| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] jeruzalem 1 jesc 1 jesli 38 jest 381 jestem 8 jestes 1 jestescie 2 | Frequency [« »] 499 z 430 sie 386 do 381 jest 354 na 266 por 262 o | Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances jest |
Chapter, Paragraph
1 Wprow,1| W ten sposób wypełniana jest wciąż wola Pana Jezusa, 2 Wprow,1| efficiatur unum cum Christo ».3 Jest to zasadniczy powód, dla 3 Wprow,1| nadal opiera swoje nadzieje, jest pasterz, który upodabniając 4 Wprow,2| specjalnych, których wspólną cechą jest perspektywa ewangelizacji 5 Wprow,2| pasterza, który w Kościele jest przede wszystkim powiernikiem 6 Wprow,3| Zadaniem każdego biskupa jest w rzeczywistości głoszenie 7 Wprow,3| co serce człowieka zdolne jest pojąć (por. 1 Kor 2, 9), 8 Wprow,3| por. 1 P 3, 15). Biskup jest prorokiem, świadkiem i sługą 9 Wprow,3| wszystkim tam, gdzie silniejsza jest presja kultury immanentystycznej, 10 Wprow,3| nadziei, sama wiara podawana jest w wątpliwość. Zanik tej 11 Wprow,3| niedowierzania i obojętności, jest bowiem ważną podporą dla 12 Wprow,3| pochodzących z Ewangelii biskup jest w stanie podtrzymywać swą 13 Wprow,3| mocno na - dziei, która jest jak bezpieczna i silna kotwica 14 Wprow,3| por. Hbr 6, 18-20), biskup jest pośród swojego Kościoła 15 Wprow,5| rękojmią jedności oraz – co jest przez wszystkich uznawane – 16 Wprow,5| braterską (...). Jeżeli misja ta jest trudna i wymaga wysiłku, 17 Wprow,5| Wiemy, że tą nadzieją jest Chrystus. Jesteśmy tego 18 Wprow,5| naszych ustach, ponieważ Krzyż jest tajemnicą śmierci i życia. 19 Wprow,5| Kościoła aż do naszych dni, jest jakby cząstką, która, umieszczona 20 Wprow,5| 13, 1-9). Z mocą, która jest nam przekazana przez Niego 21 I,6 | tajemnica wyboru Dwunastu: jest to akt miłości, dobrowolnie 22 I,6 | zo - stało im powierzone, jest życiem Kościoła w każdej 23 I,6 | zasiada po prawicy Boga Ojca, jest wciąż obecny pośród wiernych. 24 I,7 | ma charakter trynitarny. Jest On odwiecznym i Jednorodzonym 25 I,7 | Świętym, posłanym na świat; jest tym, który wraz z Ojcem 26 I,7 | bardzo dawnej tradycji biskup jest przedstawiany jako obraz 27 I,7 | św. Ignacy z Antiochii, jest jakby niewidzialnym biskupem, 28 I,7 | każdemu biskupowi powierzone jest miejsce Ojca Jezusa Chrystusa 29 I,7 | Ojca, dawcy życia.~Chrystus jest autentyczną ikoną Ojca i 30 I,7 | swej posłudze zobowiązany jest do czuwania z miłością nad 31 I,8 | jednomyślnym ze swą Głową. Tak oto jest on członkiem Kolegium biskupów,25 32 I,8 | zatem, że biskup nigdy nie jest sam, ponieważ jest zawsze 33 I,8 | nigdy nie jest sam, ponieważ jest zawsze w łączności z Ojcem 34 I,8 | się również dodać, że nie jest nigdy sam także dlatego, 35 I,8 | kolegialny posługi apostolskiej jest pragnieniem samego Chrystusa. 36 I,8 | Kolegium nad całym Kościołem jest sprawowana w sposób uroczysty.30 ~ 37 I,8 | czy do Kolegium biskupów, jest Biskup Rzymu. Jak bowiem 38 I,8 | Dlatego « jedność Episkopatu jest jednym z elementów konstytuty - 39 I,8 | Kościół powszechny nie jest sumą Kościołów partykularnych 40 I,8 | nad całym Kościołem nie jest ustanowiona przez sumę władzy 41 I,8 | Kościołami partykularnymi; jest ona uprzednią rzeczywistością, 42 I,8 | Jak Kościół powszechny jest jeden i niepodzielny, tak 43 I,8 | również Kolegium biskupów jest « niepodzielnym podmiotem 44 I,8 | władza, której podmiotem jest Kolegium, tak jak jest nim 45 I,8 | podmiotem jest Kolegium, tak jak jest nim osobiście Biskup Rzymu, 46 I,8 | osobiście Biskup Rzymu, jest jedna i niepodzielna. Sprawowanie 47 I,8 | nauczania i kierowania jest instrumentalne w stosunku 48 I,8 | dlatego, że Kolegium Biskupów jest rzeczywistością poprzedzającą 49 I,8 | również z Biskupem Rzymu, jest przedstawicielem Chrystusa, 50 I,9 | swoją aktualność: « Dana Mi jest wszelka władza w niebie 51 I,9 | naszego Nauczyciela, który jest Prorokiem, Kapłanem i Królem, 52 I,9 | podczas święceń biskupich. Jest to ta sama miłość Chrystusa, 53 I,9 | Chrystusa, która dzielona jest w konsekracji, konkretyzuje 54 I,10 | Świętego dla Kościoła, biskup jest przede wszystkim i jak każdy 55 I,10 | sakramentu Święceń, biskup jest także tym, który wobec wiernych 56 I,10 | tym, który wobec wiernych jest nauczycielem, uświęcającym 57 I,10 | ojcem » właśnie dlatego, że jest w pełni « synem » Kościoła. 58 I,10 | samej osobie biskupa, który jest i pozostaje ochrzczonym, 59 I,10 | wymiar rzeczywistości biskupa jest fundamentem jego « bycia 60 I,10 | jego « byciem z » nimi. Jest to prawdą zarówno w kwestii 61 II,11 | związanej z nim łaski. Miłość jest niejako duszą posługi biskupa, 62 II,11 | Dobrego Pasterza, biskup jest wezwany do uświęcania siebie 63 II,11 | wspólnoty. Duchowość biskupa jest zatem duchowością eklezjalną, 64 II,12 | pasterza i przewodnika ludu. Jest to postać Mojżesza. Patrząc 65 II,12 | swoim braciom znaki, że jest ojcem, bratem i przyjacielem 66 II,12 | Nawiązanie do świętości związane jest ze wspomnieniem działania 67 II,12 | zbawienia. Jego obecność jest aktywna i dynamiczna, prorocza 68 II,12 | otrzymuje podczas święceń, jest drogocennym i przynaglającym 69 II,12 | działalność duszpasterska, jest perspektywa świętości. (...) 70 II,12 | drogi świętości biskupa. Jest to zawsze świętość przeżywana 71 II,12 | skutecznego duszpasterstwa nie jest ustawiczna medytacja tajemnicy 72 II,12 | chrześcijańskiej wizji życia jest również istotną zasadą « 73 II,13 | służyć ludziom, jeśli nie jest się najpierw « sługą Bożym ». 74 II,13 | być sługą Bożym, jeśli nie jest się « człowiekiem Bożym ». 75 II,13 | Powołanie biskupa do świętości jest nieodłączną częścią wydarzenia 76 II,13 | ludem, na szlaku, który jest jednocześnie osobistym i 77 II,13 | powołaniem każdego. Ponieważ zaś jest głównym szafarzem Bożych 78 II,13 | dojrzewania. Posługa biskupa jest nie tylko źródłem świętości 79 II,13 | duchowego.59~Duchowość biskupa jest więc duchowością komunii, 80 II,13 | świętej Eucharystii, która jest pokarmem na życie wieczne. 81 II,13 | ludzkiej, także biskup wezwany jest do częstego i regularnego 82 II,13 | szczególną drogę duchową. Jest on bowiem wezwany do świętości 83 II,13 | Pawłem: « Możność nasza jest z Boga, który sprawił, żeśmy 84 II,13 | podkreślić: posługa apostolska jest źródłem duchowości dla biskupa, 85 II,13 | duchowa biskupa zbieżna jest z tą samą miłością pasterską, 86 II,14 | obecność Dziewicy Maryi, która jest Mater spei et spes nostra, 87 II,14 | Podobnie biskup wezwany jest, by odnajdywał się w jednomyślnej 88 II,14 | chrześcijańskiej, biskup jest strażnikiem i pośrednikiem 89 II,14 | liturgii, gdzie Dziewica Maryja jest w sposób szczególny obecna 90 II,14 | sprawowaniu tajemnic zbawienia i jest dla całego Kościoła wzorem 91 II,14 | duchowego macierzyństwa. Jest więc zadaniem biskupa sprawić, 92 II,14 | kompendium Ewangelii, jakim jest Różaniec święty. Będąc ekspertem 93 II,14 | święta Matka, każdy biskup jest zaproszony, aby być także 94 II,15 | Nieznajomość Pis - ma Świętego jest nieznajomością Chrystusa ».69 95 II,15 | słuchania Słowa Bożego, które jest jej przewodnikiem i żywicielem. ~ 96 II,15 | wnętrzu.71 Jeśli prawdą jest, jak przypomina św. Paweł, 97 II,15 | millennio ineunte « konieczne jest zwłaszcza, aby słuchanie 98 II,16 | wszystkim jako ten, kim jest naprawdę, to znaczy Sacerdos 99 II,17 | Ojców synodalnych środkiem jest modlitwa, zwłaszcza ta zanoszona 100 II,17 | sprawowania Liturgii Godzin, która jest zawsze i w sposób szczególny 101 II,17 | Ducha Świętego.~Modlitwa jest sama w sobie szczególnym 102 II,17 | Biskup nie może zapomnieć, że jest następcą Apostołów, którzy 103 II,17 | zarazić wiernych. Modlitwa jest bowiem uprzywilejowanym 104 II,17 | mówi św. Tomasz z Akwinu, jest « interpretatorką nadziei ».76 ~ 105 II,17 | Pontyfikale Rzymskim takie właśnie jest ostatnie zobowiązanie wybranego 106 II,17 | Liturgię Godzin, której celem jest uświęcenie i odpowiednie 107 II,17 | przedziwną pieśń chwały, wówczas jest to prawdziwie głos Oblubienicy 108 II,17 | przemawiającej do Oblubieńca. Jest to ponadto modlitwa, w której 109 II,17 | Paweł VI stwierdził, że jest to « modlitwa Kościoła 110 II,17 | ta laus perennis, która jest zadatkiem i zapowiedzią 111 II,17 | i modli się za swój lud. Jest jednak umacniany i wspomagany 112 II,17 | świeckich. Pośród nich biskup jest wychowawcą i promotorem 113 II,18 | następca Apostołów powołany jest do pójścia za Chrystusem 114 II,18 | doskonałej miłości. Dlatego jest on konsekrowanym, tak jak 115 II,18 | konsekrowanym, tak jak i Jezus jest konsekrowanym. Jego życie 116 II,18 | radykalny zależy od Niego i jest całkowitą przejrzystością 117 II,18 | także świeckich, ponieważ jest on « zasadniczym i niezbywalnym 118 II,19 | uświęcania swego ludu, wezwany jest bowiem do wiernego wypełniania 119 II,19 | ślady Chrystusa, biskup jest posłuszny Ewangelii oraz 120 II,19 | wspólnotowy, ponieważ episkopat jest ze swej natury « jednym 121 II,19 | wspólnotowego, biskup wezwany jest do przeżywania swego posłuszeństwa, 122 II,20 | świadectwo, jakie zobowiązany jest złożyć ubogiemu Chrystusowi; 123 II,20 | niedostatku » (4, 34). Kościół jest dłużnikiem tego proroctwa 124 II,21 | zobowiązują biskupa, który jest wezwany do uświadomienia 125 II,21 | wszystkich swoich wiernych. Jest on wezwany nade wszystko, 126 II,21 | dzięki słowu Boga, które jest żywe i trwa » (1 P 1, 22).~ 127 II,21 | pasterską i z ojcowskim uczuciem jest on blisko tych, którzy wybrali 128 II,22 | Oczywiście, biskup jako pierwszy jest na swojej drodze duchowej 129 II,22 | zawsze poprzez misję. Misja jest owocem i logiczną konsekwencją 130 II,22 | tym bardziej wspierana jest misja, szczególnie wówczas, 131 II,22 | wówczas, gdy przeżywana jest w ubóstwie miłości, czyli 132 II,23 | spostrzeżenia, że biskup wezwany jest do przeżywania swojego powołania 133 II,23 | osobistych i instytucjonalnych. Jest to niezmienny stan rzeczy 134 II,23 | rozrywany i rozpraszany jest tak licznymi i ważnymi sprawami, 135 II,23 | w każdym z jego wymiarów jest dla biskupa aktem miłości 136 II,24 | biskupa, któremu powierzona jest odpowiedzialność za wspólny 137 II,24 | przypadku biskupa stała formacja jest wewnętrznym wymogiem jego 138 II,24 | z faktem, że samo życie jest nieustannym zmierzaniem 139 II,24 | Zgromadzenia biskupów. ~Jest rzeczą stosowną, aby prezydium 140 II,24 | diecezjach.96~Oczywiste jest w każdym razie, że tak jak 141 II,24 | punktu widzenia konieczne jest aggiornamento w zgodności 142 II,25 | świat i historię. To również jest powodem nadziei, szczególnie 143 III,26 | znanych słowach: « Nie jest dla mnie powodem do chluby 144 III,26 | pierwszym miejscu, biskup zaś jest pierwszym głosicielem Ewangelii 145 III,27 | centrum głoszenia Ewangelii jest Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały 146 III,27 | wszystkich ludzi.102 ~Chrystus jest bowiem samym sercem ewangelizacji. 147 III,27 | ewangelizacji. Jej program « jest (...) skupiony w istocie 148 III,27 | właśnie niezmienny program jest naszym programem na trzecie 149 III,27 | całej ludzkości. Chrystus jest bowiem światłem, które oświeca 150 III,27 | misji apostolskiej biskup jest zdolny wprowadzać swój lud 151 III,28 | głową wybranego trzymany jest otwarty Ewangeliarz: w ten 152 III,28 | wielokrotnie wspominali, że biskup jest tym, który strzeże słowa 153 III,28 | twarzą w twarz, takim, jakim jest ».108 To właśnie działo 154 III,28 | wszystkiego, czym Kościół jest i w co wierzy.109 ~Tradycja 155 III,28 | Kościoła i życie w Kościele jest dla każdego biskupa warunkiem 156 III,28 | nauczaniem. Przede wszystkim jest to serce każdego człowieka, 157 III,29 | autorytetem. Każdy biskup bowiem jest mocą święceń autentycznym 158 III,29 | każdy biskup postawiony jest wobec wspólnoty, ponieważ 159 III,29 | temu zmysłowi wiary, który jest pobudzany i podtrzymywany 160 III,29 | stosuje ją w życiu ».114 Jest to więc słowo które, we 161 III,29 | wspólnocie i wobec niej, nie jest już po prostu słowem biskupa 162 III,29 | szczególne środowiska, w jakich jest ona odczuwana w sposób szczególny. 163 III,29 | głoszenie lub kerygmat, które jest zawsze konieczne dla wzbudzenia 164 III,29 | posłuszeństwa wiary, ale szczególnie jest pilne w sytuacji obecnej, 165 III,29 | ma wątpliwości, że biskup jest katechetą w najwyższym tego 166 III,29 | że kierowanie katechezą jest zawsze aktualnym zadaniem 167 III,29 | obowiązkiem każdego biskupa jest za - pewnienie w swoim Kościele 168 III,29 | obowiązku, szczególnie korzystny jest otwarty dialog i współpraca 169 III,29 | osądzając autorytatywnie, co jest zgodne, a co niezgodne ze 170 III,29 | Również i dziś aktualne jest polecenie Księgi Powtórzonego 171 III,30 | nie staje się kulturą, nie jest wiarą w pełni przyjętą, 172 III,30 | głoszeniu Ewangelii, ważne jest, aby poza troską o zachowanie 173 III,31 | jego nauczanie kontynuowane jest poprzez świadectwo i przykład 174 III,31 | Jego istotnym zadaniem jest pomagać Ludowi Bożemu w 175 III,31 | nienaganne życie, jeśli nie jest wykształcony, będzie mógł 176 IV,32 | podstawowych funkcji biskupa, jaką jest posługa uświęcania, przychodzą 177 IV,32 | obmyciu chrzcielnym, umocnione jest sakramentami Bierzmowania 178 IV,32 | sakramentem, przez który Kościół jest stale budowany jako Lud 179 IV,32 | zależność. Głoszenie słowa jest w istocie przyporządkowane 180 IV,33 | podczas której biskup otoczony jest swoim prezbiterium i innymi 181 IV,33 | tych celebracjach biskup jest w sposób widzialny ojcem 182 IV,33 | niebieskiej. Posługa uświęcania jest zatem podstawą głoszenia 183 IV,34 | głównym punktem odniesienia jest kościół katedralny, który 184 IV,34 | kościół katedralny, który jest jakby kościołem matką i 185 IV,34 | partykularnego.~Kościół katedralny jest bowiem miejscem, w którym 186 IV,34 | katechumenów poświęcone jest Krzyżmo święte, sakramentalny 187 IV,35 | W tym celu konieczne jest, aby celebracje liturgiczne 188 IV,35 | liturgicznych. Bardzo znane jest w tej kwestii starożytne 189 IV,36 | sprawowaniu Eucharystii. Niedziela jest dniem, który powinien być 190 IV,36 | który w niedzielę, która jest także dniem Kościoła, przewodniczy 191 IV,36 | itinerarium wiary Kościół jest umacniany wspomnieniem Dziewicy 192 IV,37 | komunii i misji. Eucharystia jest bowiem istotną zasadą życia 193 IV,37 | których prawdziwie obecny jest Kościół Chrystusowy, a przejawia 194 IV,37 | eucharystycznej.144 Znane jest w tej kwestii nauczanie 195 IV,37 | żyją w rozproszeniu, obecny jest Chrystus, którego mocą jednoczy 196 IV,37 | celebracji eucharystycznej, która jest « źródłem i szczytem całej 197 IV,37 | sprawowanie Eucharystii jest najbardziej koniecznym i 198 IV,37 | nieco wyżej wspomniałem, jest dniem, w którym Kościół – 199 IV,38 | chrześcijaństwo utwierdzone jest od wieków, opatrznościowym 200 IV,38 | którego pierwszym szafarzem jest biskup, i otrzymują w ten 201 IV,38 | Paschalnej.~Zadaniem biskupa jest także regulowanie, według 202 IV,38 | Bierzmowania biskup, który jest jego pierwszym szafarzem, 203 IV,38 | stołu eucharystycznego, jest miejscem naturalnym i zwykłym 204 IV,39 | ich potwierdzenie tego, co jest moim głębokim przekonaniem, 205 IV,39 | pokuty. Jego obowiązkiem jest mówienie z ewangeliczną 206 IV,39 | To przepowiadanie, które jest także zaproszeniem do pojednania 207 IV,39 | stanowi centrum Ewangelii. Jest to pierwsze przesłanie Apostołów 208 IV,40 | czcigodny poprzednik Paweł VI, jest ona bowiem bardzo wartościowa 209 IV,40 | ludowej.~Wciąż aktualne jest to, co zapisane zostało 210 IV,40 | uniknąć ryzyka dewiacji. Jeśli jest dobrze ukierunkowana, popularna 211 IV,41 | której podporządkowana jest biskupia posługa uświęcania, 212 IV,41 | biskupia posługa uświęcania, jest darem łaski Bożej i objawieniem 213 IV,41 | Wcielenia.159 Świętość bowiem jest dziś w dalszym ciągu znakiem 214 IV,41 | W przypadkach, w których jest to prawdziwie stosowne, 215 V,42 | Nim uczynić. Gest Jezusa jest gestem miłości dokonanym 216 V,42 | perspektywie męki i śmierci. Jest gestem odsłaniającym znaczenie 217 V,42 | bardziej istoty Boga. Bóg jest miłością i dlatego przyjął 218 V,42 | komunii z sobą.~Jeśli taki jest zatem Nauczyciel i Pan, 219 V,43 | pasterskiej biskupa~43. Biskup jest posłany w imię Chrystusa 220 V,43 | pamiętając o tym, że kto jest większy, ma być jak mniejszy, 221 V,43 | Ten fragment soborowy jest wspaniałą syntezą katolickiej 222 V,43 | rządów biskupa i odtworzony jest w obrzędzie święceń biskupich: « 223 V,43 | biskupich: « Biskupstwo jest imie - niem służby, nie 224 V,43 | św. Pawła, celem władzy jest budowanie Ludu Bożego, nie 225 V,43 | największego wzoru, którym jest Jezus Dobry Pasterz.~Władza 226 V,43 | ukształtowana według Jego wzoru, jest prawdziwą władzą. Sprawowana 227 V,43 | Sprawowana w imieniu Chrystusa, jest « własna, zwyczajna i bezpośrednia, 228 V,43 | bezpośrednia, choć jej wykonywanie jest kierowane w ostatecznej 229 V,43 | natury władzy kościelnej: jest ona – i jako taka powinna 230 V,43 | zrozumieć, że biskupstwo jest prawdziwie zaszczytem wówczas, 231 V,43 | zaszczytem wówczas, gdy jest służbą. Każdy biskup musi 232 V,43 | sposób forma władzy biskupa jest prawdziwie jedyna w swoim 233 V,44 | być z » nimi.~Kościół jest komunią organiczną, która 234 V,44 | osiągnąć wspólny cel, którym jest zbawienie. Biskup jest odpowiedzialny 235 V,44 | którym jest zbawienie. Biskup jest odpowiedzialny za urzeczywistnianie 236 V,44 | rządzenia, w tym zawarty jest także element jurysdykcyjny. 237 V,44 | potestas iudicandi: biskup nie jest powołany jedynie do składania 238 V,44 | rodzaju organicznej komunii, jest wpływ Ducha Świętego, który 239 V,44 | kwestii charyzmatów i posługi, jest w stanie skutecznie tworzyć 240 V,44 | tej miłości pasterskiej jest tworzenie komunii.175 Przed 241 V,44 | autentycznie duchowe.~Jeśli komunia jest wyrazem istoty Kościoła, 242 V,44 | wyrazem istoty Kościoła, jest rzeczą normalną, że duchowość 243 V,45 | przypominając, że biskup jest pierwszym odpowiedzialnym 244 V,47 | lub hierarchicznego, które jest uczestnictwem w jedynym 245 V,47 | Wyborem młodego prezbitera jest powierzenie się biskupowi, 246 V,47 | Powierzenie misji duszpasterskiej jest dla biskupa znaczącym momentem 247 V,47 | a jego kapłanami. Jeden jest tylko Pan, jedna świątynia: 248 V,47 | Czyż chwałą ojca nie jest mądry syn? Niechaj biskup 249 V,47 | Chrystusa ».185 ~Innym momentem jest ten, w którym kapłan, z 250 V,48 | w Kościele partykularnym jest elementem, którego biskup 251 V,48 | prezbiteratu. ~Oczywiste jest jednak, że pierwszą siłą 252 V,48 | i kształtującą powołania jest modlitwa. Powołania potrzebują 253 V,50 | którym żyją. Biskup bowiem jest odpowiedzialny za dzieła 254 V,51 | wszystkim powołaniem świeckich jest – i do tego należy ich zachęcać – 255 V,51 | mocno przekonanymi, że Pan jest zawsze ze swoimi dziećmi.~ 256 V,52 | co podkreślił Synod – jest wspólnotą apostolską, otwartą 257 V,52 | kulturami. Dlatego konieczne jest, aby biskup wspierał i oceniał 258 V,53 | młodymi, którym ta przyszłość jest powierzona. Jako « strażnicy 259 V,53 | jak wielu młodych gotowych jest zaangażować się w Kościele 260 V,53 | temu zrozumieją, że życie jest « piękne », kiedy staje 261 V,54 | powołaniowe~54. Decydujące jest promowanie kultury powołaniowej 262 V,54 | odkrywania, że życie samo w sobie jest powołaniem. Jest zatem rzeczą 263 V,54 | w sobie jest powołaniem. Jest zatem rzeczą słuszną, aby 264 V,54 | związku z tym bardzo ważne jest, aby ożywić wymiar powołaniowy 265 V,54 | w życiu modlitwy, która jest przede wszystkim słuchaniem 266 V,54 | charakterystycznych form takiej miłości jest współczucie, na podobieństwo 267 V,54 | 15). Współczucie takie jest zawsze związane z odpowiedzialnością, 268 VI,55 | wszelką aktywność, która jest wspólna dla całego Kościoła, 269 VI,55 | wszystkim ludziom. Zresztą jest uznane, że oni, dobrze kierując 270 VI,55 | Mistycznego Ciała, które jest także wspólnym ciałem Kościołów ».206~ 271 VI,55 | sposób każdy biskup związany jest równocześnie ze swoim Kościołem 272 VI,55 | powszechnym. Biskup bowiem, który jest widoczną zasadą i fundamentem 273 VI,55 | partykularnemu. Każdy biskup jest więc niejako punktem łączącym 274 VI,55 | podczas gdy tenże obecny jest w pojedynczej Ecclesiae 275 VI,55 | Kościoła. Katedra Piotra jest dla poszczególnych lub zjednoczonych 276 VI,56 | własna i bezpośrednia, która jest konieczna do pełnienia ich 277 VI,56 | sprawowaniu władzy biskupiej jest komunia hierarchiczna poszczególnych 278 VI,56 | władzą Biskupa Rzymu, która jest również władzą biskupią, 279 VI,56 | jedność Kościoła zakorzeniona jest w jedności Episkopatu, który, 280 VI,56 | biskup, Następca Piotra, jest Głową Kolegium.216 Aby zatem « 281 VI,56 | Kościoła partykularnego jest koniecznym wyrazem tego 282 VI,56 | pastorale), której sprawowanie jest jednak podporządkowane prawom 283 VI,56 | komunii kościelnej biskup nie jest sam, lecz nieustannie znajduje 284 VI,56 | Kolegium i do jego Głowy oraz jest przez nich wspierany, tak 285 VI,56 | tak też Biskup Rzymu nie jest sam, lecz zawsze w relacji 286 VI,56 | i przez nich wspierany. Jest to kolejny powód, dla którego 287 VI,57 | znaczenie.227 Przede wszystkim jest to pielgrzymka do grobów 288 VI,57 | wówczas ma miejsce, nie jest zwykłym wzajemnym przekazaniem 289 VI,57 | Papieżem. Każda Eucharystia jest bowiem sprawowana w komunii 290 VI,57 | tak że Kościół powszechny jest obecny w partykularnym, 291 VI,57 | partykularnymi włączony jest w komunię Kościoła powszechnego. ~ 292 VI,57 | punktem odniesienia komunii jest Kościół Rzymu, gdzie Piotr 293 VI,57 | wyjątkową pozycję konieczne jest bowiem, aby z nim trwał 294 VI,57 | każdy Kościół, ponieważ jest on ostateczną rękojmią integralności 295 VI,57 | partykularnego. Taki też bowiem jest cel wizyty ad limina. ~Trzeci 296 VI,58 | kwestiach natury doktrynalnej, jest skutecznym sposobem umacniania 297 VI,58 | Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów jest głębokim doświadczeniem 298 VI,58 | którego są pasterzami. ~Synod jest wydarzeniem, w którym w 299 VI,58 | sprawowaniu swojego urzędu jest zawsze złączony komunią 300 VI,58 | zadaniem Synodu Biskupów jest rozpatrywanie przedstawionych 301 VI,58 | czy z głosem decydującym, jest bowiem zawsze poszukiwanie 302 VI,58 | consensus Ecclesiae nie jest wynikiem liczenia głosów, 303 VI,59 | jego posługi pasterskiej jest zawsze działaniem w Kolegium. 304 VI,59 | działaniem w Kolegium, ponieważ jest wypełniane z zachowaniem 305 VI,59 | że każdy biskup włączony jest w jakieś Ciało, czy Kolegium. 306 VI,59 | Kolegium. Każdy bowiem biskup jest równocześnie odpowiedzialny, 307 VI,59 | Kolegium biskupów, oraz jest im wdzięczny za posługę 308 VI,59 | duchowe, w którym zachowana jest drogocenna pamięć Koś - 309 VI,61 | poszanowaniu praw i obowiązków.~Jest to starożytna instytucja 310 VI,61 | pochodzenie i szczególną strukturę jest ona z ustanowienia Kościoła. 311 VI,61 | patriarchaty, których tworzenie jest zastrzeżone Soborowi powszechnemu 312 VI,61 | który ze swojej strony jest biskupem eparchii patriarchalnej, 313 VI,61 | wiedzieli, kto spośród nich jest pierwszym i uznawali go 314 VI,61 | działanie synodalne biskupów jest oddaniem czci i chwały Bogu 315 VI,61 | czyli Patriarchy, uznana jest jako element konstytuujący 316 VI,61 | kompetencje Stolicy Apostolskiej, jest wyższym trybunałem w granicach 317 VI,62 | solidarności między Kościołami jest ożywienie starożytnej instytucji 318 VI,62 | pasterską z pewnością lepiej jest planować na zgromadzeniach 319 VI,62 | sposób bezpośredni wyrażona jest nie tylko komunia pomiędzy 320 VI,63 | fundamentem teologicznym jest dla nich – inaczej niż w 321 VI,63 | biskupich. Jedynie pośrednio jest nim komunia pomiędzy Kościołami.~ 322 VI,63 | pasterz, a jego działalność jest ściśle osobista, nie kolegialna, 323 VI,63 | kolegialna, nawet jeśli ożywiona jest duchem wspólnotowym. Zatem 324 VI,63 | jako podmiot teologiczny jest niepodzielne.266 Z tego 325 VI,64 | na owoc naszych wysiłków; jest ona głównie darem Trójcy 326 VI,64 | katolickiego w dialog ekumeniczny jest nieodwracalne, od niego 327 VI,64 | pomiędzy chrześcijanami jest bowiem odczuwany przez wszystkich 328 VI,64 | jedności. Dlatego bardzo ważne jest, aby wszyscy przyjęli i 329 VI,65 | skupa w jego diecezji jest wzbudzanie, promo - wanie 330 VI,65 | powiedziano podczas Synodu, jest stymulowanie wymiaru misyjnego 331 VI,65 | i świadka nadziei. Misja jest bowiem bez wątpienia dokładnym 332 VII,66 | Świętym Kościół przyrównany jest do owczarni, « której sam 333 VII,66 | Tą właśnie drogą, którą jest Chrystus, wyruszyła mała 334 VII,66 | imieniu Kościoła, który jest ekspertem w sprawach ludzkich 335 VII,66 | nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawcą wszystkich ludzi, 336 VII,66 | charakteryzować owa parresía, która jest owocem działania Ducha Świętego ( 337 VII,67 | godność kobiety jako osoby jest w wielu miejscach poniżana 338 VII,67 | nich uczestnicząc, biskup jest obrońcą praw człowieka, 339 VII,67 | społeczna nauka Kościoła jest w stanie wzbudzać nadzieję, 340 VII,67 | dobnie jak Kościół, który jest w świecie sakramentem głębokiej 341 VII,67 | ludzkiego,278 tak również biskup jest obrońcą i ojcem ubogich, 342 VII,67 | handel bronią – ta lista nie jest bynajmniej kompletna! A 343 VII,67 | por. Mt 5, 9). Pokój jest powszechną odpowiedzialnością, 344 VII,67 | kościelnych, których pasterzem jest biskup. Wzorując się na 345 VII,67 | chrześcijańska nadzieja jest ściśle połączona z zapałem 346 VII,67 | przebaczenia. Chociaż nie jest to łatwe do przyjęcia, następujące 347 VII,67 | człowieka: prawdziwy pokój jest możliwy jedynie dzięki przebaczeniu.282~ 348 VII,68 | dialogu międzyreligijnego jest z pewnością szersza i dlatego 349 VII,68 | Ta prawda wiary nie jest bynajmniej sprzeczna z faktem, 350 VII,68 | wartość jak inna” ».284 Jest więc rzeczą jasną, że dialog 351 VII,68 | zapominać, że to właśnie ona jest fundamentem dialogu międzyreligijnego. 352 VII,69 | kościelnych i obywatelskich jest próbą autentyczności naszej 353 VII,69 | zwanej globalizacji, które jest jednym z elementów charakterystycznych 354 VII,69 | ludzkiego. W dziele tym ważny jest wkład biskupów, którzy będą 355 VII,69 | Globalizacja solidarności jest bowiem bezpośrednią konsekwencją 356 VII,70 | moralną w kwestii ekologicznej jest brak szacunku dla życia, 357 VII,70 | pogardą dla człowieka ».289~Jest oczywiste, że gra toczy 358 VII,70 | służebną »: człowiek jest w istocie umieszczony w 359 VII,71 | aktualnych wyzwań. Niestety, jest jeszcze wiele form chorób 360 VII,71 | zdrowie fizyczne i psychiczne jest zagrożone.~Każdy biskup, 361 VII,71 | wykwalifikowanych osób, wezwany jest, aby w obrębie własnej diecezji 362 VII,71 | nasze pasterskie serca, jest brak szacunku dla życia 363 VII,71 | stworzeniu, potwierdzając, że jest ono w swej istocie dobre, 364 VII,71 | mówi tak rodzinie, która jest zalążkiem nadziei i w której 365 VII,71 | dialog międzyreligijny.~Jest więc rzeczą stosowną, by 366 VII,71 | wschodnich. Chodzi tu, co jest zrozumiałe, o sytuację, 367 VII,71 | zawsze o człowieka, ponieważ jest « istotą nadziei ».~Zrozumiałe 368 VII,71 | istotą nadziei ».~Zrozumiałe jest, że wobec coraz większej 369 Zak,72 | wspólnota chrześcijańska jest ich domem.294~Jezus ma jednak 370 Zak,72 | Jakaż pozostająca obfitość jest jeszcze dziś obecna w życiu 371 Zak,72 | miłosierdziu słów ».295 Jest to droga, którą my również 372 Zak,73 | transcendentnym środkiem jest miłość Boża rozlana w naszych 373 Zak,73 | Innym naszym środkiem jest Kościół, w który jesteśmy 374 Zak,73 | włączeni przez konsekrację, jest także wspaniałym bogactwem, 375 Zak,73 | chroni. W tym kontekście jest rzeczą ważną docenić wartość 376 Zak,73 | zaspokojenia głodu swoich braci jest własny Kościół partykularny, 377 Zak,73 | poprzedziły. Biskup nie jest bowiem nigdy sam: nie jest 378 Zak,73 | jest bowiem nigdy sam: nie jest sam ani w Kościele powszechnym, 379 Zak,74 | nowego tysiąclecia. Zawsze jest to samo zadanie: głosić 380 Zak,74 | 19-20). Naszym zadaniem jest być dla każdej osoby, w 381 Zak,75 | episkopacie, Jezus Chrystus jest ikoną, w którą wpatrujemy