Chapter,  Paragraph

 1  I,7  |          obowiązek darzenia świętego Ludu Bożego troską przepełnioną
 2  I,8  |          różnorodność i powszechność Ludu Bożego, a jako zgromadzone
 3  I,10 |     wyświęconymi szafarzami a resztą Ludu Bożego, niesie z sobą łączność,
 4 II,12 |               pasterza i przewodnika ludu. Jest to postać Mojżesza.
 5 II,12 |            górze powrócił do swojego ludu z promieniejącą twarzą (
 6 II,12 |             przeżywana z ludem i dla ludu, w komunii, która staje
 7 II,13 |          sługę komunii i nadziei dla Ludu Bożego jedynie wówczas,
 8 II,13 |       uświęcania i duchowego postępu Ludu Bożego. Powinien być święty,
 9 II,13 |        świętości biskupa pośród jego ludu.~
10 II,14 |              cel pobożności maryjnej Ludu Bożego  ».64 W świetle tej
11 II,15 |           rozważanie, oraz nauczanie ludu. Niechaj jednak naucza tego,
12 II,17 |           potrzebach powierzonego mu ludu. W Pontyfikale Rzymskim
13 II,19 |             szafarz uświęcania swego ludu, wezwany jest bowiem do
14 II,19 | odpowiedzialność wszystkich członków Ludu Bożego, sprzyjając w sposób
15 II,20 |              udrękach i cierpieniach Ludu Bożego, który ma nie tylko
16 II,25 |             nowe ścieżki dla swojego ludu. W trudnych czasach, nie
17 II,25 |             którzy pozostawili wśród ludu szczególne dziedzictwo za -
18 III,28|    nadprzyrodzony zmysł wiary całego ludu, gdy “poczynając od biskupów
19 III,28|           sprawowania posługi pośród Ludu Bożego.~
20 III,29|     wykonywali swoją pracę w służbie Ludu Bożego, zachowując wierność
21 IV,32 |              na względzie uświęcenie Ludu Bożego.~Tak też jawi się
22 IV,33 |          kapłanem wielkim  » swojego ludu (por. Hbr 10, 21), modlącym
23 IV,34 |         przyczynia się do wzrastania ludu poprzez głoszenie słowa,
24 IV,34 |  diecezjalnego i dla całego świętego Ludu Bożego.~W związku z tym
25 IV,34 |        uczestnictwie całego świętego Ludu Bożego w tej samej celebracji
26 IV,36 |            nadziei w pielgrzymowaniu Ludu Bożego, od niedzieli do
27 IV,40 |         religijność może dla naszego ludu stawać się prawdziwym spotkaniem
28 IV,41 |     wszystkich wiernych~41. Świętość Ludu Bożego, której podporządkowana
29 IV,41 |             znakiem nadziei, zaś dla Ludu Bożego w jego wędrówce motywem
30  V,43 |            się o powierzoną mu część Ludu Bożego. Za pośrednictwem
31  V,43 |          celem władzy jest budowanie Ludu Bożego, nie zaś jego zagłada (
32  V,43 |           niego ustalonych dla dobra Ludu Bożego. Św. Ambroży przestrzegał
33  V,43 |            być przyjmowana ze strony Ludu Bożego jako ukazywanie obecności
34  V,44 |   kapłańskiej i królewskiej – całego Ludu Bożego. Wszyscy wierni na
35  V,44 | rzeczywistości służyć innym członkom Ludu Bożego. Rozróżnienie ontologiczno-funkcjonalne,
36  V,46 |    najbardziej zbliża się do swojego ludu w sprawowaniu posługi słowa,
37  V,51 |          stanowią liczbowo większość Ludu Bożego, powinna ujawnić
38  V,54 |           pasterską względem cząstki Ludu Bożego, powierzonego jego
39 VI,58 |             całego chrześcijańskiego ludu, którego są pasterzami. ~
40 VI,60 |          powszechną jedność świętego Ludu Bożego.247~Nie ulega też
41 VI,61 |             jako pa - sterze cząstki Ludu Bożego. Jednak rola pierwszego,
42 VI,62 |            powie - rzonej im cząstki Ludu Bożego. Z prawa cząstki
43 VII,68|         nauczyciele wiary i pasterze Ludu Bożego, powinni traktować