| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] vobis 8 vobiscum 1 vox 1 w 1353 waga 1 wage 2 wagi 4 | Frequency [« »] ----- ----- ----- 1353 w 1272 i 499 z 430 sie | Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances w |
Chapter, Paragraph
1 Wprow,1 | owczarni (Pastores gregis), w wypełnianiu swojej posługi 2 Wprow,1 | na szczególną łaskę Bożą. W Pontyfikale Rzymskim, podczas 3 Wprow,1 | podczas uroczystej modlitwy w czasie święceń, główny konsekrator 4 Wprow,1 | powtarza słowa istniejące już w dawnym tekście Tradycji 5 Wprow,1 | owczarnię bez zarzutu ».1 W ten sposób wypełniana jest 6 Wprow,1 | świata, którzy zebrali się w dniach od 30 września do 7 Wprow,1 | 2001 r., aby uczestniczyć w X Zwyczajnym Zgromadzeniu 8 Wprow,1 | należy wciąż nawiązywać. Nikt w istocie nie może być uznany 9 Wprow,1 | Kościołowi, a zarazem nosi w sercu troskę o wszystkie 10 Wprow,2 | były refleksji nad obecnym w Kościele wielkim bogactwem 11 Wprow,2 | wzbudzanych przez Ducha Świętego w Ludzie Bożym. W takiej perspektywie 12 Wprow,2 | Świętego w Ludzie Bożym. W takiej perspektywie uwaga 13 Wprow,2 | należy mieć na względzie. ~W związku z tym prace synodalne 14 Wprow,2 | przez Sobór Watykański II, w szczególności w trzecim 15 Wprow,2 | Watykański II, w szczególności w trzecim rozdziale Konstytucji 16 Wprow,2 | Kościele Lumen gentium oraz w Dekrecie o pasterskich zadaniach 17 Wprow,2 | hierarchiczną, umocnił ją w braterskiej współodpowiedzialności 18 Wprow,2 | współodpowiedzialności z innymi biskupami w odniesieniu do powszechnych 19 Wprow,2 | jeszcze ściślej złączył ją w duchu podporządkowanej jedności 20 Wprow,2 | ponownie własną posługę w świetle nadziei teologalnej. 21 Wprow,2 | dla misji pasterza, który w Kościele jest przede wszystkim 22 Wprow,3 | Zadaniem każdego biskupa jest w rzeczywistości głoszenie 23 Wprow,3 | Chrystusa: nadziei « nie tylko w odniesieniu do rzeczy przemijających, 24 Wprow,3 | biskupa.~Należy do niego w szczególności zadanie, by 25 Wprow,3 | sama wiara podawana jest w wątpliwość. Zanik tej cnoty 26 Wprow,3 | miłości. Nadzieja, szczególnie w czasach wzrastającego niedowierzania 27 Wprow,3 | z Ewangelii biskup jest w stanie podtrzymywać swą 28 Wprow,3 | Rz 15, 4) i ożywiać ją w tych, którzy zostali powierzeni 29 Wprow,3 | silna kotwica przenikająca w głąb nieba (por. Hbr 6, 30 Wprow,4 | Nadzieja w obliczu braku nadziei~4. 31 Wprow,4 | Synodu Biskupów odbywały się w czasie bardzo dramatycznym. 32 Wprow,4 | czasie bardzo dramatycznym. W sercach Ojców synodalnych 33 Wprow,4 | ich bolesną konsekwencją w postaci niezliczonych niewinnych 34 Wprow,4 | pokojowe współżycie narodów. W ten sposób zarysowywały 35 Wprow,4 | i pokój. 7~Wznosząc głos w modlitwie, zgromadzenie 36 Wprow,4 | ekonomistycznych, chcą mierzyć wszystko w kategoriach skuteczności 37 Wprow,4 | prawdziwie zmartwychwstał! W swoim uwielbionym człowieczeństwie 38 Wprow,4(7) | Jan Paweł II, Modlitwa w trzydziestym dniu od 11 39 Wprow,4 | nadzieję biskupa, rodząc w nim ufność, że miłosierna 40 Wprow,4 | nadzieja ma zachęcać go, aby w kontekście, w którym pełni 41 Wprow,4 | zachęcać go, aby w kontekście, w którym pełni swą posługę, 42 Wprow,4 | również nadzieja, złożona w Jezusie Dobrym Pasterzu, 43 Wprow,4 | owca może być odnaleziona.~W ten sposób biskup będzie 44 Wprow,4 | Chrystusa, naszej nadziei, w której spełniają się wszystkie 45 Wprow,5 | Adhortacji apostolskiej, w której podejmuję dziedzictwo 46 Wprow,5 | wystąpień Ojców synodalnych w Auli do dwóch relacji, które 47 Wprow,5 | duszpasterskiego doświadczenia w circuli minores aż do Propositiones, 48 Wprow,5 | pokoju wszystkim biskupom w komunii z tą Katedrą, powierzoną 49 Wprow,5 | uznawane – aby przewodził w miłości.11~« Do Was, czcigodni 50 Wprow,5 | z Jego ust i pokładając w Nim ufność podjęli swą misję 51 Wprow,5 | Duc in altum (Łk 5, 4). W świetle tego usilnego zaproszenia 52 Wprow,5 | powiemy z Apostołem – nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj 53 Wprow,5 | nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj błąd, napominaj, 54 Wprow,5 | duchu z całą cierpliwością, w każdym nauczaniu” (2 Tm 55 Wprow,5 | rodzinę wierzących i krzewić w niej miłość i jedność braterską (...). 56 Wprow,5 | dla nadziei świata! ».12 ~W ten sposób, żyjąc jak ludzie 57 Wprow,5 | pozdrowienie, które zabrzmiało w Auli synodalnej w centralnym 58 Wprow,5 | zabrzmiało w Auli synodalnej w centralnym momencie prac 59 Wprow,5 | życie zwyciężyło śmierć.~W tej paschalnej proklamacji 60 Wprow,5 | ponieważ, jak śpiewamy w liturgii świętej, umacnia 61 Wprow,5 | wstawiennictwu bierze nas w opiekę.13 Jak powiedziałem 62 Wprow,5 | cząstką, która, umieszczona w swego rodzaju mistycznej 63 Wprow,5 | naszego Nauczyciela i Pana, w godzinie, w której « do 64 Wprow,5 | Nauczyciela i Pana, w godzinie, w której « do końca swoich 65 Wprow,5 | nam przekazana przez Niego w Kościele świętym, wobec 66 Wprow,5 | niech nie będzie złożona w nas: jeśli jesteśmy dobrzy, 67 I,6 | Królestwa i zainicjował je w samym sobie, odsłaniając 68 I,6 | ustanowił Dwunastu (3, 13). W ten sposób odsłania się 69 I,6 | upragniony przez Jezusa, w głębokim zjednoczeniu z 70 I,6 | głębokim zjednoczeniu z Ojcem, w Duchu Świętym.~Misja powierzona 71 I,6 | powierzone, jest życiem Kościoła w każdej epoce. Właśnie z 72 I,6 | ustanowienie swoich następców, w taki sposób, aby – jak stwierdza 73 I,6 | a ci z kolei następnym. W ten sposób dar duchowy początków 74 I,6 | całości świętej posługi. W ten sposób, za pośrednictwem 75 I,6 | kieruje lud Nowego Testamentu w jego pielgrzymce do wiecznej 76 I,6 | ontologicznego uczestnictwa w Jego życiu i posłannictwie, 77 I,6 | posłannictwie, spełniając w sposób wyjątkowy i widoczny 78 I,6 | pasterza i kapłana, działają w Jego zastępstwie. Pełniąc 79 I,7 | trynitarny, objawiający się w całym sposobie bycia i działania 80 I,7 | życie i posługę biskupa w świetle eklezjologii trynitarnej 81 I,7 | eklezjologii trynitarnej zawartej w nauce Soboru Watykańskiego 82 I,7 | Soboru Watykańskiego II.~W bardzo dawnej tradycji biskup 83 I,7 | biskupem, biskupem wszystkich. W konsekwencji każdemu biskupowi 84 I,7 | Ojca Jezusa Chrystusa i w związku z tym, właśnie w 85 I,7 | w związku z tym, właśnie w odniesieniu do takiego jego 86 I,7 | z głębokim szacunkiem.18 W kontekście tej symbolicznej 87 I,7 | biskupia, która szczególnie w tradycji Kościoła Wschodniego 88 I,7 | współpracownikami biskupa w jego posłudze, jak również 89 I,7 | zwyczaju rozpowszechnionego w wielu kulturach istnieje 90 I,7 | ludzi. Biskup działając w zastępstwie i w imieniu 91 I,7 | działając w zastępstwie i w imieniu samego Chrystusa, 92 I,7 | samego Chrystusa, staje się w powierzonym sobie Kościele 93 I,7 | Bożym – muszą być spełniane w sposób charakterystyczny 94 I,7 | pielgrzymów i potrzebujących, w poszukiwaniu zagubionych 95 I,7 | swego życia, każdy biskup w swej posłudze zobowiązany 96 I,7 | miłością nad całą owczarnią, w której został postawiony 97 I,7 | kierować Kościołem Bożym: w imię Ojca, którego obraz 98 I,7 | którego obraz uobecnia; w imię Jezusa Chrystusa, Jego 99 I,7 | mistrzem, kapłanem i pasterzem; w imię Ducha Świętego, który 100 I,8 | spośród nich Piotra ».23 W podobny sposób, poprzez 101 I,8 | ma swą podstawę zarówno w święceniach biskupich, jak 102 I,8 | święceniach biskupich, jak i w komunii hierarchicznej; 103 I,8 | Chrystus. Biskup wchodzi bowiem w pełnię swojej posługi na 104 I,8 | kierowania – muszą być spełniane w komunii hierarchicznej, 105 I,8 | uświęcania musi być wypełniana w inny sposób niż funkcje 106 I,8 | sam, ponieważ jest zawsze w łączności z Ojcem poprzez 107 I,8 | łączności z Ojcem poprzez Syna w Duchu Świętym, powinno się 108 I,8 | zawsze ze swoimi braćmi w biskupstwie oraz z tym, 109 I,8 | kolegialności realizuje się i wyraża w różnym stopniu i na różne 110 I,8 | współpracę misyjną, itp. W sposób pełny jednakże poczucie 111 I,8 | realizuje się i wyraża tylko w działaniu kolegialnym w 112 I,8 | w działaniu kolegialnym w sensie ścisłym, to znaczy 113 I,8(27) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 114 I,8 | communio episcoporum, ale tylko w niektórych działaniach wyraża 115 I,8 | kolegialności afektywnej w kolegialności efektywnej 116 I,8 | są natury ludzkiej, ale w zróżnicowanym stopniu konkretyzują 117 I,8 | biskupstwo wyrażało się w sposób kolegialny.29 Ponadto 118 I,8 | sposób kolegialny.29 Ponadto w czasie Soborów ekumenicznych 119 I,8 | Kościołem jest sprawowana w sposób uroczysty.30 ~Kolegialny 120 I,8 | takiej jedności, czy to w odniesieniu do Kościoła, 121 I,8 | starożytni Ojcowie i liturgia, w swojej istotnej tajemnicy 122 I,8 | wyprzedza on samo stworzenie.33 W świetle tej nauki można 123 I,8 | wzór Kościoła powszechnego, w których istnieje i z których 124 I,8 | odzwierciedlenie również w relacji między Kolegium 125 I,8 | między Kolegium biskupów w swojej całości a każdym 126 I,8 | powszechnym a Kolegium biskupów w świetle tego, co głosi Sobór 127 I,8 | Sobór Watykański II: « W ten sposób Apostołowie stali 128 I,8 | świętej hierarchii ».36 W Apostołach traktowanych 129 I,8 | struktura Kościoła, który był w nich ustanowiony w swej 130 I,8 | który był w nich ustanowiony w swej powszechności i jedności, 131 I,8 | powszechności i jedności.37~W ten sposób « władza Kolegium 132 I,8 | uprzednią rzeczywistością, w której uczestniczą poszczególni 133 I,8 | obejmującego cały Kościół jedynie w sposób kolegialny ».38 134 I,8 | sposób kolegialny ».38 W takiej władzy nauczania 135 I,8 | biskupi uczestniczą solidarnie w sposób bezpośredni przez 136 I,8 | członkami Kolegium biskupów, w którym prawdziwie trwa Kolegium 137 I,8 | kierowania jest instrumentalne w stosunku do wypełniania 138 I,8 | do wypełniania przyjętej w sposób sakramentalny posługi 139 I,8 | Każdy biskup, zawsze w jedności ze wszystkimi braćmi 140 I,8 | jedności ze wszystkimi braćmi w biskupstwie, jak również 141 I,8 | Pasterza Kościoła: nie tylko w sposób osobisty i konkretny, 142 I,8 | z biskupem diecezjalnym w zarządzaniu jego Kościołem,41 143 I,8 | lub też kiedy ma udział w papieskiej służbie powszechnego 144 I,8 | służbie powszechnego pasterza w zarządzaniu Kościołem powszechnym. 145 I,8 | poselstwa papieskie, także dziś, w sposób prawnie uregulowany, 146 I,8 | dopuszcza on takie formy w przypadkach, kiedy okazują 147 I,8(41) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 148 I,9 | znaczy « posłani ». Również w Ewangelii według św. Marka 149 I,9 | 9, 1-2) znajduje pełnię w misji, którą Jezus powierza 150 I,9 | im po Zmartwychwstaniu, w momencie Wniebo - wstąpienia. 151 I,9 | to słowa, które zachowują w pełni swoją aktualność: « 152 I,9 | Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie 153 I,9 | narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha 154 I,9 | uroczyste potwierdzenie w dniu wylania Ducha Świętego 155 I,9 | dniu wylania Ducha Świętego w Pięćdziesiątnicę.~W przytoczonym 156 I,9 | Świętego w Pięćdziesiątnicę.~W przytoczonym przeze mnie 157 I,9 | postrzegana jako wyrażająca się w potrójnej funkcji nauczania, 158 I,9 | posłannictwa Chrystusa. W rzeczywistości my sami jako 159 I,9 | sami jako chrześcijanie, a w sposób jakościowo nowy jako 160 I,9 | jako kapłani, uczestniczymy w misji naszego Nauczyciela, 161 I,9 | Mu szczególne świadectwo w Kościele i wobec świata.~ 162 I,9 | triplex munus) oraz mająca w nich źródło władza, wyrażają 163 I,9 | Chrystusa, która dzielona jest w konsekracji, konkretyzuje 164 I,9 | konsekracji, konkretyzuje się w głoszeniu Ewangelii nadziei 165 I,9 | narodom (por. Łk 4, 16-19), w udzielaniu sakramentów tym, 166 I,9 | otwierają się na zbawienie, oraz w przewodzeniu ludowi świętemu 167 I,9 | przewodzeniu ludowi świętemu w drodze do życia wiecznego. 168 I,9 | życia wiecznego. Chodzi w istocie o funkcje ściśle 169 I,9 | Wypływa stąd pewność, że w Kościele nigdy nie osłabnie 170 I,10 | Apostołów (por. Mk 3, 13-19). W Auli synodalnej często rozbrzmiewały 171 I,10 | otrzymał dar życia Bożego w sakramencie Chrztu i pierwsze 172 I,10 | Chrztu i pierwsze pouczenie w wierze. Wraz ze wszystkimi 173 I,10 | Bożego, którą ma przeżywać w komunii i w duchu wdzięcznego 174 I,10 | ma przeżywać w komunii i w duchu wdzięcznego braterstwa. 175 I,10 | któremu powierzono działanie w imię i w osobie Chrystusa.~ 176 I,10 | powierzono działanie w imię i w osobie Chrystusa.~Chodzi 177 I,10 | właśnie dlatego, że jest w pełni « synem » Kościoła. 178 I,10 | dwa sposoby uczestnictwa w jedynym kapłaństwie Chrystusa, 179 I,10 | jedynym kapłaństwie Chrystusa, w którym istnieją dwa wymiary, 180 I,10 | dwa wymiary, łączące się w akcie najwyższej ofiary 181 I,10 | to swoje odzwierciedlenie w relacji, jaka istnieje w 182 I,10 | w relacji, jaka istnieje w Kościele pomiędzy powszechnym 183 I,10 | Taką wzajemność odnajdujemy w samej osobie biskupa, który 184 I,10 | równocześnie ustanowionym w najwyższym kapłaństwie. 185 I,10 | Wspomina to Sobór Watykański II w pięknym tekście: « Jeśli 186 I,10 | pięknym tekście: « Jeśli więc w Kościele nie wszyscy idą 187 I,10 | świętości i ta sama przypadła im w udziale wiara dzięki sprawiedliwości 188 I,10 | innych wiernych, wyraża się w « byciu dla » innych wiernych, 189 I,10 | innych wiernych, co nie stoi w sprzeczności z jego « byciem 190 I,10 | Jest to prawdą zarówno w kwestii jego osobistego 191 I,10 | poszukiwać i urzeczywistniać w sprawowaniu swojej posługi, 192 I,10 | swojej posługi, jak również w kwestii stylu sprawowania 193 I,10 | ze wszystkimi funkcjami, w jakich się przejawia.~Wzajemność 194 I,10 | kapłaństwem służebnym, a także w samej posłudze biskupiej, 195 I,10 | posłudze biskupiej, objawia się w swego rodzaju « wzajemnym 196 I,10 | autentycznej wiary biskupa w jego działaniach związanych 197 I,10 | odpowiedzialnością biskupa w odniesieniu do dobra powie - 198 I,10 | ścią wszystkich wiernych w stosunku do dobra tegoż 199 II,11 | towarzyszyli... » (Mk 3, 14)~11. W tym samym akcie miłości, 200 II,11 | tym samym akcie miłości, w którym z własnej woli ustanawia 201 II,11 | zamierzeń stanowi wymóg wpisany w ich uczestnictwo w Jego 202 II,11 | wpisany w ich uczestnictwo w Jego misji. Nie powinno 203 II,11 | uniknąć tego ryzyka, zarówno w dokumentach przygotowawczych 204 II,11 | przygotowawczych Synodu, jak też w wielu wystąpieniach Ojców 205 II,11 | wystąpieniach Ojców synodalnych w Auli, podkreślano wpływ 206 II,11 | Chrystusowi otrzymujemy w sakramencie wraz z darem 207 II,11 | odpowiadać świętość podmiotowa, w której biskup, z pomocą 208 II,11 | Chrystusa wymaga stylu życia, w którym przejawiałoby się « 209 II,11 | przebywanie z Nim ». W konsekwencji, w Auli synodalnej 210 II,11 | Nim ». W konsekwencji, w Auli synodalnej wiele razy 211 II,11 | który zostaje włączony w dynamizm pasterskiej pro-egzystencji, 212 II,11 | zobowiązują go do przeżywania w wierze, nadziei i miłości 213 II,11 | eklezjalną, ponieważ wszystko w jego życiu zdąża do budowania 214 II,11 | posługa pasterska stanowiła w nim prawdziwe odbicie Jezusa, 215 II,11 | bogactwa świętości, jakie w nim złożył sakrament.~Osobista 216 II,11 | poziomie subiektywnym, ponieważ w swojej skuteczności przynosi 217 II,11 | przez miłość pasterską, w pokorze i prostocie życia, 218 II,12 | Powołanie do świętości w Kościele naszych czasów~ 219 II,12 | posłanego przez Pana, odważnego w przewodzeniu swojemu ludowi 220 II,12 | prawa Bożego; pośrednika w Przymierzu, żarliwego i 221 II,12 | wówczas, gdy zanurzy się w ciemny, a zarazem jasny 222 II,12 | Bożemu na drogach życia w pielgrzymowaniu ku wieczności.~ 223 II,12 | odsłonili istotę duchowości w życiu, posłudze i drodze 224 II,12 | wołaniem Ducha Świętego, który w ostatnich latach przypominał 225 II,12 | działania Ducha Świętego w dziejach zbawienia. Jego 226 II,12 | przynaglającym wezwaniem do pomocy w Jego działaniu w komunii 227 II,12 | pomocy w Jego działaniu w komunii kościelnej i w powszechnej 228 II,12 | działaniu w komunii kościelnej i w powszechnej misji.~Celebrowane 229 II,12 | Kościołowi: « perspektywą, w którą winna być wpisana 230 II,12 | entuzjazmem i otwartością; w takiej atmosferze rozwijały 231 II,12 | podobny klimat połączył w pewien sposób wystąpienia 232 II,12 | Wydaje się, że odczuwali oni w swych sercach ostrzeżenie 233 II,12 | przeżywana z ludem i dla ludu, w komunii, która staje się 234 II,12 | wzajemnym budowaniem się w miłości. Nie chodzi tu o 235 II,12 | bardziej prymat łaski, która w chrześcijańskiej wizji życia 236 II,13 | jedynie wówczas, gdy postępuje w obecności Pana. Nie można 237 II,13 | człowiekiem Bożym ». Dlatego w homilii na rozpoczęcie Synodu 238 II,13 | Eucologium Serapiona formułuje w następujący sposób wezwanie 239 II,13 | być stopniowym wchodzeniem w coraz głębszą dojrzałość 240 II,13 | biskup staje się jednak, w ścisłej komunii z Chrystusem 241 II,13 | ścisłej komunii z Chrystusem i w pełnym uwagi posłuszeństwie 242 II,13 | pieczy, przez uczestnictwo w sakramentach wzrastali w 243 II,13 | w sakramentach wzrastali w łasce, a także poznawali 244 II,13 | ma bez wątpienia korzenie w sakramentalnej łasce Chrztu 245 II,13 | niebezpieczeństwo przekształca się w okazję do wzrastania i dojrzewania. 246 II,13 | uwagę na znamię otrzymane w sakramencie Chrztu i Bierzmowania, 247 II,13 | pozwala człowiekowi wierzyć w Boga, pokładać w Nim nadzieję 248 II,13 | wierzyć w Boga, pokładać w Nim nadzieję i kochać Go. 249 II,13 | darami, sprzyjając wzrastaniu w dobru przez praktykowanie 250 II,13 | jak każdy chrześcijanin, w duchowości zakorzenionej 251 II,13 | duchowości zakorzenionej w zjednoczeniu z Chrystusem 252 II,13 | Chrystusem i przejawiającej się w naśladowaniu Go według Ewangelii. 253 II,13 | wiary i ponownie złożyć w Bogu całą swoją ufność, 254 II,13 | swoje świadectwo Ewangelii w posłusz - nym poddaniu się 255 II,13 | duchowością komunii, przeżywaną w jedności z wszystkimi innymi 256 II,13 | są dziećmi jedynego Ojca w niebie i jednej Matki na 257 II,13 | świętego. Jak wszyscy wierzący w Chrystusa, potrzebuje wzmacniać 258 II,13 | przez sprawowaną posługę. W ten sposób ukazuje także 259 II,13 | tajemnicę Kościoła, samego w sobie świętego, a zarazem 260 II,13 | wszyscy kapłani i oczywiście w komunii z kapłanami prezbiterium 261 II,13 | Chrystusa Oblubieńca i być w Kościele sługą jego jedności, 262 II,13 | kapłaństwa, jaką otrzymał w chwili święceń. Będąc pasterzem 263 II,13 | Ewangelii Jezusa Chrystusa w nadziei, biskup powinien 264 II,13 | mitrę i niech zajaśnieje w tobie blask świętości, abyś, 265 II,13 | mu pomogą we wzrastaniu w świętości i pozwolą odkrywać 266 II,13 | działanie Ducha Świętego w Ludzie Bożym powierzonym 267 II,13 | jego pasterskiej trosce.62~W tej perspektywie, droga 268 II,13 | i zatraca się całkowicie w adoracji Ojca i w służbie 269 II,13 | całkowicie w adoracji Ojca i w służbie braciom. Słusznie 270 II,13 | pozostaje Chrystus Ukrzyżowany, w swym największym darze dla 271 II,13 | darze dla Ojca i dla braci w Duchu Świętym. Dlatego wzorowanie 272 II,13 | Chrystusie i uczestnictwo w Jego cierpieniach (por. 273 II,14 | jest, by odnajdywał się w jednomyślnej i wytrwałej 274 II,14 | Apostołów Syna wraz z Jego Matką w oczekiwaniu na dzień Pięćdziesiątnicy. 275 II,14 | dzień Pięćdziesiątnicy. W tej ikonie rodzącego się 276 II,14 | być dla biskupa mistrzynią w słuchaniu i w gotowości 277 II,14 | mistrzynią w słuchaniu i w gotowości wypełniania Słowa 278 II,14 | wypełniania Słowa Bożego, w byciu wiernym uczniem jedynego 279 II,14 | uczniem jedynego Nauczyciela, w wytrwałości wiary, w ufnej 280 II,14 | Nauczyciela, w wytrwałości wiary, w ufnej nadziei i gorącej 281 II,14 | pamięć » Wcielenia Słowa w pierwotnej wspólnocie chrześcijańskiej, 282 II,14 | żywej Tradycji Kościoła, w komunii ze wszystkimi innymi 283 II,14 | wszystkimi innymi biskupami, w jedności i pod władzą Następcy 284 II,14 | gdzie Dziewica Maryja jest w sposób szczególny obecna 285 II,14 | sposób szczególny obecna w sprawowaniu tajemnic zbawienia 286 II,14 | maryjnej Ludu Bożego ».64 W świetle tej zasady, biskup ~ 287 II,14 | święty. Będąc ekspertem w tej modlitwie, całkowicie 288 II,15 | niejako « zanurzony » w słowie, aby pozwolić mu 289 II,15 | nieznajomością Chrystusa ».69 Nie ma w istocie mowy o prymacie 290 II,15 | wytrwałe zagłębianie się w Pismo Święte. Biskup byłby 291 II,15 | gdyby nie wsłuchiwał się w nie najpierw w swoim wnętrzu.71 292 II,15 | wsłuchiwał się w nie najpierw w swoim wnętrzu.71 Jeśli prawdą 293 II,15 | i meditatio słowa Bożego w życiu pasterzy i w ich posłudze 294 II,15 | Bożego w życiu pasterzy i w ich posłudze wspólnocie. 295 II,15 | wspólnocie. Jak napisałem w Liście apostolskim Novo 296 II,15 | divina, mającą odnaleźć w biblijnym tekście słowo, 297 II,15 | kształtuje życie ».73 W czasie przeznaczonym na 298 II,15 | kontemplację działania Boga i, w konsekwencji, na przemianę 299 II,16 | misterium paschalne znajduje się w centrum życia i misji Dobrego 300 II,16 | podobnie też i Eucharystia stoi w centrum życia i misji biskupa, 301 II,16 | życia i misji biskupa, jak w przypadku każdego kapłana.~ 302 II,16 | celebracja ta ma miejsce w katedrze, czy w innych kościołach, 303 II,16 | miejsce w katedrze, czy w innych kościołach, szczególnie 304 II,16 | Pontifex, ponieważ działa w osobie Chrystusa i w mocy 305 II,16 | działa w osobie Chrystusa i w mocy Jego Ducha, oraz hiereus, 306 II,16 | święty kapłan, zaangażowany w sprawowanie świętych tajemnic 307 II,16 | które głosi i wyjaśnia w przepowiadaniu.74~Miłość 308 II,16 | się również wówczas, gdy w ciągu dnia poświęca nawet 309 II,17 | Godzin, która jest zawsze i w sposób szczególny modlitwą 310 II,17 | wspólnoty chrześcijańskiej w imię Chrystusa i pod przewodnictwem 311 II,17 | Świętego.~Modlitwa jest sama w sobie szczególnym obowiązkiem 312 II,17 | tych, którzy « otrzymali w darze powołanie do życia 313 II,17 | darze powołanie do życia w szczególnej konsekracji: (...) 314 II,17 | móc zwracać się do Boga w każdej chwili, powtarzając 315 II,17 | Psalmistą: « pokładam ufność w Twoim słowie » (Ps 119 [ 316 II,17 | uprzywilejowanym miejscem, w którym wyraża się i żywi 317 II,17 | potrzebach powierzonego mu ludu. W Pontyfikale Rzymskim takie 318 II,17 | Wszechmogącego za Jego święty lud i w nienaganny sposób wypełniać 319 II,17 | pełni kapłaństwa? ».77 W sposób szczególny biskup 320 II,17 | życia konsekrowanego, aby w Kościele coraz bardziej 321 II,17 | zatwierdzonej formy, wykonują w sposób właściwy tę przedziwną 322 II,17 | Jest to ponadto modlitwa, w której Chrystus, wraz ze 323 II,17 | Kościoła i zarazem uczestniczą w najwyższym zaszczycie Oblubienicy 324 II,17 | stają przed Bożym tronem w imieniu Matki Kościoła ».78 325 II,17 | modlitwa Kościoła lokalnego », w której wyraża się « prawdziwa 326 II,17 | modlącego się Kościoła ».79 W consecratio temporis realizowanej 327 II,17 | consecratio temporis realizowanej w Liturgii Godzin dokonuje 328 II,17 | nadziei, o ile wpisuje się w eschatologiczny dynamizm 329 II,17 | dynamizm modlitwy Psałterza. W Psalmach rozbrzmiewa Vox 330 II,17 | aliis tradere staje się w ten sposób contemplationem 331 II,18 | Wszystkim swoim uczniom, a w szczególności tym, którzy 332 II,18 | szczególności tym, którzy już w swym ziemskim życiu pragną, 333 II,18 | odblaskiem życia trynitarnego w człowieku wierzącym.80 Są 334 II,18 | człowieku wierzącym.80 Są tym w sposób szczególny w bi - 335 II,18 | tym w sposób szczególny w bi - skupie, który jako 336 II,18 | konsekrowanym. Jego życie w sposób radykalny zależy 337 II,18 | wobec Kościoła i świata. W życiu biskupa powinno jaśnieć 338 II,18 | wolnością wobec dóbr ziemskich. ~W ten sposób biskupi mogą 339 II,18 | przykładem nie tylko tych, którzy w Kościele zostali powołani 340 II,18 | do pójścia za Chrystusem w życiu konsekrowanym, ale 341 II,18 | propozycją radykalizmu świętości w duchu rad ewangelicznych. 342 II,18 | za Nim i naśladowania Go w głębokiej wspólnocie życia 343 II,18 | które są darem łaski i które w Błogosławieństwach stanowią 344 II,18 | także możliwość dostrzegania w swoim biskupie oblicza tego, 345 II,18 | współczucie Jezusa dla pogrążonych w smutku, oraz, w niektórych 346 II,18 | pogrążonych w smutku, oraz, w niektórych przypadkach, 347 II,18 | przypadkach, jak miało to miejsce w historii i zdarza się także 348 II,19 | posłuszeństwa~19. Nosząc w sobie te bardzo ludzkie 349 II,19 | miłością podporządkowania się w Chrystusie i w Duchu Świętym 350 II,19 | podporządkowania się w Chrystusie i w Duchu Świętym planowi Ojca. 351 II,19 | Flp 2, 7-8).~Wstępując w ślady Chrystusa, biskup 352 II,19 | rozpoznawać głos Ducha Świętego w posłudze Piotrowej i w kolegialności 353 II,19 | Świętego w posłudze Piotrowej i w kolegialności biskupów. 354 II,19 | kolegialności biskupów. W Adhortacji apostolskiej 355 II,19 | charakterystyczne cechy spotykamy w jeszcze większym stopniu 356 II,19 | jeszcze większym stopniu w posłuszeństwie biskupa. 357 II,19 | Powinien on się angażować w utrzymywanie intensywnych 358 II,19 | współpracy, odpowiadając w ten sposób na zamiar Boży, 359 II,19 | jednym i niepodzielnym ».83 W świetle tego wymiaru wspólnotowego, 360 II,19 | indywidualizmu i podejmując w obrębie misji kolegium biskupów 361 II,19 | mówi Kościołowi. Spełniając w sposób ewangeliczny swą 362 II,19 | Ludu Bożego, sprzyjając w sposób zrównoważony i z 363 II,19 | poziomie duszpasterskim.85 W tym kontekście zawsze pozostaje 364 II,20 | niezbędnych wymagań spełniania w obecnych czasach owocnej 365 II,20 | dokonał dzieła zbawienia w ubóstwie i wśród prześladowania », 366 II,20 | by przeżywać swą posługę w ubóstwie, przyczynia się 367 II,20 | biskupowi wewnętrzną wolność w spełnianiu posługi, pozwalając 368 II,20 | strony biskupa pełnej ufności w Opatrzność Ojca Niebieskiego, 369 II,20 | osobistego nawrócenia. Tylko w ten sposób będzie on w stanie 370 II,20 | Tylko w ten sposób będzie on w stanie uczestniczyć w udrękach 371 II,20 | on w stanie uczestniczyć w udrękach i cierpieniach 372 II,20 | problemy i pomagając mu w pogłębianiu nadziei.~Wypełni 373 II,20 | postawi nie na marginesie, ale w centrum wspólnoty chrześcijańskiej 374 II,20 | skuteczność niesionej pomocy. W Kościele apostolskim bowiem, 375 II,20 | nierówności między narodami. W tym kontekście dzielenia 376 II,20 | Kościoła i powinno tak być w konkretny sposób także i 377 II,20 | szczególnie tych, którzy jedynie w Bogu mogą mieć nadzieję 378 II,21 | Służyć w czystości Kościołowi odzwierciedlającemu 379 II,21 | pierścień, znak wierności, i w doskonałości wiary i czystości 380 II,21 | Chrystusa ». Te słowa, zawarte w Pontyfikale Rzymskim,90 381 II,21 | zobowiązania, do odzwierciedlenia w samym sobie dziewiczej miłości 382 II,21 | wzajemne relacje budowane w oparciu o szacunek i poważanie, 383 II,21 | które przystoją rodzinie, w której kwitnie miłość zgodnie 384 II,21 | Chrystusa (por. Tt 2, 13). W szczególności, przez swą 385 II,21 | ewangelicznych i pełnią w Kościele cenną służbę. Następnie 386 II,21 | rodzaju wyboru, jakże ważnego w służbie Ludowi Bożemu. Dzisiaj 387 II,21 | służbie Ludowi Bożemu. Dzisiaj w Kościele i w świecie świadectwo 388 II,21 | Bożemu. Dzisiaj w Kościele i w świecie świadectwo czystej 389 II,21 | drugiej podważa bałwochwalstwo w odniesieniu do instynktu 390 II,21 | instynktu seksualnego. ~W obecnym kontekście społecznym 391 II,21 | wzorowej świętości życia w spełnianej posłudze. W przypadkach 392 II,21 | życia w spełnianej posłudze. W przypadkach poważnych niedociągnięć, 393 II,21 | strony pełniących posługę w Kościele, biskup powinien 394 II,21 | norm kanonicznych, zarówno w celu poprawy i dobra duchowego 395 II,21 | Kościele świętym i czystym w tych, którzy pełnią w nim 396 II,21 | czystym w tych, którzy pełnią w nim posługę wśród swoich 397 II,21 | swoich wiernych. Postępując w taki sposób, pasterz idzie 398 II,22 | duchowości komunii i misji~22. W Liście Novo millennio ineunte 399 II,22 | człowiek i chrześcijanin: w parafii, w stowarzyszeniach 400 II,22 | chrześcijanin: w parafii, w stowarzyszeniach katolickich, 401 II,22 | stowarzyszeniach katolickich, w ruchach kościelnych, w szkołach 402 II,22 | w ruchach kościelnych, w szkołach katolickich, w 403 II,22 | w szkołach katolickich, w oratoriach. Troską biskupa 404 II,22 | Troską biskupa powinno być w sposób szczególny staranie 405 II,22 | przyszli kapłani, czyli w seminariach, jak też w nowicjatach 406 II,22 | czyli w seminariach, jak też w nowicjatach zakonnych, w 407 II,22 | w nowicjatach zakonnych, w domach zakonnych, w instytutach 408 II,22 | zakonnych, w domach zakonnych, w instytutach i na wydziałach 409 II,22 | duchowości komunii wskazałem w sposób syntetyczny w tym 410 II,22 | wskazałem w sposób syntetyczny w tym samym Liście apostolskim. 411 II,22 | dodać, że biskup powinien w szczególności zachęcać do 412 II,22 | dla których będzie szukał w swoim Kościele szczególnych 413 II,22 | Kościele szczególnych chwil, w których stajemy się bardziej 414 II,22 | zdolni do wsłuchiwania się w głos Ducha, « który mówi 415 II,22 | Rzymu i z innymi braćmi w biskupstwie, szczególnie 416 II,22 | biskupstwie, szczególnie w ramach tej samej Konferencji 417 II,22 | Prowincji kościelnej. Również w tym przypadku, między innymi 418 II,22 | przypadku, między innymi w celu pokonywania ryzyka 419 II,22 | pomocy, oprócz modlitwy, w przyjaźni i w braterskiej 420 II,22 | modlitwy, w przyjaźni i w braterskiej komunii ze swoimi 421 II,22 | komunii ze swoimi braćmi w biskupstwie.~Komunia w swoim 422 II,22 | braćmi w biskupstwie.~Komunia w swoim trynitarnym źródle 423 II,22 | wówczas, gdy przeżywana jest w ubóstwie miłości, czyli 424 II,22 | ubóstwie miłości, czyli w zdolności wychodzenia naprzeciw 425 II,22 | się również jako miłość w powszechnym braterstwie.~ 426 II,23 | Droga, która wchodzi w codzienność~23. Duchowy 427 II,23 | swojego powołania do świętości w kontekście ze - wnętrznych 428 II,23 | to niezmienny stan rzeczy w życiu pasterzy, o którym 429 II,23 | sprawami, jakże potrafi wejść w siebie, aby całkowicie skupić 430 II,23 | osób wraz z ich pytaniami, w kontekście prawdziwego uczestnictwa 431 II,23 | prawdziwego uczestnictwa w różnego rodzaju sytuacjach, 432 II,23 | troska o własne zdrowie w każdym z jego wymiarów jest 433 II,23 | Ducha Świętego. Znane są w tej kwestii zalecenia św. 434 II,23 | podczas ostatniego Synodu, w którym uczestniczył: « 435 II,23 | wobec tego mieć staranie, by w swoje liczne obowiązki wchodził 436 II,23 | i należnym odpoczynkiem. W oparciu o taką pomoc w swoim 437 II,23 | W oparciu o taką pomoc w swoim życiu duchowym, biskup 438 II,24 | co zostało podkreślone w trakcie poprzednich Synodów 439 II,24 | Synodów oraz potwierdzone w późniejszych Adhortacjach 440 II,24 | jako konieczna szczególnie w przypadku biskupa, któremu 441 II,24 | wspólny rozwój i wspólną drogę w Kościele.~Podobnie jak w 442 II,24 | w Kościele.~Podobnie jak w odniesieniu do kapłanów 443 II,24 | konsekrowanych, również w przypadku biskupa stała 444 II,24 | całkowitego daru z siebie poprzez w męczeństwo ».94 Nie chodzi 445 II,24 | realistyczne rozpoznanie sytuacji w Kościele i na świecie, które 446 II,24 | pozwala pasterzowi być obecnym w teraźniejszych wydarzeniach 447 II,24 | okresowej odnowy, szczególnie w odniesieniu do niektórych 448 II,24 | synodalni podkreślili, że w tym celu użyteczne byłyby 449 II,24 | biskupów do uczestnictwa w tych kursach, aby i w ten 450 II,24 | uczestnictwa w tych kursach, aby i w ten sposób osiągnąć głębszą 451 II,24 | komunię pomiędzy pasterzami w celu skuteczności duszpasterskiej 452 II,24 | skuteczności duszpasterskiej w poszczególnych diecezjach.96~ 453 II,24 | diecezjach.96~Oczywiste jest w każdym razie, że tak jak 454 II,24 | konieczne jest aggiornamento w zgodności z zarządzeniami 455 II,24 | Kodeksu Prawa Kanonicznego i w odniesieniu do nowych wyzwań 456 II,24 | i nowych zadań Kościoła w społeczeństwie. W takim 457 II,24 | Kościoła w społeczeństwie. W takim kontekście Zgromadzenie 458 II,24 | przez Kongregację Biskupów w dniu 22 lutego 1973 r., 459 II,24 | i do zmian, które zaszły w Kościele i w życiu duszpasterskim.97~ 460 II,24 | które zaszły w Kościele i w życiu duszpasterskim.97~ 461 II,25 | przykład świętych pasterzy w życiu i posłudze, na drodze 462 II,25 | posłudze, na drodze duchowej i w wysiłku doskonalenia działań 463 II,25 | doskonalenia działań apostolskich. W homilii podczas celebracji 464 II,25 | pasterzy kanonizowanych w czasie ostatniego stulecia, 465 II,25 | nauczanie i świętość są w stanie oświecać i być drogowskazem 466 II,25 | wiary i męczenników, którzy w czasach prześladowań oddali 467 II,25 | nich było wzorem zwłaszcza w praktykowaniu cnoty nadziei, 468 II,25 | cnoty nadziei, kiedy to w ciężkich czasach podnosili 469 II,25 | ścieżki dla swojego ludu. W trudnych czasach, nie odrywając 470 II,25 | wiary zakotwiczonej mocno w Krzyżu. Pasterze, którzy 471 II,25 | oczyszczać i interpretować w świetle Ewangelii, którzy 472 II,25 | Kościołowi pielgrzymującemu w czasie. Także z tego względu, 473 II,25 | biskupów wyróżniających się w wypełnianiu swojej posługi, 474 II,25 | Kościoły partykularne lub – w zależności od sytuacji – 475 II,25 | apostolskiego realizowane w pełni pozostają do dziś 476 II,25 | przenikanie świętości Boga w świat i historię. To również 477 II,25 | mogą czerpać natchnienie w dziele odnowienia w Chrystusie 478 II,25 | natchnienie w dziele odnowienia w Chrystusie społeczeństwa 479 III,26 | Paweł wyraził tę świadomość w znanych słowach: « Nie 480 III,26 | głoszenia Ewangelii leży w naturze całego Kościoła 481 III,26 | ma to miejsce szczególnie w przypadku biskupów, którzy 482 III,26 | przypadku biskupów, którzy w dniu święceń włączających 483 III,26 | święceń włączających ich w sukcesję apostolską, przyjmują 484 III,26 | głoszenie jej, « wzywając w mocy Ducha, [ludzi] do wiary 485 III,26 | do wiary lub utwierdzając w żywej wierze ».100~Działalność 486 III,26 | lub umocnienia ich życia w wierze stanowi zasadniczy 487 III,26 | dziesiątki tysięcy wychowawców w Chrystusie, nie macie wielu 488 III,26 | Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie » (1 489 III,26 | posługa biskupia jawi się w świecie jako znak nadziei 490 III,26(100)| pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 491 III,27 | Chrystus w sercu Ewangelii i człowieka~ 492 III,27 | Ewangelii bardzo często powracał w wystąpieniach Ojców synodalnych, 493 III,27 | program « jest (...) skupiony w istocie rzeczy wokół samego 494 III,27 | ukochać i naśladować, aby żyć w Nim życiem trynitarnym i 495 III,27 | aż osiągnie swą pełnię w niebiańskim Jeruzalem. Program 496 III,27 | trzecie tysiąclecie ».103~W Chrystusie, sercu Ewangelii, 497 III,27 | a ktokolwiek odradza się w Nim, otrzymuje pierwociny 498 III,27 | zdolny wprowadzać swój lud w serce tajemnicy wiary, gdzie 499 III,27 | osobą Jezusa Chrystusa. W ten sposób wierni zrozumieją, 500 III,27(104)| Konst. duszpast. o Kościele w świecie współczesnym Gaudium