Chapter,  Paragraph

 1 Wprow,3|            przewyższa wszystko to, co serce człowieka zdolne jest
 2 Wprow,5|           rękojmią jedności oraz – co jest przez wszystkich uznawane –
 3  I,7   |          Ojca, który, według tego, co pisał św. Ignacy z Antiochii,
 4  I,8   |           biskupów w świetle tego, co głosi Sobór Watykański II: « 
 5  I,9   |        nazwał Dwunastu Apostołami, co dosłownie znaczy «  posłani  ».
 6  I,9   |            je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja
 7  I,10  |   pasterzami dla innych, to jednak co do godności i wspólnego
 8  I,10  |            dla  » innych wiernych, co nie stoi w sprzeczności
 9 II,15  |        Niechaj jednak naucza tego, co sam nauczył się od Boga  ».72 ~
10 II,17  |          jakże nie wspomnieć tego, co doskonale wyraził Sobór
11 II,17  |           Nie tylko przekazuje to, co kontemplował, lecz także
12 II,19  |    rozpoznawać wolę Bożą przez to, co Duch Święty mówi Kościołowi.
13 II,24  |           dla wszystkich wiernych, co zostało podkreślone w trakcie
14 III,26 |         przestrzegali wszystkiego, co im przykazał. Tak oto Kościołowi,
15 III,28 |       wypływa z samej natury tego, co powinno być strzeżone, czyli
16 III,28 | wszystkiego, czym Kościół jest i w co wierzy.109 ~Tradycja ta,
17 III,29 |        modlitwę do Boga.~Zatem to, co każdy biskup usłyszał i
18 III,29 |         więc swojego znaczenia to, co napisałem w Adhortacji apostolskiej
19 III,29 |          osądzając autorytatywnie, co jest zgodne, a co niezgodne
20 III,29 |  autorytatywnie, co jest zgodne, a co niezgodne ze słowem Bożym.120 ~
21 III,30 |         powinien uczynić wszystko, co w jego mocy, aby Ewangelia
22 IV,32  |    świętości wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają
23 IV,32  |            kapłaństwa, szczególnie co do Eucharystii, którą sam
24 IV,32  |     wyrazić w swoim zachowaniu to, co otrzymali w wierze.130 Służba
25 IV,36  |                 doznaje już chwały co do ciała i duszy, tak tu
26 IV,37  |  apostolski Kościół. Albowiem “nie co innego sprawia uczestnictwo
27 IV,37  |          że się przemieniamy w to, co przyjmujemy”  ».145~Z celebracji
28 IV,38  |        Bierzmowania i Eucharystii, co ma miejsce z reguły podczas
29 IV,38  |        Kościoła, tego wszystkiego, co odnosi się do dziedziny
30 IV,39  |            ich potwierdzenie tego, co jest moim głębokim przekonaniem,
31 IV,40  |  powszechne pragnienie duchowości, co często prowadzi wielu do
32 IV,40  |            Wciąż aktualne jest to, co zapisane zostało w Adhortacji
33  V,42  |     powinni postępować jako «  ci, co służą  », mając zawsze przed
34  V,42  |            przyjmując to wszystko, co później zechcą z Nim uczynić.
35  V,43  |            i kierowania wszystkim, co należy do dziedziny kultu
36  V,43  |          skuteczne duszpastersko – co należy przypomnieć również
37  V,43  |          świadectwa. We wszystkim, co mówi i czyni biskup, musi
38  V,43  |            biskupa nie leży w tym, co zewnętrzne, lecz w pogłębieniu
39  V,44  |        oddziaływania pomiędzy tym, co biskup powinien decydować
40  V,44  |            zadanie zrobi wszystko, co możliwe, aby pozyskać przychylność
41  V,44  |            który sami tworzą. Tym, co gwarantuje autentyczność
42  V,44  |        kierować w realizacji tego, co Duch podsuwa dla dobra Kościoła.~
43  V,48  |        głębokiej odpowiedzialności co do udzielania święceń kapłańskich,
44  V,50  |         Mutuae relationes oraz to, co przewiduje obowiązujące
45  V,50  |       postępować zgodnie z tym, na co wskazuje i co zaleca Adhortacja
46  V,50  |            z tym, na co wskazuje i co zaleca Adhortacja Vita consecrata
47  V,52  |           rodzina chrześcijańska – co podkreślił Synod – jest
48  V,52  |        duszpasterstwo rodzin oraz, co równie ważne, pomagających
49 VI,55  |        Paweł wspomina wszystko to, co wycierpiał dla Ewangelii: « 
50 VI,57  |       poziomie powszechnym.228 To, co wówczas ma miejsce, nie
51 VI,57  |        biskupami a Biskupem Rzymu. Co więcej, obecność biskupów
52 VI,59  |   materialne w ludzkim kontekście, co do którego rozsądnie wyrażą
53 VI,61  |            powinien zająć się tym, co dotyczy jego regionu i obszarów,
54 VI,61  |         zwoływane przez Patriarchę co najmniej raz na pięć lat.257 ~
55 VII,68 |       głoszenia i szerzenia wiary, co stanowi priorytetowy cel
56 VII,71 |            społeczeństwie. «  Tym, co może najbardziej trapi nasze
57 VII,71 |  hierarchii wschodnich. Chodzi tu, co jest zrozumiałe, o sytuację,
58 Zak,72 |      wezwani są do czynienia tego, co tak liczni święci biskupi
59 Zak,73 |            jasnym rozeznaniu tego, co Duch Święty mówi do Kościołów.