100-diece | dlug-klucz | kobie-niesi | niesl-plena | plura-przyk | przyl-syste | szanu-wspom | wstep-zwyci | zwycz-zywym
bold = Main text
Chap., N. grey = Comment text
3013 II,44 | Świętych Obcowanie? Ludy Afryki szanują życie, które się poczyna
3014 VII,128 | Afryce do grupy Biskupów: „Szanując, chroniąc i kultywując rodzime
3015 VI,113 | autentyczna demokracja, szanująca zasady pluralizmu, „powinna
3016 II,48 | przyjęli Ewangelii. Kościół szanuje oczywiście i ceni religie
3017 VI,117 | należnym każdej osobie, nie szczędzili funduszy na zdobycie środków,
3018 VII,138 | narodowościowe.~Świadom szczególnego powołania, powierzonego
3019 VII,128 | Zgromadzenia Ojcowie Synodalni szczegółowo omówili całokształt sytuacji
3020 IV,78 | winni oni dawać świadectwo szczerej wzajemnej miłości. „«To
3021 I,21 | się, że nasz wiek pragnie szczerości i prawdy. Szczególnie o
3022 I,21 | bezpośrednio i z całkowitą szczerością, wystrzegając się wszelkiej
3023 II,50 | należy usunąć, podejmując szczery dialog60. Słusznie zwrócono
3024 VI,115 | Trzeba też wsłuchać się ze szczerym współczuciem w dramatyczne
3025 VI,117 | źródło miłości, radości, szczęścia i pokoju, a czystość jako
3026 II,37 | Dlatego my również, jako szczęśliwi spadkobiercy tych wspaniałych
3027 Wpr,6 | przez chrzest, udał się szczęśliwy w dalszą drogę i został
3028 II,45 | podjęcia decyzji dokonania szeregu potrzebnych reform”52.~
3029 Wpr,6 | przynagla ich, by wypłynęli na szerokie wody i zarzucili sieci na
3030 VI,108 | ogólnego stanu zdrowia i szerszego zaangażowania wszystkich
3031 V,104 | liturgii, publikując książki i szerząc myśl katolicką, podejmując
3032 V,100 | stowarzyszeń apostolatu i ruchów szerzących nowe formy duchowości”.
3033 Wpr,5 | mającej wielką wagę dla dzieła szerzenia Ewangelii”. Wyjaśniłem wówczas,
3034 VI,126 | najlepiej je wykorzystywać, aby szerzyć orędzie zbawienia. Jednakże
3035 I,23 | odwiedzając trzydzieści sześć krajów. Podczas podróży
3036 Wpr,6 | Arcybiskupów, stu czterdziestu sześciu Biskupów i dziewięćdziesięciu
3037 II,55 | wobec tego wszystkiego, co szkodzi prawdziwemu dobru człowieka
3038 I,11 | pilnuje, aby odrębności nie szkodziły jedności, lecz raczej jej
3039 V,103 | uczniów uczęszczających do szkół niekatolickich. Dla studentów
3040 V,91 | specjalnych ośrodkach lub szkołach formacji biblijnej i duszpasterskiej.
3041 II,36 | Kościołowi jego autentyzm i szlachetność, jego «apostolskość»; ta
3042 Wpr,8 | starała się iść tym samym szlakiem. Za punkt wyjścia przyjmie
3043 VI,113 | się jednym z podstawowych szlaków, po których Kościół idzie
3044 VI,118 | i w niej samej; są to: „szowinizm plemienny, nepotyzm, rasizm,
3045 VI,112 | wymaga wielkiej sprawności w sztuce rządzenia. Dlatego Zgromadzenie
3046 II,66 | oczach wszystkich ludzi szukających Boga”109. Dialog ten może
3047 ZAK,143 | bo] tam jako małe dziecko szukał On schronienia przed okrucieństwem
3048 II,39 | zjawiska, jak wyraźny i szybki rozwój organizacyjny Kościoła,
3049 II,34 | afrykańskiej. Był to czas szybkiego wzrostu, jak wyraźnie wynika
3050 II,63 | Synodalni, że „w związku z szybkimi przemianami kulturowymi,
3051 II,49 | zamieszania i wyobcowania w naszym szybko zmieniającym się społeczeństwie”58.
3052 I,27 | przy Męce Pańskiej w osobie Szymona z Cyreny, którego rzymscy
3053 V,88 | głoszenia i przeżywania tajemnic zbawienia może ona przyczynić
3054 II,58 | za Nim, zagłębiając się w tajniki wiary”80. Zadanie to jest
3055 Wpr,6 | wiarę w życie przy dźwięku tamtamów oraz innych afrykańskich
3056 Wpr,6 | wyrażała swoją radość przez taniec, wyznawała swą wiarę w życie
3057 ZAK,144 | wołamy: «Pan moją mocą i tarczą! Moje serce Jemu zaufało:
3058 I,28 | głosicielem miał się stać Paweł z Tarsu. Pierwsi misjonarze docierający
3059 II,33 | narodzinach Kościoła pod tchnieniem Ducha Świętego. Oto wszyscy
3060 VI,124 | śpiew i muzyka, pantomima i teatr, przysłowia i opowieści.
3061 VI,116 | doskonaląc wiedzę naukową i techniczną, a przede wszystkim składając
3062 IV,78 | jego kierownictwu”148. „Techniczne środki ewangelizacji są
3063 IV,78 | chrześcijanom nie tylko technicznej umiejętności sprawnego przekazywania
3064 II,64(104) | również całe rozdziały I i II tejże Konstytucji. ~
3065 II,31 | Perpetuę, św. Monikę i św. Teklę.~„Te świetlane przykłady,
3066 II,72 | czytelnikom, odbiorcom i telewidzom, którzy powini umieć rozróżniać,
3067 VI,127 | produkcja programów radiowych i telewizyjnych, stacje nadawcze o zasięgu
3068 I,24 | konferencje i sympozja poświęcone tematom Synodu zostały przygotowane
3069 I,23 | jednym z najważniejszych tematów moich spotkań z Ludem Bożym
3070 VII,134 | będą pobudzać i utrwalać tę tendencję.~
3071 II,31 | tworzyli awangardę studium teologicznego i twórczości literackiej.
3072 II,54 | Cały Lud Boży, w znaczeniu teologicznym, jakie nadaje mu Konstytucja
3073 I,25 | którego skład wchodzili teologowie, liturgiści oraz znawcy
3074 V,94 | młodzież jest nie tylko teraźniejszością, ale także przyszłością
3075 II,31 | wybrzeża Morza Śródziemnego — Tertulian, św. Cyprian i przede wszystkim
3076 II,55 | powinni podjąć: oddziaływać na tkankę społeczną w taki sposób,
3077 VI,117 | 116. Na tym tle ogólnego ubóstwa oraz braku
3078 I,24 | diecezje dokonały z kolei tłumaczeń tego dokumentu na miejscowe
3079 II,37 | zwłaszcza katechistom i tłumaczom45.~
3080 ZAK,145 | zwraca się ku Tobie i razem z Tobą zanosi~błaganie:~niech wylanie
3081 VI,119 | rozwiązań konfliktów zbrojnych, toczących się w wielu regionach kontynentu.
3082 V,101 | starania, aby życie parafialne toczyło się harmonijnie, wpisane
3083 I,24 | ogólnego S.C.E.A.M. w Lome w Togo zostały przedstawione Lineamenta,
3084 V,104 | okazując im szacunek i tolerancję.~Środki materialne~
3085 IV,76 | wspólnego dobra i zarazem torować drogę Ewangelii”144.~Pogłębianie
3086 VI,118 | do skrajności w reżimach totalitarnych, które bezkarnie depczą
3087 IV,73 | afrykańskich oraz ze zjawisk, jakie towarzyszą kształtowaniu się cywilizacji
3088 VI,106 | Świadectwu Kościoła winno towarzyszyć szczere opowiedzenie się
3089 VII,133 | owczarnię, nie powinni nigdy tracić z oczu potrzeb Kościoła
3090 II,31 | apostolskich i zgodnie z tradycją są związane z imieniem i
3091 II,49 | najlepsze w waszych lokalnych tradycjach, i z wiarą chrześcijańską.
3092 II,45 | poświadczona przez całą Tradycję Kościoła. (...) Żywe zaniepokojenie
3093 VI,124 | należy lekceważyć znaczenia tradycyjnych form społecznego przekazu.
3094 VI,114 | kredytów należy się upewnić, że trafią one w ręce ludzi odpowiedzialnych
3095 II,59 | do tego, by Pismo Święte trafiało do rąk wszystkich wiernych
3096 I,24 | Synodu. Ta naprawdę bardzo trafna inicjatywa S.C.E.A.M. została
3097 II,34 | dała Kościołowi. Bardzo trafnie opisał tę rzeczywistość
3098 VI,113 | i o skandalu, jakim jest tragedia uchodźców. Dlatego Synod
3099 VI,118 | przejmujących słowach opisali tragedię wojen, które nękają Afrykę: „
3100 VI,118 | starali się położyć kres tym tragediom.~Wzywam także, razem z Ojcami
3101 VI,120 | przypomina Synod — osiągnął już tragiczne rozmiary. Najlepsze jego
3102 II,45 | lekceważyć opisanych wyżej tragicznych aspektów sytuacji w Afryce,
3103 II,41 | spotkać ze skrajnym ubóstwem, tragicznym marnotrawstwem i tak skąpych
3104 VI,115 | bardziej sprawiedliwe i godne traktowanie tym spośród nich, które
3105 VII,140 | zapomina nigdy o pierwszeństwie transcendencji tych rzeczywistości duchowych,
3106 II,69 | zbolałych, paralityków, trędowatych, niewidomych, głuchych i
3107 II,35 | jednak miejsca na ludzki triumfalizm. Podziwiając chwałę i blask
3108 ZAK,143 | Magnificat był już hymnem triumfu wszystkich pokornych. Tajemnice
3109 IV,74 | więzy z Przenajświętszą Trójcą, czyni członkami Chrystusa
3110 II,45 | wszystkich sił i powszechnej trosce o wspólne dobro51.~W wielu
3111 V,98 | duszpasterskiej, wzajemnej miłości i troski, zwłaszcza w stosunku do
3112 Wpr,7 | którzy w taki czy inny sposób troszczą się o duchowy i materialny
3113 VII,133 | ze szczególnym wezwaniem. Troszcząc się na co dzień o powierzoną
3114 V,92 | Biskupi, jak i kapłani winni troszczyć się o katechistów, dbając
3115 I,26(33) | mogły tego uczynić z powodu trudnej sytuacji, w jakiej się znajdowały. ~
3116 IV,75 | 4-5). Bez tej zgodności trudno oczekiwać, by uczniowie
3117 V,98 | chorych lub zmagających się z trudnościami196.~Biskupi~
3118 I,13 | otrzymał w czasach szczególnie trudnych proroctwo nadziei dla Ludu
3119 IV,78 | jedności pomiędzy sobą, trwając w Ojcu i w Synu, «aby świat
3120 Wpr,1 | Biskupów poświęconego Afryce, trwającego cztery tygodnie. Wspomnienie
3121 V,100 | pragnienie, by „ten proces trwał i rozwijał się we wszystkich
3122 II,58 | Ducha Świętego, tak aby trwała nieustannie Pięćdziesiątnica,
3123 IV,79 | Afryce, nieodzowny warunek trwałego zakorzenienia się Ewangelii
3124 V,101 | w którym wszyscy będą „trwali w nauce Apostołów i we wspólnocie,
3125 IV,84 | nierozerwalnej; dzięki swojej trwałości może się ono skutecznie
3126 II,53 | raczej elementami mechanizmu, trybami wielkiej machiny. Często
3127 I,10 | Ducha Świętego i który w tej trynitamej jedności odbiera pełnię
3128 I,23 | poświęconego Afryce. Przy trzech różnych okazjach uczestniczyłem
3129 Wpr,4 | sprawiedliwości w świecie. Trzecie Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne,
3130 I,9(9) | Przemówienie na trzecim zebraniu Rady Sekretariatu
3131 IV,84 | wyzwalając człowieka od twardości serca, uzdalnia go do urzeczywistnienia
3132 IV,83 | władzą nad dziełami rąk Twoich; złożyłeś wszystko pod jego
3133 I,21 | współudział — żarliwa modlitwa, twórcze myślenie, odpowiednie planowanie
3134 II,31 | studium teologicznego i twórczości literackiej. Spontanicznie
3135 V,104 | rozpowszechniać — poprzez twórczy dialog — chrześcijańskie
3136 VI,123 | między swoimi członkami, tworząc lepsze warunki rozpowszechniania
3137 VI,108 | współodpowiedzialności, tworzy warunki dla postępu sprawiedliwości
3138 II,55 | je swą mocą od wewnątrz, tworzyła z nich nową ludzkość”68,
3139 II,67 | ludzkiej rodziny, którą tworzymy. Dlatego pragnie On, abyśmy
3140 IV,83 | działał na rzecz ochrony tychże praw.~Godność i rola małżeństwa~
3141 Wpr,2 | wydarzenie było prawdziwym „tyglem” kolegialności, oraz szczególnym
3142 Wpr,1 | Afryce, trwającego cztery tygodnie. Wspomnienie o nim pozostaje
3143 I,19 | Kościoła powszechnego, i to nie tyko ze względu na zainteresowanie,
3144 II,52 | historii ziemi, na której tyle narodów wciąż zmaga się
3145 I,9 | Syna w Duchu Świętym”8. Tymi słowami Ojcowie Synodalni
3146 VII,135 | Kościołów”255, co pozwala tymże Kościołom uczestniczyć w
3147 II,72 | sprawa wielkiej wagi. Ten typ przekazu powinien przypominać
3148 II,72 | W Afryce, gdzie jednym z typowych elementów kultury jest przekaz
3149 VII,137 | naszego Kościoła, który ma dwa tysiące lat. Jako młodzi w wierze
3150 ZAK | Ku nowemu tysiącleciu chrześcijaństwa~
3151 II,37 | które w ciągu prawie dwóch tysięcy lat ewangelizacji kontynentu
3152 II,33 | Konga Alfonsa I, na Biskupa tytularnego Utica; dokonał jej w Rzymie
3153 IV,83 | mierze mężczyznę i kobietę, ubogacając ich w niezbywalne prawa
3154 VI,122 | zasadniczą równość oraz ubogacającą komplementarność istniejącą
3155 II,46 | Choć Kościół w Afryce jest ubogi i ma do dyspozycji niewiele
3156 II,45 | wymownego słormułowania — są «ubogimi Pana», winno przekształcić
3157 IV,83 | Synod stwierdził, że godne ubolewania są te afrykańskie obyczaje
3158 VI,118 | głos, aby wyrazić głębokie ubolewanie z powodu licznych konfliktów,
3159 II,41 | się spotkać ze skrajnym ubóstwem, tragicznym marnotrawstwem
3160 II,52 | takie, jak pogłębiające się ubóstwo Afryki, urbanizacja, zadłużenie
3161 II,46 | ofiarom wojen i katastrof, uchodźcom i wypędzonym, zasługuje
3162 VI,119 | życiu niewinnych ludzi”229.~Uchodźcy i wysiedleni~
3163 VI,113 | afrykańskich nadal cierpi ucisk reżimów autorytarnych, które
3164 II,58 | wybawia Afrykanina (...) z ucisku i niewoli”81.~Ewangelizacja
3165 V,90 | swoją odpowiedzialność i uczą się uczestnictwa w życiu
3166 Wpr,6 | kontynentu do Chrystusa, ucząc je zachowywać to, co On
3167 VI,108 | służyć, a także poznać zasady uczciwego zarządzania majątkiem publicznym
3168 VI,114 | międzynarodowe i ludzie uczciwi w Afryce lub w innych krajach
3169 V,96 | krajów, wpajając im zmysł uczciwości, odpowiedzialności i wierności
3170 VI,114 | mieszkańców, zapewniając uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści
3171 IV,80 | Chrystusa do ludzi, którą uczeń musi odtworzyć we własnym
3172 II,69 | nie tylko daje człowiekowi uczestnictwo w życiu Bożym, lecz takie
3173 V,99 | rozwijać życie duchowe, uczestnicząc w miarę możliwości w spotkaniach,
3174 VI,119 | swoich pasterzy — aktywnie uczestniczył w poszukiwaniu kompromisowych
3175 II,33 | ziem, którzy bezpośrednio uczestniczyli w narodzinach Kościoła pod
3176 VII,131 | Kościoły jak najprędzej czynnie uczestniczyły w powszechnym dziele misyjnym
3177 IV,79(151) | PAWEŁ II, Przemówienie do uczestników Krajowego Kongresu Kościelnego
3178 V,103 | chrześcijańskiego wychowania uczniów uczęszczających do szkół niekatolickich.
3179 II,55 | postępowanie prawdziwego ucznia Chrystusa w każdej dziedzinie
3180 ZAK,145 | Kieruję do Niej myśli i uczucia wyrażone w modlitwie, którą
3181 VII,137 | wszystkich częściach świata. „Jak uczy historia, ewangelizacja
3182 II,55 | formacja chrześcijan powinna uczyć ich wypełniania w życiu
3183 II,66 | służba mieszkańcom kontynentu uczyniła Ewangelię bardziej wiarygodną
3184 Wpr,5 | Wyjaśniłem wówczas, że uczyniłem to, przychylając się do
3185 IV,83 | niezrównaną godność człowieka: „Uczyniłeś go niewiele mniejszym od
3186 Wpr,7 | którzy ze służby braciom uczynili ideał swego życia. Pragnę
3187 I,28 | światłem Ducha, postanowił udać się do domu poganina. Przybywszy
3188 VI,116 | perspektyw. Wielu z nich udaje się za granicę niczym na
3189 Wpr,6 | otrzymał wiarę przez chrzest, udał się szczęśliwy w dalszą
3190 I,21 | się wręcz przed fałszem i udawaniem, a żąda całej prawdy i otwartości.
3191 V,89 | urzeczywistnić jedynie przy udziale wszystkich wierzących, na
3192 II,72 | się tym, że pragnie się udzielać i porozumiewać. Dokonuje
3193 VI,114 | zagarniętych kapitałów. Także przy udzielaniu kredytów należy się upewnić,
3194 VII,130 | misję „aż po krańce ziemi”, ujmując to następująco: „Prorocze
3195 II,33 | wylądowali w Pinda, przy ujściu rzeki Zair, dając początek
3196 II,68 | Objawienia w Jezusie Chrystusie, ukazaną im przez głoszenie Ewangelii”115.~
3197 II,56 | któremu uczniowie Chrystusa ukazują zasadność wiary, nadziei
3198 II,64 | pojęciu i coraz pełniej ukazując jego komplementarność w
3199 V,96 | otrzymać odpowiednią formację ukazującą sens i rolę poświęcenia
3200 IV,74 | niejako zewnętrznym znakiem ukazującym je i potwierdzającym, ale
3201 I,18 | Synodalnych była ewangelizacja, ukazuje, jak żywa jest dziś w Kościele
3202 I,14 | nękającego dzisiejszą Afrykę. Ukazywali całą złożoność i rozległość
3203 VI,118 | licznych konfliktów, jawnych i ukrytych, które są przyczyną nieopisanych
3204 ZAK,144 | Chrystusa przebitych gwoździami ukrzyżowania! Imię każdego z was (Afrykanów)
3205 II,33 | Ducha Świętego umiera wraz z Ukrzyżowanym Chrystusem i rodzi się do
3206 VI,123 | rozpowszechniania informacji”238. Ułatwi mu to głoszenie światu Dobrej
3207 II,59 | wskazówki dla czytelnika, które ułatwią modlitwę, lekturę w rodzinie
3208 IV,74 | Właśnie dlatego, że należy ułatwić to rozpoznanie i przyjęcie,
3209 II,59 | pomnożyć wysiłki w celu ułatwienia dostępu do Pisma Świętego,
3210 I,26 | stwierdzali, że ich praca została ułatwiona właśnie przez „staranne
3211 II,58 | Zadanie to jest znacznie ułatwione przez fakt, że „Afrykanin
3212 I,10 | od aktualnych problemów i uleczyć z licznych przejawów zła10.~
3213 I,21 | dla Kościoła w Afryce.~Nie ulega wątpliwości, „że Duch Święty
3214 I,14 | pożądanych przemian, ale nie ulegali przy tym pesymizmowi ani
3215 II,44 | kulturowe i aby nigdy nie uległa pokusom indywidualizmu,
3216 ZAK,145 | wyrażone w modlitwie, którą ułożyli moi Bracia Biskupi na zakończenie
3217 II,69 | który został posłany, aby ulżyć ludzkiej nędzy i walczyć
3218 II,69 | godność osoby ludzkiej, umacnia więź społeczeństwa ludzkiego
3219 II,33 | prowadzić, rozszerzać i umacniać zaczęte dzieło”39.~W tym
3220 VII,139 | działania rozwijające i umacniające solidarność Kościół może
3221 II,33 | Ewangelię. To Duch Święty umacniał pierwszych czterech chrześcijan
3222 I,13 | Ostatni, i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na
3223 II,33 | za sprawą Ducha Świętego umiera wraz z Ukrzyżowanym Chrystusem
3224 IV,75 | chrzcielnymi: oznacza ono umieranie dla grzechu i codzienne
3225 Wpr,6 | ojczyzną Chrystusa”6, ziemią umiłowaną przez Ojca Przedwiecznego7.
3226 II,71 | 70. Umocnieni wiarą i ufnością w zbawczą
3227 II,39 | wszech miar godny uwagi. Umocnienie się Kościoła na kontynencie
3228 V,89 | stosowne struktury, które umożliwią kontakt, dialog i planowanie.
3229 VI,127 | dziedzinie ścisła koordynacja, umożliwiająca skuteczniejszą współpracę
3230 VI,114 | właściwe środki prawne, aby umożliwić odzyskanie niesłusznie zagarniętych
3231 II,39 | Kościół w Afryce: to ona umożliwiła przeprowadzenie Specjalnego
3232 I,13 | pałającym sercem i rozjaśnionym umysłem, tak i Specjalne Zgromadzenie
3233 II,44 | myśli o tym, że można by je unicestwić, nawet wówczas kiedy ta
3234 II,62 | do siebie” (J 12, 32). To unicestwienie samego siebie, ta kenoza
3235 II,41 | sytuacje, i stąd należy unikać uogólnień zarówno w ocenie
3236 VII,129 | Synodu Ojcowie starannie unikali wszystkiego, co prowadziłoby
3237 II,49 | konieczne, jeśli chcemy uniknąć kulturowego zamieszania
3238 VII,138 | świadectwo chrześcijańskiego uniwersalizmu, który ma swoje źródło w
3239 II,61(94) | PAWEŁ II, Przemówienie na Uniwersytecie w Coimbrze (15 maja 1982),
3240 V,103 | niekatolickich. Dla studentów uniwersyteckich należy stworzyć program
3241 II,65 | współpracy z katolickimi Uniwersytetami i Instytutami powołały komisje
3242 VI,109 | ludzie świeccy są w stanie uobecniać Kościół”212.~Współpraca
3243 IV,84 | sakrament, jest pamiątką, uobecnieniem i proroctwem tego zbawczego
3244 II,41 | sytuacje, i stąd należy unikać uogólnień zarówno w ocenie problemów,
3245 II,33 | uroczystości w Luandzie upamiętniającej 500-lecie ewangelizacji
3246 I,14 | Bożej obietnicy, która nas upewnia, że nasza historia nie jest
3247 VI,114 | udzielaniu kredytów należy się upewnić, że trafią one w ręce ludzi
3248 V,88 | sercach pragnienie świętości, upodobnienia się do Chrystusa. W Pierwszym
3249 IV,85 | rodzina afrykańska została upokorzona na własnej ziemi! Nie pozwólcie,
3250 VI,115 | afrykańskie należą do najbardziej upośledzonych na świecie. Kraje bogate
3251 IV,80 | nieuchronnie oddala ludzkość od upragnionej Cywilizacji Miłości.~
3252 V,95 | szukać tam nowych powołań bez uprzedniego porozumienia się z Ordynariuszem
3253 II,48 | sposób pełny i wolny od uprzedzeń znaleźć wszystko to, czego
3254 VI,121 | Konferencje Episkopatów krajów uprzemysłowionych, aby stały się rzecznikami
3255 IV,76 | winna tu zajmować miejsce uprzywilejowane. Jest ona „dziełem Kościoła
3256 I,10 | stało się przede wszystkim uroczyste wyznanie wiary. Stając wokół
3257 I,11 | 11. W dniu uroczystego otwarcia Specjalnego Zgromadzenia
3258 Wpr,5 | 6 stycznia 1989 r. — w uroczystość Objawienia Pańskiego, kiedy
3259 II,34(40) | 1994, ss. 6-8; CENTRALNY URZĄD STATYSTYCZNY KOŚCIOŁA, Kościół
3260 VII,140 | przyczynić się do lepszego urządzenia społeczności ludzkiej”267.
3261 I,11 | apostolski, oraz powołuje go do urzeczywistniania każdego z tych przymiotów”12.~
3262 VI,109 | nauczycieli, przedsiębiorców i urzędników państwowych, funkcjonariuszy
3263 I,17 | nakazu swego apostolskiego urzędu stanowi razem z resztą Biskupów
3264 II,53 | uczestnictwa w dobrach i usługach przeznaczonych dla wszystkich,
3265 V,89 | nie słyszeli? Jakże mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?
3266 II,33 | Pięćdziesiątnica. Przodkowie wasi usłyszeli język Dobrej Nowiny, która
3267 I,14 | Dlatego właśnie nie ma usprawiedliwienia dla pesymizmu ani rozpaczy,
3268 VII,140 | nie może być dla człowieka usprawiedliwieniem postawy obojętności wobec
3269 IV,85 | Synodalnych był tym bardziej usprawiedliwiony, że dokument przygotowawczy
3270 II,59 | Słowo, które wychodzi z ust Boga, jest żywe i skuteczne
3271 II,56 | Ewangelii. Wkłada niejako w ich usta słowo zbawienia”70. Za Apostołem
3272 II,40 | jeszcze się niestety nie ustabilizowała, tak że dochodziło tam czasem
3273 IV,74 | nowe narodzenie z Ducha, ustanawia realne i nierozerwalne więzy
3274 II,72 | Przyszło na świat, aby ponownie ustanowić porozumienie i więź między
3275 I,17 | każdy z nich na mocy Bożego ustanowienia i z nakazu swego apostolskiego
3276 IV,75 | 74. Zostało bowiem ustanowione, że Imię Jezusa Chrystusa
3277 VI,113 | na solidnym fundamencie ustaw, które chronią prawa obywateli
3278 II,48 | ewangelizuje samego siebie poprzez ustawiczne nawracanie się i odnawianie,
3279 II,72 | elementów kultury jest przekaz ustny, taka formacja to sprawa
3280 II,50 | podziałów, które należy usunąć, podejmując szczery dialog60.
3281 VI,126 | wszelkimi siłami dążyć do usunięcia tych przeszkód: wszystkie
3282 II,50 | jego szczególną misją jest usuwanie takich podziałów. Także
3283 Wpr,5 | kiedy to Kościół na nowo uświadamia sobie powszechność swojej
3284 V,90 | sami członkowie wspólnot uświadamiają sobie swoją odpowiedzialność
3285 VII,139 | chrześcijanie w Afryce coraz głębiej uświadamiali sobie tę współzależność
3286 VI,107 | Zadaniem tych Komisji będzie uświadamianie chrześcijańskim wspólnotom
3287 V,91 | świeckim w coraz pełniejszym uświadamianiu sobie roli, jaką muszą odgrywać
3288 V,93 | głębokie przemiany. Synod uświadomił sobie szczególną pilność
3289 II,53 | ewangelizacji65. Ojcowie Synodalni uświadomili sobie smutny fakt, że „kraje
3290 V,99 | gorliwie zadanie nauczania, uświęcania i pasterskiego zarządzania.
3291 V,88 | do „tych, którzy zostali uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani
3292 IV,79 | struktury — oczywiście bez uszczerbku dla prawa Bożego oraz dyscypliny
3293 V,88 | inkulturacja oczyszcza i uszlachetnia kultury różnych ludów.~Ważną
3294 II,33 | na Biskupa tytularnego Utica; dokonał jej w Rzymie w
3295 II,50 | dobra całego społeczeństwa, utrudniają też życie Kościołów oraz
3296 VI,126 | dostęp do tych środków jest utrudniony przez liczne czynniki, wśród
3297 VII,134 | partykularne Afryki będą pobudzać i utrwalać tę tendencję.~
3298 IV,86 | ponieważ ma szczególną misję utrwalania rodzaju ludzkiego. W ten
3299 V,90 | małych, aby można w nich było utrzymać ścisłe więzi między ludźmi.
3300 VII,138 | religiami, przede wszystkim utrzymując ścisłe relacje z muzułmanami
3301 V,89 | ewangelizacyjne gromadząc wiernych, utwierdzając ich w wierze poprzez posługę
3302 Wpr,7 | ideał swego życia. Pragnę utwierdzić ich w wierze (por. Łk 22,
3303 II,66 | godności. Należy zatem zadbać o utworzenie krajowych i diecezjalnych
3304 Wpr,3 | kształt instytucjonalny wraz z utworzeniem w Kampali Sympozjum Konferencji
3305 II,33 | dzieło”39.~W tym okresie utworzono pewną liczbę stolic Biskupich,
3306 Wpr,3 | na Soborze, postanowili utworzyć własny Sekretariat Generalny,
3307 II,33 | mój poprzednik Grzegorz XV utworzył na stałe Kongregację De
3308 II,56 | Obowiązek ewangelizacji należy uważać za łaskę i właściwe powołanie
3309 VI,107 | ich oczach. Trzeba zatem uważnie przyjrzeć się różnym praktykom
3310 II,58 | klęskę: uczynił to, aby uwiecznić w czasie i przestrzeni swoje
3311 IV,83 | niebieskich, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. Obdarzyłeś go władzą nad
3312 V,89 | Istotnie, „jakże mieli uwierzyć w Tego, którego nie słyszeli?
3313 IV,78 | Synu, «aby świat poznał i uwierzył» (por.J 17, 21-23). Jest
3314 II,69 | abstrakcyjnym, ale osobą uwikłaną w sprawy społeczne i gospodarcze;
3315 II,70 | kulturowych i politycznych, które uwłaczają jego człowieczeństwu. Taka
3316 VI,115 | krajów, które walczą, aby uwolnić się od ubóstwa i nędzy.
3317 II,53 | świata, nie zawsze najeżycie uwzględniają priorytety i problemy tych
3318 VII,133 | spraw o ogólnym znaczeniu [uwzględnić] w szczególny sposób sprawę
3319 II,70 | Można zatem z pełnym uzasadnieniem powiedzieć, że „integralny
3320 IV,84 | człowieka od twardości serca, uzdalnia go do urzeczywistnienia
3321 VI,111 | Ojcowie Synodu jednomyślnie uznali, że najważniejszym wyzwaniem
3322 IV,79 | Biskupów poświęcone Afryce uznało inkulturację za pierwszoplanowy
3323 II,45 | bardziej stanowczo domagają się uznania i ochrony praw człowieka
3324 II,71 | głosu”130, aby wszędzie uznawano ludzką godność każdego człowieka
3325 II,72 | dwóch ważnych i wzajemnie uzupełniających się punktów widzenia: jako
3326 V,99 | spotkaniach, które pozwalają na uzupełnienie wiedzy i w sesjach formacyjnych
3327 V,105 | że lokalny Kościół może uzyskać samowystarczalność materialną
3328 II,61 | chwalebne zmartwychwstanie uzyskał odpuszczenie naszych grzechów
3329 VI,115 | które dopiero od niedawna uzyskały międzynarodowe uznanie swojej
3330 V,95 | założonym należy dopomóc w uzyskaniu osobowości prawnej oraz
3331 II,68 | one bowiem cenne semina Verbi, które mogą doprowadzić
3332 VII | ROZDZIAŁ VII~ „BĘDZIECIE MOIMI ŚWIADKAMI
3333 V,98(194) | Adhort. apost. Pastores dabo vobis, (25 marca 1992), 70-77:
3334 IV,75 | w Afryce z energią i bez wahania wejdzie na tę drogę, będzie
3335 I,28 | wśród Żydów. Po długich wahaniach Piotr, kierowany światłem
3336 VI,115 | wspomagać wysiłki krajów, które walczą, aby uwolnić się od ubóstwa
3337 VI,113 | Świecki chrześcijanin walczący o demokrację w duchu Ewangelii
3338 II,69 | aby ulżyć ludzkiej nędzy i walczyć z wszelkimi formami izolacji
3339 V,102 | zgodnie z Bożą wolą oraz walka w obronie ludzkiej godności,
3340 VI,117 | gwarancję bezpieczeństwa”223.~W walkę z AIDS muszą się włączyć
3341 VI,121 | Międzynarodowego Funduszu Walutowego, do Banku Światowego i do
3342 V,93 | kulturowych i na bogatych wartościach afrykańskiej tradycji życia
3343 IV,85 | rezolucji sprzecznych z wieloma wartościami afrykańskiej rodziny. Podzielając
3344 IV,79 | partykularnych w Afryce, nieodzowny warunek trwałego zakorzenienia się
3345 II,33 | Pięćdziesiątnica. Przodkowie wasi usłyszeli język Dobrej Nowiny,
3346 VII,128 | kulturowego dziedzictwa waszego ludu, będziecie mogli prowadzić
3347 II,33 | ludy Angoli.~Wówczas to w waszej afrykańskiej ojczyźnie odnowiła
3348 I,19 | obrady Synodu. A czyż możemy wątpić, że w tajemnicy kościelnej
3349 I,21 | Kościoła w Afryce.~Nie ulega wątpliwości, „że Duch Święty jest głównym
3350 II,71 | przepowiadanie zawsze jest ważniejsze od oskarżenia. To ostatnie
3351 I,24 | się niewątpliwie nowy i ważny etap procesu przygotowań
3352 VII,136 | zależnie od ich potrzeb”256. Ważnym owocem ich działalności „
3353 II,62 | talenty, wszystkie ludy ziemi, wchodząc do Kościoła, przeżywają
3354 VII,137 | autentyczny jedynie wówczas, gdy wchodzi na drogę świętości. (...)
3355 I,25 | Zespół, w którego skład wchodzili teologowie, liturgiści oraz
3356 II,60 | poprzez który „katecheza «wciela się» w różne kultury”86.
3357 II,61 | konkretność94 — również wcieleniem w określoną kulturę.~
3358 II,61 | przepowiadania Kościoła jest właśnie Wcielone Słowo Boże — ono samo stanowi
3359 II,58 | Chrystusie, Bogu z nami, Słowie Wcielonym. Jezus, Dobra Nowina, jest
3360 I,9 | tematem Synodu. Już przy wcześniejszej okazji ja sam wyraziłem
3361 V,98 | Zgromadzenie Synodalne jest głęboko wdzięczne kapłanom diecezjalnym i
3362 Wpr,2 | Watykański II za kamień węgielny naszego wieku, zbliżającego
3363 IV,75 | z energią i bez wahania wejdzie na tę drogę, będzie mógł
3364 V,88 | Kor 15, 24).~„Warunkiem wejścia do Królestwa Bożego jest
3365 Wpr,6 | uczynił: radujmy się zeń i weselmy!” (Ps 118 [117], 24).~
3366 V,88 | i powołani do świętości wespół ze wszystkimi, którzy na
3367 II,40 | niektórych krajach sytuacja wewnętrzna jeszcze się niestety nie
3368 VI,121 | muszę przede wszystkim wezwać „przywódców państw i ich
3369 VI,119 | bronią jest skandalem”, wezwał wszystkie kraje sprzedające
3370 ZAK,143 | okrucieństwem Heroda”270, jest zatem wezwana do radości. Zarazem „wszystko
3371 I,23 | kierując się zawsze intencją wezwania Afrykanów do aktywnego i
3372 VII,138 | Kościół w Afryce jest wezwany, aby z miłością wychodzić
3373 I,27 | możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do uczestnictwa w tej paschalnej
3374 II,66 | uczyniła Ewangelię bardziej wiarygodną w oczach wszystkich ludzi
3375 VII,128 | coraz bardziej konkretnego i wiarygodnego świadectwa o Chrystusie
3376 II,48 | się i odnawianie, aby mógł wiarygodnie ewangelizować świat”56.~
3377 I,21 | prowadzić do refleksji nad wiarygodnością samych głosicieli tego orędzia.
3378 VI,108 | politycznym, aby móc w sposób wiarygodny występować przeciw przejawom
3379 II,45 | regionach Afryki wieje potężny „wiatr przemian”, a ludzie coraz
3380 VI,118 | wielu dziesięcioleci jest widownią bratobójczych wojen, które
3381 II,69 | troską o cierpiących, których widział On wokół siebie: o ludzi
3382 I,12 | Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20, 29).~
3383 II,68 | wiara w Istotę Najwyższą i Wieczną, Stwórcę, Dawcę i sprawiedliwego
3384 IV,78 | miłości. „«To jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego
3385 VII,140 | pielgrzymowania człowieka ku wieczności.~
3386 VI,116 | niczym na wygnanie i tam wiedzie mizerny żywot uchodźców,
3387 I,19 | się bowiem natchnieniem wiej modlitw i dobrych dzieł,
3388 II,45 | W wielu regionach Afryki wieje potężny „wiatr przemian”,
3389 I,21 | dzisiaj mówi się, że nasz wiek pragnie szczerości i prawdy.
3390 II,57 | Paweł VI74. Ponieważ znaczna większość mieszkańców kontynentu afrykańskiego
3391 Wpr,2 | kamień węgielny naszego wieku, zbliżającego się już do
3392 I,28 | bowiem, że mówią językami i wielbią Boga” (10, 45-46).~W domu
3393 I,12 | nastąpiła w drugą niedzielę wielkanocną, a więc na zakończenie oktawy
3394 I,28 | Liturgia szóstej niedzieli wielkanocnej 1994 r., kiedy to sprawowana
3395 VI,121(231)| gdzie proponuje się, aby Wielki Jubileusz Roku 2000 stał
3396 ZAK,142 | aby śmiało zmierzali ku Wielkiemu Jubileuszowi, który będziemy
3397 II,56 | może się chlubić nie tylko wielkimi męczennikami pierwszych
3398 VII,137 | promieniować entuzjazmem, odwagą w wielkodusznym oddaniu Bogu i bliźniemu.
3399 VI,115 | niewystarczające w obliczu wielkości problemów~
3400 IV,85 | rezolucji sprzecznych z wieloma wartościami afrykańskiej
3401 ZAK,142 | tysiąclecia będzie konsekwentna i wierna realizacja postanowień i
3402 IV,79 | przyjętą, głęboko przemyślaną i wiernie przeżywaną”151. Specjalne
3403 II,47 | chrześcijanie mogą się stawać coraz wierniejszymi świadkami Pana Jezusa? Aby
3404 VI,117 | chrześcijańskie małżeństwo i wierność jako źródło miłości, radości,
3405 II,44 | przodków. Instynktownie wierzą, że ci zmarli żyją nadal,
3406 VII,138 | spotkanie każdemu człowiekowi, wierząc niezachwianie, że „Syn Boży
3407 Wpr,6 | Kościół — Rodzina Boża5, lud wierzący — zgromadził się wokół grobu
3408 VI,121 | Światowego i do wszystkich wierzycieli, aby zredukowali zadłużenie,
3409 IV,77 | ustawicznie musi przyjmować wieść o wielkich dziełach Bożych”145.~
3410 II,41 | gdzie tak często krążą złe wieści, chrześcijańskie orędzie
3411 II,69 | ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym
3412 II,31 | świętych Papieży z Afryki — Wiktora I, Melchiadesa i Gelazego
3413 II,35 | afrykańskiej w 1985 r., bł. Wiktorii Rasoamanarivo z Madagaskaru
3414 I,9 | opatrznościowym wydarzeniem, za które winniśmy wdzięczność wszechmocnemu
3415 IV,74 | dobrej woli, nie ponoszący winy za to, że nie dotarło do
3416 II,44 | którym nie uczestniczy cała wioska. Życie wspólnotowe w Afryce
3417 II,72 | to się określa, «światową wioskę». Środki społecznego przekazu
3418 IV,80 | dziś cywilizacja „światowej wioski”, w Afryce — podobnie jak
3419 II,64 | konkretny sposób, uznając wizję Kościoła jako Rodziny Bożej
3420 I,28 | Kościoła wśród pogan: o wizycie Piotra, przynaglonego przez
3421 I,17 | 17. Podczas mych wizyt duszpasterskich w Afryce
3422 II,56 | posyła głosicieli Ewangelii. Wkłada niejako w ich usta słowo
3423 VI,116 | konsekwencje dla młodych. Wkraczają oni w dorosłość bez entuzjazmu,
3424 VII,131 | ten właśnie sposób Afryka włącza się w pełni w działalność
3425 V,100 | wierni świeccy coraz pełniej włączają się w misję Kościoła w Afryce
3426 I,26 | świeccy — w przykładny sposób włączali się w proces synodalny, „
3427 VII,134 | szczególnej umiejętności włączania się w inne kultury ze zrozumieniem
3428 VII,131 | gorliwe bowiem i czynne włączenie się ich w działalność misyjną
3429 IV,83 | uwieńczyłeś. Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich;
3430 II,72 | po to jednak, by umieć je właściwie wykorzystać. „Pierwszym «
3431 II,56 | najbardziej istotną jego właściwość. Kościół jest dla ewangelizacji”69.
3432 V,96 | okazywać szacunek tradycjom właściwym dla Kościołów Wschodnich,
3433 II,69 | Kościół, idąc ku swemu własnemu zbawczemu celowi, nie tylko
3434 II,69 | społeczeństwa ludzkiego oraz wlewa głębszy sens i znaczenie
3435 VI,118 | przekuły je na lemiesze, a włócznie na sierpy (por. Iz 2, 4).~
3436 I,9 | głoszenia Dobrej Nowiny. Wysiłki włożone w przygotowanie Synodu nie
3437 VII,138 | przede wszystkim w swoim wnętrzu — jedności rodzaju ludzkiego,
3438 V,104 | zlecone im przez Biskupów, wnosząc wkład w naukowe studia nad
3439 II,52 | wciąż zmaga się z głodem, wojnami, konfliktami rasowymi i
3440 VI,118 | i łatwiej — zapobiegać wojnom niż podejmować próby ich
3441 II,67 | fałszywego irenizmu albo z wojowniczego fundamentalizmu, oraz aby
3442 IV,85 | rodziny: „Nie pozwólcie — wołali — by rodzina afrykańska
3443 ZAK,144 | wyryte. Dlatego pełni ufności wołamy: «Pan moją mocą i tarczą!
3444 VI,115 | współczuciem w dramatyczne wołanie narodów ubogich, które proszą
3445 II,34 | ofiara — odradza się jako wolna i niepodległa”41.~
3446 VI,121 | tak dramatyczna, że nie wolno się jej przyglądać obojętnie
3447 IV,83 | a w konsekwencji także wolnością. Potwierdza to biblijna
3448 II,48 | ludzka może w sposób pełny i wolny od uprzedzeń znaleźć wszystko
3449 II,69 | abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski
3450 II,42 | z Jerycha do Jerozolimy: wpadł on w ręce zbójców, którzy
3451 II,62 | Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie
3452 V,96 | kulturowych ich krajów, wpajając im zmysł uczciwości, odpowiedzialności
3453 VII,136 | ponieważ są środkiem tak do wpajania katolikom od dzieciństwa
3454 II,62 | antywartości kultur należy się wpatrywać w tajemnicę wcielenia i
3455 IV,84 | całkowicie ów zamysł, który Bóg wpisał w człowieczeństwo mężczyzny
3456 V,101 | toczyło się harmonijnie, wpisane w kontekst Kościoła jako
3457 II,61 | Inkulturacja jest właśnie tym wpisywaniem ewangelicznego orędzia w
3458 II,68 | zabezpieczeniem przed jej negatywnymi wpływami, które często kształtują
3459 IV,78 | Celem formacji powinno być wpojenie chrześcijanom nie tylko
3460 VII,128 | 17), ale raczej o to, by wprowadzać Chrystusa w samo serce życia
3461 Wpr | WPROWADZENIE~
3462 I,13 | zmartwychwstania, jak uczniowie wracający z Emaus z pałającym sercem
3463 VI,108 | ochrony zdrowia, budzenia wrażliwości na sprawy społeczne oraz
3464 II,44 | postępowych». A praktyki wrogie życiu bywają im narzucane
3465 II,50 | kolonialne, głęboka wzajemna wrogość różnych grup etnicznych,
3466 IV,80 | Krzyż zadał w sobie śmierć wrogości (por. Ef 2, 16), która dzieli
3467 IV,85 | Zjednoczonych, która odbyła się we wrześniu 1994 r. w Kairze, na ziemi
3468 II,31 | rozpowszechnił się potem na Wschodzie i na Zachodzie. Pośród wielu
3469 II,47 | świadkami Pana Jezusa? Aby wskazać właściwe odpowiedzi na te
3470 I,15 | Paweł VI ustanowił Synod, wskazał jednoznacznie, że jednym
3471 I,16 | Zgromadzenia poświęconego Afryce, wskazałem powód, dla którego zwołanie
3472 VII,131 | kraju, jest rzeczą bardzo wskazaną, by młode Kościoły jak najprędzej
3473 V,95(187) | KONGREGACJA DS. BISKUPÓW, Wskazania na temat stosunków między
3474 V,95 | kierując się kryteriami wskazanymi przez Sobór Watykański II
3475 II,59 | kościelnymi i zaopatrzonych we wskazówki dla czytelnika, które ułatwią
3476 I,11 | apostolski”11. Te przymioty wskazują na istotne rysy Kościoła
3477 II,63 | strukturę Kościoła. Wszystko to wskazuje na potrzebę poznawania kultur
3478 IV,85 | afrykańskiej, najwyraźniej wskazywał na zamiar podjęcia tam rezolucji
3479 II,55 | rodziny. Właśnie dlatego wskazywałem na potrzebę integralnej
3480 VI,115 | niepodległości. Trzeba też wsłuchać się ze szczerym współczuciem
3481 IV,77 | siebie. (...) Musi ciągle wsłuchiwać się w to, w co wierzy, w
3482 V,90 | być miejscami modlitwy i wsłuchiwania się w słowo Boże; miejscami,
3483 II,34 | byli ostatnimi, skoro tak wspaniała jest i cenna ich ofiara —
3484 IV,79 | przestrzeni wieków wydała wspaniałe owoce cnoty i heroizmu153.~
3485 V,98 | mieli uznanie dla tego wspaniałego daru, który został im dany
3486 II,42 | potrzebują wyrozumiałego wsparcia i opieki duszpasterskiej.
3487 II,68 | sprawiedliwego Sędziego, które dobrze współbrzmią z prawdami wiary. Można
3488 II,34 | świadectwem chwalebnych dokonań współczesnej ewangelizacji Afryki są
3489 VI,115 | wsłuchać się ze szczerym współczuciem w dramatyczne wołanie narodów
3490 Wpr,5 | przychylnie i poparłem ideę „współdziałania w takiej czy innej formie”
3491 II,45 | wobec państwa prawa dzięki współdziałaniu wszystkich sił i powszechnej
3492 VI,115 | ludzkości trwały pokój i zgodne współistnienie. Z kolei Kościół, który
3493 I,10 | Syna Bożego, który jest współistotny Ojcu w jedności Ducha Świętego
3494 V,95 | znakiem jedności w służbie wspólnej misji186. W tej perspektywie
3495 VII,138 | usilnie proszę katolicką Wspólnotę, która jest w Afryce, aby
3496 VI,107 | uświadamianie chrześcijańskim wspólnotom powinności, jakie nakłada
3497 II,44 | uczestniczy cała wioska. Życie wspólnotowe w Afryce jest bowiem przejawem
3498 II,44 | zmysł solidamości i życia wspólnotowego. W Afryce nie do pomyślenia
3499 Wpr,3 | w miarę możliwości — ich wspólny punkt widzenia. Ta pierwsza
3500 Wpr,4 | ważne orędzie pod tytułem „Współodpowiedzialność za postęp ewangelizacji”2.
3501 VI,108 | społeczne w duchu wolności i współodpowiedzialności, tworzy warunki dla postępu
3502 VI,110 | którymi katolicy są gotowi współpracować w tej dziedzinie213. Oznacza
3503 V | I. WSPÓŁPRACOWNICY W DZIELE EWANGELIZACJI~
3504 II,37 | wyrazić wdzięczności ich współpracownikom — synom i córkom Afryki,
3505 V,89 | Ewangelizacja potrzebuje współpracowników. Istotnie, „jakże mieli
3506 I,21 | Świętego. Niezbędny jest nasz współudział — żarliwa modlitwa, twórcze
3507 I,26 | przeprowadzone przy aktywnym współudziale wszystkich środowisk całego
3508 VI,119 | handel bronią, stają się współwinni odrażających zbrodni przeciw
3509 VII,139 | głębiej uświadamiali sobie tę współzależność między ludźmi i narodami
3510 V,104 | rozwijając afrykańską teologię, wspomagając dzieło inkulturacji zwłaszcza
3511 I,19 | tajemnicy kościelnej komunii wspomagały go także modlitwy świętych
3512 Wpr,1 | rozpaczy.~Ojcowie Synodalni, wspomagani przez kompetentnych przedstawicieli
3513 II,57 | Biskupów i kapłanów misjonarzy, wspomaganych skutecznie przez katechistów — „
3514 VI,113 | epidemie, zniszczenia, by nie wspominać już o masowych mordach i
3515 II,31 | w świetle słowa Bożego. Wspominając dawną chwałę chrześcijańskiej
3516 II,30 | historii — Ojcowie Synodalni wspominali wielkie dzieła, jakich Bóg
3517 II,31 | świateł chrześcijaństwa. Wspominamy wielkich świętych pustyni:
3518 II,36 | 1969 r., Papież Paweł VI wspomniał o tym długu wdzięczności: „
3519 II,54 | głosicieli Ewangelii w Afryce. Wspomniałem już o właściwej formacji
3520 IV,85 | wyraziłem już wcześniej wobec wspomnianej Konferencji oraz wobec Głów
3521 Wpr,1 | trwającego cztery tygodnie. Wspomnienie o nim pozostaje do dziś
|