| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Chapter, Paragraph
504 II,20 | umiarkowane, a jednocześnie czynne i ofiarne, i jeśli postawi 505 IV,35 | do pełnego, świadomego, czynnego i owocnego uczestnictwa 506 V,47 | że « nadal uczestniczą czynnie w budowaniu Kościoła, w 507 Zak,72 | wynika, że « Miłosierdzie czynów nadaje nieodpartą moc miłosierdziu 508 II,18 | Flp 2, 8), Jego miłość czysta i dziewicza oraz Jego ubóstwo 509 II,18 | ojca i budowniczego pokoju; czyste oblicze tego, kto spogląda 510 II,21 | Kościołowi odzwierciedlającemu czystość Chrystusa~21. « Przyjmij 511 I,9 | Ewangelii według św. Marka czytamy, że Jezus ustanowił Dwunastu, 512 Zak,72 | niemal ich prowokując: « Wy dajcie im jeść » (Łk 9, 13). Dobrze 513 VII,71 | mieszka dziś na stałe z dala od miejsc pochodzenia i 514 VI,64 | Potrzeba zatem postępować dalej na drodze dialogu prawdy 515 VI,59 | między biskupami wychodzą daleko poza ich oficjalne spotkania. 516 VI,61 | jako takiego. Syno - dalność, z drugiej strony, nie niszczy 517 VI,59 | przestudiować możliwość dalszego korzystania z ich kompetencji 518 I,9 | pełni swoją aktualność: « Dana Mi jest wszelka władza w 519 VI,63 | preferowanym przez biskupów danego kraju czy określonego terytorium 520 VII,71 | oczekiwań stanowi część za - dania głoszenia Ewangelii dla 521 Zak,73 | Świętego, który został nam dany (por. Rz 5, 5). Miłość, 522 II,13 | Duch Święty obdarza swymi darami, sprzyjając wzrastaniu w 523 IV,38 | sposób szczególne wylanie darów Ducha Świętego. Uczestnicząc 524 I,7 | każdego biskupa obowiązek darzenia świętego Ludu Bożego troską 525 III,28 | miejsc, z których Duch Święty darzy swoim wewnętrznym nauczaniem. 526 V,50 | Kościele-komunii biskup winien darzyć szacunkiem i wspierać powołanie 527 III,31 | należy dążyć: « we wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym 528 III,31 | nie żył tym, czego naucza, dawałby tej wspólnocie wewnętrznie 529 II,21 | przykładem i słowem, aby dawali swoje ciała na ofiarę żywą, 530 I,7 | jako ręki kochającego Ojca, dawcy życia.~Chrystus jest autentyczną 531 V,51 | zarówno tych kontynuujących dawną tradycję, jak też należących 532 I,7 | Watykańskiego II.~W bardzo dawnej tradycji biskup jest przedstawiany 533 VI,60 | swoją wiernością religijną dawnych tradycji wschodnich.248~ 534 Wprow,1 | powtarza słowa istniejące już w dawnym tekście Tradycji Apostolskiej: « 535 IV,37 | zaangażowanie Kościoła, dążące do ukazania innym poprzez 536 II,19 | motorem duchowości komunii, dążącej z wielką uwagą do budowania 537 V,43 | pospolitego, nic wspólnego z dążeniami oraz przyzwyczajeniami i 538 V,44 | normalną, że duchowość komunii dąży do przejawiania się na poziomie 539 II,25 | partykularny powinien wobec tego dbać o oddawanie czci własnym 540 VI,56 | przez wprowadzenie większej decentralizacji. Przedstawiona została prośba 541 V,44 | tym, co biskup powinien decydować jako osobiście odpowiedzialny 542 V,54 | Duszpasterstwo powołaniowe~54. Decydujące jest promowanie kultury 543 V,53 | dokonać odpowiedzialnych i decydujących wyborów, zarówno w odniesieniu 544 VI,58 | doradczego czy z głosem decydującym, jest bowiem zawsze poszukiwanie 545 I,8(33) | Sacramentario di Angoulême, In dedicatione basilicae novae: « Dirige, 546 IV,34 | jak celebracja rocznicy dedykacji i święta świętych patronów 547 I,9 | i uświęca. Św. Augustyn definiuje całość tej posługi biskupiej 548 III,29 | zapominać, że przykazania Dekalogu mają mocny fundament w naturze 549 VII,68(284)| Kongr. Nauki Wiary, Dekl. Dominus Iesus (6 sierpnia 550 VII,68 | międzyreligijnego. Jak stwierdza bowiem Deklaracja soborowa Nostra aetate, « 551 II,17 | misji złożyli uroczystą deklarację, będącą równocześnie programem 552 VI,58 | rozstrzyganie i wydawanie dekretów, chyba że w pewnych wypadkach 553 V,46 | charakterze administracyjnym innym delegatom, biskup powinien w szczególny 554 VII,66 | ewangelicznym, ma także obowiązek demaskować fałszywe antropologie, odzyskiwać 555 III,28 | swemu Kościołowi jedyny depozyt Bożego Objawienia, będącego 556 III,28 | powinno być strzeżone, czyli depozytu wiary. ~Chrystus, nasz Pan, 557 IV,40 | jej, aby uniknąć ryzyka dewiacji. Jeśli jest dobrze ukierunkowana, 558 II,13 | apostolatu, jak również kapłana i diakona. Chodzi tu nie tylko o existentia, 559 V,49 | przygotowujących się do diakonatu. Kiedy zostaną wyświęceni, 560 V,49 | Biskup i diakoni stali~49. Będąc szafarzami 561 V,52 | inkulturacji wiary oraz dialogowi pomiędzy różnymi kulturami. 562 VII,71 | wiernych żyjących w sytuacji « diaspory ».293 W każdym wypadku 563 I,7(20) | Por. Didascalia Apostolorum II, 33, 1, wyd. 564 V,44 | stosować inne zgromadzenia diecezjalne, którym biskup będzie przewodniczył, 565 V,45 | odpowiednią uwagę kurii diecezjalnej jako strukturze, którą biskup 566 VII,71 | pomiędzy graniczącymi ze sobą diecezjami, w celu zapewnienia jak 567 VII,68 | Watykański II w Dekrecie Dignitatis humanae, a także przez dzieło 568 Zak,72 | pustynię, i proponują Mu: « Dimitte turbas ... Odpraw tłum ... » ( 569 II,16(74) | Por. Pseudo Dionizy Areopagita, O hierarchii 570 V,49(195) | Kongr. ds. Duchowień - stwa, Directorium pro ministerio et vita Diaconorum 571 I,8(33) | dedicatione basilicae novae: « Dirige, Domine, ecclesiam tuam 572 VI,56(213) | Por. Relatio post disceptationem, 16: L'Osservatore Romano, 573 I,8(33) | Domine, ecclesiam tuam dispensatione caelesti, ut quae ante mundi 574 II,15 | aktualną tradycją lectio divina, mającą odnaleźć w biblijnym 575 IV,38(150) | Paweł VI, Konst. apost. Divinae consortium naturae (15 sierpnia 576 III,31 | przesłanie.~Tłumaczy to, dlaczego wszystkie działania biskupa 577 II,24 | dużej wagi, wymagane są długie okresy czasu przeznaczonego 578 Wprow,2 | Biskupów miało miejsce po długiej serii zgromadzeń: specjalnych, 579 VII,69 | kwestie związane z umorzeniem długu zagranicznego, który stanowi 580 II,20 | 4, 34). Kościół jest dłużnikiem tego proroctwa wobec świata 581 Wprow,1 | świata, którzy zebrali się w dniach od 30 września do 27 października 582 VII,71 | jest ono w swej istocie dobre, mówi tak, które może przeniknąć 583 Wprow,4 | nim ufność, że miłosierna dobroć Boża nigdy nie przestanie 584 II,13 | sprzyjając wzrastaniu w dobru przez praktykowanie cnót 585 III,31 | we wszystkim dawaj wzór dobrych uczynków własnym postępowaniem, 586 Wprow,4 | nadzieja, złożona w Jezusie Dobrym Pasterzu, wypełni jego serce 587 Wprow,5 | złożona w nas: jeśli jesteśmy dobrzy, jesteśmy sługami; jeśli 588 Wprow,5 | regendi (...). Duc in altum docendo! “Głoś naukę – powiemy z 589 VI,59 | Niech kompetentna władza docenia to ich osobiste dziedzictwo 590 VI,63 | powinny być jeszcze bardziej doceniane z uwzględnieniem ich wszystkich 591 VI,59 | bardziej niż kiedykolwiek w docenianie i rozwijanie sfer i środków, 592 IV,34 | naturalne miejsce.133 Do tego dochodzą inne okoliczności, jak celebracja 593 VI,57 | jak soki winnego krzewu dochodzące do latorośli (por. J 15, 594 VI,55 | 28). Konkluzja, do jakiej dochodzi, stanowi przeniknięte pasją 595 V,51 | zaangażowani w rzeczywistość doczesną ze względu na swój zwyczajny 596 IV,39 | święceniach kapłańskich, dodając im odwagi, by sprawowali 597 VII,66 | trwoży serce wasze » i dodał: « Ja jestem drogą (...). 598 VI,56 | byli zawsze bliscy, aby dodawać coraz bardziej obliczu Stolicy 599 I,7 | posługi duszpasterskiej, dogłębnie rozważany, prowadzi do zrozumienia 600 Wprow,2 | trzecim rozdziale Konstytucji dogmatycznej o Kościele Lumen gentium 601 V,48 | formowały się osobowości dojrzałe i zrównoważone, zdolne do 602 II,13 | wchodzeniem w coraz głębszą dojrzałość duchową i apostolską, naznaczoną 603 II,24 | nieustannym zmierzaniem ku dojrzałości, a także motywacje teologiczne, 604 Wprow,5 | podejmuję dziedzictwo przemyśleń dojrzewających podczas X Zwyczajnego Zgromadzenia 605 II,13 | w okazję do wzrastania i dojrzewania. Posługa biskupa jest nie 606 III,29 | Powtórzonego Prawa: « Idźcie dokładnie drogą wyznaczoną wam przez 607 V,53 | przykładu Jezusa. Będą mogli dokonać odpowiedzialnych i decydujących 608 II,13 | Bożą. ~Ojcowie synodalni dokonali syntezy niektórych wymagań 609 V,42 | Jezusa jest gestem miłości dokonanym w kontekście ustanowienia 610 II,11 | Przemiana ontologiczna dokonująca się za pośrednictwem konsekracji, 611 V,42 | Kontemplujmy więc Jezusa dokonującego tego gestu, który wydaje 612 V,52 | wartości małżeństwa, poprzez dokonywanie słusznych wyborów politycznych 613 VI,61 | teologiczny i znaczenie doksologiczne, ponieważ stwierdza jasno, 614 III,28 | jesteśmy dla was niczym doktorzy, ale pod owym jednym Mistrzem 615 II,24 | duszpasterskimi, wiedzą doktrynalną i doświadczeniem duchowym, 616 VI,58 | także w kwestiach natury doktrynalnej, jest skutecznym sposobem 617 VI,58 | ich w proces opracowywania dokumentu zawierającego wyniki Synodu 618 Wprow,4 | horyzonty wojny i śmierci, i dołączając do już istniejących sytuacji 619 IV,35 | kapłaństwa Chrystusowego, by dołożyli wszelkich starań w celu 620 II,22 | nowicjatach zakonnych, w domach zakonnych, w instytutach 621 Zak,74 | charakteryzują nowe i pilne wyzwania, domagające się zgodnego i z oddaniem 622 VII,67 | wówczas, gdy zachęca naród do domagania się i obrony własnych praw, 623 I,8(33) | basilicae novae: « Dirige, Domine, ecclesiam tuam dispensatione 624 II,13(60) | Św. Cyprian, De oratione dominica 23: PL 4, 535; por. Sobór 625 Zak,73(296)| Jan Paweł II, Enc. Dominum et Vivificantem (18 maja 626 V,52 | określaną jako « Kościół domowy », przestrzeń otwartą na 627 VII,71 | powołał ją, aby stała się “domowym Kościołem” ».291~Troska 628 IV,39 | witającego powracających do domu rodzinnego oraz Chrystusa, 629 Wprow,5(11)| Milevi, Contra Parmenianum donat. 2, 2: PL 11, 947; Św. Ignacy 630 IV,34 | realizuje się najbardziej doniosły moment życia Kościoła, wypełnia 631 III,29(120)| Kongr. Nauki Wiary, Instr. Donum veritatis (24 maja 1990), 632 III,31 | źródłem autorytetu, które dopełnia otrzymane podczas konsekracji 633 Zak,75 | niezachwianej nadziei i pociechy, dopóki nie nadejdzie dzień Pański ».301~ 634 III,28 | otrzymuje wszystko aż zostanie doprowadzony do oglądania Go twarzą w 635 I,8 | sposób prawnie uregulowany, dopuszcza on takie formy w przypadkach, 636 VI,58 | spełnia zwykle jedynie funkcję doradczą, nie umniejsza jego znaczenia. 637 V,44 | mogą wnosić poprzez organy doradcze, jak synod diecezjalny, 638 VI,58 | jakiegokolwiek organu kolegialnego, doradczego czy z głosem decydującym, 639 VI,61 | także z Synodem współpracuje doradczo Zgromadzenie patriarchalne, 640 VI,58 | biskupią, przedstawiając głos doradczy lub decydujący, wyrażają 641 VI,62 | nawet jeśli tylko z głosem doradczym, w sposób bezpośredni wyrażona 642 II,24 | formacyjne dla biskupów, jak też doroczne spotkania biskupów z krótkim 643 V,46 | wiernymi.179 Biskup Bartłomiej dos Martires, którego beatyfikowałem 644 II,13 | łaski Bożej, umacniającej i doskonalącej jego ludzką naturę. Może 645 II,17 | jakże nie wspomnieć tego, co doskonale wyraził Sobór Watykański 646 II,25 | drodze duchowej i w wysiłku doskonalenia działań apostolskich. W 647 I,9 | Dwunastu Apostołami, co dosłownie znaczy « posłani ». Również 648 VI,57 | biskupi mają bezpośredni dostęp do spraw, które leżą w gestii 649 IV,37 | także zapewnienie wiernym dostępu do stołu Pańskiego, przede 650 IV,38 | inicjacji chrześcijańskiej, dostosowanej do wymagań naszych czasów.~ 651 II,24 | 22 lutego 1973 r., oraz dostosowanie go do zmienionych wymagań 652 VII,69 | w których chrześcijanin dostrzega szczególną ikonę Jezusa. 653 II,18 | biskupa wierni powinni móc dostrzegać wartości, które są darem 654 II,18 | Powinni mieć także możliwość dostrzegania w swoim biskupie oblicza 655 VI,64 | strony, Ojcowie synodalni dostrzegli też ryzyko nieprzemyślanych 656 II,23 | biskup znajdzie pokój serca, doświadczając głębi komunii z Trójcą Świętą, 657 VI,59 | konkretyzować w przekazywaniu doświadczeń i duszpasterzy, jak również 658 V,54 | ponieważ On sam został doświadczony we wszystkim, podobnie jak 659 IV,35 | stopniowo w nią wnikać, aby doświadczyć jej w radosny sposób, a 660 IV,36 | dzięki wielorakiej łasce doszli do doskonałości, a osiągnąwszy 661 I,6 | sposób dar duchowy początków dotarł aż do nas poprzez nałożenie 662 IV,38 | wielu mężczyznom i kobietom dotkniętym łaską Ducha Świętego i pragnącym 663 V,47 | Kościoła partykularnego za jego dotychczasowe trudy apostolskie, ale także 664 IV,41 | i dziś, zwłaszcza jeśli dotyczą wiernych świeckich w ich 665 III,28 | razy słychać było sugestie dotyczące bezpośrednich spotkań i 666 V,43 | Nauczyciela ».165 Tu właśnie dotykamy głównej zasady, z powodu 667 IV,41 | dalszym ciągu znakiem czasów, dowodem prawdy chrześcijaństwa jaśniejącej 668 VII,66 | swoich uczniów: « Na świecie doznacie ucisku, ale odwagi! Jam 669 VII,67 | wielu innych zbiorowych dramatów (...). Narzuca się zmiana 670 VII,67 | obliczu niekończącego się dramatu głodu i skrajnego ubóstwa 671 VII,67 | koniecznością w odpowiedzi na tę dramatyczną sytuację rzeczywistości. 672 VII,67 | młodzi i uchodźcy są ofiarami dramatycznych nierówności. Także godność 673 Wprow,4 | odbywały się w czasie bardzo dramatycznym. W sercach Ojców synodalnych 674 VII,67 | wyrażającą się w tysiącach drobnych gestów życia codziennego. 675 Wprow,5 | Do Was, czcigodni i drodzy Bracia, zwracam się z ponowną 676 Wprow,5 | konsekrowanych i wszystkich drogich wiernych świeckich, powtórzmy 677 VI,59 | w którym zachowana jest drogocenna pamięć Koś - ciołów, którym 678 III,30 | kontynentalnych, które przyniosły drogocenne wskazówki. Ja sam przy różnych 679 II,25 | w stanie oświecać i być drogowskazem na drodze duchowej biskupów 680 VI,60 | Kościoła łacińskiego. Jedne i drugie razem jeszcze bardziej naświetlają 681 III,31 | autentycznego nauczania biskupa; z drugiego zaś, że przesłaniu można 682 II,12 | Nie chodzi tu o rzeczy drugorzędne czy marginalne. To właśnie 683 Wprow,5 | stał się dla Kościoła « drzewem życia ». Dlatego głosimy, 684 V,49(195) | 1998), 843-879; Kongr. ds. Duchowień - stwa, Directorium pro 685 II,24 | odnowy, jak też ćwiczeń duchownych dla biskupów były organizowane 686 IV,40 | teologicznych, duszpasterskich i duchowych, chciałbym odesłać do dokumentów 687 II,25 | i wybitną naukę. Są oni duchowymi opiekunami i strażnikami 688 V,43 | chwały Bożej i zbawienia dusz (por. Łk 22, 26-27). Przeżywana 689 II,11 | łaski. Miłość jest niejako duszą posługi biskupa, który zostaje 690 II,23 | Masz bowiem pamiętać o duszach, którym przewodzisz, ale 691 Wprow,5 | podsumowały, od ubogacenia myśli i duszpasterskiego doświadczenia w circuli 692 II,24 | dzielenie się doświadczeniami duszpasterskimi, wiedzą doktrynalną i doświadczeniem 693 III,29 | o osoby zaangażowane w duszpasterstwie, a zwłaszcza o katechetów, 694 V,53 | osobisty kontakt ze swoimi duszpasterzami i formatorami, coraz bardziej 695 Zak,73 | formują się szafarze ołtarza, duszpasterze i osoby konsekrowane, gdzie 696 II,23 | uczestniczył: « Jesteś duszpasterzem? Nie chciej z tego powodu 697 V,48 | ale potwierdzili także duże znaczenie Niższego Seminarium, 698 II,24 | odniesieniu do niektórych tematów dużej wagi, wymagane są długie 699 Zak,72 | wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków » (Łk 9, 700 I,10 | Chodzi tu oczywiście o dwie relacje, nie występujące 701 IV,32 | uświęcania a pozostałymi dwiema – posługą nauczania i rządzenia – 702 III,28 | w Piśmie Świętym oby - dwu Testamentów oraz Tradycji 703 Zak,75 | 16 października 2003, w dwudziestą piątą rocznicę mego wyboru 704 VI,56 | pomocniczości okazuje się być dwuznaczne i nalegali, aby teologicznie 705 IV,35 | by uwydatnić jej funkcję dydaktyczną i wychowawczą.135 W tym 706 VI,57 | spotkanie z odpowiedzialnymi za dykasteria Kurii Rzymskiej. Rozmawiając 707 VI,57 | Konferencjach Episkopatu, a dykasteriami Kurii Rzymskiej 234 miały 708 VI,57 | znajomości i ufności, tak by dykasterie informowane bezpośrednio 709 VI,57 | pytania, które przedstawili dykasterium, a z drugiej – zgodnie z 710 II,12 | obecność jest aktywna i dynamiczna, prorocza i misyjna. Dar 711 VI,59 | się Kościół w niezwykle dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości 712 III,26 | ze względu na tę twórczą dynamikę nowego życia według Ducha, 713 II,22 | konsekwencją komunii. Sprzyjamy dynamizmowi komunii, jeśli otwieramy 714 I,8 | pomocniczego czy przedstawicielstwa dyplomatyczne Stolicy Apostolskiej lub 715 VI,64 | duchowe, liturgiczne i dyscyplinarne będą przyjmowane i będą 716 VI,60 | teologicznego, liturgicznego i dyscyplinarnego z Kościołami prawosławnymi 717 VII,68 | narodami. Tradycje religijne dysponują bowiem środkami koniecznymi 718 VII,67 | ludzkość, jak nigdy przedtem, dysponuje środkami pozwalającymi na 719 V,49 | działać w sposób zgodny z dyspozycjami Stolicy Apostolskiej,195 720 V,45 | ekonomicznych, jakie są do dyspozycji, przeznaczać dla najuboższych 721 II,22 | zniechęcenia wobec ogromu i dysproporcji problemów, biskup powinien 722 VII,67 | wprowadziła jeszcze bardziej w dzi - siejszych czasach niż 723 I,7 | obecności pośród ludzi. Biskup działając w zastępstwie i w imieniu 724 V,43 | ukazywanie obecności Chrystusa działającego w samym Kościele. ~Jako 725 VI,63 | biurokratyzacji urzędów i komisji działających pomiędzy spotkaniami plenarnymi ».268 726 VI,65 | promo - wanie i kierowanie działaniami i inicjatywami misyjnymi, 727 III,28 | jakim jest ».108 To właśnie działo się przez wieki aż do dnia 728 V,52 | biskupa przy małżonkach i ich dzieciach, także poprzez różnego rodzaju 729 I,10 | dzieli on wyjątkową godność dziecka Bożego, którą ma przeżywać 730 III,30 | też ekspertów w odkrywaniu dziedzictwa kulturowego, artystycznego 731 V,53 | instytutów zaangażowanych w dziedzinie formacji i wychowania dzieci, 732 Wprow,3 | uchwyciwszy się mocno na - dziei, która jest jak bezpieczna 733 II,12 | działania Ducha Świętego w dziejach zbawienia. Jego obecność 734 IV,33 | samym ludem błaga Pana i dziękuje Mu, wskazując na prymat 735 Wprow,5 | powodu oddajemy chwałę i dziękujemy Bogu wszechmogącemu i wiecznemu, 736 IV,32 | wyraża się w funkcjach i dziełach zmierzających do tego, by 737 II,11 | Jezus wzywa Dwunastu, by dzielili z Nim Jego własne życie. 738 I,9 | miłość Chrystusa, która dzielona jest w konsekracji, konkretyzuje 739 IV,41 | więc wydobyć na światło dzienne świadectwo świętości, zachęcam 740 Wprow,2 | Dziesiąte Zgromadzenie Synodu Biskupów~ 741 III,26 | Choćbyście mieli bowiem dziesiątki tysięcy wychowawców w Chrystusie, 742 IV,33 | kościołów i ołtarzy, konsekracji dziewic i innych obrzędów ważnych 743 Wprow,3 | Będzie zatem naśladował Dziewicę Maryję, Mater spei, która 744 II,18 | 8), Jego miłość czysta i dziewicza oraz Jego ubóstwo będące 745 III,26 | świadom wyzwań, jakie niosą dzisiejsze czasy i mieć odwagę, by 746 VII,71 | autentycznej « kultury życia » w dzisiejszym społeczeństwie. « Tym, 747 I,8(33) | novae: « Dirige, Domine, ecclesiam tuam dispensatione caelesti, 748 VII,67 | Podczas Synodu słyszeliśmy echa tak wielu innych zbiorowych 749 II,22 | Uwaga ta odbiła się szerokim echem i została powtórzona podczas 750 Wprow,4 | żywe było wciąż jeszcze echo strasznych wydarzeń z 11 751 V,52 | umocnieniem.~Patrząc na zadania edukacyjne samej rodziny, Ojcowie synodalni 752 VI,56 | biskupstwa, która przynosi efekty w konkretnym zastosowaniu 753 I,8 | wyraża się jako kolegialność efektywna (collegialitas effectiva). 754 I,8 | afektywnej w kolegialności efektywnej są natury ludzkiej, ale 755 I,8 | efektywna (collegialitas effectiva). Różne sposoby realizowania 756 Wprow,1 | tytułu « nisi per caritatem efficiatur unum cum Christo ».3 Jest 757 V,42 | klucz do zrozumienia Jego egzystencji i posłannictwa, Jego życia 758 VI,58 | Świętego pogłębiony sąd eklezjalny w odniesieniu do różnych 759 VI,58 | głębokim doświadczeniem eklezjalnym, nawet jeżeli można by udoskonalać 760 VI,56 | aby relacje te, zgodnie z eklezjologią komunii, rozwijały się z 761 Wprow,5 | zwierciedlając we własnej posłudze eklezjologię komunii i posłannictwa, 762 VII,70 | przewrotnej formie, kwestia ekologiczna. W rzeczywistości, « najgłębszą 763 VII,70 | więc potrzeba nawrócenia ekologicznego, w które biskupi powinni 764 IV,37 | wyraża się jego urząd « ekonoma » czy szafarza łaski najwyższego 765 VII,69 | i pomocniczość. Zatem « ekonomia poddana globalizacji powinna 766 Wprow,4 | materialistycznych, immanentystycznych i ekonomistycznych, chcą mierzyć wszystko w 767 II,24 | słuchanie, komunię i dialog z ekspertami – bi - skupami, kapłanami, 768 III,30 | wkład teologów, jak też ekspertów w odkrywaniu dziedzictwa 769 I,8 | Ponadto w czasie Soborów ekumenicznych najwyższa władza Kolegium 770 VI,64 | miłości. Istnieje bowiem ekumenizm życia codziennego, składający 771 VI,64 | sygnałami « niecierpliwego ekumenizmu », mogą przynieść szkodę 772 V,48 | Kościele partykularnym jest elementem, którego biskup nie może 773 Wprow,2 | podsumowuje i rozwija tradycyjne elementy teologiczne i prawne, mój 774 VI,59 | dzieląc je z innymi. Biskupi emeryci to kategoria pasterzy zasługujących 775 VII,67 | solidarność z rzeszą uchodźców i emi - grantów, którzy z powodu 776 VII,71 | wysunęli ponownie problem emigracji wiernych tych wspólnot, 777 Wprow,3 | ciągłej obecności Pana Jezusa, Emmanuela - Boga zawsze z nami, aż 778 III,28(112)| En. in Ps. 126, 3: PL 37, 1669.~ 779 III,29(117)| 15 sierpnia 1997), 233: Ench. Vat. 16, 1065.~ 780 VII,67 | porządku moralnego (...). Pewne endemiczne plagi, zbyt długo lekceważone, 781 I,10(45) | 340, 1: PL 38, 1483: Vobis enim sum episcopus, vobiscum 782 V,44(174) | Dotyczy to również Zgromadzeń eparchialnych, o których mowa w kanonach 783 VI,61 | swojej strony jest biskupem eparchii patriarchalnej, rozwijają 784 V,46 | pasterską jako quasi anima episcopalis regiminis i opisuje ją sugestywnie 785 V,43(167) | ep. VI: Sancti Ambrosii episcopi Mediolanensis opera, Milano-Roma 786 IV,35(136) | Celestyn, Ad Galliarum episcopos: PL 45, 1759.~ 787 I,10(45) | 38, 1483: Vobis enim sum episcopus, vobiscum sum christianus.~ 788 Zak,75 | więc, czcigodni Bracia w episkopacie, Jezus Chrystus jest ikoną, 789 I,8 | niepodzielnym, a więc powszechnym episkopatem. Zasadą i fundamentem takiej 790 V,43(167) | Ad Iraeneum, Epistulae, lib. I, ep. VI: Sancti 791 III,27 | chociaż bierze pod uwagę epokę i kulturę, aby możliwy był 792 VI,59 | się rzeczywistości naszej epoki ».242 Nowy wiek musi więc 793 VI,65 | Tego, który rozpoczyna nową erę historii i ogłaszają światu 794 VI,61 | gdzie tego zajdzie potrzeba, erygować nowe patriarchaty, których 795 VII,70 | nie chodzi już o napięcie eschatologiczne w oczekiwaniu na objawienie 796 Wprow,2 | powiernikiem paschalnego i eschatologicznego świadectwa.~ 797 Wprow,3 | przede wszystkim nadziei eschatologicznej, tej, która oczekuje bogactwa 798 II,17 | nadziei, o ile wpisuje się w eschatologiczny dynamizm modlitwy Psałterza. 799 I,8(33) | principium in tua semper est praesentia praeparata, usque 800 V,47 | towarzysząca im na głównych etapach ich życia służebnego, poczynając 801 IV,38 | także czuwać, aby ewentualne etapy katechumenatu, lub powtórne 802 VII,71 | ekonomicznych, starć politycznych, etnicznych i społecznych oraz kataklizmów. 803 VII,70 | synodalni przypomnieli także etyczne aspekty kwestii ekologicznej.288 804 VI,57 | oczywiste, gdy biskupi sprawują Eucharystię z Papieżem. Każda Eucharystia 805 IV,32 | przede wszystkim celebrację eucharystyczną określa się jako « szczyt 806 IV,38 | chrzcielnicy oraz stołu eucharystycznego, jest miejscem naturalnym 807 IV,37 | Przewodnicząc zwłaszcza zgromadzeniu eucharystycznemu biskup pomaga budować Kościół, 808 II,13 | święceń biskupich. Starożytne Eucologium Serapiona formułuje w następujący 809 Wprow,2 | Amerykę, Azję, Oceanię aż po Europę, oraz zwyczajnych, z których 810 VII,71 | rodziny. Mówiąc nie aborcji i eutanazji, Kościół mówi tak życiu, 811 III,30 | stanowią integralną część nowej ewange - lizacji i dlatego są zadaniem 812 Zak,72 | rozmnożeniu chleba zamieszczony w Ewangeliach. Uczniowie przedstawiają 813 III,28 | wybranego trzymany jest otwarty Ewangeliarz: w ten sposób chcemy wyrazić 814 IV,39 | obowiązkiem jest mówienie z ewangeliczną wolnością o smutnej i niszczącej 815 II,19 | Kościołowi. Spełniając w sposób ewangeliczny swą władzę, będzie utrzymywał 816 V,53 | szczególności troszczyć się o ewangelizację i duchowe towarzyszenie 817 III,26 | wierze ».100~Działalność ewangelizacyjna biskupa, prowadząca ludzi 818 III,26 | Kościele bez tego rodzaju misji ewangelizacyjnej. Apostoł Paweł wyraził tę 819 III,30 | obyczaje narodów. W tym ewangelizacyjnym zadaniu może być mu cenną 820 II,11 | miłości własnej posługi ewangelizatora, liturga oraz przewodnika 821 V,53 | ten sposób sami stawać się ewangelizatorami swoich rówieśników.~W tej 822 III,30 | społecznego przekazu, tak by ewangelizatorzy byli dobrymi głosicielami 823 V,47 | heroiczności cnót, które ewentualnie ujawniły się wśród kapłanów 824 VII,67 | Kościoła. ~W sytuacjach ewentualnych i niestety nierzadkich konfliktów 825 VI,56(224) | Ogólne, Relacja końcowa, Exeunte coetu (7 grudnia 1985), 826 II,13 | diakona. Chodzi tu nie tylko o existentia, ale także o pro-existentia, 827 II,23(92) | Hom. in Ez. I, 11: PL 76, 908.~ 828 VII,66 | ufnością i odwagą swoją misję: factus pontifex, uczyniony prawdziwie « 829 VI,59 | jakich może się wyrażać, i faktycznie się wyraża, komunia biskupów, 830 VII,66 | także obowiązek demaskować fałszywe antropologie, odzyskiwać 831 VI,55 | w niebezpieczeństwach od fałszywych braci; w pracy i umęczeniu, 832 II,11 | czystej funkcji i traci fatalnie wiarygodność u duchowieństwa 833 IV,38 | szczególny sposób w jej fazie kulminacyjnej, czyli w udzieleniu 834 I,8 | Kościołów partykularnych ani ich federacją, ani też wynikiem ich komunii, 835 VI,63 | poprzez rady, sympozja, czy federacje. Wyjątkowe znaczenie mają 836 II,14 | do czynienia własnym Jej fiat, do ponownego przeżywania 837 V,44 | a ich potestas testandi fidem znajduje swoją pełnię w 838 Wprow,1 | kontemplowali wraz ze mną figurę Biskupa sługi Ewangelii 839 II,15(68) | Do Filadelfian 5: PG 5, 700.~ 840 VII,69 | globalizacja » ekonomii, finansów, a także kultury, potwierdzająca 841 VI,59 | również w ofiarowaniu pomocy finansowej. Potwierdzi to bowiem wizerunek 842 IV,39 | Bogiem i z Kościołem. Jedynie fizyczna lub moralna niemożliwość 843 VII,71 | sytuacje, w których zdrowie fizyczne i psychiczne jest zagrożone.~ 844 VII,70 | tylko o ekologię w wymiarze fizycznym, czyli uważną na chronienie 845 V,43 | Przeżywana w ten sposób forma władzy biskupa jest prawdziwie 846 V,51 | specyficznych programów formacyjnych, które ich przygotują do 847 I,10 | występującym między obiema formami kapłaństwa: istnieje ono 848 V,53 | swoimi duszpasterzami i formatorami, coraz bardziej wzrastali 849 VI,61 | wciąż stanowi tradycyjną formę rządów w Kościołach wschodnich.250 850 Wprow,4 | się i zastraszyć różnym formom negacji żywego Boga, które 851 Zak,72 | biskupowi, by ją karmił słowem i formował przykładem.~ 852 V,48 | on o to, by w seminarium formowały się osobowości dojrzałe 853 IV,39 | koniecznym staje się dziś zadanie formowania sumienia wiernych, aby uczestniczyli 854 Zak,73 | człowiek i chrześcijanin, gdzie formują się szafarze ołtarza, duszpasterze 855 II,13 | Starożytne Eucologium Serapiona formułuje w następujący sposób wezwanie 856 V,43 | Łk 22, 26-27) ».164~Ten fragment soborowy jest wspaniałą 857 V,49(195) | Wychowania Katolickiego, Ratio fundamentalis institutionis Diaconorum 858 VII,67 | jakże milczeć w obliczu fundamentalizmów religijnych, odwiecznego 859 V,47 | w posłudze pasterskiej. Fundamentalną sprawą pozostaje stała formacja 860 I,7 | zrozumienia trynitarnego fundamentu samej posługi. Życie Chrystusa 861 IV,32 | Dobrego Pasterza, wyraża się w funkcjach i dziełach zmierzających 862 VI,59 | Rzymskiej, organizacji Synodów, funkcjonowania Konferencji Episkopatów. 863 IV,35 | przez dzieła miłości (por. Ga 5, 6).~Biorąc pod uwagę 864 IV,35(136) | supplicandi »: Św. Celestyn, Ad Galliarum episcopos: PL 45, 1759.~ 865 III,26 | mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii! » ( 866 III,31 | biskupi, jesteśmy naszą misją. Gdybyśmy jej nie wypełniali, przestalibyśmy 867 IV,39 | aby zastosowanie absolucji generalnej miało miejsce z zachowaniem 868 VI,63 | partykularnych według stref geograficznych (naród, region, itd.) troska 869 V,42 | ma swój wymowny wyraz w geście umycia nóg, opisanym w Ewangelii 870 VI,57 | dostęp do spraw, które leżą w gestii poszczególnych dykasterii, 871 V,42 | Jezusa dokonującego tego gestu, który wydaje się ofiarowywać 872 V,42 | działanie, na konkretne gesty. Kontemplujmy Jezusa, który 873 II,21 | do życia powołani, nie z ginącego nasienia, ale z niezniszczalnego, 874 Wprow,3 | silna kotwica przenikająca w głąb nieba (por. Hbr 6, 18-20), 875 III,29 | świętym (Jud 3); wnika w nią głębiej z pomocą słusznego osądu 876 III,27 | pozaziemskiej rzeczywistości, głębokiego i ostatecznego powołania 877 VI,65 | rozszerzać je w coraz głębszej współpracy misyjnej.~ ~ 878 I,10 | najwyższym kapłaństwie. Ten głębszy wymiar rzeczywistości biskupa 879 VII,69 | możliwość bronić się wobec globalizowanej ekonomii, oraz potrzeb wspólnego 880 VII,67 | miejscach na ziemi panuje dziś głód, podczas gdy w innych miejscach 881 VI,55 | umęczeniu, często na czuwaniu, w głodzie i pragnieniu, w licznych 882 I,8(33) | praeparata, usque ad plenitudinem gloriamque promissam te moderante perveniat »: 883 III,26 | Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię » (Mk 16, 15)~ 884 III,30 | ewangelizatorzy byli dobrymi głosicielami i dobrymi przekazicielami.~ 885 Wprow,5 | wiernych świeckich, powtórzmy głośno: « Bez względu na to, jacy 886 II,12 | niejednokrotnie podnosiły się głosy zachęcające do jasnego wyodrębnienia 887 VI,65 | zmartwychwstałego, chrześcijanie głoszą w istocie Tego, który rozpoczyna 888 III,29 | autentycznym nauczycielem, głoszącym powie - rzonemu mu ludowi 889 III,26 | powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Świadom jestem 890 IV,35 | powinny być przejrzystym głoszeniem wiary Kościoła, wyjątkowymi 891 IV,37 | będą mogli korzystać z daru głoszonego słowa i z Komunii eucharystycznej, 892 V,43 | przygotowuje serca do przyjęcia głoszonej przez niego Ewangelii w 893 IV,35 | sposobie jej sprawowania głoszono jasno prawdę objawioną, 894 VI,57 | Wyróżnia się w istocie trzy główne punkty takiego wydarzenia, 895 V,43 | Tu właśnie dotykamy głównej zasady, z powodu której 896 VI,64 | naszych wysiłków; jest ona głównie darem Trójcy Świętej dla 897 Wprow,5 | sakramenty, których jesteśmy głównymi szafarzami, krzewicielami 898 I,10 | otrzymali wiarę równie godną czci (por. 2 P 1, 1). Chociaż 899 II,20 | mieć nadzieję na bardziej godne życie i lepszą przyszłość. 900 Wprow,1 | może być uznany za pasterza godnego takiego tytułu « nisi per 901 IV,39 | wiernych, aby uczestniczyli godnie i owocnie w Uczcie eucharystycznej, 902 IV,38 | w sposób jak najbardziej godny i skuteczny realizacji nakazów 903 II,13 | Pasterzy, mógł okazać się godnym nie - zniszczalnej korony 904 V,42 | Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego 905 Wprow,5 | naszego Nauczyciela i Pana, w godzinie, w której « do końca swoich 906 II,14 | wiary, w ufnej nadziei i gorącej miłości. Jak Maryja, « 907 II,21 | Piotra: « Jedni drugich gorąco czystym sercem umiłujcie. 908 II,12 | medytacja tajemnicy Chrystusa, gorliwa kontemplacja Jego oblicza 909 IV,39 | sakramentu Pokuty, i sam powinien gorliwie i wiernie do niego przystępować. 910 II,14 | zaproszony, aby być także jej gorliwym promotorem.65~ 911 VII,67 | niesprawiedliwego systemu gospodarczego o bardzo silnych rozbieżnościach 912 III,28 | w Kościele, powinien być gotów powtórzyć za św. Augustynem: « 913 VII,67 | ziemia przypomina prochownię gotową do wybuchu i porażenia rodziny 914 VII,67 | 21), powinien być zawsze gotowy wskazywać, że chrześcijańska 915 IV,40 | niezaprzeczalne wartości, być gotowym do wspierania jej, aby uniknąć 916 VII,70 | Jest oczywiste, że gra toczy się nie tylko o ekologię 917 VI,61 | jest wyższym trybunałem w granicach Kościoła patriarchalnego.256 918 VI,61 | biskupów do urzędów poza granicami Kościoła patriarchalnego, 919 VI,56 | samo prawo Boże wyznacza granice sprawowania jednej i drugiej. 920 VII,71 | wspierać współpracę pomiędzy graniczącymi ze sobą diecezjami, w celu 921 VII,67 | rzeszą uchodźców i emi - grantów, którzy z powodu wojen, 922 Wprow,1 | Pasterze owczarni (Pastores gregis), w wypełnianiu swojej posługi 923 VII,66 | swoich uczniów jako pusillus grex i zachęcał ich, aby się 924 Wprow,1 | Ogólnym Synodu Biskupów. Przy grobie Apostoła Piotra kontemplowali 925 VI,57 | wszystkim jest to pielgrzymka do grobów książąt apostołów Piotra 926 III,29 | które umacnia w wierze, gromadzi wokół tajemnicy Bożej i 927 Wprow,5 | współpracowników, mamy obowiązek gromadzić rodzinę wierzących i krzewić 928 Zak,73 | świata.298~Nasza komunia w gronie biskupim, do którego jesteśmy 929 V,43 | przyzwyczajeniami i obyczajami grubiańskiego tłumu. Godność kapłańska 930 V,52 | młodym parom oraz formację grup rodzin wspierających duszpasterstwo 931 II,22 | naprzeciw każdemu człowiekowi, grupie i kulturze jedynie mocą 932 Wprow,4 | formy przemocy i wskazało na grzech człowieka jako jej zasadnicze 933 II,23 | pasterzy, o którym świadczy św. Grzegorz Wielki stwierdzając z bólem: « 934 II,12 | sercach ostrzeżenie św. Grzegorza z Nazjanzu: « Najpierw 935 II,13 | świętego, a zarazem złożonego z grzeszników potrzebujących przebaczenia.~ 936 II,23 | miłości wobec wiernych i gwarancją większej otwartości i dyspozycyjności 937 II,22 | i pilne potrzeby misji, gwarantując zawsze świadectwo jedności, 938 V,44 | który sami tworzą. Tym, co gwarantuje autentyczność tego rodzaju 939 VII,70 | czyli uważną na chronienie habitat różnych żywych stworzeń, 940 VII,69 | ekonomii całych narodów, hamując ich rozwój społeczny i polityczny.286~ 941 VII,67 | przemocy, przemyt narkotyków i handel bronią – ta lista nie jest 942 VI,56 | rzeczywistości, więcej – aby nadawać harmonii jej wierze, być przykładem 943 I,10 | rodzi wzajemność, która harmonijnie kształtuje życie Kościoła 944 IV,38 | kościelnymi oraz w pełni harmonizowały z życiem wspólnot parafialnych 945 VII,67 | staje się ona ofiarą kultury hedonistycznej i materialistycznej.~Stając 946 V,50 | spotkać można świadectwa heroicznego praktykowania cnót i, jeśli 947 III | ROZDZIAŁ III~NAUCZYCIEL WIARY I HEROLD SŁOWA~ 948 Zak,75 | by wypełnić naszą posługę heroldów nadziei. Podobnie jak On, 949 VI,63 | Wschodnich to Zgromadzenia Hierarchów różnych Kościołów sui iuris 950 II,16 | w mocy Jego Ducha, oraz hiereus, święty kapłan, zaangażowany 951 V,47 | swojego prezbitera. Św. Hieronim napisał słowa, które można 952 II,15 | o znanej przestrodze św. Hieronima, powtórzonej przez Sobór 953 III,31 | starożytnego Kościoła, św. Hilarego z Poitiers: « Święty apostoł 954 III,28 | kontekście różnych okresów historycznych. W ten sposób Słowo przekazywane, 955 II,20 | sprawowana z niewyczerpaną hojnością i bezgraniczną bezinteresownością. 956 II,23(92) | Hom. in Ez. I, 11: PL 76, 908.~ 957 I,7 | Pontyfikał Rzymski schemat homiletyczny, trzy funkcje – nauczania, 958 II,15(72) | Homilie do Księgi Kapłańskiej, VI: 959 II,25 | prześladowań i nieszczęść, budowali hospicja, aby przyjmować pielgrzymów 960 Zak,72 | zbudować u wrót Cezarei wielkie hospicjum dla potrzebujących, prawdziwą 961 VII,68 | II w Dekrecie Dignitatis humanae, a także przez dzieło wycho - 962 VII,71 | Ewangelia życia ». Starania o humanizację medycyny i opieka nad chorymi 963 I,10 | więc w Kościele nie wszyscy idą tą samą drogą, to wszyscy 964 Wprow,1 | zasadniczy powód, dla którego « ideałem biskupa, na którego Kościół 965 III,31 | chcąc scharakteryzować idealnego biskupa i swoim nau - czaniem 966 Wprow,4 | które, opierając się na ideologiach materialistycznych, immanentystycznych 967 VII,66 | wartości stłumione procesami ideologicznymi i rozpoznawać prawdę. Wie, 968 II,21 | Postępując w taki sposób, pasterz idzie na czele swojej owczarni 969 VII,68(284)| Nauki Wiary, Dekl. Dominus Iesus (6 sierpnia 2000), 22: AAS 970 II,15 | matczyne łono. Wraz ze św. Ignacym z Antiochii także i biskup 971 III,29 | naznaczonej obojętnością i ignorancją religijną tak wielu chrześcijan.115 972 VII,69 | chrześcijanin dostrzega szczególną ikonę Jezusa. Ich obecność we 973 II,14 | Pięćdziesiątnicy. W tej ikonie rodzącego się Kościoła wyraża 974 Wprow,1 | ceniony również przez wczesną ikonografię chrześcijańską, mieli przed 975 II,24 | przejrzenie Dyrektorium Ecclesiae imago, opublikowanego przez Kongregację 976 VI,56 | Kościele partykularnym trwa immanentnie Kościół powszechny, uobecniający 977 Wprow,3 | silniejsza jest presja kultury immanentystycznej, spychającej na margines 978 Wprow,4 | ideologiach materialistycznych, immanentystycznych i ekonomistycznych, chcą 979 VII,70 | najgłębszą i najpoważniejszą implikacją moralną w kwestii ekologicznej 980 IV,34 | świeckimi, oraz dla wzbudzenia impulsu misyjnego pośród wszystkich 981 VII,68 | odrzuca stanowczo postawę indyferentyzmu cechowaną relatywizmem religijnym, 982 II,19 | przezwyciężając wszelką pokusę indywidualizmu i podejmując w obrębie misji 983 IV,39 | zgodnie z którą spowiedź indywidualna i pełna oraz rozgrzeszenie 984 VII,69 | związanego z technologią informatyczną. Jak mogłem już stwierdzić 985 VI,57 | ufności, tak by dykasterie informowane bezpośrednio o konkretnych 986 IV,38 | Biskup odpowiedzialny za inicjację chrześcijańską~38. W obecnej 987 II,20 | apostolskie i na wspieranie inicjatyw miłosierdzia względem ubogich.~ 988 VI,65 | kierowanie działaniami i inicjatywami misyjnymi, także w aspekcie 989 II,19 | zrównoważony i z pogodą ducha inicjatywie każdego. Trzeba bowiem pomagać 990 III,30 | Ewangelizacja kultury i inkulturacja Ewangelii stanowią integralną 991 VII,68 | ma taką samą wartość jak inna” ».284 Jest więc rzeczą 992 III,30(122)| kulturę (16 stycznia 1982) 2: Insegnamenti V/1 (1982), 131; por. Propositio 993 VI,56 | Chodzi o komunię organiczną, inspirowaną wizerunkiem Ciała Chrystusa, 994 IV,35 | głębokie życie teologalne inspiruje wszelkie kontakty ze świętym 995 V,43 | kierowane w ostatecznej instancji przez najwyższą władzę Kościoła 996 V,49(195) | Katolickiego, Ratio fundamentalis institutionis Diaconorum permanentium ( 997 VII,67 | nietolerancja i niedopuszczalna instrumentalizacja religii w celu uzasadnienia 998 I,8 | nauczania i kierowania jest instrumentalne w stosunku do wypełniania 999 Wprow,5 | pierwszych Lineamenta do Instrumentum Laboris, od wystąpień Ojców 1000 II,21 | bałwochwalstwo w odniesieniu do instynktu seksualnego. ~W obecnym 1001 VI,61 | obowiązków.~Jest to starożytna instytucja patriarchalna w Kościele. 1002 III,29 | tajemnicy Chrystusa. Im, jak też instytucjom szkolnym i akademickim, 1003 I,8 | na różne sposoby, także instytucjonalnie, jak na przykład przez Synod 1004 VI,63 | które otrzymały swój kształt instytucjonalny na ostatnim Soborze, sprecyzowany 1005 II,23 | problemów osobistych i instytucjonalnych. Jest to niezmienny stan 1006 II,22 | zakonnych, w domach zakonnych, w instytutach i na wydziałach teologicznych.~ 1007 V,50 | uwaga należy się ponadto instytutom na prawie diecezjalnym, 1008 V,48 | pochodzących z innej diecezji lub z instytutu zakonnego.193~