Chapter,  Paragraph

  1 Wprow,1    |               świadomi, iż mogą liczyć na szczególną łaskę Bożą. W
  2 Wprow,1    |            którego «  ideałem biskupa, na którego Kościół nadal opiera
  3 Wprow,1(4) |                  Jan Paweł II, Homilia na zakończenie X Zwyczajnego
  4 Wprow,2    |        Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, na początku trzeciego tysiąclecia
  5 Wprow,2    |              perspektywa ewangelizacji na różnych kontynentach, od
  6 Wprow,2    |               którą zawsze należy mieć na względzie. ~W związku z
  7 Wprow,2    |            synodalne miały nieustannie na uwadze doktrynę dotyczącą
  8 Wprow,2    |                Christus Dominus. Mając na myśli tę wspaniałą doktrynę,
  9 Wprow,2    |                uczcił jej rozszerzenie na Kościół powszechny poprzez
 10 Wprow,3    |                        Nadzieja oparta na Chrystusie~3. Zadaniem każdego
 11 Wprow,3    |         immanentystycznej, spychającej na margines każde otwarcie
 12 Wprow,3    |                margines każde otwarcie na transcendencję. Tam, gdzie
 13 Wprow,3    |               Łk 1, 45). Opierając się na słowie Bożym i uchwyciwszy
 14 Wprow,3    |                i uchwyciwszy się mocno na - dziei, która jest jak
 15 Wprow,4    |                ofiar i pojawianiem się na świecie nowych, bardzo poważnych
 16 Wprow,4    |            serca ludzkie otworzyły się na pojednanie, solidarność
 17 Wprow,4    |              formy przemocy i wskazało na grzech człowieka jako jej
 18 Wprow,4    |         ludzkich, które, opierając się na ideologiach materialistycznych,
 19 Wprow,4    |              oprzeć własne oczekiwania na nadziei, która nie zawodzi.
 20 Wprow,4    |                miary, aby mogła z dnia na dzień coraz bardziej umacniać
 21 Wprow,5    |               zostały mi przedstawione na zakończenie prac synodalnych,
 22 Wprow,5    |               z ponowną zachętą, którą na początku nowego tysiąclecia
 23 Wprow,5    |               ufność podjęli swą misję na drogach świata: Duc in altum (
 24 Wprow,5    |             zaproszenia Pana «  możemy na nowo odczytać potrójne munus
 25 Wprow,5    |                błąd, napominaj, podnoś na duchu z całą cierpliwością,
 26 Wprow,5    |            sanctificando! Sieci, jakie na mocy naszego powołania mamy
 27 Wprow,5    |         szczere wyznanie wiary: Panie, na Twoje słowo zarzucę sieci (
 28 Wprow,5    |               zarzucę sieci (Łk 5, 5)! Na Twoje słowo, Chryste, chcemy
 29 Wprow,5    |           Biskupów, niech wciąż będzie na naszych ustach, ponieważ
 30 Wprow,5(12)|                  Jan Paweł II, Homilia na rozpoczęcia X Zwyczajnego
 31 Wprow,5    |             opiekę.13 Jak powiedziałem na zakończenie prac synodalnych,
 32 Wprow,5    |         mistycznej mozaice, składa się na obraz oblicza Chrystusa
 33 Wprow,5    |           Dobrego Pasterza. Niech więc na Nim spocznie nasz wzrok,
 34 Wprow,5    |                wzrok, także ze względu na owczarnię powierzoną nam
 35 Wprow,5    |       powtórzmy głośno: «  Bez względu na to, jacy jesteśmy, wasza
 36  I,6       |               wyboru po nocy spędzonej na modlitwie na górze (por.
 37  I,6       |            nocy spędzonej na modlitwie na górze (por. Łk 6, 12). Ewangelia
 38  I,6       |              była głoszona i strzeżona na przestrzeni wieków.16 ~Szczególne
 39  I,6       |             poprzez gest nałożenia rąk na swych współpracowników (
 40  I,7       |               Duchem Świętym, posłanym na świat; jest tym, który wraz
 41  I,7       |        Kościoła Wschodniego przywołuje na pamięć ojcowską władzę Boga,
 42  I,7       |               jak również z diakonami, na drodze zbawienia.19 I odwrotnie,
 43  I,8       |               czyli jako stały zespół, na którego czele [Jezus] postawił
 44  I,8       |                w pełnię swojej posługi na mocy święceń biskupich i
 45  I,8       |                tym, którego Pan wybrał na Następcę Piotra.~Owo poczucie
 46  I,8       |              wyraża w różnym stopniu i na różne sposoby, także instytucjonalnie,
 47  I,8       |            także instytucjonalnie, jak na przykład przez Synod Biskupów,
 48  I,8       |          partykularne są «  uformowane na wzór Kościoła powszechnego,
 49  I,8       |             ogół biskupów postawionych na czele Kościołów partykularnych,
 50  I,8       |           posługi biskupiej, nie stoją na czele jakiegoś Kościoła
 51  I,8       |                powszechnym. Ze względu na fakt, iż na przestrzeni
 52  I,8       |                 Ze względu na fakt, iż na przestrzeni swojej historii
 53  I,9       |           także «  by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki  » (3, 14).
 54  I,9       |           Dwunastu jako Apostołów mają na celu misję. Ich pierwsze
 55  I,9       |              wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie
 56  I,9       |                źródło władza, wyrażają na płaszczyźnie działania posługę
 57  I,9       |              tym, którzy otwierają się na zbawienie, oraz w przewodzeniu
 58  I,10      |                zdecydował się On wejść na górę i przywołać do siebie
 59  I,10      |          braterstwa. Z drugiej strony, na mocy pełni sakramentu Święceń,
 60  I,10      |                akcie najwyższej ofiary na Krzyżu. ~Ma to swoje odzwierciedlenie
 61  I,10      |            wszystkim wiernym działania na rzecz budowania Ciała Chrystusa
 62 II,11      | chrystologicznymi i pneumatologicznymi na życie osobiste biskupa i
 63 II,11      |               życie osobiste biskupa i na spełnianie powierzonej mu
 64 II,11      |          apostolską i ufnym zdaniu się na wewnętrzne działanie Ducha
 65 II,11      |               zbliża go coraz bardziej na poziomie subiektywnym do
 66 II,11      |            zatrzymuje się jednak nigdy na poziomie subiektywnym, ponieważ
 67 II,11      |     jurydycznej, by skutecznie wpływać na środowisko. Jeśli bowiem
 68 II,11      |                biskupa nie wspiera się na świadectwie świętości wyrażonej
 69 II,12      |               postać Mojżesza. Patrząc na niego biskup może czerpać
 70 II,12      |            żarliwego i pełnego ufności na modlitwie za powierzonych
 71 II,12      |              który po rozmowie z Panem na świętej górze powrócił do
 72 II,12      |               przewodzić Ludowi Bożemu na drogach życia w pielgrzymowaniu
 73 II,12      |          drodze biskupa. Sam wskazałem na tę pierwszoplanowość zgodnie
 74 II,12      |               się Jubileusz, powracamy na zwyczajną drogę, ale prowadzenie
 75 II,12      |     duszpasterskim  ».49 Mój apel, aby na pierwszym miejscu postawić
 76 II,13      |            Bożym  ». Dlatego w homilii na rozpoczęcie Synodu powiedziałem: « 
 77 II,13      |                z powierzonym mu ludem, na szlaku, który jest jednocześnie
 78 II,13      |             dobnie jak życie Kościoła. Na tej drodze biskup staje
 79 II,13(54)  |                  Jan Paweł II, Homilia na rozpoczęcie X Zwyczajnego
 80 II,13      |               wszystkim zwrócili uwagę na znamię otrzymane w sakramencie
 81 II,13      |              które konkretyzują, także na sposób ludzki, życie duchowe.58
 82 II,13      |                w niebie i jednej Matki na ziemi, Kościoła świętego.
 83 II,13      |       Eucharystii, która jest pokarmem na życie wieczne. Ze względu
 84 II,13      |              życie wieczne. Ze względu na kruchość natury ludzkiej,
 85 II,13      |               i łaskę oczekiwaną wciąż na nowo, odnawiając rozmach
 86 II,13      |               nowo, odnawiając rozmach na własnej drodze uświęcenia
 87 II,13      |        stwierdza, że pasterze powinni, na podobieństwo Chrystusa,
 88 II,13      |                 Dlatego wzorowanie się na Chrystusie i uczestnictwo
 89 II,14      |               Jego Matką w oczekiwaniu na dzień Pięćdziesiątnicy.
 90 II,14      |             całkowicie skoncentrowanej na kontemplacji zbawczych wydarzeń
 91 II,15      |              się Słowu Bożemu i stanie na jego straży, jak Dziewica
 92 II,15      |        bezużytecznym głosicielem słowa na zewnątrz, gdyby nie wsłuchiwał
 93 II,15      |                 W czasie przeznaczonym na medytację i lectio, serce,
 94 II,15      |        przyjęło już słowo, otwiera się na kontemplację działania Boga
 95 II,15      |                Boga i, w konsekwencji, na przemianę myśli i życia
 96 II,16      |            znaczną część swojego czasu na adorację przed tabernakulum.
 97 II,16      |      ukształtowana przez miłość wylaną na krzyżu przez Najwyższego
 98 II,17      |           czyni ich bardziej podatnymi na doświadczenie kontemplacji  ».75
 99 II,17      |    towarzyszyli  » (Mk 3, 14) i którzy na początku swojej misji złożyli
100 II,17      |          apostolskie. ~Mając następnie na uwadze Liturgię Godzin,
101 II,17      |            aniołami i świętymi, którzy na wieki sławią imię Boga.
102 II,18      |            swym ziemskim życiu pragną, na wzór Apostołów, bliżej naśladować
103 II,18      |             przez Ducha  ».81~Tak więc na obliczu biskupa wierni powinni
104 II,18      |                nieustannie i wyłącznie na Boga. Powinni mieć także
105 II,19      |               i czyny, było wypełnione na znak synowskiego, przenikniętego
106 II,19      |              odpowiadając w ten sposób na zamiar Boży, którego pragnieniem
107 II,19      |                zdolnym do uobecniania, na mocy przyjętych święceń,
108 II,19      |             będzie również uważny, aby na modlitwie i rozeznaniu rozpoznawać
109 II,19      |              wiernym, by zdobywali się na odpowiedzialne posłuszeństwo,
110 II,19      |          dzięki któremu zaangażują się na poziomie duszpasterskim.85
111 II,20      |           praktyka ubóstwa biskupa~20. Na znak kolegialnej zgodności
112 II,20      |                pasterzy, «  do wejścia na tę samą drogę, aby udzielać
113 II,20      |           ofiarne, i jeśli postawi nie na marginesie, ale w centrum
114 II,20      |          celami właściwymi Kościołowi: na kult Boży, na utrzymanie
115 II,20      |              Kościołowi: na kult Boży, na utrzymanie pełniących posługę,
116 II,20      |         utrzymanie pełniących posługę, na dzieła apostolskie i na
117 II,20      |                na dzieła apostolskie i na wspieranie inicjatyw miłosierdzia
118 II,20      |                Bogu mogą mieć nadzieję na bardziej godne życie i lepszą
119 II,20      |              tę «  opcję preferencyjną na rzecz ubogich  », którą
120 II,20      |           którą wskazałem jako program na trzecie tysiąclecie.89~
121 II,21      |                 aby dawali swoje ciała na ofiarę żywą, świętą i Bogu
122 II,21      |          kapłanów, po ojcowsku uważnym na ich trudności ascetyczne
123 II,21      |             taki sposób, pasterz idzie na czele swojej owczarni jak
124 II,22      |              biskup jako pierwszy jest na swojej drodze duchowej powołany
125 II,22      |             zakonnych, w instytutach i na wydziałach teologicznych.~
126 II,22      |           komunii, jeśli otwieramy się na horyzonty i pilne potrzeby
127 II,23      |                 później, odkąd wziąłem na siebie brzemię troski pasterskiej,
128 II,23      |              aby całkowicie skupić się na przepowiadaniu i nie zaniedbywać
129 II,23      |            jako świadek nadziei, mając na względzie potrzeby Kościoła
130 II,24      |              by kroczył niezmordowanie na drodze do świętości, i żył
131 II,24      |      rozpoznanie sytuacji w Kościele i na świecie, które pozwala pasterzowi
132 II,24      |            okresy czasu przeznaczonego na słuchanie, komunię i dialog
133 II,25      |           pasterzy w życiu i posłudze, na drodze duchowej i w wysiłku
134 II,25      |            oświecać i być drogowskazem na drodze duchowej biskupów
135 II,25      |     pozytywnych i twórczych odpowiedzi na wyzwania czasu. Na początku
136 II,25      |          odpowiedzi na wyzwania czasu. Na początku trzeciego tysiąclecia
137 II,25      |            chwytu i miłości ze względu na swe święte życie i wybitną
138 II,25      |                względu, dla zachowania na zawsze żywej pamięci o wierności
139 III,26     |                                 Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię  » (
140 III,26     |               Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi,
141 III,26     |                15). Właśnie ze względu na tę twórczą dynamikę nowego
142 III,26     |        głoszenie Chrystusa stoi zawsze na pierwszym miejscu, biskup
143 III,26     |            słudzy prawdy, powinni brać na siebie ten obowiązek z mocą
144 III,27     |     synodalnych, którzy wielokrotnie i na różne sposoby potwierdzili,
145 III,27     |          program jest naszym programem na trzecie tysiąclecie  ».103~
146 III,28     |              Watykański II, postępując na drodze wytyczonej przez
147 III,28     |        biskupów misja nauczania polega na pieczołowitym strzeżeniu
148 III,28     |              Kościół «  pielgrzymujący na ziemi kontempluje Boga,
149 III,28     |                zawsze nowe i skuteczne na przestrzeni czasów, z poddaniem
150 III,28     |               jego pasterskiej trosce, na wzór Dobrego Pasterza, który
151 III,29     |              potrzebę, zwracając uwagę na niektóre szczególne środowiska,
152 III,29     |       bezpośrednie wystąpienia, mające na celu budzenie i podtrzymywanie
153 III,29     |          udziałem tych, którzy z uwagi na swoje powołanie i misję
154 III,29     |             Tradycji i zwracając uwagę na pilne sytuacje historii.119
155 III,29     |          zwrócili także uwagę biskupów na ich obowiązek nauczania
156 III,30     |          oczyszczania jej i otwierania na pełnię prawdy i życia, która
157 III,30     |              walory kulturowe obszaru, na którym żyje jego Kościół
158 III,30     |                dla głoszenia Ewangelii na «  nowych areopagach  »
159 III,30     |           środki społecznego przekazu, na które także zwrócili uwagę
160 III,30     |     Konferencjami Episkopatów, zarówno na poziomie krajowym, jak i
161 III,30     |                i miejsca odpowiedniego na formację kandydatów do kapłaństwa
162 III,31     |         działania biskupa powinny mieć na celu głoszenie Ewangelii, « 
163 IV,32      |              uświęcania, przychodzą mi na myśl słowa, które apostoł
164 IV,32      |               wespół ze wszystkimi, co na każdym miejscu wzywają imienia
165 IV,32      |             jego działalności, mającej na względzie uświęcenie Ludu
166 IV,32      |                pełnia życia w miłości, na chwałę Trójcy Świętej i
167 IV,32      |                chwałę Trójcy Świętej i na świadectwo Jej miłującej
168 IV,32      |            wzorując swoje postępowanie na Chrystusie Najwyższym Pasterzu
169 IV,33      |          zajmują celebracje wskazujące na charakterystyczny element
170 IV,33      |               i dziękuje Mu, wskazując na prymat Boga i Jego łaski. ~
171 IV,33      |              Boże i zarysowuje ścieżki na przyszłość, ale także wspiera
172 IV,34      |                Soboru Watykańskiego II na temat najwyższego znaczenia,
173 IV,35      |        synodalni chcieli zwrócić uwagę na wielkie znaczenie posługi
174 IV,35      |             moich podróży apostolskich na różnych kontynentach i pośród
175 IV,35      |       religijne wiernych i otwierać je na transcendencję, promując
176 IV,35      |       wykluczenie arbitralnych decyzji na płaszczyźnie liturgicznej.
177 IV,36      |            Paschy.139~Kościół przeżywa na nowo całą tajemnicę Chrystusa
178 IV,36      |               całą tajemnicę Chrystusa na przestrzeni roku liturgicznego,
179 IV,36      |               oraz oczekiwania nadziei na chwalebny powrót Pana.140
180 IV,36      |               do ciała i duszy, tak tu na ziemi (...) przyświeca pielgrzymującemu
181 IV,37      |        Chrystusie. Wierni, zgromadzeni na przepowiadaniu Ewangelii,
182 IV,37      |      celebrowaniu Eucharystii napotyka na wiele trudności. Wzrasta
183 IV,37      |            łaski, zwracał zawsze uwagę na rozeznanie rzeczywistych
184 IV,37      |              paschalnego, mogła liczyć na specjalną celebrację. W
185 IV,38      |                umarł i zmartwychwstał.~Na drodze inicjacji chrześcijańskiej
186 IV,38      |            chrześcijańskiej ze względu na swój charakter stopniowego
187 IV,38      |          parafialnej, która ze względu na obecność chrzcielnicy oraz
188 IV,39      |        dyscyplinie pokutnej, wskazując na jej wielkie znaczenie i
189 IV,39      |            Dobrego Pasterza, niosącego na ramionach zagubioną owieczkę.151~
190 IV,39      |      przypominał wszystkim, od których na mocy urzędu wymaga się troski
191 IV,39(154) |        Kongregacja Nauki Wiary, Instr. Na temat modlitw o uzdrowienie (
192 IV,40      |          wszystkim wybranym przez Pana na przewodników wspólnot kościelnych
193 IV,41      |         zaproponować całemu Kościołowi na początku trzeciego tysiąclecia
194 IV,41      |             liczbie zostali wyniesieni na ołtarze, jak i tych zdecydowanie
195 IV,41      |             nadziei. ~Aby więc wydobyć na światło dzienne świadectwo
196  V,42      |               rodziną Bożą i przyjęcia na siebie zwykłej, codziennej
197  V,42      |               Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.
198  V,42      |               Jezusa przekładającą się na działanie, na konkretne
199  V,42      |        przekładającą się na działanie, na konkretne gesty. Kontemplujmy
200  V,42      |             posługi i bycia powołanych na wzór Dwunastu do wejścia
201  V,42      |             zażyłość z Jezusem, polega na całkowitej i bezwarunkowej
202  V,43      |      konsekracji i misji Chrystusa.163 Na mocy tego «  biskupi kierują
203  V,43      |           władzę Kościoła i ze względu na dobro Kościoła lub wiernych
204  V,43      |             pewnej mierze ograniczane. Na mocy tej władzy biskupi
205  V,43      |                 jeśli opierać się będą na wiarygodności moralnej,
206  V,43      |         znaczenia jego posługi opartej na charyzmacie apostolskości.
207  V,43      |                zakorzenioną ze względu na świętość jego życia. Ona
208  V,44      |               coraz większym otwarciem na współpracę ze wszystkimi.
209  V,44      |            Ludu Bożego. Wszyscy wierni na mocy Chrztu, we właściwy
210  V,44      |        rozróżnienia pomiędzy wiernymi, na podstawie różnych charyzmatów,
211  V,44      |              wobec  » innych wiernych, na podstawie otrzymanej pełni
212  V,44      |       przełożeniem tej miłości-komunii na działanie, biskup powinien
213  V,44      |               dąży do przejawiania się na poziomie zarówno osobistym,
214  V,45      |    najuboższych Kościołów, szczególnie na terenach misyjnych i migracyjnych.177~
215  V,45      |             skupić swoją uwagę właśnie na parafii, przypominając,
216  V,47      |          bowiem communio sacramentalis na mocy w kapłaństwa służebnego
217  V,47      |           nawet jeśli w innym stopniu, na mocy jedynej posługi kościelnej,
218  V,47      |        możliwości, zabiega o ich dobro na płaszczyźnie ludzkiej, duchowej,
219  V,47      |               obecność towarzysząca im na głównych etapach ich życia
220  V,47      |           uzupełniających wymiarach ma na celu pomoc księdzu, by był
221  V,47      |            swojej strony, przyj - muje na siebie troskę o te dłonie  ».184~
222  V,47      |               w którym kapłan, z uwagi na podeszły wiek rezygnuje
223  V,48      |               biskup nie może pominąć. Na podstawie bezpośrednich
224  V,48      |        charakterze ekonomicznym mające na celu wsparcie i pomoc młodym
225  V,49      |              do tych powołań jako ten, na którym spoczywa ostateczna
226  V,50      |              związku z tym trzeba mieć na uwadze dokument Mutuae relationes
227  V,50      |          należy się ponadto instytutom na prawie diecezjalnym, szczególnie
228  V,50      |              postępować zgodnie z tym, na co wskazuje i co zaleca
229  V,51      |       międzynarodowego. Z uwagi bowiem na ich miejsce w świecie, wierni
230  V,51      |           stanie wywierać wielki wpływ na otaczające ich środowisko,
231  V,51      |      rzeczywistość doczesną ze względu na swój zwyczajny wybór życiowy
232  V,51      |               nadziei (por. 1 P 3, 15) na odpowiednich polach pracy,
233  V,51      |    podtrzymując w sercu «  oczekiwanie na nową ziemię  ».198 Biskupi
234  V,51      |                są szczególnie narażeni na niepokój i cierpienie; powinni
235  V,52      |          domowy  », przestrzeń otwartą na obecność Pana Jezusa, sanktuarium
236  V,52      |           sanktuarium życia. Zbudowana na fundamencie sakramentu Małżeństwa,
237  V,52      |          wspólnotą apostolską, otwartą na misję.201~Do biskupa należy
238  V,52      |         pewnością umocnieniem.~Patrząc na zadania edukacyjne samej
239  V,54      |             znaleźć siły do odpowiedzi na nie w łasce sakramentów
240  V,54      |              miłości jest współczucie, na podobieństwo Chrystusa,
241  V,54      |              dobrowolnie wyraził zgodę na prośbę Kościoła o przyjęcie
242  V,54      |            prośbę Kościoła o przyjęcie na siebie przeżywanej z miłością
243  V,54      |              Lud Boży i prowadzenie go na drodze do zbawienia; o otwarcie
244 VI,55      |       podróżach, w niebezpieczeństwach na rzekach, w niebezpieczeństwach
245 VI,55      |         mieście, w niebezpieczeństwach na pustkowiu, w niebezpieczeństwach
246 VI,55      |       pustkowiu, w niebezpieczeństwach na morzu, w niebezpieczeństwach
247 VI,55      |              pracy i umęczeniu, często na czuwaniu, w głodzie i pragnieniu,
248 VI,55      |           rozszerzyć swoje zatroskanie na cały Kościół. «  Wszyscy
249 VI,55      |           Kolegium. Zebrani uroczyście na Soborze powszechnym lub
250 VI,55(207) |                 Paweł VI, Przemówienie na otwarcie trzeciej sesji
251 VI,55      |                Ewangelia była głoszona na całej ziemi, a także aby
252 VI,56      |            jednak zawsze władzy, którą na mocy swego urzędu posiada
253 VI,56      |                w życiu Kościoła, mając na uwadze w każdym przypadku
254 VI,56      |               początek nowej refleksji na temat teologii biskupstwa,
255 VI,56      |            zatem by był ukonstytuowany na obraz Kościoła powszechnego,
256 VI,56(223) |                           Przemówienie na otwarcie trzeciej sesji
257 VI,57      |                i Pawła, która wskazuje na odniesienie do jedynej wiary,
258 VI,57      |             obecne w Kościele, zarówno na płaszczyźnie partykularnej
259 VI,57      |      partykularnej i lokalnej, jak też na poziomie powszechnym.228
260 VI,57      |              świadectwo wiary. Z uwagi na jego wyjątkową pozycję konieczne
261 VI,57      |               miały miejsce częściej i na znak wzajemnej znajomości
262 VI,57      |         szybszego uzyskania odpowiedzi na pytania, które przedstawili
263 VI,58      |              Wymiana bowiem informacji na temat Kościołów partykularnych,
264 VI,58      |                    Biskupi zgromadzeni na Synodzie reprezentują przede
265 VI,59      |        biskupami i pomiędzy Kościołami na poziomie partykularnym~59.
266 VI,59      |         Konferencji Episkopatu zarówno na poziomie Prowincji jak i
267 VI,59      |       Watykańskiego II wiele uczyniono na polu reformy Kurii Rzymskiej,
268 VI,59      |                Konferencji Episkopatu, na poziomie Prowincji albo
269 VI,59      |            odpowiedzialny, nawet jeśli na różne sposoby, za Kościół
270 VI,59      |             takie ubóstwo może polegać na poważnym braku kapłanów
271 VI,59      |                drugim przypadku cierpi na tym głoszenie Ewangelii.
272 VI,59      |                dalszym ciągu, narażeni na cierpienia, najczęściej
273 VI,59      |       kategoria pasterzy zasługujących na szczególną uwagę ze względu
274 VI,59      |            szczególną uwagę ze względu na ich wzrastającą liczbę.
275 VI,61      |              dzięki Bożej Opatrzności, na przestrzeni czasów ukonstytuowały
276 VI,61      |   patriarchalnej, rozwijają się bowiem na fundamencie położonym już
277 VI,61      |        biskupów do piastowania urzędów na obszarze Kościoła patriarchalnego,
278 VI,61      |    patriarchalnego, jak też kandydatów na biskupów do urzędów poza
279 VI,61      |       ustanawianie praw obowiązujących na obszarze – a w przypadku
280 VI,61      |             Patriarchę co najmniej raz na pięć lat.257 ~
281 VI,62      |             Biskupem Rzymu.258 Z uwagi na podobieństwo problemów nękających
282 VI,62      |             ograniczona liczba pozwala na większe i bardziej skuteczne
283 VI,62      |         pewnością lepiej jest planować na zgromadzeniach biskupów
284 VI,62      |          Prowincji, a przede wszystkim na Soborach prowincjalnych.~
285 VI,62      |           cząstki te są reprezentowane na Soborach.~Na Soborach partykularnych
286 VI,62      |            reprezentowane na Soborach.~Na Soborach partykularnych
287 VI,63      |                kształt instytucjonalny na ostatnim Soborze, sprecyzowany
288 VI,63      |            konsultacji oraz współpracy na rzecz ogólnego dobra Kościoła: « 
289 VI,63      |           biskupi i wszyscy ci, którzy na mocy prawa są zrównani z
290 VI,63      |          poszczególni biskupi sprawują na mocy prawa Bożego w swoim
291 VI,63      |               Bożego w swoim Kościele. Na poziomie bowiem pojedynczego
292 VI,63      |             duchem wspólnotowym. Zatem na poziomie zrzeszeń Kościołów
293 VI,63      |          troska pasterska postawionych na ich czele biskupów nie wyraża
294 VI,63      |        Konferencji Episkopatu, zebrani na Zgromadzeniu, sprawują wspólnie
295 VI,63      |                wyrażanie swojej opinii na temat szczególnych problemów
296 VI,63      |                to może być realizowane na wiele sposobów, poprzez
297 VI,64      |         zadanie apostolskie. Nie można na tę jedność oczekiwać jako
298 VI,64      |              tę jedność oczekiwać jako na owoc naszych wysiłków; jest
299 VI,64      |              od modlitwy. W odpowiedzi na modlitwę i zamiary Pana
300 VI,64      |          zamiary Pana oraz Jego ofiarę na krzyżu dla zgromadzenia
301 VI,64      |        Potrzeba zatem postępować dalej na drodze dialogu prawdy i
302 VI,64      |                ekumenicznego, wskazano na pogłębione poznanie wzajemne
303 VI,64      |                pełnej komunii, a także na odpowiednie spotkania i
304 VI,64      |            inicjatywy, szczególnie zaś na świadectwo miłości. Istnieje
305 VI,65      |                Nauka ta, przedstawiona na Soborze Watykańskim II,
306 VI,65      |              przed radością i pięknem. Na początku nowego tysiąclecia,
307 VII,66     |               wobec swoich uczniów: «  Na świecie doznacie ucisku,
308 VII,66     |                owce] wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują
309 VII,66     |               jego znają  » (J 10, 4).~Na podobieństwo Jezusa Chrystusa
310 VII,67     |             Ojcowie synodalni wskazali na biskupa jako na proroka
311 VII,67     |               wskazali na biskupa jako na proroka sprawiedliwości.
312 VII,67     |           sytuacja ludzi pozostających na marginesie pogarsza się
313 VII,67     |         marginesie pogarsza się z dnia na dzień. W jakże wielu miejscach
314 VII,67     |                W jakże wielu miejscach na ziemi panuje dziś głód,
315 VII,67     |            praw człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo Boże.
316 VII,67     |       społeczną naukę Kościoła, opartą na Ewangelii, i bierze sobie
317 VII,67     |                dzieci wykorzystywanych na różne i okrutne sposoby.
318 VII,67     |       dysponuje środkami pozwalającymi na sprawiedliwy podział dóbr?
319 VII,67     |       poszukiwaniu pracy lub w nadziei na życie w pokoju. Niszczące
320 VII,67     |              młodych ludzi porzuconych na ulicy i pozbawionych przyszło -
321 VII,67     |             koniecznością w odpowiedzi na tę dramatyczną sytuację
322 VII,67     |             Chrystusa, który w Kazaniu na Górze ogłosił błogosławieństwo « 
323 VII,67     |            życia codziennego. Oczekuje na swoich proroków i budowniczych,
324 VII,67     |              jest biskup. Wzorując się na Jezusie, który przyszedł,
325 VII,67     |        wykluczyć zemstę i otworzyć się na pojednanie i miłość nieprzyjaciół.281
326 VII,67(282)|             Por. Jan Paweł II, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 2002 (
327 VII,68     |             wszystkim służący pokojowi na świecie~68. Jak powtarzałem
328 VII,68     |          promotorami spotkań, mających na celu uważną refleksję nad
329 VII,68     |            wspólnego zaangażowania się na rzecz sprawiedliwości, zgody
330 VII,68     |            przez dzieło wycho - wawcze na rzecz młodego pokolenia
331 VII,68     |           zbawcze plany rozciągają się na wszystkich ludzi, póki wybrani
332 VII,69     |                punktów, wskazanych już na innym miejscu: wizja Kościoła
333 VII,69     |                opcji «  preferencyjnej na rzecz ubogich  », którzy
334 VII,70     |          eschatologiczne w oczekiwaniu na objawienie się synów Bożych (
335 VII,70     |                fizycznym, czyli uważną na chronienie habitat różnych
336 VII,70(289)|                  Jan Paweł II, Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 1990 (
337 VII,71     |           zdrowia prawdziwie zasługuje na szczególne miejsce w sercu
338 VII,71     |              wspólnot, nowy ze względu na pewne aspekty i jego poważne
339 VII,71     |                wschodnich mieszka dziś na stałe z dala od miejsc pochodzenia
340 VII,71     |                pośród których przyszli na świat i otrzymali początkową
341 Zak,72     |               spontanicznie przychodzi na myśl przekaz o rozmnożeniu
342 Zak,72     |            Jego słowa, szedł za Nim aż na pustynię, i proponują Mu: « 
343 Zak,72     |               biskupi potrafili czynić na przestrzeni historii Kościoła
344 Zak,73     |               do udzielenia odpowiedzi na tyle pytań rodzących się
345 Zak,73     |               wobec Jezusa: «  Skąd tu na pustkowiu weźmiemy tyle
346 Zak,73     |              jeśli chcemy odpowiedzieć na oczekiwania świata.298~Nasza
347 Zak,74     |               wskazana posługa biskupa na początku nowego tysiąclecia.
348 Zak,74     |               możliwie powinien liczyć na członków prezbiterium diece -
349 Zak,74     |        prezbiterium diece - zjalnego i na diakonów, szafarzy Krwi
350 Zak,74     |              Chrystusa i miłosierdzia; na siostry i braci konsekrowanych,
351 Zak,74     |            ludzkiej kondycji; wreszcie na wiernych świeckich, których
352 Zak,74     |              Kończąc refleksje zawarte na tych stronach, uświadamiamy
353 Zak,74     |        Kościele i ku wszystkim ludziom na świecie. Do nich Chrystus
354 Zak,75     |             piątą rocznicę mego wyboru na Papieża.~JANA PAWŁA II~ ~