(194) | PAWEŁ II, Adhort. apost. Pastores dabo vobis, (25 marca 1992),
1946 I,13 | Podobnie jak św. Jan na Patmos otrzymał w czasach szczególnie
1947 Wpr,6 | pięciu Kardynałów, jeden Patriarcha, trzydziestu dziewięciu
1948 II,31 | komunia: greckiemu Kościołowi Patriarchatu Aleksandrii, koptyjskiemu
1949 II,69 | Królestwo jest (...) źródłem pełnego wyzwolenia i całkowitego
1950 II,37 | chrześcijańskiej wiary, pełniąc tę misję z poświęceniem
1951 V,91 | wiernym świeckim w coraz pełniejszym uświadamianiu sobie roli,
1952 II,48 | rodzina ludzka może w sposób pełny i wolny od uprzedzeń znaleźć
1953 II,70 | pokój”128.~Można zatem z pełnym uzasadnieniem powiedzieć,
1954 V,95(184) | odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis, 19. ~
1955 II,31 | wszystkim święte: Felicytę i Perpetuę, św. Monikę i św. Teklę.~„
1956 VI,116 | nie zapewniają im lepszych perspektyw. Wielu z nich udaje się
1957 I,18 | wpisują się wszystkie w tę perspektywę przygotowania do Wielkiego
1958 Wpr,1 | ewangelizacji Afryki, jej wyzwania i perspektywy u progu trzeciego tysiąclecia
1959 I,14 | ale nie ulegali przy tym pesymizmowi ani rozpaczy. Choć sytuacja
1960 I,14 | ma usprawiedliwienia dla pesymizmu ani rozpaczy, gdy myślimy
1961 II,58 | kontynentu afrykańskiego jest pod pewnymi względami krytyczna, określiło
1962 II,62 | Kościoła, przeżywają nową Pięćdziesiątnicę, wyznają we własnym języku
1963 Wpr,6 | kwietnia 1994 r. trzydziestu pięciu Kardynałów, jeden Patriarcha,
1964 II,33 | Boże» (Dz 2, 11). Przed pięciuset laty do tego chóru języków
1965 VI,125 | przekazu było dobro, prawda i piękno. Podzielam obawy Ojców Synodu
1966 V,98 | II zachęcił kapłanów do pielęgnowania „pewnej formy życia wspólnego”,
1967 IV,82 | Papież Paweł VI podczas swej pielgrzymki do Ziemi Świętej, „Nazaret
1968 VII,140 | rzeczywistość kształtuje warunki pielgrzymowania człowieka ku wieczności.~
1969 I,9 | dla Kościołów Lokalnych pielgrzymujących w Afryce, które umacniając
1970 I,13 | zadłużenie i dewaluacja pieniądza rzuca je na kolana — my,
1971 VI,114 | majątek narodowy, przelewając pieniądze publiczne na prywatne konta
1972 VII,140 | rzeczywistości duchowych, które są pierwocinami wiecznego zbawienia człowieka.~
1973 II,70 | obrazem Boga niewidzianego — Pierworodnym wobec każdego stworzenia” (
1974 IV,84 | swoim ciele. Objawia On pierwotną prawdę małżeństwa, prawdę
1975 VII,137 | misyjną epopeję Kościoła pierwotnego. W ten sposób staniecie
1976 IV,82 | pewien czas w Afryce, jest „pierwowzorem i przykładem wszystkich
1977 II,45 | ubogich to „specjalna forma pierwszeństwa w praktykowaniu miłości
1978 VII,140 | to, nie zapomina nigdy o pierwszeństwie transcendencji tych rzeczywistości
1979 VII,136 | słusznie należy się [im] pierwszeństwo, ponieważ są środkiem tak
1980 II,46 | środków materialnych, odgrywa pierwszoplanową rolę w dziedzinie integralnego
1981 ZAK,143 | wszystko powinno zmierzać ku pierwszoplanowemu celowi Jubileuszu, jakim
1982 IV,79 | Afryce uznało inkulturację za pierwszoplanowy cel i pilną potrzebę Kościołów
1983 II,60 | Synodu inkulturacja jest pierwszoplanowym celem i pilną koniecznością
1984 II,56 | Ewangelii wszystkim ludziom jest pierwszorzędnym i naturalnym posłannictwem
1985 V,88 | odrzucając wszystko, co nosi piętno grzechu. W takiej mierze,
1986 II,71 | koniec, ewangelizacja winna piętnować i zwalczać wszystko, co
1987 IV,73 | zostało powiedziane, pewne pilne potrzeby i wyzwania, wynikające
1988 V,93 | uświadomił sobie szczególną pilność tego powołania w kontekście
1989 I,11 | sprawuje opiekę, a równocześnie pilnuje, aby odrębności nie szkodziły
1990 Wpr,8 | przekazu. Nawiązując do pilnych potrzeb i wyzwań stojących
1991 II,33 | którzy w 1491 r. wylądowali w Pinda, przy ujściu rzeki Zair,
1992 I,28 | żydowskiego, którzy przybyli z Piotrem, że dar Ducha Świętego wylany
1993 I,11 | pozostaje prymat Stolicy Piotrowej, która całemu zgromadzeniu
1994 II,31 | chrześcijaństwa w Afryce: „Myślimy — pisał — o chrześcijańskich Kościołach
1995 II,59 | cierpliwością” (2 Tm 4, 2). Pisane słowo Boże, powierzone przede
1996 II,31 | imiona wielkich doktorów i pisarzy, takich jak Orygenes, św.
1997 V,99(199) | Epistolarum liber, VIII, 33; PL 77, 935. ~
1998 VI,117 | środków, które położą kres tej pladze.~„Przekujcie miecze na lemiesze!” (
1999 VI,116 | chrześcijańskiej wiary222.~Plaga AIDS~
2000 VI,115 | szerzenie się straszliwej plagi AIDS, przytłaczający ciężar
2001 IV,73 | kształtowaniu się cywilizacji planetarnej.~Konieczność Chrztu~
2002 VI,115 | pokoju, która ogarnie całą planetę. Lepszy świat można zbudować
2003 VII,129 | całego świata swoją rolę w planie zbawienia rodzaju ludzkiego (
2004 I,27 | całą ludzkość, każdą rasę, plemię i naród: ogarnia zatem także
2005 V,90 | bariery solidarności klanowej, plemiennej czy innych grup połączonych
2006 VI,118 | samej; są to: „szowinizm plemienny, nepotyzm, rasizm, nietolerancja
2007 II,52 | konfliktami rasowymi i plemiennymi, brakiem politycznej stabilności,
2008 I,22 | przypomnieć, że ósme Zgromadzenie Plenarne S.C.E.A.M., obradujące w
|