| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] vobis 8 vobiscum 1 vox 1 w 1353 waga 1 wage 2 wagi 4 | Frequency [« »] ----- ----- ----- 1353 w 1272 i 499 z 430 sie | Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances w |
Chapter, Paragraph
501 III,27 | doświadczenia chrześcijaństwa.105 ~W głoszeniu śmierci i zmartwychwstania 502 III,27 | ostatecznego powołania człowieka, w ciągłości i równocześnie 503 III,27 | ciągłości i równocześnie w nieciągłości względem obecnej 504 III,27 | obietnic złożonych przez Boga w Nowym Przymierzu w Jezusie 505 III,27 | Boga w Nowym Przymierzu w Jezusie Chrystusie ».106~ 506 III,28 | odważnym głoszeniu wiary.107~W tej perspektywie jawi się 507 III,28 | znaczenia gest przewidziany w rycie rzymskim święceń biskupich, 508 III,28 | jest otwarty Ewangeliarz: w ten sposób chcemy wyrazić 509 III,28 | broni, świadcząc o zawartym w nim przesłaniu zbawienia. 510 III,28 | nim przesłaniu zbawienia. W konsekwencji, znaczenie 511 III,28 | wiary. ~Chrystus, nasz Pan, w Piśmie Świętym oby - dwu 512 III,28 | będącego niczym zwierciadło, w którym Kościół « pielgrzymujący 513 III,28 | doprowadzony do oglądania Go twarzą w twarz, takim, jakim jest ».108 514 III,28 | słowo żywym i skutecznym w kontekście różnych okresów 515 III,28 | różnych okresów historycznych. W ten sposób Słowo przekazywane, 516 III,28 | przekazywane, Tradycja, stawało się w sposób coraz bardziej świadomy 517 III,28 | wszystkiego, czym Kościół jest i w co wierzy.109 ~Tradycja 518 III,28 | od Apostołów, postępuje w życiu Kościoła, jak naucza 519 III,28 | przekazanych słów, tak że w trzymaniu się przekazanej 520 III,28 | trzymaniu się przekazanej wiary, w jej praktykowaniu i wyznawaniu 521 III,28 | wobec Ducha, który mówi w Kościele, wierni i pasterze 522 III,28 | momentu sensus fidei. Warto w tym kontekście wspomnieć 523 III,28 | i 27), nie może zbłądzić w wierze i tę swoją szczególną 524 III,28 | wiernych” ujawnia on zgodność w sprawach wiary i moralności ».111~ 525 III,28 | powodu życie Kościoła i życie w Kościele jest dla każdego 526 III,28 | wspólnocie uczniów Pana, w której otrzymał dar życia 527 III,28 | Bożego i pierwsze pouczenie w wierze. Każdy biskup, zwłaszcza 528 III,28 | wiernych funkcję nauczyciela w Kościele, powinien być gotów 529 III,28 | pod owym jednym Mistrzem w tej szkole wraz z wami jesteśmy 530 III,28 | jesteśmy współuczniami ».112 W Kościele, szkole Boga żywego, 531 III,28 | Kościołów partykularnych, w których pojawiają się i 532 III,28 | wspólnot kościelnych, wyrażane w znanych i w nowych słowach.~ 533 III,28 | kościelnych, wyrażane w znanych i w nowych słowach.~Duch daje 534 III,28 | słyszeć wówczas, gdy wzbudza w Kościele różne formy charyzmatów 535 III,28 | służby. Oczywiście także w związku z tym, w Auli synodalnej 536 III,28 | Oczywiście także w związku z tym, w Auli synodalnej wiele razy 537 III,28 | świeckimi, pojedynczo i w różnych formach zgromadzenia, 538 III,29 | należy przyjąć i stosować w życiu moralnym. Oznacza 539 III,29 | biskupom « nauczającym w komunii z Biskupem Rzymu, 540 III,29 | zdaniem swojego biskupa w sprawach wiary i moralności, 541 III,29 | i moralności, wyrażonym w imieniu Chrystusa, i trwać 542 III,29 | Chrystusa, i trwać przy nim w religijnej uległości ducha ».113 543 III,29 | religijnej uległości ducha ».113 W tej służbie Prawdy, każdy 544 III,29 | przekazanej świętym (Jud 3); wnika w nią głębiej z pomocą słusznego 545 III,29 | pomocą słusznego osądu i w sposób pełniejszy stosuje 546 III,29 | sposób pełniejszy stosuje ją w życiu ».114 Jest to więc 547 III,29 | Pasterza, które umacnia w wierze, gromadzi wokół tajemnicy 548 III,29 | niektóre szczególne środowiska, w jakich jest ona odczuwana 549 III,29 | jakich jest ona odczuwana w sposób szczególny. Jedno 550 III,29 | ale szczególnie jest pilne w sytuacji obecnej, naznaczonej 551 III,29 | chrześcijan.115 Również w sferze katechezy nie ma 552 III,29 | że biskup jest katechetą w najwyższym tego słowa znaczeniu. 553 III,29 | aktualnym zadaniem biskupa. W wykonywaniu tego zadania 554 III,29 | znajdował punkt odniesienia w Katechizmie Kościoła Katolickiego.~ 555 III,29 | znaczenia to, co napisałem w Adhortacji apostolskiej 556 III,29 | tradendae: « Wy [biskupi] macie w swoich Kościołach misję 557 III,29 | misję szczególną; jesteście w nich najpierwszymi odpowiedzialnymi 558 III,29 | biskupa jest za - pewnienie w swoim Kościele partykularnym 559 III,29 | swojej odpowiedzialności w sferze przekazywania i kształtowania 560 III,29 | rodzin, o osoby zaangażowane w duszpasterstwie, a zwłaszcza 561 III,29 | początkową i stałą formację.~W spełnianiu tego obowiązku, 562 III,29 | szkolnym i akademickim, w których działają, biskupi 563 III,29 | aby wykonywali swoją pracę w służbie Ludu Bożego, zachowując 564 III,29 | ich obowiązek nauczania w sferze moralnej. Normy proponowane 565 III,29 | streszczenie i ukoronowanie w ewangelicznym przykazaniu 566 III,29 | Dekalogu mają mocny fundament w naturze ludzkiej i dlatego 567 III,29 | powszechną. Odnosi się to w szczególności do życia ludzkiego, 568 III,30 | kulturą, nie jest wiarą w pełni przyjętą, w pełni 569 III,30 | wiarą w pełni przyjętą, w pełni przemyślaną, i wiernie 570 III,30 | przeżywaną ».122~Chodzi w istocie o zadanie stare, 571 III,30 | wciąż nowe, mające źródło w samej tajemnicy Wcielenia 572 III,30 | Wcielenia i uzasadnienie w wewnętrznej zdolności Ewangelii 573 III,30 | Ewangelii do zakorzeniania się w każdej kulturze, do jej 574 III,30 | która zrealizowała się w Jezusie Chrystusie. Poświęcono 575 III,30 | okazjach wypowiadałem się też w tej kwestii.~Wobec tego 576 III,30 | powinien uczynić wszystko, co w jego mocy, aby Ewangelia 577 III,30 | Ewangelia głoszona była w całej swojej pełni i w ten 578 III,30 | była w całej swojej pełni i w ten sposób kształtowała 579 III,30 | ludzi i obyczaje narodów. W tym ewangelizacyjnym zadaniu 580 III,30 | teologów, jak też ekspertów w odkrywaniu dziedzictwa kulturowego, 581 III,30(122)| kościelnego Ruchu zaangażowanych w kulturę (16 stycznia 1982) 582 III,30 | doprowadzić do lepszych działań w tej delikatnej i cennej 583 III,30 | sferze życia społecznego.124~W rzeczywistości, kiedy mówimy 584 III,30 | również o tym, by głosić ją w sposób znaczący, aby została 585 III,30 | przeznaczenia, zwłaszcza w seminariach, czasu i miejsca 586 III,31 | przykładem~31. Posługa biskupa w głoszeniu Ewangelii i strzeżeniu 587 III,31 | Ewangelii i strzeżeniu wiary w Ludzie Bożym nie byłaby 588 III,31 | Ludzie Bożym nie byłaby w pełni przedstawiona, gdyby 589 III,31 | przekazujący autorytatywnie w imię Jezusa Chrystusa 125 590 III,31 | jest pomagać Ludowi Bożemu w okazywaniu posłuszeństwa 591 III,31 | Objawienia (por. Rz 1, 5) oraz w pełnym przyjęciu nauczania 592 III,31 | Można by powiedzieć, iż w osobie biskupa misja i życie 593 III,31 | misja i życie jednoczą się w taki sposób, że nie można 594 III,31 | przestalibyśmy być sobą. To w świadectwie naszej wiary 595 III,31 | znakiem obecności Chrystusa w naszych wspólnotach.~Świadectwo 596 III,31 | konsekracji źródło obiektywne. W ten sposób władzy towarzyszy 597 III,31 | przesłaniu można zaufać. Pragnę w związku z tym nawiązać do 598 III,31 | Kościoła, wyjaśnił, jaki byłby w nim, żeby tak powiedzieć, 599 III,31 | autorytet mający źródło w kulturze, jeżeli jego życie 600 III,31 | Apostoł Paweł ujmuje w następujących słowach istotę 601 III,31 | uczynków własnym postępowaniem, w nauczaniu okazuj prawość, 602 IV,32 | Uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani 603 IV,32 | Paweł kierował do wiernych w Koryncie, niemalże stawiając 604 IV,32 | powołania: « uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani 605 IV,32 | chrześcijanina, realizujące się w obmyciu chrzcielnym, umocnione 606 IV,32 | które rozprzestrzenia się w życiu Kościoła zwłaszcza 607 IV,32 | Kościoła ».128 Słowa te w jakiś sposób znajdują potwierdzenie 608 IV,32 | sposób znajdują potwierdzenie w posłudze liturgicznej biskupa, 609 IV,32 | waga życia liturgicznego w Kościele partykularnym, 610 IV,32 | zależność. Głoszenie słowa jest w istocie przyporządkowane 611 IV,32 | przyporządkowane uczestnictwu w życiu Bożym osiąganym przez 612 IV,32 | Rozwija się ono i przejawia w życiu codziennym wiernych, 613 IV,32 | są wezwani, aby wyrazić w swoim zachowaniu to, co 614 IV,32 | zachowaniu to, co otrzymali w wierze.130 Służba rządzenia 615 IV,32 | Dobrego Pasterza, wyraża się w funkcjach i dziełach zmierzających 616 IV,32 | zmierzających do tego, by w życiu wiernych uwidoczniła 617 IV,32 | uwidoczniła się pełnia życia w miłości, na chwałę Trójcy 618 IV,32 | Jej miłującej obecności w świecie. ~Każdy biskup zatem, 619 IV,32 | Chrystusie Najwyższym Pasterzu w taki sposób, aby wszystko 620 IV,33 | sakramentów, oddawanie chwały Bogu w Liturgii Godzin, przewodniczenie 621 IV,33 | innymi szafarzami – jak w liturgii Mszy św. Krzyżma, 622 IV,33 | Kościoła partykularnego. W tych celebracjach biskup 623 IV,33 | celebracjach biskup jest w sposób widzialny ojcem i 624 IV,33 | prymat Boga i Jego łaski. ~W tych wszystkich momentach 625 IV,33 | ziemskiej wędrówki, kierując je w stronę jej szczytu i pełni 626 IV,33 | stronę jej szczytu i pełni w ojczyźnie niebieskiej. Posługa 627 IV,33 | ale także wspiera Lud Boży w jego ziemskim pielgrzymowaniu 628 IV,33 | ostatecznego przeznaczenia, w komunii z Dziewicą Maryją 629 IV,33 | śmiercią oraz Jego przyjścia w chwale.~ 630 IV,34 | swoją posługę uświęcania w całej diecezji, głównym 631 IV,34 | katedralny jest bowiem miejscem, w którym biskup ma swą katedrę, 632 IV,34 | całego świętego Ludu Bożego.~W związku z tym nie można 633 IV,34 | wszyscy powinni dostrzec « w liturgicznym życiu diecezji 634 IV,34 | wokół biskupa, zwłaszcza w kościele katedralnym. Wszyscy 635 IV,34 | się Kościoła dokonuje się w pełnym i czynnym uczestnictwie 636 IV,34 | całego świętego Ludu Bożego w tej samej celebracji liturgicznej, 637 IV,34 | liturgicznej, a zwłaszcza w tej samej Eucharystii, w 638 IV,34 | w tej samej Eucharystii, w jednej modlitwie, przy jednym 639 IV,34 | osobami posługującymi ».131 W katedrze zatem, gdzie realizuje 640 IV,34 | święceń – obrzęd, który ma w kościele katedralnym swoje 641 IV,34 | uroczystości, które się w nim odbywają, dla dobra 642 IV,35 | posługi uświęcania spełnianej w liturgii, którą należy sprawować 643 IV,35 | dydaktyczną i wychowawczą.135 W tym celu konieczne jest, 644 IV,35 | sprawuje tajemnice Boże. Jeśli w celebracjach będą brać udział 645 IV,35 | godnością i pięknem.~Ja sam, w sprawowaniu mojej posługi, 646 IV,35 | liturgicznym pierwszeństwo, czy to w Rzymie, czy podczas moich 647 IV,35 | dołożyli wszelkich starań w celu autentycznego promowania 648 IV,35 | liturgii. Wymaga to jednak, aby w sposobie jej sprawowania 649 IV,35 | liturgicznych. Bardzo znane jest w tej kwestii starożytne założenie, 650 IV,35 | każdy biskup będzie wzorem w przewodniczeniu, świadom, 651 IV,35 | słów, modlitw i obrzędów w taki sposób, aby zaangażować 652 IV,35 | aby zaangażować wszystkich w uczestnictwo w świętych 653 IV,35 | wszystkich w uczestnictwo w świętych tajemnicach. Powinien 654 IV,35 | duszpasterstwa liturgicznego w diecezji zapewnić, aby szafarze 655 IV,35 | i owocnego uczestnictwa w świętych tajemnicach, czego 656 IV,35 | Sobór Watykański II.137 ~W ten sposób uroczystości 657 IV,35 | którym przewodniczy biskup w swojej katedrze, powinny 658 IV,35 | Kościoła, wyjątkowymi chwilami, w których biskup przedstawia 659 IV,35 | Chrystusa i pomaga im stopniowo w nią wnikać, aby doświadczyć 660 IV,35 | wnikać, aby doświadczyć jej w radosny sposób, a następnie 661 IV,35 | prawidłowego przekazywania wiary w świętej liturgii Kościoła, 662 IV,35 | zdecydowaną i przeprowadzaną w odpowiednim czasie korektę 663 IV,35 | liturgicznych była przestrzegana w transmisjach radiowych i 664 IV,36 | przeniknięte obecnością Pana w Jego tajemnicy. Szerzenie 665 IV,36 | Jego tajemnicy. Szerzenie w całej diecezji przekonania 666 IV,36 | centralności liturgii zależy bowiem w znacznej mierze od przykładu 667 IV,36 | mierze od przykładu biskupa.~W centrum tej jego posługi 668 IV,36 | Tajemnicy paschalnej Chrystusa w dniu Pańskim, czyli w niedzielę. 669 IV,36 | Chrystusa w dniu Pańskim, czyli w niedzielę. Jak już wielokrotnie 670 IV,36 | święceniu dnia Pańskiego, a w nim sprawowaniu Eucharystii. 671 IV,36 | Obecność biskupa, który w niedzielę, która jest także 672 IV,36 | przewodniczy Eucharystii w swojej katedrze lub w parafiach 673 IV,36 | Eucharystii w swojej katedrze lub w parafiach diecezji, może 674 IV,36 | zmartwychwstania i źródłem nadziei w pielgrzymowaniu Ludu Bożego, 675 IV,36 | Paschalną i jej przedłużeniem w okresie wielkanocnym. ~Rok 676 IV,36 | pożytkiem być uwzględniony w duszpasterskim planowaniu 677 IV,36 | wokół tajemnicy Chrystusa, w oczekiwaniu Jego przyjścia 678 IV,36 | oczekiwaniu Jego przyjścia w chwale. W tym itinerarium 679 IV,36 | Jego przyjścia w chwale. W tym itinerarium wiary Kościół 680 IV,36 | Dziewicy Maryi, która, « jak w niebie (...) doznaje już 681 IV,36 | zbawienie, wyśpiewują Bogu w niebie doskonałą chwałę 682 IV,37 | celebracji eucharystycznej~37. W centrum munus sanctificandi 683 IV,37 | sprawowanie się troszczy, i w której w sposób szczególny 684 IV,37 | się troszczy, i w której w sposób szczególny wyraża 685 IV,37 | ale całej ich wspólnoty w Chrystusie. Wierni, zgromadzeni 686 IV,37 | Ewangelii, tworzą wspólnoty, w których prawdziwie obecny 687 IV,37 | szczególną oczywistością w samym sprawowaniu Ofiary 688 IV,37 | eucharystycznej.144 Znane jest w tej kwestii nauczanie Soboru 689 IV,37 | Soboru Watykańskiego II: « W każdej wspólnocie ołtarza, 690 IV,37 | nie może być zbawienia”. W tych wspólnotach, choć nieraz 691 IV,37 | szczupłe i ubogie, albo żyją w rozproszeniu, obecny jest 692 IV,37 | innego sprawia uczestnictwo w Ciele i Krwi Chrystusa, 693 IV,37 | właśnie, że się przemieniamy w to, co przyjmujemy” ».145~ 694 IV,37 | życia tajemnicy przeżywanej w wierze.~Pośród wszystkich 695 IV,37 | pasterskiej biskupa zaangażowanie w sprawowanie Eucharystii 696 IV,37 | Pańskiego, przede wszystkim w niedzielę, która, jak już 697 IV,37 | wspomniałem, jest dniem, w którym Kościół – wspólnota 698 IV,37 | kapłanów.147~Zdarza się jednak w wielu miejscach, że z powodu 699 IV,37 | zapewnienie normalności w celebrowaniu Eucharystii 700 IV,37 | prezbiterium i zadbać, aby w podobnych pilnych przypadkach 701 IV,37 | się o to, by przynajmniej w niedzielę i dni świąteczne 702 IV,37 | pełnego spotkania z Chrystusem w celebracji Misterium paschalnego, 703 IV,37 | na specjalną celebrację. W tym przypadku wierni, pod 704 IV,37(148) | współpracy wiernych świeckich w ministerialnej posłudze 705 IV,38 | inicjację chrześcijańską~38. W obecnej sytuacji Kościoła 706 IV,38 | Kościoła i świata, czy to w Kościołach nowych, czy w 707 IV,38 | w Kościołach nowych, czy w krajach, w których chrześcijaństwo 708 IV,38 | Kościołach nowych, czy w krajach, w których chrześcijaństwo 709 IV,38 | chrześcijańskiej, szczególnie w odniesieniu do dorosłych. 710 IV,38 | Sobór Watykański II 149 w celu otwarcia drogi spotkania 711 IV,38 | Świętego i pragnącym wejść w komunię z tajemnicą zbawienia 712 IV,38 | komunię z tajemnicą zbawienia w Chrystusie, który dla nas 713 IV,38 | są stopniowo wprowadzani w znajomość tajemnicy Chrystusa 714 IV,38 | tajemnicy Chrystusa i Kościoła, w analogii do początku, rozwoju 715 IV,38 | wzrostu życia naturalnego. W istocie, wierni odrodzeni 716 IV,38 | istocie, wierni odrodzeni w Chrzcie i włączeni do królewskiego 717 IV,38 | jest biskup, i otrzymują w ten sposób szczególne wylanie 718 IV,38 | Świętego. Uczestnicząc wreszcie w Eucharystii, pokrzepieni 719 IV,38 | pokarmem życia wiecznego i w pełni włączeni w Kościół, 720 IV,38 | wiecznego i w pełni włączeni w Kościół, mistyczne Ciało 721 IV,38 | mistyczne Ciało Chrystusa. W ten sposób wierni, « w 722 IV,38 | W ten sposób wierni, « w konsekwencji tych sakramentów 723 IV,38 | sytuację, powinni wprowadzać w życie przepisy Obrzędu inicjacji 724 IV,38 | więc troszczą się o to, by w każdej diecezji istniały 725 IV,38 | struktury i ludzie zaangażowani w duszpasterstwo, niezbędni 726 IV,38 | niezbędni do zapewnienia w sposób jak najbardziej godny 727 IV,38 | stopniowego wprowadzania w tajemnicę Chrystusa i Kościoła, 728 IV,38 | która trwa, żywa i aktywna, w każdym z Kościołów partykularnych, 729 IV,38 | posługi biskupa diecezjalnego, w szczególny sposób w jej 730 IV,38 | diecezjalnego, w szczególny sposób w jej fazie kulminacyjnej, 731 IV,38 | fazie kulminacyjnej, czyli w udzieleniu sakramentów: 732 IV,38 | stopniowego angażowania w życie wspólnoty. Powinien 733 IV,38 | normami kościelnymi oraz w pełni harmonizowały z życiem 734 IV,38 | życiem wspólnot parafialnych w diecezji. ~Odnośnie do sakramentu 735 IV,39 | Odpowiedzialność biskupa w zakresie dyscypliny pokutnej~ 736 IV,39 | pokutnej~39. Ojcowie synodalni w swoich wystąpieniach poświęcili 737 IV,39 | odpowiedzialnego za dyscyplinę pokutną w jego Kościele partykularnym, 738 IV,39 | niszczącej obecności grzechu w życiu ludzi i w historii 739 IV,39 | grzechu w życiu ludzi i w historii wspólnot. Równocześnie 740 IV,39 | miłosierdzia, które Bóg nam okazał w Krzyżu i Zmartwychwstaniu 741 IV,39 | Jezusa Chrystusa, oraz w wylaniu Ducha Świętego, 742 IV,39 | pierwsze przesłanie Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy – 743 IV,39 | Pięćdziesiątnicy – przesłanie, w którym objawia się sens 744 IV,39 | posługi pojednania, otrzymanej w święceniach kapłańskich, 745 IV,39 | zachowaniem przepisów prawa. W związku z tym w Motu proprio 746 IV,39 | przepisów prawa. W związku z tym w Motu proprio Misericordia 747 IV,39 | jedyny zwyczajny sposób, w jaki wierny, będąc świadomym 748 IV,39 | takiej zwyczajnej drogi i w takim przypadku można uzyskać 749 IV,39 | można uzyskać pojednanie w inny sposób. Biskup będzie 750 IV,39 | by mogli się wyspowiadać.~W świetle Tradycji i Magisterium 751 IV,39 | Pojednania a uczestnictwem w Eucharystii, coraz bardziej 752 IV,39 | uczestniczyli godnie i owocnie w Uczcie eucharystycznej, 753 IV,39 | eucharystycznej, biorąc w niej udział w stanie łaski.153~ 754 IV,39 | eucharystycznej, biorąc w niej udział w stanie łaski.153~Warto wspomnieć 755 IV,39 | także obowiązek regulowania w odpowiedni sposób, przy 756 IV,40 | znaczenie pobożności ludowej w przekazywaniu i pogłębianiu 757 IV,40 | bowiem bardzo wartościowa w odniesieniu zarówno do Boga 758 IV,40 | prawdziwy skarb duchowości w życiu wspólnoty chrześcijańskiej.~ 759 IV,40 | chrześcijańskiej.~Również w naszych czasach, w których 760 IV,40 | Również w naszych czasach, w których wyczuwa się powszechne 761 IV,40 | religijnych lub angażowania się w inne formy nieokreślonego 762 IV,40 | to, co zapisane zostało w Adhortacji apostolskiej 763 IV,40 | prawdziwym spotkaniem z Bogiem w Jezusie Chrystusie ».156 ~ 764 IV,40 | Maryją Panną i ze świętymi, w szczególności poprzez słuchanie 765 IV,40 | modlitwę, uczestnictwo w życiu sakramentalnym i świadectwo 766 IV,40 | dzieła miłosierdzia.157~W celu szerszej refleksji 767 IV,40 | przez Stolicę Apostolską, w których wspomniano, że wszelkie 768 IV,40 | odpowiedzialności biskupa w jego diecezji. Do jego kompetencji 769 IV,40 | nich jako pomocnych wiernym w prowadzeniu chrześcijańskiego 770 IV,41 | objawieniem prymatu Boga w życiu Kościoła. Z tego powodu 771 IV,41 | Kościoła. Z tego powodu w swojej posłudze biskup powinien 772 IV,41 | i pedagogię świętości, i w ten sposób realizować program 773 IV,41 | Świętość bowiem jest dziś w dalszym ciągu znakiem czasów, 774 IV,41 | chrześcijaństwa jaśniejącej w jego najlepszych przedstawicielach, 775 IV,41 | przedstawicielach, zarówno w tych, którzy w wielkiej 776 IV,41 | zarówno w tych, którzy w wielkiej liczbie zostali 777 IV,41 | jeszcze liczniejszych, którzy w ukryciu użyźnili i użyźniają 778 IV,41 | świętością codzienności. Również w naszych czasach nie brakuje 779 IV,41 | dotyczą wiernych świeckich w ich diecezjach, przede wszystkim 780 IV,41 | chrześcijańskich małżonków. W przypadkach, w których jest 781 IV,41 | małżonków. W przypadkach, w których jest to prawdziwie 782 IV,41 | nadziei, zaś dla Ludu Bożego w jego wędrówce motywem umocnienia 783 IV,41 | wędrówce motywem umocnienia w składaniu wobec świata świadectwa 784 IV,41 | nieustannej obecności łaski w ludzkich sprawach i wydarzeniach.~ ~ 785 V,42 | biskupa, ma swój wymowny wyraz w geście umycia nóg, opisanym 786 V,42 | geście umycia nóg, opisanym w Ewangelii według św. Jana: « 787 V,42 | do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy (...) wstał (...) 788 V,42 | On, Nauczyciel i Pan, w którego ręce Ojciec złożył 789 V,42 | całkowitego wydania się w ręce ludzi, przyjmując to 790 V,42 | gestem miłości dokonanym w kontekście ustanowienia 791 V,42 | ustanowienia Eucharystii i w jasnej perspektywie męki 792 V,42 | wzór Dwunastu do wejścia w głębszą zażyłość z Jezusem, 793 V,42(161) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 794 V,43 | Władza w posłudze pasterskiej biskupa~ 795 V,43 | 43. Biskup jest posłany w imię Chrystusa jako pasterz 796 V,43 | jako rzeczywistości komunii w Duchu Świętym.162 Stąd bierze 797 V,43 | munus pastorale) otrzymanej w sposób sakramentalny jako 798 V,43 | sakramentalny jako uczestnictwo w konsekracji i misji Chrystusa.163 799 V,43(162) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 800 V,43 | budowania swojej trzody w prawdzie i świętości, pamiętając 801 V,43(163) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 802 V,43 | syntezą katolickiej nauki w odniesieniu do pasterskich 803 V,43 | biskupa i odtworzony jest w obrzędzie święceń biskupich: « 804 V,43 | zasady, z powodu której w Kościele, według słów św. 805 V,43 | kilkakrotnie powiedziano w Auli synodalnej, budowanie 806 V,43 | budowanie owczarni Chrystusa w praw - dzie i świętości 807 V,43 | zrozumienia i współczucia w odniesieniu do cierpień 808 V,43 | Chodzi bowiem o wyrażenie w jak najlepszy sposób największego 809 V,43 | prawdziwą władzą. Sprawowana w imieniu Chrystusa, jest « 810 V,43 | wykonywanie jest kierowane w ostatecznej instancji przez 811 V,43 | Kościoła lub wiernych może być w pewnej mierze ograniczane. 812 V,43 | otrzymał; wyraża się ona w aktach władzy, umożliwiających 813 V,43 | munus pastorale) otrzymanej w sakramencie. ~Jednak rządy 814 V,43 | należy przypomnieć również w tym przypadku – jeśli opierać 815 V,43 | głoszonej przez niego Ewangelii w jego Kościele, jak również 816 V,43 | przestrzegał z tego powodu: « W kapłanach nie szuka się 817 V,43 | Sprawowania władzy w Kościele nie można postrzegać 818 V,43 | obecności Chrystusa działającego w samym Kościele. ~Jako słudzy 819 V,43 | następcami Apostołów nie tylko w autorytecie i świętej władzy, 820 V,43 | świętej władzy, ale także w formie życia apostolskiego, 821 V,43 | formie życia apostolskiego, w cierpieniach apostolskich 822 V,43 | głoszenia i szerzenia Ewangelii, w czułej i miłosiernej trosce 823 V,43 | powierzonych sobie wiernych, w obronie słabych, w nieustannym 824 V,43 | wiernych, w obronie słabych, w nieustannym czuwaniu nad 825 V,43 | czuwaniu nad Ludem Bożym.~W Auli synodalnej przypomniano, 826 V,43 | Watykańskim II sprawowanie władzy w Kościele było często uciążliwe. 827 V,43 | przyjęta i wykonywana. W związku z tym pierwsza odpowiedź 828 V,43 | jako taka powinna się jawić w najbardziej przejrzysty 829 V,43 | sposób – uczest - nictwem w misji Chrystusa, przeżywanym 830 V,43 | misji Chrystusa, przeżywanym w pokorze, całkowitym poświęceniu 831 V,43 | władzy biskupa nie leży w tym, co zewnętrzne, lecz 832 V,43 | tym, co zewnętrzne, lecz w pogłębieniu teologicznego, 833 V,43 | apostolskości. Częste wspomnienie w Auli synodalnej obrazu umywania 834 V,43 | umywania nóg i związanie w tym kontekście postaci sługi 835 V,43 | Łk 22, 26-27). Przeżywana w ten sposób forma władzy 836 V,43 | biskupa jest prawdziwie jedyna w swoim rodzaju.~Wspomniany 837 V,43 | już tekst Lumen gentium, w którym znajdujemy potwierdzenie, 838 V,43 | Nie ma sprzeczności w słowach, kiedy Sobór Watykański 839 V,44 | wszystkimi. Realizuje się w niej rodzaj wzajemnego oddziaływania 840 V,44 | działania duszpasterskie w diecezji.171 Kościół partykularny 841 V,44 | właściwy im sposób, uczestniczą w potrójnym munus Chrystusa. 842 V,44 | Ich rzeczywista równość w godności i działaniu sprawia, 843 V,44 | są powołani do współpracy w budowaniu Ciała Chrystusa, 844 V,44 | Bóg powierzył Kościołowi w świecie, każdemu zgodnie 845 V,44 | funkcji czy posługi ma w rzeczywistości służyć innym 846 V,44 | organiczną, która realizuje się w koordynacji różnorodnych 847 V,44 | urzeczywistnianie tej jedności w różnorodności, wspierając, 848 V,44 | wspierając, jak mówiono w Zgromadzeniu synodalnym, 849 V,44 | pasterskiej biskupa nie można w żaden sposób zredukować 850 V,44 | prawo i obowiązek rządzenia, w tym zawarty jest także element 851 V,44 | fidem znajduje swoją pełnię w potestas iudicandi: biskup 852 V,44 | do oceny i utrzymywania w ładzie jej przejawów u wiernych 853 V,44 | przychylność swoich wiernych, ale w końcu będzie musiał przyjąć 854 V,44 | Świętego, który działa zarówno w zakresie osobistej odpowiedzialności 855 V,44 | biskupa, jak też uczestnictwa w niej wiernych. Duch Święty 856 V,44 | pomiędzy nimi różnorodności w kwestii charyzmatów i posługi, 857 V,44 | charyzmatów i posługi, jest w stanie skutecznie tworzyć 858 V,44 | profil kanoniczny ustalony w kanonach 460-468 Kodeksu 859 V,44 | Jeżeli każdy chrześcijanin w sakramencie Chrztu otrzymuje 860 V,44 | Zgromadzenie synodalne – w sakramencie Święceń przyjmuje 861 V,44 | sakramencie Święceń przyjmuje w swoim sercu miłość pasterską 862 V,44(174) | eparchialnych, o których mowa w kanonach 235-242 Kodeksu 863 V,44 | uobecnić ją we własnym sercu i w sercu Kościoła przez życie 864 V,44 | różnych kategorii wiernych. W swoim Kościele partykularnym 865 V,44 | które pozwolą wsłuchiwać się w Ducha Świętego żyjącego 866 V,44 | żyjącego i przemawiającego w wiernych, by nimi następnie 867 V,44 | nimi następnie kierować w realizacji tego, co Duch 868 V,45 | Kościoła partykularnego~45. W wielu wystąpieniach Ojców 869 V,45 | różnych aspektów i momentów w życiu diecezji. Tak więc 870 V,45 | wyrazić swą miłość pasterską w jej różnych przejawach.176 871 V,45 | przejawach.176 Wspomniano w szczególności o stosowności 872 V,45 | ale również kompetentnym, w taki sposób, aby w swojej 873 V,45 | kompetentnym, w taki sposób, aby w swojej przejrzystości była 874 V,45 | instytucji kościelnych. Jeśli w diecezji żyje się duchowością 875 V,45 | innych wspólnot istniejących w diecezji: dlatego też jej 876 V,45 | wiele głosów, pozostaje w dalszym ciągu podstawowym 877 V,46 | duszpasterskie~46. To właśnie w tej perspektywie można dostrzec 878 V,46 | szczególnego, a nawet jedynego w swoim rodzaju momentu w 879 V,46 | w swoim rodzaju momentu w zakresie spotkania i dialogu 880 V,46 | dni po zakończeniu Synodu, w swoim klasycznym dziele 881 V,46 | swojej wizyty pasterskiej w parafii, pozostawiwszy zagadnienia 882 V,46 | delegatom, biskup powinien w szczególny sposób zatroszczyć 883 V,46 | innych kapłanów. To właśnie w takich chwilach najbardziej 884 V,46 | zbliża się do swojego ludu w sprawowaniu posługi słowa, 885 V,46 | pasterskiego przewodzenia, wchodząc w bardziej bezpośredni kontakt 886 V,46 | chorymi. Przeprowadzona w ten sposób wizyta pasterska 887 V,46 | wizyta pasterska objawia się w swojej prawdziwej istocie, 888 V,47 | communio sacramentalis na mocy w kapłaństwa służebnego lub 889 V,47 | które jest uczestnictwem w jedynym kapłaństwie Chrystusa, 890 V,47 | więc również, nawet jeśli w innym stopniu, na mocy jedynej 891 V,47 | współpracownikami biskupa w jego posłudze. Ojcowie synodalni 892 V,47 | zachęty, wyra - żone już w dokumentach soborowych i 893 V,47 | i podjęte także ostatnio w Adhortacji apostolskiej 894 V,47 | nimi współpracować oraz, w miarę możliwości, zabiega 895 V,47 | poczynając od pierwszych kroków w posłudze pasterskiej. Fundamentalną 896 V,47 | wszystkich niejako « powołanie w po - wołaniu », ponieważ 897 V,47 | po - wołaniu », ponieważ w swoich różnorodnych i uzupełniających 898 V,47 | spełniał obowiązki kapłańskie w stylu Jezusa.~Pośród głównych 899 V,47 | Gest kapłana, który w dniu święceń kapłańskich 900 V,47 | kapłańskich wkłada swoje dłonie w dłonie biskupa, ślubując 901 V,47 | szacunek i posłuszeństwo”, może w pierwszej chwili wydawać 902 V,47 | wydawać się gestem wykonanym w jednym kierunku. W rzeczywistości 903 V,47 | wykonanym w jednym kierunku. W rzeczywistości jednak gest 904 V,47 | Chciałbym dodać, że w jeszcze dwóch innych momentach 905 V,47 | to po raz pierwszy, jak w przypadku niedawno wyświęconego 906 V,47 | wyświęconego księdza, czy też w wyniku zmiany posługi lub 907 V,47 | które można zastosować w tym kontekście: « Wiemy, 908 V,47 | niech będzie także jedność w posłudze (...). Czyż chwałą 909 V,47 | Innym momentem jest ten, w którym kapłan, z uwagi na 910 V,47 | bezpośredniej odpowiedzialności. W takich i podobnych okolicznościach 911 V,47 | specyficzność jego nowej pozycji w prezbiterium diecezjalnym: 912 V,47 | możli - wość, może nawet w większym stopniu, wnoszenia 913 V,47 | wnoszenia swego wkładu w budowanie Kościoła poprzez 914 V,47 | młodszymi współbraćmi. Natomiast w przypadku kapłanów, którzy 915 V,47 | kapłanów, którzy znajdują się w takiej samej sytuacji z 916 V,47 | swoją bliskość, pomagając im w utrzymaniu żywego przekonania, 917 V,47 | nadal uczestniczą czynnie w budowaniu Kościoła, w szczególny 918 V,47 | czynnie w budowaniu Kościoła, w szczególny sposób mocą swego 919 V,47 | braćmi i siostrami, którzy w Kościele uczestniczą w męce 920 V,47 | którzy w Kościele uczestniczą w męce naszego Pana ».186~ 921 V,47 | wierność we - zwaniu Pana i w jakiś sposób zawiedli w 922 V,47 | w jakiś sposób zawiedli w spełnianiu swoich obowiązków.187~ 923 V,47 | kapłanów diecezjalnych i w przypadkach, gdy uzna to 924 V,47 | podejmując pierwsze kroki w celu rozpoczęcia procesu 925 V,47(187) | pasterskich zadaniach biskupów w Kościele Christus Dominus, 926 V,48 | kapłaństwa, mającej miejsce w seminarium.189 Formacja 927 V,48 | poświęceniem i trudem. W związku z tym Ojcowie synodalni, 928 V,48 | przygotowania do sprawowania posługi w sferze tak istotnej dla 929 V,48 | odwiedzał seminarium, także w przypadkach, gdyby szczególne 930 V,48 | kandydatów do prezbiteratu w Kościele partykularnym jest 931 V,48 | zatroszczy się on o to, by w seminarium formowały się 932 V,48 | teologicznie przygotowane, silne w życiu duchowym i miłujące 933 V,48 | modlitwa. Powołania potrzebują w istocie rozległej sieci 934 V,48 | zajmiemy się problemem powołań w kontekście modlitwy, tym 935 V,48 | odpowiednie badanie.192 W związku z tym, świadom swojej 936 V,48 | prawo, biskup może przyjąć w swojej diecezji kandydatów 937 V,49 | uznaje za prawdziwy dar Boży w odniesieniu do głoszenia 938 V,49 | promowania służby miłości w Rodzinie Bożej.194~Każdy 939 V,49 | swojej strony mają działać w sposób zgodny z dyspozycjami 940 V,49 | biskup będzie się starał, w miarę możliwości, poznać 941 V,49 | prawdziwym ojcem, umacniając ich w umiłowaniu Ciała i Krwi 942 V,49 | służyć, zaś tych, którzy żyją w małżeństwie, będzie zachęcał 943 V,50 | Przywołując ten tekst, w czasie ostatniego Synodu, 944 V,50 | Ojcowie przypomnieli, że w Kościele-komunii biskup 945 V,50 | życia konsekrowanego, które w sposób trwały i organiczny 946 V,50 | świętości Kościoła.196 Także w Kościele partykularnym spełnia 947 V,50 | pośród osób konsekrowanych w jego diecezji spotkać można 948 V,50 | zainicjować proces kanonizacyjny. ~W swej troskliwej opiece – 949 V,50 | troskliwej opiece – zarówno w formie zachęty, jak też 950 V,50 | Kościoła partykularnego, w którym żyją. Biskup bowiem 951 V,50 | odpowiedzialny za dzieła apostolskie w diecezji: osoby konsekrowane 952 V,50 | posługą komunię kościelną. W związku z tym trzeba mieć 953 V,50 | troską biskupa. Natomiast w kwestii zatwierdzania nowych 954 V,50 | nowych instytutów powstałych w jego diecezji, biskup powinien 955 V,51 | o wiernych świeckich~51. W wiernych świeckich, którzy 956 V,51 | ujawnić się moc Chrztu. W tym celu potrzebują wsparcia, 957 V,51 | przyjęcia odpowiedzialności w Kościele w obrębie struktur 958 V,51 | odpowiedzialności w Kościele w obrębie struktur diecezjalnych 959 V,51 | diecezjalnych i parafialnych oraz w wielu posługach, jak animacja 960 V,51 | nauczanie religii katolickiej w szkołach, itp.~Przede wszystkim 961 V,51 | wprowadzanie mocy Ewangelii w rzeczywistość rodziny, pracy, 962 V,51 | uwagi bowiem na ich miejsce w świecie, wierni świeccy 963 V,51 | świecie, wierni świeccy są w stanie wywierać wielki wpływ 964 V,51 | drugiej strony, zaangażowani w rzeczywistość doczesną ze 965 V,51 | wierni świeccy są we - zwani, w sposób zgodny z ich świecką 966 V,51 | polach pracy, podtrzymując w sercu « oczekiwanie na 967 V,51 | świeckich, którzy, znajdując się w centrum złożonych problemów 968 V,51(198) | Konst. duszpast. o Kościele w świecie współczesnym Gaudium 969 V,51 | duszpasterstwo powołaniowe w diecezji, sprzyjając podejmowaniu 970 V,52 | najważniejsza wspólnota, w której zarówno małżonkowie, 971 V,52 | powołaniem i doskonalą się w miłości. Równocześnie, rodzina 972 V,52 | należy staranie o to, aby w społeczności cywilnej wspierano 973 V,52 | i ekonomicznych. Ponadto w obrębie wspólnoty chrześcijańskiej 974 V,52 | ważne, pomagających rodzinom w trudnej sytuacji. Obecność 975 V,52 | przekonując instytucje świeckie, w miarę swoich możliwości, 976 V,53 | chrześcijańskiej, powinien w szczególności troszczyć 977 V,53 | Młodzieży, do uczestnictwa w których biskupi serdecznie 978 V,53 | gotowych jest zaangażować się w Kościele i w świecie, jeśli 979 V,53 | zaangażować się w Kościele i w świecie, jeśli proponuje 980 V,53 | formację chrześcijańską. Mogą w ten sposób sami stawać się 981 V,53 | ewangelizatorami swoich rówieśników.~W tej perspektywie, interpretując 982 V,53 | instytutów zaangażowanych w dziedzinie formacji i wychowania 983 V,53 | coraz bardziej wzrastali w miłości, byli wychowywani 984 V,53 | ofiarnego życia, do gotowości w służbie innym, przede wszystkim 985 V,53 | wszystkim ubogim i chorym. W takiej sytuacji łatwiej 986 V,53 | decydujących wyborów, zarówno w odniesieniu do małżeństwa, 987 V,54 | promowanie kultury powołaniowej w szerszym sensie: należy 988 V,54 | odkrywania, że życie samo w sobie jest powołaniem. Jest 989 V,54 | nastolatkom i młodzieży w odkrywaniu zamiarów Bożych 990 V,54 | odkrywaniu zamiarów Bożych w ich życiu i w przyjmowaniu 991 V,54 | zamiarów Bożych w ich życiu i w przyjmowaniu wezwania do 992 V,54 | pierwotnie kieruje do każdego.204~W związku z tym bardzo ważne 993 V,54 | siły do odpowiedzi na nie w łasce sakramentów i w życiu 994 V,54 | nie w łasce sakramentów i w życiu modlitwy, która jest 995 V,54 | Oto niektóre z dziedzin, w których każdy biskup sprawuje 996 V,54 | przed Bogiem i Kościołem. W ten sposób realizuje on 997 V,54 | obietnice i zadania podjęte w dniu swoich święceń biskupich, 998 V,54 | otwarcie i miłosierdzie, w imię Pana, względem ubogich, 999 VI | ROZDZIAŁ VI~W KOMUNII KOŚCIOŁÓW~ 1000 VI,55 | 55. Pisząc do chrześcijan w Koryncie, apostoł Paweł