| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] hospicjum 1 humanae 1 humanizacje 1 i 1272 ich 104 ida 1 idac 2 | Frequency [« »] ----- ----- 1353 w 1272 i 499 z 430 sie 386 do | Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances i |
Chapter, Paragraph
501 III,27 | obecnej sytuacji: poza czasem i historią, poza rzeczywistością 502 III,28 | Biskup jako słuchacz i strażnik Słowa~28. Sobór 503 III,28 | pieczołowitym strzeżeniu i odważnym głoszeniu wiary.107~ 504 III,28 | strony, że Słowo ogarnia i strzeże posługę biskupa, 505 III,28 | Ewangelii z pełną cierpliwością i umiejętnością (por. 2 Tm 506 III,28 | słowa Bożego z miłością i odważnie go broni, świadcząc 507 III,28 | przyjmując Słowo zawsze nowe i skuteczne na przestrzeni 508 III,28 | zaangażowaniem czyniąc to słowo żywym i skutecznym w kontekście 509 III,28 | gdy zadanie głoszenia go i strzeżenia stopniowo się 510 III,28 | realizowało pod kierunkiem i z pomocą Ducha Prawdy, jako 511 III,28 | wszystkiego, czym Kościół jest i w co wierzy.109 ~Tradycja 512 III,28 | Watykański II. Podobnie wzrasta i pogłębia się zrozumienie 513 III,28 | pogłębia się zrozumienie rzeczy i przekazanych słów, tak że 514 III,28 | wiary, w jej praktykowaniu i wyznawaniu pojawia się szczególna 515 III,28 | jednomyślność między biskupami i wiernymi.110 Dążąc więc 516 III,28 | mówi w Kościele, wierni i pasterze spotykają się i 517 III,28 | i pasterze spotykają się i tworzą głębokie więzy wiary, 518 III,28 | Świętego, (por. 1 J 2, 20 i 27), nie może zbłądzić w 519 III,28 | nie może zbłądzić w wierze i tę swoją szczególną właściwość 520 III,28 | zgodność w sprawach wiary i moralności ».111~Z tego 521 III,28 | tego powodu życie Kościoła i życie w Kościele jest dla 522 III,28 | odnajduje swoją tożsamość i swoje miejsce we wspólnocie 523 III,28 | otrzymał dar życia Bożego i pierwsze pouczenie w wierze. 524 III,28 | żywego, zarówno biskupi, jak i wierni są uczniami i wszyscy 525 III,28 | jak i wierni są uczniami i wszyscy potrzebują pouczenia 526 III,28 | w których pojawiają się i dają się odczuć wielorakie 527 III,28 | wielorakie potrzeby osób i różnych wspólnot kościelnych, 528 III,28 | kościelnych, wyrażane w znanych i w nowych słowach.~Duch daje 529 III,28 | różne formy charyzmatów i służby. Oczywiście także 530 III,28 | dotyczące bezpośrednich spotkań i osobistego kontaktu biskupa 531 III,28 | Pasterza, który zna swoje owce i woła każdą z nich po imieniu. 532 III,28 | osobami konsekrowanymi i ich wspólnotami, z wiernymi 533 III,28 | wiernymi świeckimi, pojedynczo i w różnych formach zgromadzenia, 534 III,29 | Autentyczna i wiarygodna służba Słowu~ 535 III,29 | wiarę, którą należy przyjąć i stosować w życiu moralnym. 536 III,29 | władzę samego Chrystusa i z tego podstawowego powodu 537 III,29 | szacunek jako świadkom Boskiej i katolickiej prawdy; wierni 538 III,29 | biskupa w sprawach wiary i moralności, wyrażonym w 539 III,29 | wyrażonym w imieniu Chrystusa, i trwać przy nim w religijnej 540 III,29 | swoją troskę pasterską, i za którą zanosi usilną modlitwę 541 III,29 | co każdy biskup usłyszał i przyjął z serca Kościoła, 542 III,29 | wiary, który jest pobudzany i podtrzymywany przez Ducha 543 III,29 | z pomocą słusznego osądu i w sposób pełniejszy stosuje 544 III,29 | słowo które, we wspólnocie i wobec niej, nie jest już 545 III,29 | gromadzi wokół tajemnicy Bożej i rodzi życie. ~Wierni potrzebują 546 III,29 | potrzebują potwierdzenia i oczyszczenia swej wiary. 547 III,29 | naznaczonej obojętnością i ignorancją religijną tak 548 III,29 | słowa znaczeniu. Ważna rola i skuteczność świętych i wielkich 549 III,29 | rola i skuteczność świętych i wielkich biskupów, których 550 III,29 | rzeczywistego priorytetu aktywnej i owocnej katechezy. Więcej – 551 III,29 | mające na celu budzenie i podtrzymywanie autentycznego 552 III,29 | odpowiedzialności w sferze przekazywania i kształtowania wiary, każdy 553 III,29 | uwagi na swoje powołanie i misję są wezwani do przekazywania 554 III,29 | wiary. Chodzi tu o kapłanów i diakonów, o osoby konsekrowane, 555 III,29 | osoby konsekrowane, ojców i matki rodzin, o osoby zaangażowane 556 III,29 | też o wykładowców teologii i nauk kościelnych, oraz nauczycieli 557 III,29 | troszczyć się o ich początkową i stałą formację.~W spełnianiu 558 III,29 | korzystny jest otwarty dialog i współpraca z teologami, 559 III,29 | też instytucjom szkolnym i akademickim, w których działają, 560 III,29 | powinni ofiarowywać zachętę i wsparcie, aby wykonywali 561 III,29 | zachowując wierność Tradycji i zwracając uwagę na pilne 562 III,29 | stanowczo bronić jedności i pełnego przekazu wiary, 563 III,29 | które znajdują streszczenie i ukoronowanie w ewangelicznym 564 III,29 | przykazaniu miłości. Również i dziś aktualne jest polecenie 565 III,29 | fundament w naturze ludzkiej i dlatego też wartości, których 566 III,29 | naturalnej śmierci, wolności osób i narodów, sprawiedliwości 567 III,29 | sprawiedliwości społecznej i struktur jej urzeczywistniania.121~ 568 III,30 | 30. Ewangelizacja kultury i inkulturacja Ewangelii stanowią 569 III,30 | część nowej ewange - lizacji i dlatego są zadaniem złączonym 570 III,30 | przyjętą, w pełni przemyślaną, i wiernie przeżywaną ».122~ 571 III,30 | samej tajemnicy Wcielenia i uzasadnienie w wewnętrznej 572 III,30 | kulturze, do jej kształtowania i krzewienia, a także do oczyszczania 573 III,30 | także do oczyszczania jej i otwierania na pełnię prawdy 574 III,30 | otwierania na pełnię prawdy i życia, która zrealizowała 575 III,30 | była w całej swojej pełni i w ten sposób kształtowała 576 III,30 | kształtowała serca ludzi i obyczaje narodów. W tym 577 III,30 | kulturowego, artystycznego i historycznego diecezji: 578 III,30 | ona zarówno starej, jak i nowej ewangelizacji i stanowi 579 III,30 | jak i nowej ewangelizacji i stanowi skuteczny środek 580 III,30 | dla przekazywania wiary i dla głoszenia Ewangelii 581 III,30 | na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym, aby doprowadzić 582 III,30 | działań w tej delikatnej i cennej sferze życia społecznego.124~ 583 III,30 | znaczący, aby została usłyszana i przyjęta. Niesie to z sobą 584 III,30 | zwłaszcza w seminariach, czasu i miejsca odpowiedniego na 585 III,30 | byli dobrymi głosicielami i dobrymi przekazicielami.~ 586 III,31 | Głosić słowem i przykładem~31. Posługa biskupa 587 III,31 | biskupa w głoszeniu Ewangelii i strzeżeniu wiary w Ludzie 588 III,31 | jest poprzez świadectwo i przykład autentycznego życia 589 III,31 | iż w osobie biskupa misja i życie jednoczą się w taki 590 III,31 | scharakteryzować idealnego biskupa i swoim nau - czaniem ukształtować 591 III,31 | zachęcać do zdrowej nauki i odpierać argumenty tych, 592 IV,32 | Uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości » ( 593 IV,32 | Myśląc o jednej z pierwszych i podstawowych funkcji biskupa, 594 IV,32 | uświęceni w Jezusie Chrystusie i powołani do świętości wespół 595 IV,32 | sakramentami Bierzmowania i Pojednania, i karmione Eucharystią, 596 IV,32 | Bierzmowania i Pojednania, i karmione Eucharystią, najbardziej 597 IV,32 | Lud Boży, ciało Chrystusa i świątynia Ducha Świętego.127~ 598 IV,32 | określa się jako « szczyt i źródło życia Kościoła ».128 599 IV,32 | posługę uświęcania głosząc i wyjaśniając słowo Boże, 600 IV,32 | przewodząc modlitwie za swój lud i ze swym ludem, przewodnicząc 601 IV,32 | Kościół ustawicznie żywi się i wzrasta ».129~Pomiędzy 602 IV,32 | dwiema – posługą nauczania i rządzenia – istnieje głęboka 603 IV,32 | rządzenia – istnieje głęboka i ścisła zależność. Głoszenie 604 IV,32 | przez podwójny stół, Słowa i Eucharystii. Rozwija się 605 IV,32 | Eucharystii. Rozwija się ono i przejawia w życiu codziennym 606 IV,32 | wyraża się w funkcjach i dziełach zmierzających do 607 IV,32 | na chwałę Trójcy Świętej i na świadectwo Jej miłującej 608 IV,32 | było budowaniu Kościoła i chwale Trójcy Świętej.~ 609 IV,33 | Źródło i szczyt życia Kościoła partykularnego~ 610 IV,33 | sprawowanie Eucharystii i innych sakramentów, oddawanie 611 IV,33 | promowanie życia liturgicznego i autentycznej ludowej pobożności. 612 IV,33 | sakramentu Bierzmowania i Kapłaństwa, o sprawowanie 613 IV,33 | jest swoim prezbiterium i innymi szafarzami – jak 614 IV,33 | Krzyżma, poświęcenia kościołów i ołtarzy, konsekracji dziewic 615 IV,33 | ołtarzy, konsekracji dziewic i innych obrzędów ważnych 616 IV,33 | w sposób widzialny ojcem i pasterzem wiernych, « kapłanem 617 IV,33 | wstawia się za swoimi braćmi i z tym samym ludem błaga 618 IV,33 | tym samym ludem błaga Pana i dziękuje Mu, wskazując na 619 IV,33 | wskazując na prymat Boga i Jego łaski. ~W tych wszystkich 620 IV,33 | je w stronę jej szczytu i pełni w ojczyźnie niebieskiej. 621 IV,33 | tylko głosi obietnice Boże i zarysowuje ścieżki na przyszłość, 622 IV,33 | komunii z Dziewicą Maryją i świętymi, z niezłomną pewnością 623 IV,33 | zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią oraz Jego przyjścia 624 IV,34 | jest jakby kościołem matką i centrum Kościoła partykularnego.~ 625 IV,34 | katedrę, z której naucza i przyczynia się do wzrastania 626 IV,34 | celebracjom roku liturgicznego i udziela sakramentów. Właśnie 627 IV,34 | tradycji zarówno Wschodu, jak i Zachodu, jedynie biskup 628 IV,34 | katedralnego przestrzenne i duchowe centrum jedności 629 IV,34 | duchowe centrum jedności i komunii dla prezbiterium 630 IV,34 | prezbiterium diecezjalnego i dla całego świętego Ludu 631 IV,34 | Kościoła dokonuje się w pełnym i czynnym uczestnictwie całego 632 IV,34 | otoczonego prezbiterami i osobami posługującymi ».131 633 IV,34 | się także najwznioślejszy i święty akt munus sanctificandi 634 IV,34 | uświęcenie osób oraz kult i chwałę Bożą.~Szczególne 635 IV,34 | pełni kapłaństwa bi - skupa i znak ścisłej jedności pomiędzy 636 IV,34 | celebracji, wraz z olejem chorych i olejem katechumenów poświęcone 637 IV,34 | sakramentalny znak zbawienia i doskonałego życia dla wszystkich 638 IV,34 | wszystkich odrodzonych z wody i Ducha Świętego. Pośród najbardziej 639 IV,34 | celebracja rocznicy dedykacji i święta świętych patronów 640 IV,34 | świętych patronów diecezji.~Te i inne okoliczności, odpowiednio 641 IV,34 | znaczenie kościoła katedralnego i uroczystości, które się 642 IV,34 | nim odbywają, dla dobra i przykładu całego Kościoła 643 IV,34(133)| Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Wprowadzenie, 644 IV,35 | jej funkcję dydaktyczną i wychowawczą.135 W tym celu 645 IV,35 | Kościoła, który modli się i sprawuje tajemnice Boże. 646 IV,35 | jaśnieć będą one godnością i pięknem.~Ja sam, w sprawowaniu 647 IV,35 | na różnych kontynentach i pośród różnych narodów. 648 IV,35 | Pragnąłem wydobywać piękno i godność chrześcijańskiej 649 IV,35 | uczucia religijne wiernych i otwierać je na transcendencję, 650 IV,35 | biskupów, nauczycieli wiary i uczestników najwyższego 651 IV,35 | katolickiej. Prawdy wiary i życia chrześcijańskiego 652 IV,35 | przez znaki sakramentalne i całość obrzędów liturgicznych. 653 IV,35 | nadprzyrodzony sens słów, modlitw i obrzędów w taki sposób, 654 IV,35 | ponadto, poprzez konkretną i odpowiednią promocję duszpasterstwa 655 IV,35 | diecezji zapewnić, aby szafarze i lud posiadali autentyczne 656 IV,35 | autentyczne zrozumienie i doświadczenie liturgii, 657 IV,35 | pełnego, świadomego, czynnego i owocnego uczestnictwa w 658 IV,35 | wiernym tajemnicę Chrystusa i pomaga im stopniowo w nią 659 IV,35 | zawsze, przez wszystkich i wszędzie. Niesie to ze sobą 660 IV,35 | sobą również zdecydowaną i przeprowadzaną w odpowiednim 661 IV,35 | odpowiednim czasie korektę nadużyć i wykluczenie arbitralnych 662 IV,35 | Konferencjami Episkopatu i odpowiednimi komisjami liturgicznymi, 663 IV,35 | liturgicznymi, aby godność i prawda akcji liturgicznych 664 IV,35 | w transmisjach radiowych i telewizyjnych.~ 665 IV,36 | charakter dnia Pańskiego i roku liturgicznego~36. Życie 666 IV,36 | liturgicznego~36. Życie i posługa biskupa muszą być 667 IV,36 | duchowej, katechetycznej i duszpasterskiej centralności 668 IV,36 | dzień zmartwychwstałego Pana i daru Ducha Świętego, prawdziwa 669 IV,36 | tajemnicy zmartwychwstania i źródłem nadziei w pielgrzymowaniu 670 IV,36 | począwszy od Wcielenia i Narodzenia Pańskiego aż 671 IV,36 | szczególną uwagę przygotowaniu i celebracji Triduum Paschalnego, 672 IV,36 | uroczystą Wigilią Paschalną i jej przedłużeniem w okresie 673 IV,36 | doznaje już chwały co do ciała i duszy, tak tu na ziemi (...) 674 IV,36 | znak niezachwianej nadziei i pociechy ».141 Nadzieję 675 IV,36 | wspomnieniem męczenników i innych świętych, « którzy 676 IV,36 | niebie doskonałą chwałę i wstawiają się za nami ».142~ 677 IV,37 | sprawowanie się troszczy, i w której w sposób szczególny 678 IV,37 | Kościół, tajemnicę komunii i misji. Eucharystia jest 679 IV,37 | się symbol owej miłości i “jedności Mistycznego Ciała, 680 IV,37 | choć nieraz są one szczupłe i ubogie, albo żyją w rozproszeniu, 681 IV,37 | jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół. Albowiem “ 682 IV,37 | sprawia uczestnictwo w Ciele i Krwi Chrystusa, jak to właśnie, 683 IV,37 | eucharystycznej, która jest « źródłem i szczytem całej ewangelizacji »,146 684 IV,37 | jest najbardziej koniecznym i najważniejszym. Do głównych 685 IV,37 | którym Kościół – wspólnota i rodzina dzieci Bożych – 686 IV,37(146)| Wat. II, Dekr. o posłudze i życiu kapłanów Presbyterorum 687 IV,37 | czy też z innych poważnych i stałych powodów, zapewnienie 688 IV,37 | aby jako ojciec rodziny i szafarz łaski, zwracał zawsze 689 IV,37 | rozeznanie rzeczywistych potrzeb i powagi sytuacji. Należy 690 IV,37 | rozmieścić członków prezbiterium i zadbać, aby w podobnych 691 IV,37 | przynajmniej w niedzielę i dni świąteczne wspólnota, 692 IV,37 | z daru głoszonego słowa i z Komunii eucharystycznej, 693 IV,37 | eucharystycznej, poprzez przewidziane i odpowiednie celebracje zgromadzeń 694 IV,37(148)| Kongr. ds. Duchowieństwa (i inne), Instr. Międzydykasterialna 695 IV,38 | obecnej sytuacji Kościoła i świata, czy to w Kościołach 696 IV,38 | drogi spotkania z Chrystusem i Kościołem wielu mężczyznom 697 IV,38 | Kościołem wielu mężczyznom i kobietom dotkniętym łaską 698 IV,38 | dotkniętym łaską Ducha Świętego i pragnącym wejść w komunię 699 IV,38 | Chrystusie, który dla nas umarł i zmartwychwstał.~Na drodze 700 IV,38 | znajomość tajemnicy Chrystusa i Kościoła, w analogii do 701 IV,38 | analogii do początku, rozwoju i wzrostu życia naturalnego. 702 IV,38 | wierni odrodzeni w Chrzcie i włączeni do królewskiego 703 IV,38 | pierwszym szafarzem jest biskup, i otrzymują w ten sposób szczególne 704 IV,38 | pokarmem życia wiecznego i w pełni włączeni w Kościół, 705 IV,38 | zakosztować coraz bardziej i pełniej skarbów życia Bożego 706 IV,38 | pełniej skarbów życia Bożego i postępować naprzód, aż do 707 IV,38 | diecezji istniały struktury i ludzie zaangażowani w duszpasterstwo, 708 IV,38 | sposób jak najbardziej godny i skuteczny realizacji nakazów 709 IV,38 | skuteczny realizacji nakazów i dyscypliny liturgicznej, 710 IV,38 | liturgicznej, katechetycznej i duszpasterskiej inicjacji 711 IV,38 | wprowadzania w tajemnicę Chrystusa i Kościoła, która trwa, żywa 712 IV,38 | Kościoła, która trwa, żywa i aktywna, w każdym z Kościołów 713 IV,38 | partykularnych, wymaga obecności i posługi biskupa diecezjalnego, 714 IV,38 | sakramentów: Chrztu, Bierzmowania i Eucharystii, co ma miejsce 715 IV,38 | chrześcijańskiej dzieci i młodzieży, ich odpowiedniego 716 IV,38 | przygotowania katechetycznego i stopniowego angażowania 717 IV,38 | lub powtórne podejmowanie i ożywianie inicjacji chrześcijańskiej, 718 IV,38 | oddalili się od zwykłego i wspólnotowego życia wiary, 719 IV,38 | jest miejscem naturalnym i zwykłym drogi inicjacji 720 IV,38 | tajemnicę Pięćdziesiątnicy i jawi się jako ogromnie użyteczna 721 IV,39 | na jej wielkie znaczenie i podkreślając szczególną 722 IV,39 | źródło pojednania, pokoju i radości dla nas wszystkich, 723 IV,39 | potrzebujemy miłosierdzia Pańskiego i uzdrowienia z ran grzechu.~ 724 IV,39 | kerygmatycznego wezwania do nawrócenia i pokuty. Jego obowiązkiem 725 IV,39 | ewangeliczną wolnością o smutnej i niszczącej obecności grzechu 726 IV,39 | obecności grzechu w życiu ludzi i w historii wspólnot. Równocześnie 727 IV,39 | Bóg nam okazał w Krzyżu i Zmartwychwstaniu swego Syna, 728 IV,39 | zaproszeniem do pojednania i wezwaniem do nadziei, stanowi 729 IV,39 | którym objawia się sens łaski i zbawienia przekazywanego 730 IV,39 | szafarzem sakramentu Pokuty, i sam powinien gorliwie i 731 IV,39 | i sam powinien gorliwie i wiernie do niego przystępować. 732 IV,39 | sprawowali ją szczodrze i z poczuciem nadprzyrodzoności, 733 IV,39 | którą spowiedź indywidualna i pełna oraz rozgrzeszenie 734 IV,39 | może pojednać się z Bogiem i z Kościołem. Jedynie fizyczna 735 IV,39 | takiej zwyczajnej drogi i w takim przypadku można 736 IV,39 | wyspowiadać.~W świetle Tradycji i Magisterium Kościoła, biorąc 737 IV,39 | aby uczestniczyli godnie i owocnie w Uczcie eucharystycznej, 738 IV,39 | odprawiania egzorcyzmów i modlitw o uzdrowienie, z 739 IV,40 | ludowej w przekazywaniu i pogłębianiu wiary. Jak powiedział 740 IV,40 | odniesieniu zarówno do Boga jak i braci,155 tak że stanowi 741 IV,40 | powołani są, by rozpoznawać i promować wartości i formy 742 IV,40 | rozpoznawać i promować wartości i formy pobożności ludowej.~ 743 IV,40 | równocześnie tak bogatej i tak delikatnej. Przede wszystkim 744 IV,40 | jej wewnętrzne rozmiary i niezaprzeczalne wartości, 745 IV,40 | zgodnie z zasadami wiary i życia chrześcijańskiego. 746 IV,40 | Najświętszą Maryją Panną i ze świętymi, w szczególności 747 IV,40 | uczestnictwo w życiu sakramentalnym i świadectwo miłości oraz 748 IV,40 | teologicznych, duszpasterskich i duchowych, chciałbym odesłać 749 IV,40(158)| Kongr. ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 750 IV,40(158)| Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii (17 grudnia 2001), 751 IV,41 | jest darem łaski Bożej i objawieniem prymatu Boga 752 IV,41 | prawdziwe duszpasterstwo i pedagogię świętości, i w 753 IV,41 | duszpasterstwo i pedagogię świętości, i w ten sposób realizować 754 IV,41 | priorytet duszpasterski i owoc wielkiego Jubileuszu 755 IV,41 | wyniesieni na ołtarze, jak i tych zdecydowanie jeszcze 756 IV,41 | którzy w ukryciu użyźnili i użyźniają dzieje ludzkości 757 IV,41 | dzieje ludzkości pokorną i radosną świętością codzienności. 758 IV,41 | form świętości, osobistej i wspólnotowej, które są dla 759 IV,41 | biskupów, aby zechcieli zbierać i ujawniać znaki świętości 760 IV,41 | ujawniać znaki świętości i heroiczności cnót, które 761 IV,41 | które objawiają się także i dziś, zwłaszcza jeśli dotyczą 762 IV,41 | łaski w ludzkich sprawach i wydarzeniach.~ ~ 763 V,42 | kierowania rodziną Bożą i przyjęcia na siebie zwykłej, 764 V,42 | sprawując swoją ojcowską i pasterską posługę pośród 765 V,42 | służono, ale aby służyć i dać swoje życie za owce ( 766 V,42 | wieczerzy (...) wstał (...) i złożył szaty. A wziąwszy 767 V,42 | Potem nalał wody do misy. I zaczął umywać uczniom nogi 768 V,42 | zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, 769 V,42 | umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy 770 V,42 | bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam 771 V,42 | zrozumienia Jego egzystencji i posłannictwa, Jego życia 772 V,42 | posłannictwa, Jego życia i śmierci. Kontemplujmy także 773 V,42 | Flp 2, 7). On, Nauczyciel i Pan, w którego ręce Ojciec 774 V,42 | ustanowienia Eucharystii i w jasnej perspektywie męki 775 V,42 | jasnej perspektywie męki i śmierci. Jest gestem odsłaniającym 776 V,42 | Boga. Bóg jest miłością i dlatego przyjął postać sługi: 777 V,42 | taki jest zatem Nauczyciel i Pan, sens posługi i bycia 778 V,42 | Nauczyciel i Pan, sens posługi i bycia powołanych na wzór 779 V,42 | Jezusem, polega na całkowitej i bezwarunkowej dyspozycyjności 780 V,42 | należących już do owczarni, jak i tych, którzy nie są jeszcze 781 V,43 | pośrednictwem Ewangelii i Eucharystii powinien sprzyjać 782 V,43 | początek, reprezentowanie i kierowanie powierzonym mu 783 V,43 | uczestnictwo w konsekracji i misji Chrystusa.163 Na mocy 784 V,43 | Kościołami, jako zastępcy i legaci Chrystusa, radami, 785 V,43 | także mocą swego autorytetu i świętej władzy, z której 786 V,43 | swojej trzody w prawdzie i świętości, pamiętając o 787 V,43 | pasterskich rządów biskupa i odtworzony jest w obrzędzie 788 V,43 | Chrystusa w praw - dzie i świętości wymaga ze strony 789 V,43 | nawiązywania autentycznych i konstruktywnych relacji 790 V,43 | zachęcającej do współpracy i rozwijającej ją, dobroci 791 V,43 | rozwijającej ją, dobroci serca i cierpliwości, zrozumienia 792 V,43 | cierpliwości, zrozumienia i współczucia w odniesieniu 793 V,43 | odniesieniu do cierpień ducha i ciała, a także wyrozumiałości 794 V,43 | a także wyrozumiałości i przebaczenia. Chodzi bowiem 795 V,43 | światłem Dobrego Pasterza i ukształtowana według Jego 796 V,43 | jest « własna, zwyczajna i bezpośrednia, choć jej wykonywanie 797 V,43 | najwyższą władzę Kościoła i ze względu na dobro Kościoła 798 V,43 | biskupi mają święte prawo i obowiązek wobec Pana stanowienia 799 V,43 | władzy, sprawowania sądów i kierowania wszystkim, co 800 V,43(165)| Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Projekt homilii.~ 801 V,43 | dążeniami oraz przyzwyczajeniami i obyczajami grubiańskiego 802 V,43 | jako czegoś nieosobowego i biuro - kratycznego, właśnie 803 V,43 | świadectwa. We wszystkim, co mówi i czyni biskup, musi objawiać 804 V,43 | objawiać się autorytet słowa i działania Chrystusa. Gdyby 805 V,43 | świadectwa wiary, nadziei i miłości, jego władza z trudem 806 V,43 | Ducha Ojca, który rządzi i prowadzi (Spiritus principalis), 807 V,43 | nie tylko w autorytecie i świętej władzy, ale także 808 V,43 | apostolskich z powodu głoszenia i szerzenia Ewangelii, w czułej 809 V,43 | szerzenia Ewangelii, w czułej i miłosiernej trosce o powierzonych 810 V,43 | lepiej zrozumiana, przyjęta i wykonywana. W związku z 811 V,43 | władzy kościelnej: jest ona – i jako taka powinna się jawić 812 V,43 | całkowitym poświęceniu i służbie.~Właściwa ocena 813 V,43 | teologicznego, duchowego i moralnego znaczenia jego 814 V,43 | synodalnej obrazu umywania nóg i związanie w tym kontekście 815 V,43 | niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, 816 V,43 | służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie jako okup 817 V,43 | rządzi sercem pokornego sługi i kochającego pasterza, który 818 V,43 | owczarnię, szukając chwały Bożej i zbawienia dusz (por. Łk 819 V,43 | partykularnymi jako zastępcy i legaci Chrystusa « radami, 820 V,43 | Chrystusa « radami, zachętami i przykładem ».168 Nie ma 821 V,43(167)| Iraeneum, Epistulae, lib. I, ep. VI: Sancti Ambrosii 822 V,43 | rządzą « radami, zachętami i przykładem, ale także mocą 823 V,43 | wszystkich decyzji jego rządów i zapewnia im skuteczność. ~ 824 V,44 | Styl pasterskich rządów i wspólnota diecezjalna~44. 825 V,44 | prorockiej, kapłańskiej i królewskiej – całego Ludu 826 V,44 | rzeczywista równość w godności i działaniu sprawia, że wszyscy 827 V,44 | każdemu zgodnie z jego pozycją i zadaniami.172 ~Każdy rodzaj 828 V,44 | być dla » innych wiernych i nie wykorzenia go z jego « 829 V,44 | różnorodnych charyzmatów i rodzajów posługi, by osiągnąć 830 V,44 | kroczenie wspólną drogą wiary i misji.173~Poza tym jednak 831 V,44 | episcopale zakłada jasne i jednoznaczne prawo i obowiązek 832 V,44 | jasne i jednoznaczne prawo i obowiązek rządzenia, w tym 833 V,44 | wiary, ale także do oceny i utrzymywania w ładzie jej 834 V,44 | wszystkich wiernych przez Chrzest i o istniejącej pomiędzy nimi 835 V,44 | różnorodności w kwestii charyzmatów i posługi, jest w stanie skutecznie 836 V,44 | uobecnić ją we własnym sercu i w sercu Kościoła przez życie 837 V,44 | poziomie zarówno osobistym, jak i wspólnotowym, budząc zawsze 838 V,44 | nowe formy uczestnictwa i współodpowiedzialności pośród 839 V,44 | tworzenia struktur komunii i uczestnictwa, które pozwolą 840 V,44 | Ducha Świętego żyjącego i przemawiającego w wiernych, 841 V,45 | odniesienia do różnych aspektów i momentów w życiu diecezji. 842 V,45 | uwagę biedniejszym parafiom i wspólnotom oraz, zależnie 843 V,45 | szczególnie na terenach misyjnych i migracyjnych.177~Jednak 844 V,46 | autentycznego czasu łaski i szczególnego, a nawet jedynego 845 V,46 | momentu w zakresie spotkania i dialogu biskupa z wiernymi.179 846 V,46 | anima episcopalis regiminis i opisuje ją sugestywnie jako 847 V,46 | poczynając od proboszcza i innych kapłanów. To właśnie 848 V,46 | posługi słowa, uświęcania i pasterskiego przewodzenia, 849 V,46 | bezpośredni kontakt z niepokojami i troskami, radościami i oczekiwaniami 850 V,46 | niepokojami i troskami, radościami i oczekiwaniami ludzi, mogąc 851 V,46 | najuboższymi, starszymi i z chorymi. Przeprowadzona 852 V,47 | ponowili swoje zalecenia i zachęty, wyra - żone już 853 V,47 | w dokumentach soborowych i podjęte także ostatnio w 854 V,47 | dla swoich kapłanów ojcem i bratem, który miłuje ich, 855 V,47 | ludzkiej, duchowej, kapłańskiej i ekonomicznej.183~Uprzywilejowana 856 V,47 | wyraża się jako ojcowska i braterska obecność towarzysząca 857 V,47 | ponieważ w swoich różnorodnych i uzupełniających wymiarach 858 V,47 | celu pomoc księdzu, by był i spełniał obowiązki kapłańskie 859 V,47 | ślubując mu “synowski szacunek i posłuszeństwo”, może w pierwszej 860 V,47 | zaangażowanie obydwóch: kapłana i biskupa. Wyborem młodego 861 V,47 | odpowiedzialności. W takich i podobnych okolicznościach 862 V,47 | oraz z tak licznymi braćmi i siostrami, którzy w Kościele 863 V,47 | powinien poprzez modlitwę i aktywne współczucie towarzyszyć 864 V,47 | zakwestionowali własne powołanie i wierność we - zwaniu Pana 865 V,47 | wierność we - zwaniu Pana i w jakiś sposób zawiedli 866 V,47 | wśród kapłanów diecezjalnych i w przypadkach, gdy uzna 867 V,48 | z modlitwą, poświęceniem i trudem. W związku z tym 868 V,48 | poświęcili mu należną uwagę i potwierdzili nie podlegającą 869 V,48 | ustalając najkorzystniejsze i najbardziej odpowiednie 870 V,48 | wyboru, nierzadko koniecznego i wręcz polecanego, seminarium 871 V,48 | międzydiecezjalnego.191 Osobista i pogłębiona znajomość kandydatów 872 V,48 | się osobowości dojrzałe i zrównoważone, zdolne do 873 V,48 | solidnych relacji międzyludzkich i duszpasterskich, teologicznie 874 V,48 | silne w życiu duchowym i miłujące Kościół. Powinien 875 V,48 | podobnie starać się promować i pobudzać inicjatywy o charakterze 876 V,48 | mające na celu wsparcie i pomoc młodym kandydatom 877 V,48 | że pierwszą siłą budzącą i kształtującą powołania jest 878 V,48 | jedynie po dokładnym badaniu i szerokiej konsultacji, jakiej 879 V,49 | Biskup i diakoni stali~49. Będąc 880 V,49 | wspólnot chrześcijańskich i promowania służby miłości 881 V,49 | odpowiedzialność za ich rozpoznawanie i formację. Mimo więc, iż 882 V,49 | umacniając ich w umiłowaniu Ciała i Krwi Chrystusa, których 883 V,50 | winien darzyć szacunkiem i wspierać powołanie i misję 884 V,50 | szacunkiem i wspierać powołanie i misję życia konsekrowanego, 885 V,50 | konsekrowanego, które w sposób trwały i organiczny należy do życia 886 V,50 | organiczny należy do życia i świętości Kościoła.196 Także 887 V,50 | obowiązek przykładnej obecności i misji charyzmatycznej. Dlatego 888 V,50 | heroicznego praktykowania cnót i, jeśli uzna to za stosowne, 889 V,50 | pełnej komunii z życiem i misją Kościoła partykularnego, 890 V,50 | ubogacić swoją obecnością i posługą komunię kościelną. 891 V,50 | zgodnie z tym, na co wskazuje i co zaleca Adhortacja Vita 892 V,51 | potrzebują wsparcia, zachęty i pomocy ze strony swych biskupów, 893 V,51 | łaski sakramentu Chrztu i Bierzmowania. Będzie rzeczą 894 V,51 | obrębie struktur diecezjalnych i parafialnych oraz w wielu 895 V,51 | powołaniem świeckich jest – i do tego należy ich zachęcać – 896 V,51 | pracy, mass-mediów, sportu i czasu wolnego, chrześcijańska 897 V,51 | animacja porządku społecznego i życia publicznego, narodowego 898 V,51 | publicznego, narodowego i międzynarodowego. Z uwagi 899 V,51 | tylu ludziom perspektywy i horyzonty nadziei. Z drugiej 900 V,51 | szczególnie narażeni na niepokój i cierpienie; powinni wspierać 901 V,51 | rozwojem, formacją teologiczną i duchową animatorów oraz 902 V,51 | we wspólnotę diecezjalną i parafialną, od których nie 903 V,51 | do życia konsekrowanego i do zadań misyjnych.200 ~ 904 V,52 | zarówno małżonkowie, jak i dzieci żyją swoim powołaniem 905 V,52 | dzieci żyją swoim powołaniem i doskonalą się w miłości. 906 V,52 | społeczności cywilnej wspierano i broniono wartości małżeństwa, 907 V,52 | słusznych wyborów politycznych i ekonomicznych. Ponadto w 908 V,52 | biskupa przy małżonkach i ich dzieciach, także poprzez 909 V,52 | jest, aby biskup wspierał i oceniał dzieła szkół katolickich, 910 V,52 | dzieła szkół katolickich, i by troszczył się o ich powstawanie 911 V,53 | przyszłości~53. Biskup, pasterz i ojciec wspólnoty chrześcijańskiej, 912 V,53 | troszczyć się o ewangelizację i duchowe towarzyszenie młodym. 913 V,53 | zaangażować się w Kościele i w świecie, jeśli proponuje 914 V,53 | autentyczną odpowiedzialność i zapewnia pełną formację 915 V,53 | zaangażowanych w dziedzinie formacji i wychowania dzieci, nastolatków 916 V,53 | wychowania dzieci, nastolatków i młodzieży, prosząc, aby 917 V,53 | chwilowymi trudnościami i nie odstępowali od tego 918 V,53 | ze swoimi duszpasterzami i formatorami, coraz bardziej 919 V,53 | przede wszystkim ubogim i chorym. W takiej sytuacji 920 V,53 | dokonać odpowiedzialnych i decydujących wyborów, zarówno 921 V,53 | też do posługi kapłańskiej i życia konsekrowanego.~ 922 V,54 | do wspólnot parafialnych i instytucji wychowawczych, 923 V,54 | aby pomagali nastolatkom i młodzieży w odkrywaniu zamiarów 924 V,54 | zamiarów Bożych w ich życiu i w przyjmowaniu wezwania 925 V,54 | duszpasterstwo młodzieżowe i powołaniowe powierzone było 926 V,54 | powierzone było kapłanom i osobom, które potrafią przekazać 927 V,54 | do Jezusa z entuzjazmem i przez przykład własnego 928 V,54 | dostrzec znaki wezwania Bożego i znaleźć siły do odpowiedzi 929 V,54 | nie w łasce sakramentów i w życiu modlitwy, która 930 V,54 | biskup zaciągnął przed Bogiem i Kościołem. W ten sposób 931 V,54 | sposób realizuje on obietnice i zadania podjęte w dniu swoich 932 V,54 | troski o święty Lud Boży i prowadzenie go na drodze 933 V,54 | do zbawienia; o otwarcie i miłosierdzie, w imię Pana, 934 V,54 | względem ubogich, chorych i wszystkich potrzebujących 935 V,54 | potrzebujących pocieszenia i pomocy, a także o poszukiwanie 936 V,54(205)| Święceń Biskupów, Prezbiterów i Diakonów: Obowiązki nominata.~ 937 VI,55 | fałszywych braci; w pracy i umęczeniu, często na czuwaniu, 938 VI,55 | często na czuwaniu, w głodzie i pragnieniu, w licznych postach, 939 VI,55 | licznych postach, w zimnie i nagości, nie mówiąc już 940 VI,55 | Któż odczuwa słabość, bym i ja nie czuł się słaby? Któż 941 VI,55 | doznaje zgorszenia, żebym i ja nie płonął? » (2 Kor 942 VI,55 | członkowie Kolegium biskupów i prawowici następcy Apostołów, 943 VI,55 | Apostołów, z ustanowienia i polecenia Chrystusa, zobowiązani 944 VI,55 | mają obowiązek umacniać i strzec jedności wiary i 945 VI,55 | i strzec jedności wiary i wspólnej dyscypliny całego 946 VI,55 | członków ubogich, strapionych i tych, którzy cierpią prześladowanie 947 VI,55 | tego, aby wzrastała wiara i światło pełnej prawdy zajaśniało 948 VI,55 | Kościołem partykularnym i z Kościołem powszechnym. 949 VI,55 | który jest widoczną zasadą i fundamentem jedności we 950 VI,55 | Głową Kolegium biskupów i z samym Kolegium, wypełniają 951 VI,55 | Kolegium, wypełniają treścią i dają wyraz katolickości 952 VI,55 | biskupiej objawia się w pełni i realizuje wówczas, gdy wszyscy 953 VI,55 | współpracują jednak pomiędzy sobą i z Biskupem Rzymu także w 954 VI,55 | dla dobra całego Kościoła i każdego Kościoła partykularnego, 955 VI,55 | diecezjalnych, jedności wiary i dyscypliny wspólnej dla 956 VI,55 | Kolegium biskupów stałą i widzialną zasadą oraz fundamentem 957 VI,55 | fundamentem jedności wiary i komunii.209 ~ 958 VI,56 | władza zwyczajna, własna i bezpośrednia, która jest 959 VI,56 | biskupów z Biskupem Rzymu i z Kolegium biskupów.~Jak 960 VI,56 | okazuje się być dwuznaczne i nalegali, aby teologicznie 961 VI,56 | wzajemnego uzupełniania się i pomocy pomiędzy różnymi 962 VI,56 | zasady komunii było poprawne i skuteczne, niektóre punkty 963 VI,56 | władzę zwyczajną, własną i bezpośrednią, konieczną 964 VI,56 | takiej władzy, zakres uznany i chroniony przez powszechne 965 VI,56 | władzą biskupią, zwyczajną i bezpośrednią nad wszystkimi 966 VI,56 | pojedynczymi Kościołami i ich zgrupowaniami, nad wszystkimi 967 VI,56 | nad wszystkimi pasterzami i wiernymi.215~Trzeba też 968 VI,56(215)| Prawa Kanonicznego, kan. 331 i 333; Kodeks Kanonów Kościołów 969 VI,56(215)| Kościołów Wschodnich, kan. 43 i 45 § 1.~ 970 VI,56 | Prymat Biskupa Rzymu i Kolegium biskupów są elementami 971 VI,56 | się Kościoła powszechnego i Kościoła partykularnego ».217~ 972 VI,56 | wszelkie środki naturalne i nadprzyrodzone do spełniania 973 VI,56 | władza zwyczajna, własna i bezpośrednia biskupa, wymagana 974 VI,56 | podporządkowane prawom powszechnym i zarezerwowanym przez prawo 975 VI,56 | autorytet, czyli Biskupa Rzymu i Kolegium Biskupów wraz z 976 VI,56 | najwyższą, pełną, zwyczajną i bezpośrednią nad wszystkimi 977 VI,56 | nad wszystkimi wiernymi i pasterzami.220~Zgodnie z 978 VI,56 | nauczania (munus docendi) i rządzenia (munus regendi) – 979 VI,56 | odpowiadająca im władza nauczania i rządzenia – w Kościele partykularnym 980 VI,56 | hierarchicznej z Głową Kolegium i z samym Kolegium.221 Nie 981 VI,56 | odpowiedzialnością biskupa diecezjalnego i odpowiedzialnością najwyższej 982 VI,56 | granice sprawowania jednej i drugiej. Z tego powodu władzy 983 VI,56 | niweczy władza najwyższa i powszechna, lecz przeciwnie, 984 VI,56 | potwierdza ją, umacnia i broni, podczas gdy Duch 985 VI,56 | zasady jedności w wierze i w komunii, którą znajdujecie 986 VI,56 | jej piękna, jej ludzkiej i historycznej rzeczywistości, 987 VI,56 | relacji wewnątrz Kościoła 224 i która była także przedmiotem 988 VI,56 | pełni wyrażać własny urząd i kłaść podstawy powszechności 989 VI,56 | hierarchicznej z Biskupem Rzymu i Kolegium Biskupów, z drugiej 990 VI,56 | odniesienie do Kolegium i do jego Głowy oraz jest 991 VI,56 | zawsze w relacji do biskupów i przez nich wspierany. Jest 992 VI,56 | lecz potwierdza, umacnia i broni władzę zwyczajną, 993 VI,56 | władzę zwyczajną, własną i bezpośrednią biskupa w jego 994 VI,57 | Apostolorum~57. Przejawem i zarazem środkiem komunii 995 VI,57 | książąt apostołów Piotra i Pawła, która wskazuje na 996 VI,57 | zgodnie z zasadą katolickości, i przynoszą dary spośród tych 997 VI,57 | płaszczyźnie partykularnej i lokalnej, jak też na poziomie 998 VI,57(227)| 80 (1988), 868; Adnexum I, 6: tamże, 916-917; Kodeks 999 VI,57 | wszystkim potwierdzeniem i umocnieniem kolegialności ( 1000 VI,57 | najdalszych części ciała i z powrotem do serca.229