| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] hospicjum 1 humanae 1 humanizacje 1 i 1272 ich 104 ida 1 idac 2 | Frequency [« »] ----- ----- 1353 w 1272 i 499 z 430 sie 386 do | Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances i |
Chapter, Paragraph
1 Wprow,1 | Świętego, który wspiera i prowadzi, powtarza słowa 2 Wprow,1 | przez Ojca (por. J 20, 21) i pragnął, aby ich następcy, 3 Wprow,1(1)| Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Modlitwa święceń.~ 4 Wprow,2 | obraz eklezjologii komunii i posłannictwa, którą zawsze 5 Wprow,2 | doktrynę dotyczącą episkopatu i posługi biskupów, nakreśloną 6 Wprow,2 | doktrynę, która podsumowuje i rozwija tradycyjne elementy 7 Wprow,2 | tradycyjne elementy teologiczne i prawne, mój czcigodny poprzednik 8 Wprow,2 | władzy nauczania, uświęcania i rządzenia, uczcił jej rozszerzenie 9 Wprow,2 | odniesieniu do powszechnych i szczególnych potrzeb Kościoła, 10 Wprow,2 | podporządkowanej jedności i solidarnej współpracy z 11 Wprow,2 | powiernikiem paschalnego i eschatologicznego świadectwa.~ 12 Wprow,2(5)| Kardynałów, Arcybiskupów i Biskupów Włoch (6 grudnia 13 Wprow,3 | przemijających, lecz także i przede wszystkim nadziei 14 Wprow,3 | wraz z perspektywą wiary i miłości musi całkowicie 15 Wprow,3 | być prorokiem, świadkiem i sługą nadziei. Powinien 16 Wprow,3 | Powinien wzbudzać ufność i uzasadniać wobec wszystkich 17 Wprow,3 | jest prorokiem, świadkiem i sługą tej nadziei przede 18 Wprow,3 | wzrastającego niedowierzania i obojętności, jest bowiem 19 Wprow,3 | ważną podporą dla wiary i skutecznym bodźcem dla miłości. 20 Wprow,3 | Jedynie przy pomocy światła i pociechy pochodzących z 21 Wprow,3 | nadzieję (por. Rz 15, 4) i ożywiać ją w tych, którzy 22 Wprow,3 | Opierając się na słowie Bożym i uchwyciwszy się mocno na - 23 Wprow,3 | która jest jak bezpieczna i silna kotwica przenikająca 24 Wprow,3 | prorokiem, wiarygodnym świadkiem i wiernym sługą Chrystusa, « 25 Wprow,4 | niezliczonych niewinnych ofiar i pojawianiem się na świecie 26 Wprow,4 | samą cywilizację ludzką i pokojowe współżycie narodów. 27 Wprow,4 | kolejne horyzonty wojny i śmierci, i dołączając do 28 Wprow,4 | horyzonty wojny i śmierci, i dołączając do już istniejących 29 Wprow,4 | pojednanie, solidarność i pokój. 7~Wznosząc głos w 30 Wprow,4 | wszelkie formy przemocy i wskazało na grzech człowieka 31 Wprow,4 | materialistycznych, immanentystycznych i ekonomistycznych, chcą mierzyć 32 Wprow,4 | skuteczności oraz układów sił i rynku, Ojcowie synodalni 33 Wprow,4 | światło Zmartwychwstałego i natchnienie Ducha Świętego 34 Wprow,4 | możemy (...) poddać się i zastraszyć różnym formom 35 Wprow,4 | przestanie budować dróg zbawienia i otwierać ich ku wolności 36 Wprow,4 | do pokonania szkodliwych i śmiercionośnych zalążków 37 Wprow,4 | stawały się okazją do wzrostu i prowadziły do pojednania. 38 Wprow,4 | jego serce współczuciem i skłoni go do pochylenia 39 Wprow,4 | znakiem Chrystusa, Pasterza i Oblubieńca Kościoła. Postępując 40 Wprow,4 | Postępując jak ojciec, brat i przyjaciel każdego człowieka, 41 Wprow,4 | wszystkie obietnice Boże i zaspokojone zostają wszystkie 42 Wprow,5 | relacji, które je wprowadziły i podsumowały, od ubogacenia 43 Wprow,5 | podsumowały, od ubogacenia myśli i duszpasterskiego doświadczenia 44 Wprow,5 | braterskim pozdrowieniem i przesyłam pocałunek pokoju 45 Wprow,5 | Do Was, czcigodni i drodzy Bracia, zwracam się 46 Wprow,5 | to zaproszenie z Jego ust i pokładając w Nim ufność 47 Wprow,5 | Apostołem – nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj błąd, 48 Wprow,5 | szafarzami, krzewicielami i stróżami. One to tworzą 49 Wprow,5 | która uwalnia od złego i prowadzi ku pełni życia. 50 Wprow,5 | altum regendo! Jako pasterze i prawdziwi ojcowie, wspomagani 51 Wprow,5 | wspomagani przez kapłanów i innych współpracowników, 52 Wprow,5 | gromadzić rodzinę wierzących i krzewić w niej miłość i 53 Wprow,5 | i krzewić w niej miłość i jedność braterską (...). 54 Wprow,5 | Jeżeli misja ta jest trudna i wymaga wysiłku, niech nikt 55 Wprow,5 | traci odwagi. Wraz z Piotrem i pierwszymi uczniami, pełni 56 Wprow,5 | żyjąc jak ludzie nadziei i od - zwierciedlając we własnej 57 Wprow,5 | posłudze eklezjologię komunii i posłannictwa, biskupi będą 58 Wprow,5 | Jesteśmy tego świadomi i stąd głosimy nadzieję, która 59 Wprow,5 | Krzyż jest tajemnicą śmierci i życia. Krzyż stał się dla 60 Wprow,5 | tego powodu oddajemy chwałę i dziękujemy Bogu wszechmogącemu 61 Wprow,5 | dziękujemy Bogu wszechmogącemu i wiecznemu, ponieważ, jak 62 Wprow,5 | oblicze naszego Nauczyciela i Pana, w godzinie, w której « 63 Wprow,5 | wobec naszych prezbiterów i diakonów, wobec wszystkich 64 Wprow,5 | wszystkich osób konsekrowanych i wszystkich drogich wiernych 65 Wprow,5 | jesteśmy sługami dobrymi i wiernymi, wówczas naprawdę 66 I | ROZDZIAŁ I~TAJEMNICA I POSŁUGA BISKUPA~ 67 I | ROZDZIAŁ I~TAJEMNICA I POSŁUGA BISKUPA~ 68 I,6 | i wybrał spośród nich Dwunastu » ( 69 I,6 | głosił Ewangelię Królestwa i zainicjował je w samym sobie, 70 I,6 | ludziom.15 Wezwał mężczyzn i kobiety do pójścia za nim 71 I,6 | kobiety do pójścia za nim i spośród uczniów wybrał Dwunastu, « 72 I,6 | apostolska była głoszona i strzeżona na przestrzeni 73 I,6 | za pośrednictwem biskupów i prezbiterów, którzy wspomagają 74 I,6 | wiernych. We wszystkich czasach i we wszystkich miejscach 75 I,6 | sakramentów wiary wierzącym i równocześnie kieruje lud 76 I,6 | owczarni, lecz opiekuje się nią i chroni ją zawsze za pośredni - 77 I,6 | uczestnictwa w Jego życiu i posłannictwie, spełniając 78 I,6 | spełniając w sposób wyjątkowy i widoczny związane z tym 79 I,6 | zadanie nauczyciela, pasterza i kapłana, działają w Jego 80 I,6 | duszpasterskiej, są Jego zastępcami i legatami.17 ~ 81 I,7 | trynitarny. Jest On odwiecznym i Jednorodzonym Synem Ojca 82 I,7 | Jednorodzonym Synem Ojca i namaszczonym Duchem Świętym, 83 I,7 | się w całym sposobie bycia i działania Chrystusa, kształtuje 84 I,7 | kształtuje także sposób bycia i działania biskupa. Dlatego 85 I,7 | synodalnych, aby zilustrować życie i posługę biskupa w świetle 86 I,7 | miejsce Ojca Jezusa Chrystusa i w związku z tym, właśnie 87 I,7 | przepełnioną ojcowską miłością i prowadzenia go wraz z prezbiterami, 88 I,7 | na drodze zbawienia.19 I odwrotnie, jak napomina 89 I,7 | po Bogu, są niczym ojciec i matka.20 Z tej przyczyny 90 I,7(19) | Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Obowiązki nominata.~ 91 I,7 | jest autentyczną ikoną Ojca i objawieniem Jego miłosiernej 92 I,7 | działając w zastępstwie i w imieniu samego Chrystusa, 93 I,7 | znakiem Pana Jezusa, Pasterza i Oblubieńca, Nauczyciela 94 I,7 | Oblubieńca, Nauczyciela i Kapłana Kościoła.21 Tu właśnie 95 I,7(20) | 33, 1, wyd. F. X. Funk, I, 115.~ 96 I,7 | nauczania, uświęcania i kierowania Ludem Bożym – 97 I,7 | wobec ubogich, pielgrzymów i potrzebujących, w poszukiwaniu 98 I,7 | poszukiwaniu zagubionych owiec i sprowadzaniu ich do wspólnej 99 I,7 | został mistrzem, kapłanem i pasterzem; w imię Ducha 100 I,7 | który daje życie Kościołowi i podtrzymuje słabość ludzką 101 I,7(22) | Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Projekt homilii.~ 102 I,8 | Apostołach, Biskup Rzymu i biskupi pozostają we wzajemnej 103 I,8 | święceniach biskupich, jak i w komunii hierarchicznej; 104 I,8 | głębi życia każdego biskupa i należy do struktury Kościoła, 105 I,8 | na mocy święceń biskupich i za pośrednictwem hierarchicznej 106 I,8 | komunii z Głową Kolegium i jego członkami, a więc z 107 I,8 | członkiem Kolegium biskupów,25 i dlatego trzy funkcje otrzymane 108 I,8 | uświęcania, nauczania i kierowania – muszą być spełniane 109 I,8 | sposób niż funkcje nauczania i kierowania.26~Stanowi to 110 I,8 | kolegialności realizuje się i wyraża w różnym stopniu 111 I,8 | wyraża w różnym stopniu i na różne sposoby, także 112 I,8 | kolegialności realizuje się i wyraża tylko w działaniu 113 I,8 | z którą sprawują pełną i najwyższą władzę nad całym 114 I,8(28) | 28 czerwca 1988), Adnexum I, 4: AAS 80 (1988), 914-915; 115 I,8(29) | apost. Pastor Bonus, Adnexum I (28 czerwca 1988): AAS 80 ( 116 I,8 | zależność pomiędzy jednym i powszechnym, a więc niepodzielnym 117 I,8 | niepodzielnym Kościołem, a jednym i niepodzielnym, a więc powszechnym 118 I,8 | powszechnym episkopatem. Zasadą i fundamentem takiej jedności, 119 I,8 | jednostek, wyraża różnorodność i powszechność Ludu Bożego, 120 I,8 | stwierdzają starożytni Ojcowie i liturgia, w swojej istotnej 121 I,8 | powszechnego, w których istnieje i z których się składa jeden 122 I,8 | których się składa jeden i jedyny Kościół katolicki »,34 123 I,8 | ustanowiony w swej powszechności i jedności, oraz struktura 124 I,8 | takiej właśnie powszechności i jedności.37~W ten sposób « 125 I,8 | takiej władzy nauczania i kierowania biskupi uczestniczą 126 I,8 | Kościół powszechny jest jeden i niepodzielny, tak również 127 I,8 | tego także najwyższa, pełna i powszechna władza, której 128 I,8 | Biskup Rzymu, jest jedna i niepodzielna. Sprawowanie 129 I,8 | funkcjami uświęcania, nauczania i kierowania jest instrumentalne 130 I,8 | przedstawicielem Chrystusa, Głowy i Pasterza Kościoła: nie tylko 131 I,8 | tylko w sposób osobisty i konkretny, kiedy otrzymuje 132 I,9 | Charakter misyjny i wewnętrzna jedność posługi 133 I,9 | to, że zarówno wybór, jak i ustanowienie Dwunastu jako 134 I,9 | wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i 135 I,9 | i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, 136 I,9 | udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. 137 I,9 | chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je 138 I,9 | funkcji nauczania, uświęcania i prowadzenia. Widzimy tutaj 139 I,9 | potrójnego wymiaru służby i posłannictwa Chrystusa. 140 I,9 | jest Prorokiem, Kapłanem i Królem, i jesteśmy powołani, 141 I,9 | Prorokiem, Kapłanem i Królem, i jesteśmy powołani, aby złożyć 142 I,9 | szczególne świadectwo w Kościele i wobec świata.~Te trzy funkcje ( 143 I,9 | się wyjaśniają, warunkują i oświecają.43~Właśnie dlatego 144 I,9 | naucza, równocześnie uświęca i kieruje Ludem Bożym; uświęcając, 145 I,9 | uświęcając, naucza także i kieruje; kierując, naucza 146 I,9 | kieruje; kierując, naucza i uświęca. Św. Augustyn definiuje 147 I,10 | zdecydował się On wejść na górę i przywołać do siebie Apostołów. 148 I,10 | biskup jest przede wszystkim i jak każdy inny chrześcijanin 149 I,10 | inny chrześcijanin synem i członkiem Kościoła. Od tej 150 I,10 | Bożego w sakramencie Chrztu i pierwsze pouczenie w wierze. 151 I,10 | którą ma przeżywać w komunii i w duchu wdzięcznego braterstwa. 152 I,10 | nauczycielem, uświęcającym i pasterzem, któremu powierzono 153 I,10 | powierzono działanie w imię i w osobie Chrystusa.~Chodzi 154 I,10 | pozostające we wzajemnym i głębokim związku, przyporządkowane 155 I,10 | bogactwa Chrystusa, jedynego i najwyższego Kapłana. Biskup 156 I,10 | osobie biskupa, który jest i pozostaje ochrzczonym, ale 157 I,10 | pośród » innych wiernych i « wobec » nich.~Wspomina 158 I,10 | powołani są do świętości i ta sama przypadła im w udziale 159 I,10 | to jednak co do godności i wspólnego wszystkim wiernym 160 I,10 | łączność, gdyż pasterze i inni wierni związani są 161 I,10 | posługi duchowe sobie nawzajem i innym wiernym, ci zaś ochoczo 162 I,10 | wspólnie pomoc pasterzom i nauczycielom ».47 ~Posługa 163 I,10 | uświęcenia, którego ma poszukiwać i urzeczywistniać w sprawowaniu 164 I,10 | powszechnym kapłaństwem i kapłaństwem służebnym, a 165 II,11 | udział będący komunią serc i zamierzeń stanowi wymóg 166 II,11 | teologicznymi, chrystologicznymi i pneumatologicznymi na życie 167 II,11 | na życie osobiste biskupa i na spełnianie powierzonej 168 II,11 | wyrytego przez sakrament, jak i związanej z nim łaski. Miłość 169 II,11 | Dobry Pasterz, dla Ojca i dla braci, składając codziennie 170 II,11 | spełnianie swej posługi, i naśladując miłość pasterską 171 II,11 | wezwany do uświęcania siebie i innych, przyjmując jako 172 II,11 | kontemplację oblicza Chrystusa i głoszenie Ewangelii zbawienia.48 173 II,11 | Poza sakramentami Chrztu i Bierzmowania, duchowość 174 II,11 | biskupa czerpie wskazania i bodźce ze święceń biskupich, 175 II,11 | przeżywania w wierze, nadziei i miłości własnej posługi 176 II,11 | ducha, odwagą apostolską i ufnym zdaniu się na wewnętrzne 177 II,11 | Chrystusa Sługi, ubogiego i pokornego, tak aby spełniana 178 II,11 | odbicie Jezusa, Sługi Bożego i pozwalała mu być blisko 179 II,11 | rodzajem wzajemności, wierna i wypełniana z miłością posługa 180 II,11 | posługa uświęca biskupa i zbliża go coraz bardziej 181 II,11 | staje się znakiem Chrystusa i zyskuje autorytet moralny, 182 II,11 | miłość pasterską, w pokorze i prostocie życia, jego rola 183 II,11 | zredukowana do czystej funkcji i traci fatalnie wiarygodność 184 II,11 | wiarygodność u duchowieństwa i wiernych.~ 185 II,12 | przyjaciela Boga, pasterza i przewodnika ludu. Jest to 186 II,12 | natchnienie dla swego życia i działania jako pasterza, 187 II,12 | jako pasterza, wybranego i posłanego przez Pana, odważnego 188 II,12 | wiernego tłumacza słowa i prawa Bożego; pośrednika 189 II,12 | w Przymierzu, żarliwego i pełnego ufności na modlitwie 190 II,12 | znaki, że jest ojcem, bratem i przyjacielem jedynie wówczas, 191 II,12 | jasny obłok tajemnicy Ojca i Syna i Ducha Świętego. Oświecony 192 II,12 | obłok tajemnicy Ojca i Syna i Ducha Świętego. Oświecony 193 II,12 | człowiekiem Ducha, konsekrowanym i posłanym, by przewodzić 194 II,12 | duchowości w życiu, posłudze i drodze biskupa. Sam wskazałem 195 II,12 | wymaganiami życia Kościoła i wołaniem Ducha Świętego, 196 II,12 | Jego obecność jest aktywna i dynamiczna, prorocza i misyjna. 197 II,12 | aktywna i dynamiczna, prorocza i misyjna. Dar pełni Ducha 198 II,12 | święceń, jest drogocennym i przynaglającym wezwaniem 199 II,12 | działaniu w komunii kościelnej i w powszechnej misji.~Celebrowane 200 II,12 | został przyjęty z entuzjazmem i otwartością; w takiej atmosferze 201 II,12 | pewien sposób wystąpienia i refleksje Ojców. Wydaje 202 II,12 | świętość przeżywana z ludem i dla ludu, w komunii, która 203 II,12 | która staje się bodźcem i wzajemnym budowaniem się 204 II,12 | kontemplacja Jego oblicza i ofiarne naśladowanie życia 205 II,12 | nieustannego ruchu, a często i niepokoju stwarzającego 206 II,13 | prawdziwego sługę komunii i nadziei dla Ludu Bożego 207 II,13 | najpierw « sługą Bożym ». I nie można być sługą Bożym, 208 II,13 | człowiekiem” Bożym. Jego życie i posługiwanie należą do Boga 209 II,13 | posługiwanie należą do Boga i wynikają z najwyższego misterium 210 II,13 | misterium Bożego światła i mocy ».52 ~Powołanie biskupa 211 II,13 | charakter chrystologiczny i trynitarny jego tajemnicy 212 II,13 | trynitarny jego tajemnicy i posługi wymaga od biskupa 213 II,13 | głębszą dojrzałość duchową i apostolską, naznaczoną prymatem 214 II,13 | jest jednocześnie osobistym i wspólnotowym, po - dobnie 215 II,13 | ścisłej komunii z Chrystusem i w pełnym uwagi posłuszeństwie 216 II,13 | świadkiem, wzorem, promotorem i animatorem. Jak mówi prawo 217 II,13 | świętości poprzez miłość, pokorę i prostotę życia biskup diecezjalny 218 II,13 | poznawali paschalną tajemnicę i nią żyli ».55 ~Droga duchowa 219 II,13 | sakramentalnej łasce Chrztu i Bierzmowania. Łaska ta upodabnia 220 II,13 | wierni każdego stanu i zawodu powołani są do pełni 221 II,13 | Augustyna, pełne realizmu i nadprzyrodzonej mądrości: « 222 II,13 | się w okazję do wzrastania i dojrzewania. Posługa biskupa 223 II,13 | pozwala, aby jego serce i życie przeniknięte zostały 224 II,13 | otrzymane w sakramencie Chrztu i Bierzmowania, które od samego 225 II,13 | pokładać w Nim nadzieję i kochać Go. Ze swej strony 226 II,13 | zjednoczeniu z Chrystusem i przejawiającej się w naśladowaniu 227 II,13 | modlitwy oraz głębokiej wiary i ponownie złożyć w Bogu całą 228 II,13 | Świętego oraz żywiąc szczególne i synowskie nabożeństwo do 229 II,13 | dziećmi jedynego Ojca w niebie i jednej Matki na ziemi, Kościoła 230 II,13 | duchowe, karmiąc się żywym i skutecznym słowem Ewangelii 231 II,13 | wezwany jest do częstego i regularnego korzystania 232 II,13 | własnej ludzkiej słabości i własnych grzechów, każdy 233 II,13 | jako głęboką konieczność i łaskę oczekiwaną wciąż na 234 II,13 | Podobnie jak wszyscy kapłani i oczywiście w komunii z kapłanami 235 II,13 | żyje więc wiarą, nadzieją i miłością jako sługa słowa 236 II,13 | słowa Pańskiego, uświęcania i duchowego postępu Ludu Bożego. 237 II,13 | taki powinien też głęboko i żarliwie kochać Kościół. 238 II,13 | miłością Chrystusa Oblubieńca i być w Kościele sługą jego 239 II,13 | zjednoczonym jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego ».60~ 240 II,13 | zjednoczonym jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego ».60~Jednakże, 241 II,13 | Będąc pasterzem owczarni i sługą Ewangelii Jezusa Chrystusa 242 II,13 | Chrystusa, Najwyższego Pasterza i podjąć właściwe działania. 243 II,13 | obowiązku: « Przyjmij mitrę i niech zajaśnieje w tobie 244 II,13 | łaski Bożej, umacniającej i doskonalącej jego ludzką 245 II,13 | we wzrastaniu w świętości i pozwolą odkrywać działanie 246 II,13(61) | Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Wręczenie mitry.~ 247 II,13 | apostolatu, jak również kapłana i diakona. Chodzi tu nie tylko 248 II,13 | nam przez Chrystusa Pana i zatraca się całkowicie w 249 II,13 | całkowicie w adoracji Ojca i w służbie braciom. Słusznie 250 II,13 | Chrystusa, ze świętością i zapałem, z pokorą i mocą 251 II,13 | świętością i zapałem, z pokorą i mocą czynić swoją posługę, « 252 II,13 | największym darze dla Ojca i dla braci w Duchu Świętym. 253 II,13 | wzorowanie się na Chrystusie i uczestnictwo w Jego cierpieniach ( 254 II,14 | Maryja, Matka nadziei i mistrzyni życia duchowego~ 255 II,14 | powinien zatem żywić prawdziwe i synowskie nabożeństwo do 256 II,14 | do ponownego przeżywania i codziennego odnawiania aktu 257 II,14 | odnajdywał się w jednomyślnej i wytrwałej modlitwie uczniów 258 II,14 | wytrwałej modlitwie uczniów i Apostołów Syna wraz z Jego 259 II,14 | nierozerwalna więź pomiędzy Maryją i następcami Apostołów (por. 260 II,14 | biskupa mistrzynią w słuchaniu i w gotowości wypełniania 261 II,14 | wytrwałości wiary, w ufnej nadziei i gorącej miłości. Jak Maryja, « 262 II,14 | biskup jest strażnikiem i pośrednikiem żywej Tradycji 263 II,14 | innymi biskupami, w jedności i pod władzą Następcy Piotra.~ 264 II,14 | sprawowaniu tajemnic zbawienia i jest dla całego Kościoła 265 II,14 | Kościoła wzorem słuchania i modlitwy, ofiary i duchowego 266 II,14 | słuchania i modlitwy, ofiary i duchowego macierzyństwa. 267 II,14 | stały punkt odniesienia i ostateczny cel pobożności 268 II,14 | pielęgnuje swoją osobistą i wspólnotową duchowość maryjną 269 II,14 | pobożne ćwiczenia zatwierdzone i polecane przez Kościół, 270 II,14(64) | Kongr. ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sa - kramentów, 271 II,14(64) | Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii (17 grudnia 2001) 272 II,15 | koniecznych dla podtrzymywania i pogłębiania własnego życia 273 II,15 | pomiędzy nimi zajmuje czytanie i medytacja słowa Bożego. 274 II,15 | powinien zawsze powierzać się i czuć się powierzonym « 275 II,15 | się powierzonym « Panu i słowu Jego łaski władnemu 276 II,15 | łaski władnemu zbudować i dać dziedzictwo ze wszystkimi 277 II,15 | wraz ze swoimi kapłanami i jak każdy wierny, a właściwie 278 II,15 | pozwolić mu czuwać nad sobą i żywić tak, jak żywi matczyne 279 II,15 | Ignacym z Antiochii także i biskup powtarza: « Powierzam 280 II,15 | które jest jej przewodnikiem i żywicielem. ~Powierzenie 281 II,15 | Powierzenie się Słowu Bożemu i stanie na jego straży, jak 282 II,15 | nieustannie przez tradycję i doświadczenie duchowe Kościoła. 283 II,15 | osobistą lekturę oraz uważne i wytrwałe zagłębianie się 284 II,15 | dzięki cierpliwo - ści i pociesze, jaką niosą Pisma, 285 II,15 | poprzez czytanie Pism Bożych i wielokrotne ich rozważanie, 286 II,15 | przypomniał wartość lectio i meditatio słowa Bożego w 287 II,15 | Bożego w życiu pasterzy i w ich posłudze wspólnocie. 288 II,15 | spotkaniem, zgodnie z wiekową i nadal aktualną tradycją 289 II,15 | przeznaczonym na medytację i lectio, serce, które przyjęło 290 II,15 | kontemplację działania Boga i, w konsekwencji, na przemianę 291 II,15 | konsekwencji, na przemianę myśli i życia ku Niemu zwróconego, 292 II,15 | błaganie o Jego przebaczenie i łaskę.~ 293 II,16 | znajduje się w centrum życia i misji Dobrego Pasterza, 294 II,16 | Dobrego Pasterza, podobnie też i Eucharystia stoi w centrum 295 II,16 | Eucharystia stoi w centrum życia i misji biskupa, jak w przypadku 296 II,16 | działa w osobie Chrystusa i w mocy Jego Ducha, oraz 297 II,16 | tajemnic ołtarza, które głosi i wyjaśnia w przepowiadaniu.74~ 298 II,16 | cała została przeniknięta i ukształtowana przez miłość 299 II,16 | nich przelał własną krew i oddał własne życie. Do Niego 300 II,17 | Modlitwa i Liturgia Godzin~17. Drugim 301 II,17 | Godzin, która jest zawsze i w sposób szczególny modlitwą 302 II,17 | chrześcijańskiej w imię Chrystusa i pod przewodnictwem Ducha 303 II,17 | szczególnym obowiązkiem biskupa i tych, którzy « otrzymali 304 II,17 | towarzyszyli » (Mk 3, 14) i którzy na początku swojej 305 II,17 | Oddamy się modlitwie i posłudze słowa » (Dz 6, 306 II,17 | miejscem, w którym wyraża się i żywi nadzieja, modlitwa 307 II,17 | Wszechmogącego za Jego święty lud i w nienaganny sposób wypełniać 308 II,17 | powołania do posługi kapłańskiej i życia konsekrowanego, aby 309 II,17 | się zaangażowanie misyjne i apostolskie. ~Mając następnie 310 II,17 | której celem jest uświęcenie i odpowiednie ukierunkowanie 311 II,17 | wypełniają zadanie Kościoła i zarazem uczestniczą w najwyższym 312 II,17(77) | Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Obowiązki nominata.~ 313 II,17 | perennis, która jest zadatkiem i zapowiedzią Liturgii niebieskiej, 314 II,17 | ogniwem łączności z aniołami i świętymi, którzy na wieki 315 II,17 | więc biskup daje się poznać i realizuje się jako człowiek 316 II,17 | więc wraz ze swoim ludem i modli się za swój lud. Jest 317 II,17 | lud. Jest jednak umacniany i wspomagany przez modlitwę 318 II,17 | osób życia konsekrowanego i wszystkich świeckich. Pośród 319 II,17 | nich biskup jest wychowawcą i promotorem modlitwy. Nie 320 II,18 | Droga rad ewangelicznych i błogosławieństw~18. Wszystkim 321 II,18 | on konsekrowanym, tak jak i Jezus jest konsekrowanym. 322 II,18 | radykalny zależy od Niego i jest całkowitą przejrzystością 323 II,18 | przejrzystością Jezusa wobec Kościoła i świata. W życiu biskupa 324 II,18 | posłuszeństwo Ojcu aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej (por. 325 II,18 | 8), Jego miłość czysta i dziewicza oraz Jego ubóstwo 326 II,18 | ponieważ jest on « zasadniczym i niezbywalnym wymogiem, który 327 II,18 | Chrystusa do pójścia za Nim i naśladowania Go w głębokiej 328 II,18 | wartości, które są darem łaski i które w Błogosławieństwach 329 II,18 | oblicze ubóstwa, cichości i pragnienia sprawiedliwości; 330 II,18 | miłosierne oblicze ojca i budowniczego pokoju; czyste 331 II,18 | kto spogląda nieustannie i wyłącznie na Boga. Powinni 332 II,18 | miało to miejsce w historii i zdarza się także dziś, oblicze 333 II,18 | dziś, oblicze pełne mocy i wewnętrznej radości tego, 334 II,19 | biskup staje się wzorem i motorem duchowości komunii, 335 II,19 | wszystko, zarówno słowa jak i czyny, było wypełnione na 336 II,19 | podporządkowania się w Chrystusie i w Duchu Świętym planowi 337 II,19 | jako nauczyciel świętości i szafarz uświęcania swego 338 II,19 | jak odczytywać znaki czasu i rozpoznawać głos Ducha Świętego 339 II,19 | Świętego w posłudze Piotrowej i w kolegialności biskupów. 340 II,19 | apostolski, wspólnotowy i duszpasterski charakter 341 II,19 | zachowując ścisłą więź jedności i współpracy, odpowiadając 342 II,19 | ze swej natury « jednym i niepodzielnym ».83 W świetle 343 II,19 | wszelką pokusę indywidualizmu i podejmując w obrębie misji 344 II,19 | uważny, aby na modlitwie i rozeznaniu rozpoznawać wolę 345 II,19 | docenić duszpastersko godność i odpowiedzialność wszystkich 346 II,19 | sprzyjając w sposób zrównoważony i z pogodą ducha inicjatywie 347 II,20 | Duch i praktyka ubóstwa biskupa~ 348 II,20 | dzieła zbawienia w ubóstwie i wśród prześladowania », 349 II,20 | wśród prześladowania », i który zachęca także Kościół, 350 II,20 | być autentycznym świadkiem i sługą Ewangelii nadziei, 351 II,20 | niewyczerpaną hojnością i bezgraniczną bezinteresownością. 352 II,20 | uczestniczyć w udrękach i cierpieniach Ludu Bożego, 353 II,20 | który ma nie tylko prowadzić i karmić, ale z którym powinien 354 II,20 | solidarny, dzieląc jego problemy i pomagając mu w pogłębianiu 355 II,20 | umiarkowane, a jednocześnie czynne i ofiarne, i jeśli postawi 356 II,20 | jednocześnie czynne i ofiarne, i jeśli postawi nie na marginesie, 357 II,20 | nękanego przez problem głodu i nierówności między narodami. 358 II,20 | kontekście dzielenia się i prostoty biskup zarządza 359 II,20 | posługę, na dzieła apostolskie i na wspieranie inicjatyw 360 II,20 | odnoszony do pasterzy Kościoła i powinno tak być w konkretny 361 II,20 | w konkretny sposób także i dziś, aby było uobecniane 362 II,20 | dziś, aby było uobecniane i wymowne przesłanie Ewangelii 363 II,20 | na bardziej godne życie i lepszą przyszłość. Kościół 364 II,20 | lepszą przyszłość. Kościół i Kościoły, zachęcane przykładem 365 II,21 | pierścień, znak wierności, i w doskonałości wiary i czystości 366 II,21 | i w doskonałości wiary i czystości życia strzeż Kościoła 367 II,21 | budowane w oparciu o szacunek i poważanie, które przystoją 368 II,21 | słowu Boga, które jest żywe i trwa » (1 P 1, 22).~Zachęcając 369 II,21 | chrześcijan swym przykładem i słowem, aby dawali swoje 370 II,21 | ciała na ofiarę żywą, świętą i Bogu przyjemną (por. Rz 371 II,21 | świata » (por. 1 Kor 7, 31), i dlatego należy żyć « oczekując 372 II,21 | przez swą troskę pasterską i z ojcowskim uczuciem jest 373 II,21 | profesję rad ewangelicznych i pełnią w Kościele cenną 374 II,21 | Następnie podtrzymuje on i dodaje odwagi kapłanom, 375 II,21 | a także im ewangeliczne i duchowe motywy tego rodzaju 376 II,21 | Bożemu. Dzisiaj w Kościele i w świecie świadectwo czystej 377 II,21 | ich trudności ascetyczne i duchowe, zapewniając im 378 II,21 | sprzyjać wierności powołaniu i wymogom wzorowej świętości 379 II,21 | biskup powinien być silny i zdecydowany, sprawiedliwy 380 II,21 | zdecydowany, sprawiedliwy i spokojny. Powinien szybko 381 II,21 | zarówno w celu poprawy i dobra duchowego wyświęconego 382 II,21 | wyświęconego szafarza, jak i naprawienia skandalu i przywrócenia 383 II,21 | jak i naprawienia skandalu i przywrócenia sprawiedliwości, 384 II,21 | także zapewniając opiekę i pomoc ofiarom.~Przez swoje 385 II,21 | Przez swoje słowo, czujne i ojcowskie działanie, biskup 386 II,21 | prawdy o Kościele świętym i czystym w tych, którzy pełnią 387 II,21 | oddał za nas swoje życie i pozostawił nam wszystkim 388 II,21 | przykład miłości przejrzystej i dziewiczej, i dlatego także 389 II,21 | przejrzystej i dziewiczej, i dlatego także owocnej i 390 II,21 | i dlatego także owocnej i uniwersalnej.~ 391 II,21(90) | Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Przekazanie pierścienia.~ 392 II,22 | Animator duchowości komunii i misji~22. W Liście Novo 393 II,22 | czynienia Kościoła domem i szkołą komunii ».91 Uwaga 394 II,22 | odbiła się szerokim echem i została powtórzona podczas 395 II,22 | tego, by był promotorem i animatorem duchowości komunii, 396 II,22 | kształtuje się człowiek i chrześcijanin: w parafii, 397 II,22 | duchowość komunii krzewiła się i umacniała tam, gdzie kształcą 398 II,22 | zakonnych, w instytutach i na wydziałach teologicznych.~ 399 II,22 | prezbiterów, jak również diakonów i osoby konsekrowane. Będzie 400 II,22 | Będzie to czynił przez dialog i osobiste spotkania, ale 401 II,22 | Kościołów » (por. Ap 2, 7. 11 i inne). Takimi chwilami są 402 II,22 | Takimi chwilami są skupienia i ćwiczenia duchowne oraz 403 II,22 | komunii z Biskupem Rzymu i z innymi braćmi w biskupstwie, 404 II,22 | samej Konferencji Episkopatu i Prowincji kościelnej. Również 405 II,22 | pokonywania ryzyka samotności i zniechęcenia wobec ogromu 406 II,22 | zniechęcenia wobec ogromu i dysproporcji problemów, 407 II,22 | oprócz modlitwy, w przyjaźni i w braterskiej komunii ze 408 II,22 | swoim trynitarnym źródle i wzorze wyraża się zawsze 409 II,22 | misję. Misja jest owocem i logiczną konsekwencją komunii. 410 II,22 | otwieramy się na horyzonty i pilne potrzeby misji, gwarantując 411 II,22 | trynitarną, z której wyszli i do której są przeznaczeni. 412 II,22 | każdemu człowiekowi, grupie i kulturze jedynie mocą Krzyża, 413 II,22 | mocą Krzyża, spes unica, i najwyższego świadectwa miłości 414 II,23 | kontekście ze - wnętrznych i wewnętrznych trudności, 415 II,23 | trudności, słabości własnych i innych, nieprzewidzianych 416 II,23 | codziennego, problemów osobistych i instytucjonalnych. Jest 417 II,23 | obowiązany jestem oceniać życie i czyny poszczególnych osób (...). 418 II,23 | Kiedy więc umysł rozrywany i rozpraszany jest tak licznymi 419 II,23 | rozpraszany jest tak licznymi i ważnymi sprawami, jakże 420 II,23 | skupić się na przepowiadaniu i nie zaniedbywać posługi 421 II,23 | więc być zawsze szlachetne i czujne ».92~Aby przeważyć 422 II,23 | równowagi umysłowej, psychicznej i uczuciowej, czyniący go 423 II,23 | rodzaju sytuacjach, radosnych i smutnych. Także troska o 424 II,23 | aktem miłości wobec wiernych i gwarancją większej otwartości 425 II,23 | gwarancją większej otwartości i dyspozycyjności względem 426 II,23 | zaniedbywać samego siebie i nie udzielaj się tak bardzo 427 II,23(92) | Hom. in Ez. I, 11: PL 76, 908.~ 428 II,23 | sprawowanie tajemnic Bożych i prywatną modlitwę osobistym 429 II,23 | modlitwę osobistym studium i planowaniem działań pasterskich, 430 II,23 | pasterskich, skupieniem i należnym odpoczynkiem. W 431 II,23 | przez którą został wybrany i konsekrowany. Dzięki łasce 432 II,23 | względzie potrzeby Kościoła i świata.~ 433 II,24 | na drodze do świętości, i żył duchowością chrystocentryczną 434 II,24 | duchowością chrystocentryczną i eklezjalną, Zgromadzenie 435 II,24 | laici, Pastores dabo vobis i Vita consecrata, stała formacja 436 II,24 | odpowiedzialność za wspólny rozwój i wspólną drogę w Kościele.~ 437 II,24 | odniesieniu do kapłanów i osób konsekrowanych, również 438 II,24 | wymogiem jego powołania i misji. Dzięki niej bowiem 439 II,24 | przez które Bóg precyzuje i aktualizuje pierwsze powołanie. 440 II,24 | przepowiadając mu trudy i udręki przyszłej posługi, 441 II,24 | J 21, 22). « Życiu i misji Apostoła towarzyszy 442 II,24 | Mną” potwierdza powołanie i domaga się wierności aż 443 II,24 | rozpoznanie sytuacji w Kościele i na świecie, które pozwala 444 II,24 | wydarzeniach z otwartym umysłem i współczującym sercem. Z 445 II,24 | powierzona dla dobra Kościoła i ludzkości ».95~Dla okresowej 446 II,24 | przeznaczonego na słuchanie, komunię i dialog z ekspertami – bi - 447 II,24 | zakonnikami, zakonnicami i świeckimi – przez dzielenie 448 II,24 | duszpasterskimi, wiedzą doktrynalną i doświadczeniem duchowym, 449 II,24 | formacyjne czy dni studium i odnowy, jak też ćwiczeń 450 II,24 | biskupów były organizowane i przygotowywane przez Synody 451 II,24 | Konferencje Episkopatu, regionalne i krajowe, a także przez kontynentalne 452 II,24 | podjęło zadanie przygotowania i realizacji takich programów 453 II,24 | uczestnictwa w tych kursach, aby i w ten sposób osiągnąć głębszą 454 II,24 | życie Kościoła, podobnie i styl działań, inicjatywy 455 II,24 | Kodeksu Prawa Kanonicznego i w odniesieniu do nowych 456 II,24 | odniesieniu do nowych wyzwań i nowych zadań Kościoła w 457 II,24 | zmienionych wymagań czasów i do zmian, które zaszły w 458 II,24 | które zaszły w Kościele i w życiu duszpasterskim.97~ 459 II,25 | świętych pasterzy w życiu i posłudze, na drodze duchowej 460 II,25 | posłudze, na drodze duchowej i w wysiłku doskonalenia działań 461 II,25 | stulecia, jako przykład i świadectwo łaski Ducha Świętego, 462 II,25 | Kościołowi nigdy nie brakowało i nigdy nie zabraknie.98~Historia 463 II,25 | pasterzy, których nauczanie i świętość są w stanie oświecać 464 II,25 | świętość są w stanie oświecać i być drogowskazem na drodze 465 II,25 | partykularnych, świadków wiary i męczenników, którzy w czasach 466 II,25 | czerpać z nich wskazania i bodźce Ewangelii.~Wielu 467 II,25 | po okresach prześladowań i nieszczęść, budowali hospicja, 468 II,25 | aby przyjmować pielgrzymów i ubogich, otwierali szpitale, 469 II,25 | szpitale, aby leczyć chorych i starców. Wielu innych biskupów 470 II,25 | Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, naszej 471 II,25 | nadziei, udzielili pozytywnych i twórczych odpowiedzi na 472 II,25 | ludzkie, podjąć je, oczyszczać i interpretować w świetle 473 II,25 | dziedzictwo za - chwytu i miłości ze względu na swe 474 II,25 | względu na swe święte życie i wybitną naukę. Są oni duchowymi 475 II,25 | oni duchowymi opiekunami i strażnikami przewodzącymi 476 II,25 | świadectwo życia duchowego i apostolskiego realizowane 477 II,25 | zdolnej przemieniać osoby i wspólnoty, umożliwiającej 478 II,25 | przenikanie świętości Boga w świat i historię. To również jest 479 III | ROZDZIAŁ III~NAUCZYCIEL WIARY I HEROLD SŁOWA~ 480 III,26 | Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię » (Mk 481 III,26 | uczniami wszystkich narodów i pouczania ich, aby przestrzegali 482 III,26 | wspólnocie uczniów ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana powierzony 483 III,26 | naturze całego Kościoła i każdego z jego synów, ma 484 III,26 | obowiązek głoszenie Ewangelii, i głoszenie jej, « wzywając 485 III,26 | głosicielem Ewangelii słowem i świadectwem własnego życia. 486 III,26 | jakie niosą dzisiejsze czasy i mieć odwagę, by im stawić 487 III,26 | siebie ten obowiązek z mocą i ufnością.101~ 488 III,27 | Chrystus w sercu Ewangelii i człowieka~27. Temat przepowiadania 489 III,27 | synodalnych, którzy wielokrotnie i na różne sposoby potwierdzili, 490 III,27 | jest Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały dla zbawienia 491 III,27 | którego mamy poznawać, ukochać i naśladować, aby żyć w Nim 492 III,27 | w Nim życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię, 493 III,27 | zmienia się mimo upływu czasu i ewolucji kultur, chociaż 494 III,27 | chociaż bierze pod uwagę epokę i kulturę, aby możliwy był 495 III,27 | możliwy był prawdziwy dialog i rzeczywiste porozumienie. 496 III,27 | Chrystusa, zwycięzcy grzechu i śmierci, stanowi źródło 497 III,27 | śmierci, stanowi źródło i niezmienny punkt odniesienia 498 III,27 | W głoszeniu śmierci i zmartwychwstania Pańskiego 499 III,27 | rzeczywistości, głębokiego i ostatecznego powołania człowieka, 500 III,27 | powołania człowieka, w ciągłości i równocześnie w nieciągłości