| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Chapter, Paragraph
1009 III,30 | inkulturacja Ewangelii stanowią integralną część nowej ewange - lizacji 1010 VII,67 | połączona z zapałem w zakresie integralnej promocji człowieka i społeczeństwa, 1011 VI,57 | jest on ostateczną rękojmią integralności tradycji przekazanej przez 1012 VII,71 | dążyć do tego, by w sposób integralny głoszona była « Ewangelia 1013 II,19 | angażować w utrzymywanie intensywnych kontaktów z Papieżem oraz 1014 VII,70 | godnością pracownika, a interesy ekonomiczne biorą górę nad 1015 II,17 | Tomasz z Akwinu, jest « interpretatorką nadziei ».76 ~Modlitwa 1016 II,25 | podjąć je, oczyszczać i interpretować w świetle Ewangelii, którzy 1017 V,53 | rówieśników.~W tej perspektywie, interpretując myśl Ojców synodalnych, 1018 I,9(44) | Por. In Io. Ev. tract. 123, 5: PL 35, 1019 V,43(167) | Ad Iraeneum, Epistulae, lib. I, ep. 1020 II,15(69) | Comm. in Is., Wprowadzenie: PL 24, 17; 1021 V,47 | że ta sama relacja, która istniała pomiędzy Aaronem a jego 1022 IV,38 | to, by w każdej diecezji istniały struktury i ludzie zaangażowani 1023 Wprow,1 | prowadzi, powtarza słowa istniejące już w dawnym tekście Tradycji 1024 V,44 | wiernych przez Chrzest i o istniejącej pomiędzy nimi różnorodności 1025 VI,56 | Kościele partykularnym. (...) Istnienie posługi Następcy Piotra 1026 VII,71 | człowieka, ponieważ jest « istotą nadziei ».~Zrozumiałe jest, 1027 I,10 | służebnym. Fakt, że chociaż istotnie różnią się między sobą, 1028 I,8 | wynik ich komunii, lecz jako istotny element Kościoła powszechnego, 1029 VI,56 | powszechnego z jego wszystkimi istotnymi elementami, a zatem by był 1030 VI,63 | geograficznych (naród, region, itd.) troska pasterska postawionych 1031 IV,36 | przyjścia w chwale. W tym itinerarium wiary Kościół jest umacniany 1032 V,44 | swoją pełnię w potestas iudicandi: biskup nie jest powołany 1033 VI,63 | Hierarchów różnych Kościołów sui iuris przewidziane przez Kodeks 1034 I,8 | stali się zalążkami nowego Izraela, a równocześnie początkiem 1035 Wprow,5 | głośno: « Bez względu na to, jacy jesteśmy, wasza nadzieja 1036 Zak,72 | ułomków » (Łk 9, 11-17). Jakaż pozostająca obfitość jest 1037 I,8 | biskupiej, nie stoją na czele jakiegoś Kościoła partykularnego.40 1038 VI,59 | każdy biskup włączony jest w jakieś Ciało, czy Kolegium. Każdy 1039 I,9 | chrześcijanie, a w sposób jakościowo nowy jako kapłani, uczestniczymy 1040 VII,68 | Jest więc rzeczą jasną, że dialog międzyreligijny 1041 II,12 | się głosy zachęcające do jasnego wyodrębnienia charakterystycznych 1042 V,42 | ustanowienia Eucharystii i w jasnej perspektywie męki i śmierci. 1043 V,43 | Pasterz.~Władza biskupa, jaśniejąca światłem Dobrego Pasterza 1044 IV,41 | dowodem prawdy chrześcijaństwa jaśniejącej w jego najlepszych przedstawicielach, 1045 Wprow,4 | stawał się coraz bardziej jaśniejącym znakiem Chrystusa, Pasterza 1046 II,25 | za Chrystusa, pozostają jaśniejącymi punktami odniesienia, do 1047 II,12 | się w ciemny, a zarazem jasny obłok tajemnicy Ojca i Syna 1048 Zak,73 | z uwagą znaków czasu i w jasnym rozeznaniu tego, co Duch 1049 V,43 | i jako taka powinna się jawić w najbardziej przejrzysty 1050 II,14 | biskupa sprawić, aby liturgia jawiła się zawsze « jako “przykład”, 1051 Wprow,4 | które mniej lub bardziej jawnie próbują podważyć chrześcijańską 1052 Zak,72 | zakończenie tej historii: « Jedli i nasycili się wszyscy, 1053 VI,60 | wyrazu Kościoła łacińskiego. Jedne i drugie razem jeszcze bardziej 1054 VI,55 | uczestniczą w całości Kościoła Jednego-Świętego, podczas gdy tenże obecny 1055 II,21 | wezwaniem apostoła Piotra: « Jedni drugich gorąco czystym sercem 1056 III,31 | osobie biskupa misja i życie jednoczą się w taki sposób, że nie 1057 II,11 | innych, przyjmując jako jednoczącą wszystko zasadę kontemplację 1058 VI,63 | ponadto ducha kolegialności jednoczącego biskupów oraz, w konsekwencji, 1059 V,52 | rodziny, Ojcowie synodalni jednogłośnie uznali wartość szkół katolickich 1060 II,14 | jest, by odnajdywał się w jednomyślnej i wytrwałej modlitwie uczniów 1061 III,28 | wyznawaniu pojawia się szczególna jednomyślność między biskupami i wiernymi.110 1062 I,8 | z całym Kolegium zawsze jednomyślnym ze swą Głową. Tak oto jest 1063 I,7 | trynitarny. Jest On odwiecznym i Jednorodzonym Synem Ojca i namaszczonym 1064 II,13 | czynić « Ludem zjednoczonym jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego ».60~ 1065 V,44 | episcopale zakłada jasne i jednoznaczne prawo i obowiązek rządzenia, 1066 II,20 | Dzieje Apostolskie, ubóstwo jednych wyzwalało solidarność drugich 1067 V,43 | biskupa jest prawdziwie jedyna w swoim rodzaju.~Wspomniany 1068 VII,70 | ziemi. Wydaje się, że « jęki stworzenia », o których 1069 VII,67 | Wobec utrapienia biednych i jęku ubogich – mówi Pan: “Teraz 1070 III,27 | swą pełnię w niebiańskim Jeruzalem. Program ten nie zmienia 1071 Zak,72 | prowokując: « Wy dajcie im jeść » (Łk 9, 13). Dobrze znamy 1072 II,23 | którym uczestniczył: « Jesteś duszpasterzem? Nie chciej 1073 Zak,72 | Uczniowie przedstawiają Jezusowi swoje zakłopotanie wobec 1074 Wprow,1(3) | Tomasz z Akwinu, Super Ev. Joh. X, 3.~ 1075 II,12 | Skoro zakończył się Jubileusz, powracamy na zwyczajną 1076 III,29 | wierze przekazanej świętym (Jud 3); wnika w nią głębiej 1077 V,43 | zatem obiektywną władzę jurydyczną, z tytułu urzędu, który 1078 II,11 | potrzebuje sprawowanie władzy jurydycznej, by skutecznie wpływać na 1079 V,44 | zawarty jest także element jurysdykcyjny. Pasterze są publicznymi 1080 V,53 | poranka », młodzi oczekują jutrzenki nowego świata. Doświadczenie 1081 IV,34 | okoliczności, odpowiednio według kalendarza liturgicznego każdej diecezji, 1082 V,48 | wsparcie i pomoc młodym kandydatom do prezbiteratu. ~Oczywiste 1083 VI,61 | Chrystusa w Duchu Świętym ».253 Kanon ten wyraża starożytną praktykę 1084 II,13 | animatorem. Jak mówi prawo kanoniczne: « Pamiętając o tym, że 1085 VI,57 | i w jedności dyscypliny kanonicznej dla zachowania wiary, sakramentów 1086 V,44 | diecezjalnych, których profil kanoniczny ustalony w kanonach 460- 1087 II,21 | według ustalonych norm kanonicznych, zarówno w celu poprawy 1088 V,47 | celu rozpoczęcia procesu kanonizacyjnego.188~ 1089 V,50 | stosowne, zainicjować proces kanonizacyjny. ~W swej troskliwej opiece – 1090 II,25 | Synod wspomniałem pasterzy kanonizowanych w czasie ostatniego stulecia, 1091 V,43 | przestrzegał z tego powodu: « W kapłanach nie szuka się nic świeckiego, 1092 V,47 | zawsze obowiązek dać odczuć kapłanowi nie tylko wdzięczność Kościoła 1093 V,43 | grubiańskiego tłumu. Godność kapłańska wymaga dla siebie powagi 1094 V,47 | był i spełniał obowiązki kapłańskie w stylu Jezusa.~Pośród głównych 1095 II,13 | wzmacniać swoje życie duchowe, karmiąc się żywym i skutecznym słowem 1096 Zak,72 | każdemu biskupowi, by ją karmił słowem i formował przykładem.~ 1097 IV,32 | Bierzmowania i Pojednania, i karmione Eucharystią, najbardziej 1098 VII,71 | etnicznych i społecznych oraz kataklizmów. Wszystkie te migracje, 1099 III,29 | wątpliwości, że biskup jest katechetą w najwyższym tego słowa 1100 III,29 | duszpasterstwie, a zwłaszcza o katechetów, jak też o wykładowców teologii 1101 III,29 | biskupów, których teksty katechetyczne jeszcze dziś konsultowane 1102 IV,38 | odpowiedniego przygotowania katechetycznego i stopniowego angażowania 1103 III,29 | najpierwszymi odpowiedzialnymi za katechezę ».116 Dlatego obowiązkiem 1104 III,29(117)| Duchowieństwa, Dyrektorium Ogólne o Katechizacji (15 sierpnia 1997), 233: 1105 III,29 | znajdował punkt odniesienia w Katechizmie Kościoła Katolickiego.~Nie 1106 IV,38 | czuwać, aby ewentualne etapy katechumenatu, lub powtórne podejmowanie 1107 IV,38 | inicjacji chrześcijańskiej katechumeni są stopniowo wprowadzani 1108 IV,34 | olejem chorych i olejem katechumenów poświęcone jest Krzyżmo 1109 VI,59 | innymi. Biskupi emeryci to kategoria pasterzy zasługujących na 1110 Wprow,4 | chcą mierzyć wszystko w kategoriach skuteczności oraz układów 1111 VI,62 | przygotowaniu obejmującym wszystkie kategorie wiernych, w taki sposób, 1112 III,28 | jako nieprzerwany prze kaz tego wszystkiego, czym Kościół 1113 VII,67 | pokój Chrystusa, który w Kazaniu na Górze ogłosił błogosławieństwo « 1114 II,11 | styl życia naśladującego kénosis Chrystusa Sługi, ubogiego 1115 III,29 | stanowi pierwsze głoszenie lub kerygmat, które jest zawsze konieczne 1116 IV,39 | przede wszystkim zadanie kerygmatycznego wezwania do nawrócenia i 1117 VI,59 | zaangażowanych bardziej niż kiedykolwiek w docenianie i rozwijanie 1118 V,43 | choć jej wykonywanie jest kierowane w ostatecznej instancji 1119 V,54 | jeśli to możliwe, przez kierownictwo duchowne, by pomóc im dostrzec 1120 II,15 | stawia pytania, wskazuje kierunek, kształtuje życie ».73 1121 III,28 | stopniowo się realizowało pod kierunkiem i z pomocą Ducha Prawdy, 1122 V,47 | gestem wykonanym w jednym kierunku. W rzeczywistości jednak 1123 V,43 | por. 2 Kor 10, 8). Jak kilkakrotnie powiedziano w Auli synodalnej, 1124 II,16 | się wszystkim jako ten, kim jest naprawdę, to znaczy 1125 VI,56 | pełni wyrażać własny urząd i kłaść podstawy powszechności swojego 1126 V,46 | zakończeniu Synodu, w swoim klasycznym dziele Stimulus Pastorum, 1127 II,23 | sprawami Kościołów, to znów klasztorów, nierzadko obowiązany jestem 1128 Wprow,2 | Celebrowane we wciąż żywym klimacie Wielkiego Jubileuszu Roku 1129 II,12 | prace synodalne, a podobny klimat połączył w pewien sposób 1130 V,42 | wydaje się ofiarowywać nam klucz do zrozumienia Jego egzystencji 1131 II,12 | wydaje się być szczególnym kluczem do zrozumienia postaci biskupa 1132 VII,67 | pozbawionych przyszło - ści, wyzysk kobiet, pornografia, nietolerancja 1133 IV,38 | Kościołem wielu mężczyznom i kobietom dotkniętym łaską Ducha Świętego 1134 Zak,73 | Ducha, Pan daje nam zdolność kochania i odkrywania trafniejszych 1135 VI,63 | sprecyzowany następnie w Kodeksie Prawa Kanonicznego i wydanym 1136 Wprow,3 | nadziei chwały » (por. Kol 1, 27), dzięki któremu « 1137 II,20 | ubóstwa biskupa~20. Na znak kolegialnej zgodności Ojcowie synodalni 1138 I,8 | wyraża tylko w działaniu kolegialnym w sensie ścisłym, to znaczy 1139 Wprow,4 | zarysowywały się coraz wyraźniej kolejne horyzonty wojny i śmierci, 1140 VI,56 | nich wspierany. Jest to kolejny powód, dla którego sprawowanie 1141 VI,63 | biurokratyzacji urzędów i komisji działających pomiędzy spotkaniami 1142 II,14 | poprzez odmawianie owego kompendium Ewangelii, jakim jest Różaniec 1143 VII,71 | jak najskuteczniejszej i kompeten - tnej posługi, zajmując 1144 VI,61 | Poza tym Synod, szanując kompetencje Stolicy Apostolskiej, jest 1145 VI,59 | mądrość i doświadczenie. Niech kompetentna władza docenia to ich osobiste 1146 V,50 | consecrata oraz inne instrukcje kompetentnych dykasterii Stolicy Apostolskiej.197 ~ 1147 V,45 | tylko uczciwym, ale również kompetentnym, w taki sposób, aby w swojej 1148 V,51 | pasterskiej należy popieranie komplementarności pomiędzy ruchami o różnorodnej 1149 VII,67 | lista nie jest bynajmniej kompletna! A jednak, pośród wszystkich 1150 II,22 | korzystanie z nowych środków komunikacji społecznej, jeśli przyczynia 1151 VI,56(224) | Zgromadzenie Ogólne, Relacja końcowa, Exeunte coetu (7 grudnia 1152 I,8(29) | Jan Paweł II, Przemówienie końcowe do VII Zwyczajnego Zgromadzenia 1153 V,44 | przychylność swoich wiernych, ale w końcu będzie musiał przyjąć odpowiedzialność 1154 Zak,74 | siły i wyjątkowej otuchy.~Kończąc refleksje zawarte na tych 1155 Zak,74 | miłości w słabości ludzkiej kondycji; wreszcie na wiernych świeckich, 1156 VI,57 | pojedynczymi czy zrzeszonymi w Konferencjach Episkopatu, a dykasteriami 1157 VI,63 | kompetencji przyznanych Konferencjom Episkopatów. Stanowią one 1158 VII,68 | celu uważną refleksję nad konfliktami i wojnami, które ranią świat, 1159 Wprow,4 | już istniejących sytuacji konfliktowych pokazywały z całą naglącą 1160 VI,63 | roztropności i doświadczenia oraz konfrontacji opinii zrodziło się święte 1161 IV,39(154) | listopada 1998), Watykan 1999; Kongregacja Nauki Wiary, Instr. Na temat 1162 III,30(122)| do uczestników włoskiego kongresu narodowego kościelnego Ruchu 1163 Zak,73 | biskupi, weźmiemy chleb konieczny do udzielenia odpowiedzi 1164 VII,68 | dysponują bowiem środkami koniecznymi do przezwyciężenia podziałów 1165 VI,55 | Kościoły » (2 Kor 11, 26-28). Konkluzja, do jakiej dochodzi, stanowi 1166 V,42 | przekładającą się na działanie, na konkretne gesty. Kontemplujmy Jezusa, 1167 VI,59 | więzi », które powinny się konkretyzować w przekazywaniu doświadczeń 1168 I,9 | dzielona jest w konsekracji, konkretyzuje się w głoszeniu Ewangelii 1169 Wprow,1 | w czasie święceń, główny konsekrator po prośbie o wylanie Ducha 1170 II,23 | przez którą został wybrany i konsekrowany. Dzięki łasce zapewnianej 1171 VII,71 | pewne aspekty i jego poważne konsekwencje w życiu praktycznym. Zdarza 1172 V,43 | nawiązywania autentycznych i konstruktywnych relacji z ludźmi, postawy 1173 I,8 | jest jednym z elementów konstytuty - wnych jedności Kościoła ».32 ~ 1174 VI,56 | każdym przypadku fakt, że konstytutywną zasadą w sprawowaniu władzy 1175 I,6 | Jezusa jako akt suwerenny, konstytutywny, który nadaje tożsamość 1176 VI,61 | uznana jest jako element konstytuujący działanie kolegialne. W 1177 III,29 | katechetyczne jeszcze dziś konsultowane są z podziwem, zachęca do 1178 II,12 | tajemnicy Chrystusa, gorliwa kontemplacja Jego oblicza i ofiarne naśladowanie 1179 V,50 | szczególne miejsce dla życia kontemplacyjnego. Ze swej strony osoby konsekrowane 1180 II,17 | tylko przekazuje to, co kontemplował, lecz także otwiera chrześcijanom 1181 Wprow,1 | Przy grobie Apostoła Piotra kontemplowali wraz ze mną figurę Biskupa 1182 Wprow,5 | Ewangelii dla nadziei świata. ~Kontemplując oblicze naszego Nauczyciela 1183 III,28 | pielgrzymujący na ziemi kontempluje Boga, od którego otrzymuje 1184 III,30 | wiele uwagi podczas Synodów kontynentalnych, które przyniosły drogocenne 1185 III,31 | spójności: jego nauczanie kontynuowane jest poprzez świadectwo 1186 V,51 | zrzeszonych, zarówno tych kontynuujących dawną tradycję, jak też 1187 VII,70 | por. Rz 8, 19), lecz o konwulsje śmierci, która sięga po 1188 II,23 | obowiązki wchodził z rozwagą, koordynując sprawowanie tajemnic Bożych 1189 IV,35 | przeprowadzaną w odpowiednim czasie korektę nadużyć i wykluczenie arbitralnych 1190 II,13 | godnym nie - zniszczalnej korony chwały ».61~Dlatego też 1191 II,24 | teologiczne, sięgające głęboko korzeni sakramentalnych: biskup 1192 II,11 | skuteczności przynosi zawsze korzyść powierzonym jego pasterskiej 1193 II,13 | kapłanami przede wszystkim korzysta sam z sakramentu Pojednania, 1194 IV,37 | odpowiedzialnych szafarzy, będą mogli korzystać z daru głoszonego słowa 1195 V,43 | władzy, z której jednak korzystają tylko dla budowania swojej 1196 II,22 | duchowości, a także roztropne korzystanie z nowych środków komunikacji 1197 III,29 | tego obowiązku, szczególnie korzystny jest otwarty dialog i współpraca 1198 V,50 | Ojcowie przypomnieli, że w Kościele-komunii biskup winien darzyć szacunkiem 1199 VI,62 | jako uroczyste wydarzenia kościelne, wymagają starannej refleksji 1200 IV,38 | wiary, były zgodne z normami kościelnymi oraz w pełni harmonizowały 1201 Zak,72 | zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków » (Łk 9, 11-17). 1202 Wprow,3 | jest jak bezpieczna i silna kotwica przenikająca w głąb nieba ( 1203 IV,38 | Kościołach nowych, czy w krajach, w których chrześcijaństwo 1204 VII,71 | uciekających z własnych krajów z powodu konfliktów zbrojnych, 1205 II,24 | Episkopatu, regionalne i krajowe, a także przez kontynentalne 1206 III,30 | Episkopatów, zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym, 1207 VI,63 | preferowanym przez biskupów danego kraju czy określonego terytorium 1208 II,14(64) | Bożego i Dyscypliny Sa - kramentów, Dyrektorium o pobożności 1209 V,43 | czegoś nieosobowego i biuro - kratycznego, właśnie dlatego, że chodzi 1210 VII,71 | dla życia od poczęcia po kres oraz rozpad rodziny. Mówiąc 1211 II,16 | który za nich przelał własną krew i oddał własne życie. Do 1212 V,44 | tak że możliwe staje się kroczenie wspólną drogą wiary i misji.173~ 1213 II,24 | ścisłego obowiązku biskupa, by kroczył niezmordowanie na drodze 1214 V,47 | uznanie, podejmując pierwsze kroki w celu rozpoczęcia procesu 1215 V,47 | poczynając od pierwszych kroków w posłudze pasterskiej. 1216 I,9 | jest Prorokiem, Kapłanem i Królem, i jesteśmy powołani, aby 1217 IV,38 | w Chrzcie i włączeni do królewskiego kapłaństwa są umocnieni 1218 V,44 | prorockiej, kapłańskiej i królewskiej – całego Ludu Bożego. Wszyscy 1219 VI,61 | ten sposób zgoda będzie królować, a Bóg będzie uwielbiony, 1220 Zak,75 | Maryi, Matki Kościoła i Królowej Apo - stołów. Niech Ona, 1221 II,24 | wyrażone zostało życzenie, aby krótkie kursy formacyjne czy dni 1222 II,24 | doroczne spotkania biskupów z krótkim stażem, organizowane przez 1223 II,11 | największego do najmniejszego. Krótko mówiąc, znów z pewnym rodzajem 1224 II,13 | życie wieczne. Ze względu na kruchość natury ludzkiej, także biskup 1225 Wprow,5 | gromadzić rodzinę wierzących i krzewić w niej miłość i jedność 1226 Wprow,5 | jesteśmy głównymi szafarzami, krzewicielami i stróżami. One to tworzą 1227 II,22 | to, by duchowość komunii krzewiła się i umacniała tam, gdzie 1228 VI,57 | dobnie jak soki winnego krzewu dochodzące do latorośli ( 1229 Wprow,3 | śmierci, ani żałoby, ni krzyku, ni trudu » (por. Ap 21, 1230 II,14 | ofiarowując stojącą pod Krzyżem Matkę uczniowi, zaś umiłowanego 1231 IV,34 | katechumenów poświęcone jest Krzyżmo święte, sakramentalny znak 1232 II,18 | do śmierci, i to śmierci krzyżowej (por. Flp 2, 8), Jego miłość 1233 VI,57 | to pielgrzymka do grobów książąt apostołów Piotra i Pawła, 1234 II,13 | abyś, kiedy pojawi się Książę Pasterzy, mógł okazać się 1235 Wprow,4 | potrzebę zwrócenia się do Księcia Pokoju z błaganiem, aby 1236 V,47 | przypadku niedawno wyświęconego księdza, czy też w wyniku zmiany 1237 V,47 | wymiarach ma na celu pomoc księdzu, by był i spełniał obowiązki 1238 II,22 | się i umacniała tam, gdzie kształcą się przyszli kapłani, czyli 1239 VI,63 | Episkopatów, które otrzymały swój kształt instytucjonalny na ostatnim 1240 IV,35 | wszystkich jej przejawach, aby kształtować uczucia religijne wiernych 1241 III,30 | swojej pełni i w ten sposób kształtowała serca ludzi i obyczaje narodów. 1242 V,48 | pierwszą siłą budzącą i kształtującą powołania jest modlitwa. 1243 IV,38 | szczególny sposób w jej fazie kulminacyjnej, czyli w udzieleniu sakramentów: 1244 III,30 | Wiara, która nie staje się kulturą, nie jest wiarą w pełni 1245 I,7 | rozpowszechnionego w wielu kulturach istnieje zwyczaj całowania 1246 III,30 | biorąc pod uwagę walory kulturowe obszaru, na którym żyje 1247 III,30 | w odkrywaniu dziedzictwa kulturowego, artystycznego i historycznego 1248 VI,56 | stosunków pomiędzy biskupami a Kurią Rzymską; wyrażono także 1249 I,8 | Konferencje Episkopatów, Kurię Rzymską, wizyty ad limina, 1250 II,24 | biskupów do uczestnictwa w tych kursach, aby i w ten sposób osiągnąć 1251 II,21 | przystoją rodzinie, w której kwitnie miłość zgodnie z wezwaniem 1252 Wprow,5 | Lineamenta do Instrumentum Laboris, od wystąpień Ojców synodalnych 1253 VI,60 | środkami wyrazu Kościoła łacińskiego. Jedne i drugie razem jeszcze 1254 VI,63 | jedynie niektóre z funkcji łączących się z ich posługą pasterską ( 1255 VI,55 | jest więc niejako punktem łączącym jego Kościół partykularny 1256 IV,35 | starożytne założenie, które łączy ściśle lex credendi z lex 1257 V,44 | do oceny i utrzymywania w ładzie jej przejawów u wiernych 1258 II,24 | apostolskich Christifideles laici, Pastores dabo vobis i Vita 1259 VI,61 | co najmniej raz na pięć lat.257 ~ 1260 VI,57 | winnego krzewu dochodzące do latorośli (por. J 15, 5). Szczególnie 1261 VII,67 | przebaczenia. Chociaż nie jest to łatwe do przyjęcia, następujące 1262 V,53 | chorym. W takiej sytuacji łatwiej będzie mówić im także o 1263 II,17(79) | Konst. apost. Laudis canticum (1 listopada 1970): 1264 II,17 | Liturgii Godzin dokonuje się ta laus perennis, która jest zadatkiem 1265 II,25 | otwierali szpitale, aby leczyć chorych i starców. Wielu 1266 I,6 | duszpasterskiej, są Jego zastępcami i legatami.17 ~ 1267 IV,35(136) | Legem credenti lex statuat supplicandi »: 1268 VII,71 | każdego postać Chrystusa, lekarza ciała i duszy. Pośród wskazówek 1269 VII,67 | endemiczne plagi, zbyt długo lekceważone, mogą doprowadzić do rozpaczy 1270 II,15 | wszystkim o częstą osobistą lekturę oraz uważne i wytrwałe zagłębianie 1271 II,20 | zdolność braterskiego dzie - lenia się niż skuteczność niesionej 1272 II,20 | na bardziej godne życie i lepszą przyszłość. Kościół i Kościoły, 1273 III,30 | międzynarodowym, aby doprowadzić do lepszych działań w tej delikatnej 1274 VI,57 | bezpośredni dostęp do spraw, które leżą w gestii poszczególnych 1275 II,13 | wydarzenia sakramentalnego leżącego u podstaw jego posługi, 1276 VI,61 | ważności określonych działań leżących w kompetencji Patriarchy, 1277 V,43(167) | Ad Iraeneum, Epistulae, lib. I, ep. VI: Sancti Ambrosii 1278 IV,41 | tych, którzy w wielkiej liczbie zostali wyniesieni na ołtarze, 1279 V,51 | świeckich, którzy stanowią liczbowo większość Ludu Bożego, powinna 1280 VII,71 | że wobec coraz większej liczby wyzwań rzucanych nadziei 1281 VI,58 | Ecclesiae nie jest wynikiem liczenia głosów, lecz owocem działania 1282 Zak,72 | do czynienia tego, co tak liczni święci biskupi potrafili 1283 VI,63 | pasterską (munus pastorale).267 ~Liczniejsze Konferencje Episkopatu wymagają 1284 IV,41 | tych zdecydowanie jeszcze liczniejszych, którzy w ukryciu użyźnili 1285 I,10 | chciał » (Mk 3, 13)~10. Liczny tłum szedł za Jezusem, kiedy 1286 V,47(185) | Ep. ad Nepotianum presb., LII, 7: PL 22, 534.~ 1287 Wprow,5 | Biskupów, od pierwszych Lineamenta do Instrumentum Laboris, 1288 VII,67 | narkotyków i handel bronią – ta lista nie jest bynajmniej kompletna! 1289 II,11 | posługi ewangelizatora, liturga oraz przewodnika wspólnoty. 1290 IV,36 | okresie wielkanocnym. ~Rok liturgiczny ze swoim cyklicznym rytmem 1291 IV,35 | i odpowiednimi komisjami liturgicznymi, aby godność i prawda akcji 1292 III,30 | integralną część nowej ewange - lizacji i dlatego są zadaniem złączonym 1293 IV,34 | ten, który przewodniczy in loco Dei Patris; dlatego, jak 1294 II,22 | misję. Misja jest owocem i logiczną konsekwencją komunii. Sprzyjamy 1295 II,17 | to « modlitwa Kościoła lokalnego », w której wyraża się « 1296 VI,57 | płaszczyźnie partykularnej i lokalnej, jak też na poziomie powszechnym.228 1297 I,8 | zwierzchnictwa nad Kościołem lokalnym, istnieje wielu biskupów, 1298 II,15 | żywić tak, jak żywi matczyne łono. Wraz ze św. Ignacym z Antiochii 1299 VII,67 | się AIDS, analfabetyzm, los licznych dzieci i młodych 1300 VI,58 | Synodu i który z tego powodu lubię tytułować jako « posynodalny ». ~ 1301 VII,67 | zdecydowanie potępili terroryzm i ludobójstwo, podnieśli głos w obronie 1302 VII,71 | migrujących~72. Wędrówki ludów osiągnęły dziś niesłychane 1303 VII,68 | aetate, « Wszystkie (...) ludy stanowią jedną wspólnotę, 1304 VI,59 | ducha i środki materialne w ludzkim kontekście, co do którego 1305 VII,67 | ubóstwa i to w epoce, gdy ludzkość, jak nigdy przedtem, dysponuje 1306 Zak,72 | głoszenia Ewangelii, po ludzku tak złożonych, niemal spontanicznie 1307 V,43 | konstruktywnych relacji z ludźmi, postawy zachęcającej do 1308 VI,61 | faktu, że będąc niemalże macierzami wiary, zrodziły inne Kościoły, 1309 II,14 | modlitwy, ofiary i duchowego macierzyństwa. Jest więc zadaniem biskupa 1310 VI,59 | sposób wspólnocie swoją mądrość i doświadczenie. Niech kompetentna 1311 V,47 | Czyż chwałą ojca nie jest mądry syn? Niechaj biskup pogratuluje 1312 IV,37 | powagi sytuacji. Należy mądrze rozmieścić członków prezbiterium 1313 IV,39 | wyspowiadać.~W świetle Tradycji i Magisterium Kościoła, biorąc pod uwagę 1314 I,7(18) | Por. Do Magnezjan 6, 1: PG 5, 764; Do Trallan 1315 IV,39 | przekonaniem, że trzeba otoczyć maksymalną troską duszpasterską ten 1316 VII,66 | jest Chrystus, wyruszyła mała trzódka, Kościół, a prowadzi 1317 VII,67 | pokoju. Niszczące skutki malarii, szerzenie się AIDS, analfabetyzm, 1318 V,49 | zaś tych, którzy żyją w małżeństwie, będzie zachęcał do prowadzenia 1319 V,52 | sytuacji. Obecność biskupa przy małżonkach i ich dzieciach, także poprzez 1320 IV,41 | wszystkim chrześcijańskich małżonków. W przypadkach, w których 1321 V,52 | wspólnota, w której zarówno małżonkowie, jak i dzieci żyją swoim 1322 VII,66 | Chrystus, który mówi: « Mam także inne owce, które nie 1323 VI,63 | im przez prawo lub przez mandat Stolicy Apostolskiej, jedynie 1324 II,12 | o rzeczy drugorzędne czy marginalne. To właśnie życie duchowe 1325 Wprow,3 | immanentystycznej, spychającej na margines każde otwarcie na transcendencję. 1326 II,14(65) | apost. Rosarium Virginis Mariae (16 października 2002), 1327 II,15(70) | Paweł VI, Adhort. apost. Marialis cultus (2 lutego 1974), 1328 V,46 | Biskup Bartłomiej dos Martires, którego beatyfikowałem 1329 Wprow,3 | zatem naśladował Dziewicę Maryję, Mater spei, która uwierzyła, 1330 II,14 | ostateczny cel pobożności maryjnej Ludu Bożego ».64 W świetle 1331 VII,71 | i przedstawiają się jako masowe ruchy, obejmujące ogromną 1332 V,51 | rzeczywistość rodziny, pracy, mass-mediów, sportu i czasu wolnego, 1333 II,23 | ciebie już nic nie zostało. Masz bowiem pamiętać o duszach, 1334 II,14 | być dla biskupa również matczyna obecność Dziewicy Maryi, 1335 II,15 | sobą i żywić tak, jak żywi matczyne łono. Wraz ze św. Ignacym 1336 VII,67 | kultury hedonistycznej i materialistycznej.~Stając wobec sytuacji tak 1337 Wprow,4 | opierając się na ideologiach materialistycznych, immanentystycznych i ekonomistycznych, 1338 VI,59 | im pogodę ducha i środki materialne w ludzkim kontekście, co 1339 VI,59 | duszpasterzy, lub też środków materialnych. Zarówno w jednym jak i 1340 I,9 | ście Ewangelii według św. Mateusza cała posługa pasterska może 1341 II,14 | ofiarowując stojącą pod Krzyżem Matkę uczniowi, zaś umiłowanego 1342 V,47 | w Kościele uczestniczą w męce naszego Pana ».186~Oprócz 1343 VI,57 | zaświadczyli w Rzymie swoim męczeństwem.~Moment ten wiąże się ze 1344 II,24 | daru z siebie poprzez w męczeństwo ».94 Nie chodzi tu oczywiście 1345 Wprow,5 | świętych pasterzy, którzy in medio Ecclesiae byli wymownym 1346 II,15 | przypomniał wartość lectio i meditatio słowa Bożego w życiu pasterzy 1347 VII,71 | Starania o humanizację medycyny i opieka nad chorymi ze 1348 II,15 | czasie przeznaczonym na medytację i lectio, serce, które przyjęło 1349 V,42 | i w jasnej perspektywie męki i śmierci. Jest gestem odsłaniającym 1350 III,29 | przy pomocy odpowiednich metod, nieprzeniknionego bogactwa 1351 VI,62 | Prowincji kościelnych, w których Metropolici są narzędziem i znakiem 1352 VI,62 | Organizacja Metropolii i Prowincji kościelnych~ 1353 I,6 | wszystkim ludziom.15 Wezwał mężczyzn i kobiety do pójścia za 1354 IV,38 | Chrystusem i Kościołem wielu mężczyznom i kobietom dotkniętym łaską 1355 VI,57(230) | Ireneusz, Adv. haer. 3, 3, 2: MG 7, 848.~ 1356 VII,66 | świat! » (J 16, 33). Kiedy miał powrócić do Ojca, po umyciu 1357 VI,57 | które Stolica Apostolska miałaby zamiar skierować do całego 1358 Wprow,4 | wyznania wiary musi być tej miary, aby mogła z dnia na dzień 1359 VI,65 | wielokulturowy charakter miast i społeczeństw, przede wszystkim 1360 VII,68 | regionach, w tych samych miastach, w miejscach codziennej 1361 V,48 | wręcz polecanego, seminarium międzydiecezjalnego.191 Osobista i pogłębiona 1362 V,48 | nawiązywania solidnych relacji międzyludzkich i duszpasterskich, teologicznie 1363 VI,65 | wszystkim jako konsekwencja międzynarodowych migracji, stwarza nowe i 1364 III,30 | poziomie krajowym, jak i międzynarodowym, aby doprowadzić do lepszych 1365 VI,63 | biskupom, a nie zajmować ich miej sce »,269 tym bardziej 1366 Zak,73 | Kościołami i Kościołem? Mielibyśmy może ochotę skarżyć się, 1367 Wprow,4 | i ekonomistycznych, chcą mierzyć wszystko w kategoriach skuteczności 1368 VII,71 | katolickich Kościołów wschodnich mieszka dziś na stałe z dala od 1369 VII,71 | kataklizmów. Wszystkie te migracje, w swojej różnorodności, 1370 VI,65 | konsekwencja międzynarodowych migracji, stwarza nowe i niezna - 1371 V,45 | na terenach misyjnych i migracyjnych.177~Jednak Ojcowie synodalni 1372 VII,71 | pasterska biskupa wobec migrujących~72. Wędrówki ludów osiągnęły 1373 II,23(93) | Ecclesiae Mediolanensis, Milano 1599, s. 1178.~ 1374 V,43(167) | episcopi Mediolanensis opera, Milano-Roma 1988, 19, s. 66.~ 1375 Wprow,5(11)| Por. Ottato di Milevi, Contra Parmenianum donat. 1376 VII,69 | konsekwencją powszechnej miło - ści, która stanowi duszę 1377 V,44 | Przed przełożeniem tej miłości-komunii na działanie, biskup powinien 1378 I,7 | owczarni, troską o wszystkich, miłosierdziem wobec ubogich, pielgrzymów 1379 Zak,72 | czynów nadaje nieodpartą moc miłosierdziu słów ».295 Jest to droga, 1380 Wprow,4 | rodząc w nim ufność, że miłosierna dobroć Boża nigdy nie przestanie 1381 II,18 | pragnienia sprawiedliwości; miłosierne oblicze ojca i budowniczego 1382 V,48 | silne w życiu duchowym i miłujące Kościół. Powinien podobnie 1383 IV,32 | Świętej i na świadectwo Jej miłującej obecności w świecie. ~Każdy 1384 V,47 | kapłanów ojcem i bratem, który miłuje ich, słucha, przyjmuje, 1385 VI,58 | o dobro całego Kościoła.~Minione lata wykazały, że biskupi, 1386 IV,37(148) | współpracy wiernych świeckich w ministerialnej posłudze kapłanów Ecclesiae 1387 V,49(195) | stwa, Directorium pro ministerio et vita Diaconorum permanentium ( 1388 Wprow,5 | doświadczenia w circuli minores aż do Propositiones, które 1389 IV,39 | związku z tym w Motu proprio Misericordia Dei podkreśliłem, że biskupi 1390 VII,66 | każdego człowieka. Jako misjonarz Ewangelii działa on w imieniu 1391 VI,65(276) | Paweł II, Enc. Redemptoris missio (7 grudnia 1990), 11: AAS 1392 II,14 | powinna więc być dla biskupa mistrzynią w słuchaniu i w gotowości 1393 IV,38 | pełni włączeni w Kościół, mistyczne Ciało Chrystusa. W ten sposób 1394 Wprow,5 | umieszczona w swego rodzaju mistycznej mozaice, składa się na obraz 1395 V,42 | przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął umywać uczniom 1396 VI,65 | Misyjność w posłudze biskupiej~65. 1397 I,9 | Charakter misyjny i wewnętrzna jedność posługi 1398 VI,65 | muszą być naznaczone duchem misyjnym, aby wzbudzić i zachować 1399 II,13 | tym obowiązku: « Przyjmij mitrę i niech zajaśnieje w tobie 1400 II,13(61) | Prezbiterów i Diakonów: Wręczenie mitry.~ 1401 V,47 | swoimi doświadczeniami z młodszymi współbraćmi. Natomiast w 1402 V,54 | się, żeby duszpasterstwo młodzieżowe i powołaniowe powierzone 1403 Wprow,4 | negacji żywego Boga, które mniej lub bardziej jawnie próbują 1404 V,43 | jest większy, ma być jak mniejszy, a przełożony jak sługa ( 1405 VII,67 | łączności z moim, było jasne i mocne. « Podczas Synodu słyszeliśmy 1406 III,29 | przykazania Dekalogu mają mocny fundament w naturze ludzkiej 1407 I,8(33) | gloriamque promissam te moderante perveniat »: CCSL 159 C, 1408 IV,35 | Biskup - moderator liturgii jako pedagogii 1409 V,44 | zadania zwykłego urzędu moderatora. Ze swej strony munus episcopale 1410 II,17 | się « prawdziwa natura modlącego się Kościoła ».79 W consecratio 1411 II,17 | wyznaczone osoby lub też wierni modlący się wspólnie z kapłanem, 1412 IV,33 | ludu (por. Hbr 10, 21), modlącym się nauczycielem modlitwy, 1413 II,17 | nałożenia rąk: « Czy chcesz modlić się nieustannie do Boga 1414 II,17 | Kościoła ».78 Pisząc o modlit - wie brewiarzowej, mój 1415 VII,69 | technologią informatyczną. Jak mogłem już stwierdzić przy innych 1416 II,25 | jeszcze tacy pasterze, którzy mogliby opowiadać historię wiary 1417 II,19 | przeżywane, biorąc za wzór – nie mogłoby być inaczej – posłuszeństwo 1418 VI,56 | sformułowana została przez mojego czcigodnego poprzednika 1419 II,12 | sobie ludzi. Podobnie jak Mojżesz, który po rozmowie z Panem 1420 II,12 | przewodnika ludu. Jest to postać Mojżesza. Patrząc na niego biskup 1421 V,45 | odniesienia do różnych aspektów i momentów w życiu diecezji. Tak więc 1422 II,11 | Chrystusa i zyskuje autorytet moralny, którego potrzebuje sprawowanie 1423 II,13 | przez praktykowanie cnót moralnych, które konkretyzują, także 1424 III,29 | przyjąć i stosować w życiu moralnym. Oznacza to, że biskupi 1425 VI,55 | w niebezpieczeństwach na morzu, w niebezpieczeństwach od 1426 VII,66 | uczyniony prawdziwie « mostem » otwartym dla każdego 1427 II,19 | biskup staje się wzorem i motorem duchowości komunii, dążącej 1428 II,17 | drogę kontemplacji. Znane motto contemplata aliis tradere 1429 II,21 | im ewangeliczne i duchowe motywy tego rodzaju wyboru, jakże 1430 V,44(174) | eparchialnych, o których mowa w kanonach 235-242 Kodeksu 1431 III,31 | okazuj prawość, powagę, mowę zdrową, nienaganną, żeby 1432 V,54 | przede wszystkim słuchaniem mówiącego Boga.~Oto niektóre z dziedzin, 1433 V,53 | sytuacji łatwiej będzie mówić im także o innych cnotach 1434 IV,39 | pokuty. Jego obowiązkiem jest mówienie z ewangeliczną wolnością 1435 VII,68 | wolności religijnej, o której mówił Sobór Watykański II w Dekrecie 1436 III,30 | W rzeczywistości, kiedy mówimy o głoszeniu Ewangelii, ważne 1437 V,44 | różnorodności, wspierając, jak mówiono w Zgromadzeniu synodalnym, 1438 II,15 | Chrystusa ».69 Nie ma w istocie mowy o prymacie świętości bez 1439 Wprow,5 | swego rodzaju mistycznej mozaice, składa się na obraz oblicza 1440 V,47 | diecezjalnym: zatrzymuje on możli - wość, może nawet w większym 1441 II,13 | za apostołem Pawłem: « Możność nasza jest z Boga, który 1442 Wprow,5(13)| Por. Mszał Rzymski, Prefacja o Świętych 1443 II,16 | kapłana.~Sprawując codziennie Mszę św. razem z Chrystusem ofiaruje 1444 V,47 | ze swojej strony, przyj - muje na siebie troskę o te dłonie ».184~ 1445 I,8(33) | dispensatione caelesti, ut quae ante mundi principium in tua semper 1446 V,50 | mieć na uwadze dokument Mutuae relationes oraz to, co przewiduje 1447 IV,35 | świadom, że ma tractare mysteria. Niech również głębokie 1448 IV,37(148) | posłudze kapłanów Ecclesiae de mysterio (15 sierpnia 1997), Rozporządzenia 1449 VI,62 | aby Sobory partykularne nabrały nowej żywotności. Konferencje 1450 IV,35 | mojej posługi, pragnąłem nadać celebracjom liturgicznym 1451 VI,55 | Kościoła, a równocześnie nadają to samo znamię katolickości 1452 VI,56 | rzeczywistości, więcej – aby nadawać harmonii jej wierze, być 1453 V,48 | głosu Tego, który wzywa.~Gdy nadchodzi czas udzielania święceń, 1454 Zak,75 | nadziei i pociechy, dopóki nie nadejdzie dzień Pański ».301~W Rzymie, 1455 V,42 | Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł 1456 VII,67 | innych miejscach istnieje nadobfitość. Przede wszystkim ubodzy, 1457 VI,56 | wszelkie środki naturalne i nadprzyrodzone do spełniania misji, której 1458 II,13 | Augustyna, pełne realizmu i nadprzyrodzonej mądrości: « Jeśli przeraża 1459 IV,39 | szczodrze i z poczuciem nadprzyrodzoności, naśladując Ojca witającego 1460 IV,35 | odpowiednim czasie korektę nadużyć i wykluczenie arbitralnych 1461 VI,56(224) | Por. Synod Biskupów, II Nadzwyczajne Zgromadzenie Ogólne, Relacja 1462 VII,71 | ludzka wzrasta w sposób nadzwyczajny w poszukiwaniu nowych rozwiązań 1463 Wprow,4 | konfliktowych pokazywały z całą naglącą koniecznością potrzebę zwrócenia 1464 VII,69 | którzy będą przypominać o naglącej potrzebie osiągnięcia globalizacji 1465 VI,55 | licznych postach, w zimnie i nagości, nie mówiąc już o mojej 1466 VI,59 | Kościół partykularny, za najbliższe bratnie Kościoły oraz za 1467 V,48 | seminarium stanowi jedno z najcenniejszych dóbr diecezji, poświęcili 1468 VI,59 | narażeni na cierpienia, najczęściej dzieląc je z innymi. Biskupi 1469 VI,57 | do ruchu krwi z serca do najdalszych części ciała i z powrotem 1470 V,42 | 11).161~Ten obraz Jezusa, najdoskonalszy wzór biskupa, ma swój wymowny 1471 VII,70 | ekologiczna. W rzeczywistości, « najgłębszą i najpoważniejszą implikacją 1472 V,48 | prezbiterów oraz ustalając najkorzystniejsze i najbardziej odpowiednie 1473 VI,59 | jeszcze zrobić, aby jak najlepiej wykorzystać możliwości tych 1474 V,43 | bowiem o wyrażenie w jak najlepszy sposób największego wzoru, 1475 IV,41 | chrześcijaństwa jaśniejącej w jego najlepszych przedstawicielach, zarówno 1476 VI,61 | zwoływane przez Patriarchę co najmniej raz na pięć lat.257 ~ 1477 II,11 | jak On, od największego do najmniejszego. Krótko mówiąc, znów z pewnym 1478 III,29 | szczególną; jesteście w nich najpierwszymi odpowiedzialnymi za katechezę ».116 1479 VII,70 | rzeczywistości, « najgłębszą i najpoważniejszą implikacją moralną w kwestii 1480 VII,71 | w celu zapewnienia jak najskuteczniejszej i kompeten - tnej posługi, 1481 IV,40 | Chrystusem, do komunii z Najświętszą Maryją Panną i ze świętymi, 1482 VII,67 | nadzieję, również w sytuacjach najtrudniejszych, ponieważ jeśli nie ma nadziei 1483 V,46 | przede wszystkim z osobami najuboższymi, starszymi i z chorymi. 1484 V,52 | Małżeństwa, jawi się ona jako najważniejsza wspólnota, w której zarówno 1485 IV,37 | najbardziej koniecznym i najważniejszym. Do głównych zadań biskupa 1486 V,48 | przede wszystkim wybierając z największą starannością wychowawców 1487 II,13 | Chrystus Ukrzyżowany, w swym największym darze dla Ojca i dla braci 1488 IV,34 | Kościoła, wypełnia się także najwznioślejszy i święty akt munus sanctificandi 1489 IV,38 | godny i skuteczny realizacji nakazów i dyscypliny liturgicznej, 1490 Wprow,2 | episkopatu i posługi biskupów, nakreśloną przez Sobór Watykański II, 1491 V,42 | nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął umywać 1492 VI,56 | okazuje się być dwuznaczne i nalegali, aby teologicznie pogłębić 1493 VI,56 | Kolegium Biskupów wraz z należącą do nich władzą najwyższą, 1494 IV,36 | powtarzałem, także ostatnio, należałoby przywrócić centralne miejsce 1495 V,48 | diecezji, poświęcili mu należną uwagę i potwierdzili nie 1496 II,23 | pasterskich, skupieniem i należnym odpoczynkiem. W oparciu 1497 II,23 | nie potrafię skupić się należycie. Muszę oto zajmować się 1498 I,6 | dotarł aż do nas poprzez nałożenie rąk, czyli konsekrację biskupią, 1499 I,7 | Jednorodzonym Synem Ojca i namaszczonym Duchem Świętym, posłanym 1500 Zak,73 | jedynego Ojca Niebieskiego i napełniamy się jedynym Duchem świętości.297 1501 I,6 | którym Apostołowie zostali napełnieni przez zmartwychwstałego 1502 VII,70 | ponieważ nie chodzi już o napięcie eschatologiczne w oczekiwaniu 1503 V,47 | prezbitera. Św. Hieronim napisał słowa, które można zastosować 1504 I,7 | zbawienia.19 I odwrotnie, jak napomina starożytny tekst, wierni 1505 Wprow,5 | nie w porę, wykazuj błąd, napominaj, podnoś na duchu z całą 1506 IV,37 | celebrowaniu Eucharystii napotyka na wiele trudności. Wzrasta 1507 II,21 | wyświęconego szafarza, jak i naprawienia skandalu i przywrócenia 1508 IV,38 | życia Bożego i postępować naprzód, aż do osiągnięcia doskonałości