| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Jan Pawel II Pastores gregis IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Chapter, Paragraph
1509 VII,67 | uzasadnienia przemocy, przemyt narkotyków i handel bronią – ta lista 1510 IV,36 | począwszy od Wcielenia i Narodzenia Pańskiego aż do Wniebowstąpienia, 1511 VI,61 | poszczególnych biskupów, bez naruszania pola ich kompetencji i ograniczania 1512 V,52 | będzie popierał przygotowanie narzeczonych do małżeństwa, towarzyszenie 1513 VII,68 | konieczności Kościoła jako narzędzia zbawienia dla całej ludzkości. « 1514 VII,67 | zbiorowych dramatów (...). Narzuca się zmiana porządku moralnego (...). 1515 II,21 | powołani, nie z ginącego nasienia, ale z niezniszczalnego, 1516 Wprow,3 | duszpasterskiej. Będzie zatem naśladował Dziewicę Maryję, Mater spei, 1517 II,12 | kontemplacja Jego oblicza i ofiarne naśladowanie życia Dobrego Pasterza? 1518 II,13 | Chrystusem i przejawiającej się w naśladowaniu Go według Ewangelii. Z tego 1519 II,11 | starał przyjąć styl życia naśladującego kénosis Chrystusa Sługi, 1520 VII,66 | będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz » ( 1521 Wprow,5 | powiemy z Apostołem – nastawaj w porę i nie w porę, wykazuj 1522 I,6 | przekazali je innym, a ci z kolei następnym. W ten sposób dar duchowy 1523 VI,56 | Trzeba też wziąć pod uwagę następującą zasadę: jedność Kościoła 1524 VII,67 | jest to łatwe do przyjęcia, następujące stwierdzenie wydaje się 1525 II,13 | Eucologium Serapiona formułuje w następujący sposób wezwanie rytualne 1526 III,31 | Apostoł Paweł ujmuje w następujących słowach istotę zachowania, 1527 V,54 | zachęcając, aby pomagali nastolatkom i młodzieży w odkrywaniu 1528 V,53 | formacji i wychowania dzieci, nastolatków i młodzieży, prosząc, aby 1529 VI,60 | drugie razem jeszcze bardziej naświetlają powszechną jedność świętego 1530 Zak,72 | tej historii: « Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze 1531 II,23 | dyspozycyjności względem natchnień Ducha Świętego. Znane są 1532 VI,58 | pozwalając wyrazić pod natchnieniem Ducha Świętego pogłębiony 1533 II,13 | posłusz - nym poddaniu się natchnieniom Ducha Świętego oraz żywiąc 1534 II,25 | Wielu innych biskupów było natchnionymi przewodnikami, przecierającymi 1535 IV,38(150) | apost. Divinae consortium naturae (15 sierpnia 1971): AAS 1536 IV,38 | rozwoju i wzrostu życia naturalnego. W istocie, wierni odrodzeni 1537 IV,38 | eucharystycznego, jest miejscem naturalnym i zwykłym drogi inicjacji 1538 III,31 | idealnego biskupa i swoim nau - czaniem ukształtować całkowicie 1539 I,7 | eklezjologii trynitarnej zawartej w nauce Soboru Watykańskiego II.~ 1540 II,12 | pouczać się mądrości, a potem nauczać; najpierw stać się światłem, 1541 III,29 | podstawowego powodu biskupom « nauczającym w komunii z Biskupem Rzymu, 1542 I,9 | na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając 1543 I,10 | Chrystusa ustanowieni są nauczycielami, szafarzami tajemnic oraz 1544 VII,68 | również dlatego biskupi, jako nauczyciele wiary i pasterze Ludu Bożego, 1545 I,10 | wspólnie pomoc pasterzom i nauczycielom ».47 ~Posługa pasterska 1546 III,29 | przewodnictwem świętego Urzędu Nauczycielskiego, za którym idąc wiernie, 1547 II,15 | jednak naucza tego, co sam nauczył się od Boga ».72 ~Synod 1548 III,29 | o wykładowców teologii i nauk kościelnych, oraz nauczycieli 1549 II,12 | złożenia świadectwa świętości.~Nawiązanie do świętości związane jest 1550 Wprow,4 | wszystkim ludziom, którzy się nawracają ».8 ~Pewność tego wyznania 1551 II,12 | ostrzeżenie św. Grzegorza z Nazjanzu: « Najpierw się oczyścić, 1552 II,13 | dojrzałość duchową i apostolską, naznaczoną prymatem miłości pasterskiej. 1553 VI,65 | działania pasterskie muszą być naznaczone duchem misyjnym, aby wzbudzić 1554 III,29 | pilne w sytuacji obecnej, naznaczonej obojętnością i ignorancją 1555 I,9 | 13) mówi nam, że Jezus nazwał Dwunastu Apostołami, co 1556 Zak,72 | miłości, która od jego imienia nazwana została Bazyliadą: jasno 1557 VI,65 | stwarza nowe i niezna - ne sytuacje, które stanowią 1558 Wprow,4 | zastraszyć różnym formom negacji żywego Boga, które mniej 1559 VII,69 | wyodrębnienia pozytywnych i negatywnych aspektów oraz różnych konsekwencji, 1560 VI,58 | różnych problemów, które nękają życie Kościoła.236~Jak wiadomo 1561 VI,62 | na podobieństwo problemów nękających poszczególnych biskupów 1562 VI,55 | czoło różnorodnym problemom nękającym wiele Kościołów partykularnych. 1563 II,20 | tego proroctwa wobec świata nękanego przez problem głodu i nierówności 1564 V,47(185) | Ep. ad Nepotianum presb., LII, 7: PL 22, 534.~ 1565 VI,61 | już przez pierwszy Sobór Nicejski, została uznana przez pierwsze 1566 V,43 | przejrzysty sposób – uczest - nictwem w misji Chrystusa, przeżywanym 1567 II,19 | bez twojej zgody, ale ty niczego nie podejmuj bez zgody Boga ».86~ 1568 III,27 | aż osiągnie swą pełnię w niebiańskim Jeruzalem. Program ten nie 1569 III,27 | ciągłości i równocześnie w nieciągłości względem obecnej sytuacji: 1570 VI,64 | które, będąc sygnałami « niecierpliwego ekumenizmu », mogą przynieść 1571 IV,37 | niedzielę, która, jak już nieco wyżej wspomniałem, jest 1572 V,47 | pierwszy, jak w przypadku niedawno wyświęconego księdza, czy 1573 II,21 | W przypadkach poważnych niedociągnięć, a tym bardziej przestępstw 1574 VII,67 | pornografia, nietolerancja i niedopuszczalna instrumentalizacja religii 1575 II,20 | nikt z nich nie cierpiał niedostatku » (4, 34). Kościół jest 1576 Wprow,3 | w czasach wzrastającego niedowierzania i obojętności, jest bowiem 1577 IV,36 | sprawowaniu Eucharystii. Niedziela jest dniem, który powinien 1578 IV,37 | odpowiednie celebracje zgromadzeń niedzielnych pod nieobecność kapłana.148 ~ 1579 II,12 | Zgromadzenia synodalnego niejednokrotnie podnosiły się głosy zachęcające 1580 VII,67 | wolno milczeć w obliczu niekończącego się dramatu głodu i skrajnego 1581 I,10 | por. 2 P 1, 1). Chociaż niektórzy z woli Chrystusa ustanowieni 1582 V,43 | Biskupstwo jest imie - niem służby, nie zaszczytu, ponieważ 1583 IV,39 | Jedynie fizyczna lub moralna niemożliwość zwalnia z takiej zwyczajnej 1584 II,15 | przemianę myśli i życia ku Niemu zwróconego, czemu towarzyszy 1585 III,31 | prawość, powagę, mowę zdrową, nienaganną, żeby przeciwnik ustąpił 1586 II,17 | Wszechmogącego za Jego święty lud i w nienaganny sposób wypełniać posługę 1587 IV,37 | zgromadzeń niedzielnych pod nieobecność kapłana.148 ~ 1588 II,13 | biskupa do świętości jest nieodłączną częścią wydarzenia sakramentalnego 1589 Zak,72 | Miłosierdzie czynów nadaje nieodpartą moc miłosierdziu słów ».295 1590 VI,64 | dialog ekumeniczny jest nieodwracalne, od niego bowiem zależy 1591 IV,40 | angażowania się w inne formy nieokreślonego spiritualizmu, biskupi powołani 1592 V,43 | można postrzegać jako czegoś nieosobowego i biuro - kratycznego, właśnie 1593 Wprow,4 | poważnych sytuacji pełnych niepewności oraz obaw o samą cywilizację 1594 VII,71 | powodu konfliktów zbrojnych, niepewnych warunków ekonomicznych, 1595 I,8 | Biskup Rzymu, jest jedna i niepodzielna. Sprawowanie władzy związanej 1596 VI,63 | podmiot teologiczny jest niepodzielne.266 Z tego powodu biskupi 1597 I,8 | powszechny jest jeden i niepodzielny, tak również Kolegium biskupów 1598 V,51 | szczególnie narażeni na niepokój i cierpienie; powinni wspierać 1599 V,46 | bardziej bezpośredni kontakt z niepokojami i troskami, radościami i 1600 II,12 | nieustannego ruchu, a często i niepokoju stwarzającego ryzyko « 1601 II,15 | Pismem Świętym biskup byłby nieprzekonującym sługą tej nadziei. Zachowują 1602 VI,64 | synodalni dostrzegli też ryzyko nieprzemyślanych gestów, które, będąc sygnałami « 1603 III,29 | pomocy odpowiednich metod, nieprzeniknionego bogactwa tajemnicy Chrystusa. 1604 III,28 | pomocą Ducha Prawdy, jako nieprzerwany prze kaz tego wszystkiego, 1605 II,23 | słabości własnych i innych, nieprzewidzianych zdarzeń życia codziennego, 1606 VII,67 | się na pojednanie i miłość nieprzyjaciół.281 Nie ma bowiem sprawiedliwości 1607 IV,37 | W tych wspólnotach, choć nieraz są one szczupłe i ubogie, 1608 II,19 | pragnieniem było zjednoczyć nierozdzielnie Apostołów wokół Piotra. 1609 II,14 | się Kościoła wyraża się nierozerwalna więź pomiędzy Maryją i następcami 1610 VII,67 | ewentualnych i niestety nierzadkich konfliktów zbrojnych, biskup, 1611 VI,59 | braćmi w biskupstwie w od - niesieniu do innych Kościołów partykularnych 1612 II,20 | lenia się niż skuteczność niesionej pomocy. W Kościele apostolskim 1613 VII,71 | Wędrówki ludów osiągnęły dziś niesłychane proporcje i przedstawiają 1614 VII,67 | są całe zastępy! Wewnątrz niesprawiedliwego systemu gospodarczego o 1615 VI,65 | świata, w którym cierpienie i niesprawiedliwość ustąpią przed radością i 1616 VII,67 | którzy płaczą z powodu niesprawiedliwości, prześladowanych, pozbawionych 1617 VII,67 | Stając wobec sytuacji tak niesprawiedliwych, pociągających za sobą konflikty 1618 II,25 | okresach prześladowań i nieszczęść, budowali hospicja, aby 1619 VII,67 | wyzysk kobiet, pornografia, nietolerancja i niedopuszczalna instrumentalizacja 1620 VI,56 | niektóre punkty odniesienia są nieuniknione. Przede wszystkim trzeba 1621 II,12 | rzeczywiście nasze czasy są okresem nieustannego ruchu, a często i niepokoju 1622 IV,41 | wobec świata świadectwa nieustannej obecności łaski w ludzkich 1623 II,19 | święceń, Jezusa Chrystusa, niewidzialnej Głowy całego Kościoła.~Apostolski 1624 I,7 | z Antiochii, jest jakby niewidzialnym biskupem, biskupem wszystkich. 1625 Wprow,4 | w postaci niezliczonych niewinnych ofiar i pojawianiem się 1626 V,43 | między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy 1627 II,20 | powinna być sprawowana z niewyczerpaną hojnością i bezgraniczną 1628 III,29 | słowa (por. 1 Tes 2, 13) – niezachwianie trwa przy wierze przekazanej 1629 IV,40 | jej wewnętrzne rozmiary i niezaprzeczalne wartości, być gotowym do 1630 II,20 | ubóstwie, przyczynia się niezaprzeczalnie do uczynienia Kościoła « 1631 Wprow,2 | fundament, potwierdził jej niezastąpioną funkcję, utrwalił znaczenie 1632 VI,56 | podczas gdy Duch Święty niezawodnie strzeże ustanowionej przez 1633 V,43 | Kościołem, wraz z władzą niezbędną do sprawowania posługi pasterskiej ( 1634 I,8 | przypadkach, kiedy okazują się niezbędne.42 ~ 1635 IV,38 | zaangażowani w duszpasterstwo, niezbędni do zapewnienia w sposób 1636 II,20 | błogosławieństwo ubóstwa za jedno z niezbędnych wymagań spełniania w obecnych 1637 II,18 | jest on « zasadniczym i niezbywalnym wymogiem, który wypływa 1638 IV,39 | powinien on przepowiadać niezgłębioną tajemnicę miłosierdzia, 1639 III,29 | autorytatywnie, co jest zgodne, a co niezgodne ze słowem Bożym.120 ~Ojcowie 1640 Wprow,4 | bolesną konsekwencją w postaci niezliczonych niewinnych ofiar i pojawianiem 1641 IV,33 | Dziewicą Maryją i świętymi, z niezłomną pewnością osta - tecznego 1642 IV,37 | świąteczne wspólnota, która niezmiennie oczekuje pełnego spotkania 1643 II,24 | obowiązku biskupa, by kroczył niezmordowanie na drodze do świętości, 1644 VI,65 | migracji, stwarza nowe i niezna - ne sytuacje, które stanowią 1645 II,15 | Sobór Watykański II: « Nieznajomość Pis - ma Świętego jest nieznajomością 1646 II,15 | Nieznajomość Pis - ma Świętego jest nieznajomością Chrystusa ».69 Nie ma w 1647 II,21 | ginącego nasienia, ale z niezniszczalnego, dzięki słowu Boga, które 1648 VI,63 | działaniach wspólnych, w niezwłocznym krzewieniu dobra religii, 1649 VI,59 | jakimi styka się Kościół w niezwykle dynamicznie zmieniającej 1650 VII,67 | ubogich, nie będzie jej dla nikogo, nawet dla tak zwanych bogatych.~ 1651 IV,39 | Chrystusa, Dobrego Pasterza, niosącego na ramionach zagubioną owieczkę.151~ 1652 VII,67 | przestrzeganie praw człowieka, niosącym nadzieję.279~Słowo biskupów, 1653 Wprow,1 | godnego takiego tytułu « nisi per caritatem efficiatur 1654 VII,67 | nadziei na życie w pokoju. Niszczące skutki malarii, szerzenie 1655 IV,39 | ewangeliczną wolnością o smutnej i niszczącej obecności grzechu w życiu 1656 VI,61 | dalność, z drugiej strony, nie niszczy ani nie umniejsza słusznej 1657 VI,56 | powodu władzy biskupów « nie niweczy władza najwyższa i powszechna, 1658 V,48 | potwierdzili także duże znaczenie Niższego Seminarium, miejsca odpowiedniego 1659 I,6 | Jezus dokonał tego wyboru po nocy spędzonej na modlitwie na 1660 VI,61 | proponuje Biskupowi Rzymu do nominacji.254 Oprócz zgody lub opinii 1661 V,47(184) | Przemówienie do grupy biskupów nominatów (23 września 2002), 4: L' 1662 V,44 | istoty Kościoła, jest rzeczą normalną, że duchowość komunii dąży 1663 V,49 | formację. Mimo więc, iż normalnie będzie musiał realizować 1664 IV,37 | stałych powodów, zapewnienie normalności w celebrowaniu Eucharystii 1665 IV,38 | życia wiary, były zgodne z normami kościelnymi oraz w pełni 1666 Wprow,1 | sobie Kościołowi, a zarazem nosi w sercu troskę o wszystkie 1667 II,19 | Cnota posłuszeństwa~19. Nosząc w sobie te bardzo ludzkie 1668 I,8(33) | In dedicatione basilicae novae: « Dirige, Domine, ecclesiam 1669 II,22 | w seminariach, jak też w nowicjatach zakonnych, w domach zakonnych, 1670 VI,65 | i ogłaszają światu dobrą nowinę o zbawieniu całkowitym i 1671 VI,56 | Apostołów, w powierzo - nych im diecezjach przysługuje, 1672 II,13 | świadectwo Ewangelii w posłusz - nym poddaniu się natchnieniom 1673 Wprow,4 | pełnych niepewności oraz obaw o samą cywilizację ludzką 1674 Zak,72 | Łk 9, 12). Być może obawiają się i naprawdę nie wiedzą, 1675 VII,66 | zachęcał ich, aby się nie obawiali, lecz mieli nadzieję? (por. 1676 II,13 | swej strony Duch Święty obdarza swymi darami, sprzyjając 1677 II,20 | niezbędnych wymagań spełniania w obecnych czasach owocnej posługi 1678 IV,34 | Zachodu, jedynie biskup może obejmować katedrę biskupią. To właśnie 1679 VII,71 | przedstawiają się jako masowe ruchy, obejmujące ogromną liczbę osób. Pomiędzy 1680 I,8 | biskupi, zdolni do działania obejmującego cały Kościół jedynie w sposób 1681 VI,62 | refleksji w ich przygotowaniu obejmującym wszystkie kategorie wiernych, 1682 Zak,72 | 11-17). Jakaż pozostająca obfitość jest jeszcze dziś obecna 1683 II,12 | swojemu ludowi ku ziemi obiecanej, wiernego tłumacza słowa 1684 III,31 | podczas konsekracji źródło obiektywne. W ten sposób władzy towarzyszy 1685 II,11 | powierzonej mu posługi.~Uświęceniu obiektywnemu, które dzięki Chrystusowi 1686 I,10 | oddziaływaniu » występującym między obiema formami kapłaństwa: istnieje 1687 III,27 | także głoszenie nadziei obietnic złożonych przez Boga w Nowym 1688 V,43 | mówi i czyni biskup, musi objawiać się autorytet słowa i działania 1689 IV,41 | heroiczności cnót, które objawiają się także i dziś, zwłaszcza 1690 I,7 | Kościołowi. Ów wymiar trynitarny, objawiający się w całym sposobie bycia 1691 IV,34 | Szczególne okazje takiego objawiania się tajemnicy Kościoła stanowią 1692 VII,70 | eschatologiczne w oczekiwaniu na objawienie się synów Bożych (por. Rz 1693 IV,35 | sprawowania głoszono jasno prawdę objawioną, wiernie przekazywano życie 1694 I,8 | osobistą sukcesję Biskupa Rzymu objętą po św. Piotrze, a całej 1695 II,12 | ciemny, a zarazem jasny obłok tajemnicy Ojca i Syna i 1696 II,21 | swojej owczarni jak Chrystus, Oblubieniec, który oddał za nas swoje 1697 IV,32 | chrześcijanina, realizujące się w obmyciu chrzcielnym, umocnione jest 1698 Wprow,3 | wzrastającego niedowierzania i obojętności, jest bowiem ważną podporą 1699 III,29 | sytuacji obecnej, naznaczonej obojętnością i ignorancją religijną tak 1700 II,23 | znów klasztorów, nierzadko obowiązany jestem oceniać życie i czyny 1701 IV,39 | biskupi winni przypominać o obowiązującej dyscyplinie, zgodnie z którą 1702 VI,61 | należy ustanawianie praw obowiązujących na obszarze – a w przypadku 1703 V,43 | wspomnienie w Auli synodalnej obrazu umywania nóg i związanie 1704 VII,67 | i bierze sobie do serca obronę słabych, czyni się głosem 1705 VII,67 | naród do domagania się i obrony własnych praw, powinien 1706 IV,34 | także udzielanie święceń – obrzęd, który ma w kościele katedralnym 1707 IV,33 | przewodniczenie innym świętym obrzędom, a także poprzez promowanie 1708 IV,38 | wprowadzać w życie przepisy Obrzędu inicjacji chrześcijańskiej 1709 V,43 | biskupa i odtworzony jest w obrzędzie święceń biskupich: « Biskupstwo 1710 VI,61 | liturgicznych także poza obszarem – Kościoła patriarchalnego.255 1711 VI,61 | co dotyczy jego regionu i obszarów, które są od niego zależne; 1712 III,30 | pod uwagę walory kulturowe obszaru, na którym żyje jego Kościół 1713 II,20 | apostolskim bowiem, jak obszernie świadczą o tym Dzieje Apostolskie, 1714 VII,67 | głosić uciśnionym wolność i obwoływać rok łaski Pana (por. Łk 1715 V,43 | oraz przyzwyczajeniami i obyczajami grubiańskiego tłumu. Godność 1716 III,30 | kształtowała serca ludzi i obyczaje narodów. W tym ewangelizacyjnym 1717 VI,58 | zarówno w strzeżeniu wiary i obyczajów, jak i w przestrzeganiu 1718 V,47 | ten wyraża zaangażowanie obydwóch: kapłana i biskupa. Wyborem 1719 VII,69 | wspólnotach kościelnych i obywatelskich jest próbą autentyczności 1720 VII,69 | Życie obywatelskie, społeczne i ekonomiczne~ 1721 Wprow,2 | Afryki przez Amerykę, Azję, Oceanię aż po Europę, oraz zwyczajnych, 1722 V,43 | poświęceniu i służbie.~Właściwa ocena władzy biskupa nie leży 1723 II,23 | nierzadko obowiązany jestem oceniać życie i czyny poszczególnych 1724 V,52 | jest, aby biskup wspierał i oceniał dzieła szkół katolickich, 1725 V,44 | świadectwa wiary, ale także do oceny i utrzymywania w ładzie 1726 I,10 | i innym wiernym, ci zaś ochoczo świadczą wspólnie pomoc 1727 Zak,73 | Kościołem? Mielibyśmy może ochotę skarżyć się, jak Apostołowie 1728 VII,71 | im, w trosce pasterskiej, ochronę szczególnych wartości religijnych 1729 I,10 | który jest i pozostaje ochrzczonym, ale równocześnie ustanowionym 1730 II,13 | jedności z wszystkimi innymi ochrzczonymi, którzy wraz z nim są dziećmi 1731 V,42 | zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był 1732 Wprow,4(8) | por. Paweł VI, List apost. Octogesima adveniens (14 maja 1971), 1733 IV,32 | niemalże stawiając im przed oczami tajemnicę ich powołania: « 1734 VI,64 | Nie można na tę jedność oczekiwać jako na owoc naszych wysiłków; 1735 IV,35 | świętych tajemnicach, czego oczekiwał Sobór Watykański II.137 ~ 1736 VII,71 | jego problemów, wyzwań i oczekiwań stanowi część za - dania 1737 II,13 | głęboką konieczność i łaskę oczekiwaną wciąż na nowo, odnawiając 1738 V,46 | i troskami, radościami i oczekiwaniami ludzi, mogąc ofiarować każdemu 1739 V,51 | podtrzymując w sercu « oczekiwanie na nową ziemię ».198 Biskupi 1740 II,21 | i dlatego należy żyć « oczekując błogosławionej nadziei » 1741 II,12 | Nazjanzu: « Najpierw się oczyścić, potem oczyszczać; najpierw 1742 IV,40 | ukierunkowywać tę pobożność, oczyszczając przy okazji jej formy wyrazu 1743 III,30 | i krzewienia, a także do oczyszczania jej i otwierania na pełnię 1744 IV,40 | chrześcijańskiego życia, oczyszczanie ich, jeśli zachodzi taka 1745 III,29 | potrzebują potwierdzenia i oczyszczenia swej wiary. Zgromadzenie 1746 IV,37 | przejawia się to ze szczególną oczywistością w samym sprawowaniu Ofiary 1747 II,11 | stanowiła w nim prawdziwe odbicie Jezusa, Sługi Bożego i pozwalała 1748 II,22 | szkołą komunii ».91 Uwaga ta odbiła się szerokim echem i została 1749 II,18 | dla Kościoła, ale także odblaskiem życia trynitarnego w człowieku 1750 II,25 | czasach podnosili swój lud, odbudowywali kościoły po okresach prześladowań 1751 IV,34 | uroczystości, które się w nim odbywają, dla dobra i przykładu całego 1752 Wprow,4 | pamiętamy, sesje Synodu Biskupów odbywały się w czasie bardzo dramatycznym. 1753 VI,59 | biskupiej, poszczególni biskupi odczuwają jako swoje trudności i cierpienia 1754 II,12 | refleksje Ojców. Wydaje się, że odczuwali oni w swych sercach ostrzeżenie 1755 III,29 | środowiska, w jakich jest ona odczuwana w sposób szczególny. Jedno 1756 VI,64 | chrześcijanami jest bowiem odczuwany przez wszystkich jako znak 1757 Wprow,5 | zaproszenia Pana « możemy na nowo odczytać potrójne munus powierzone 1758 II,19 | Tradycji Kościoła, wie jak odczytywać znaki czasu i rozpoznawać 1759 Zak,73 | bardzo istotne wsparcie w odczytywaniu z uwagą znaków czasu i w 1760 I,10 | idąc za przykładem Pana, oddają posługi duchowe sobie nawzajem 1761 II,17 | Oblubienicy Chrystusa, ponieważ, oddając Bogu chwałę, stają przed 1762 Wprow,5 | Pasterza. Z tego powodu oddajemy chwałę i dziękujemy Bogu 1763 II,25 | którzy w czasach prześladowań oddali życie za Chrystusa, pozostają 1764 IV,38 | zbliżenie tych wiernych, którzy oddalili się od zwykłego i wspólnotowego 1765 II,17 | równocześnie programem życia: « Oddamy się modlitwie i posłudze 1766 V,44 | w niej rodzaj wzajemnego oddziaływania pomiędzy tym, co biskup 1767 I,10 | swego rodzaju « wzajemnym oddziaływaniu » występującym między obiema 1768 V,51 | których nie powinny się oddzielać.199 Biskup będzie się również 1769 IV,40 | duszpasterskich i duchowych, chciałbym odesłać do dokumentów wydanych przez 1770 II,23 | stwierdzając z bólem: « później, odkąd wziąłem na siebie brzemię 1771 II,13 | wzrastaniu w świętości i pozwolą odkrywać działanie Ducha Świętego 1772 IV,32 | zaczerpnięty z modlitwy odmawianej podczas święceń biskupich 1773 II,14 | szczególnie zaś poprzez odmawianie owego kompendium Ewangelii, 1774 I,10 | Chrystusa. Taką wzajemność odnajdujemy w samej osobie biskupa, 1775 II,14 | biskup wezwany jest, by odnajdywał się w jednomyślnej i wytrwałej 1776 Zak,73 | może zawsze wspierać nas w odnajdywaniu właściwych dróg do serc 1777 Wprow,4 | zagubiona owca może być odnaleziona.~W ten sposób biskup będzie 1778 II,13 | oczekiwaną wciąż na nowo, odnawiając rozmach na własnej drodze 1779 Wprow,5 | uczniami, pełni nadziei odnawiamy nasze szczere wyznanie wiary: 1780 VI,65 | głoszenie Ewangelii musi być odnawiane każdego dnia, Zgromadzenie 1781 II,14 | przeżywania i codziennego odnawiania aktu powierzenia, którego 1782 V,43 | Każdy biskup musi zatem odnosić do siebie słowa samego Chrystusa: « 1783 IV,38 | parafialnych w diecezji. ~Odnośnie do sakramentu Bierzmowania 1784 IV,41 | zachęcam do otwierania odnośnych procesów kanonizacyjnych.160 1785 II,20 | procurator pauperum był zawsze odnoszony do pasterzy Kościoła i powinno 1786 II,25 | czerpać natchnienie w dziele odnowienia w Chrystusie społeczeństwa 1787 III,31 | zachęcać do zdrowej nauki i odpierać argumenty tych, którzy [ 1788 II,23 | pasterskich, skupieniem i należnym odpoczynkiem. W oparciu o taką pomoc 1789 II,11 | Ducha Świętego, powinna odpowiadać świętość podmiotowa, w której 1790 II,19 | więź jedności i współpracy, odpowiadając w ten sposób na zamiar Boży, 1791 VI,56 | munus regendi) – czyli także odpowiadająca im władza nauczania i rządzenia – 1792 II,24 | sercem. Z tą słuszną racją odpowiedniej stałej formacji, łączą się 1793 IV,35 | zdecydowaną i przeprowadzaną w odpowiednim czasie korektę nadużyć i 1794 IV,35 | Konferencjami Episkopatu i odpowiednimi komisjami liturgicznymi, 1795 V,43 | W związku z tym pierwsza odpowiedź wyłania się z samej natury 1796 II,19 | wiernym, by zdobywali się na odpowiedzialne posłuszeństwo, dzięki któremu 1797 IV,39 | biskupa, jako pierwszego odpowiedzialnego za dyscyplinę pokutną w 1798 V,49 | biskupi są bezpośrednio odpowiedzialni również za diakonów stałych, 1799 V,45 | że biskup jest pierwszym odpowiedzialnym za tę wspólnotę, szczególną 1800 Zak,73 | obecna sytuacja, jeśli chcemy odpowiedzieć na oczekiwania świata.298~ 1801 Zak,72 | Mu: « Dimitte turbas ... Odpraw tłum ... » (Łk 9, 12). 1802 IV,39 | odpowiednich szafarzy, dyscypliny odprawiania egzorcyzmów i modlitw o 1803 IV,39 | wylaniu Ducha Świętego, dla odpuszczenia grzechów. To przepowiadanie, 1804 III,27 | człowieka, a ktokolwiek odradza się w Nim, otrzymuje pierwociny 1805 VI,57 | sprawuje opiekę nad prawowitymi odrębnościami i równocześnie czuwa, aby 1806 IV,38 | naturalnego. W istocie, wierni odrodzeni w Chrzcie i włączeni do 1807 IV,34 | doskonałego życia dla wszystkich odrodzonych z wody i Ducha Świętego. 1808 II,25 | W trudnych czasach, nie odrywając spojrzenia od Chrystusa 1809 VII,68 | szacunkiem, lecz równocześnie odrzuca stanowczo postawę indyferentyzmu 1810 I,6 | zainicjował je w samym sobie, odsłaniając jego tajemnicę wszystkim 1811 V,42 | męki i śmierci. Jest gestem odsłaniającym znaczenie Wcielenia, ale 1812 II,12 | wieczności.~Ojcowie synodalni odsłonili istotę duchowości w życiu, 1813 II,23 | Aby przeważyć siły odśrodkowe próbujące rozbić jego wewnętrzną 1814 V,53 | chwilowymi trudnościami i nie odstępowali od tego cennego dzieła, 1815 Zak,74 | Ogólnego Synodu Biskupów odsyła każdego z nas, biskupów, 1816 Wprow,3 | dzięki któremu « nie będzie odtąd śmierci, ani żałoby, ni 1817 V,43 | pasterskich rządów biskupa i odtworzony jest w obrzędzie święceń 1818 III,26 | dzisiejsze czasy i mieć odwagę, by im stawić czoło. Wszyscy 1819 II,12 | i posłanego przez Pana, odważnego w przewodzeniu swojemu ludowi 1820 III,28 | słowa Bożego z miłością i odważnie go broni, świadcząc o zawartym 1821 VII,67 | fundamentalizmów religijnych, odwiecznego wroga dialogu i pokoju? 1822 IV,36 | dnia bez zmierzchu – dnia odwiecznej Paschy.139~Kościół przeżywa 1823 I,7 | charakter trynitarny. Jest On odwiecznym i Jednorodzonym Synem Ojca 1824 V,46 | znak obecności Pana, który odwiedza swój lud, przynosząc mu 1825 V,48 | będzie również regularnie odwiedzał seminarium, także w przypadkach, 1826 Zak,72 | W takim przypadku należy odwołać się do nowej wyobraźni miłosierdzia, 1827 VI,56 | Kor 12, 12-31).~Aby zatem odwołanie się do zasady komunii było 1828 VII,70 | 22) realizują się dziś w odwrotnej perspektywie, ponieważ nie 1829 I,7 | na drodze zbawienia.19 I odwrotnie, jak napomina starożytny 1830 VII,67 | bowiem zarzewia konfliktów odziedziczone po ubiegłym stuleciu i całym 1831 IV,35 | przejrzyście naturę kultu Bożego, odzwierciedlać rzeczywistą istotę Kościoła, 1832 III,29 | proponowane przez Kościół odzwierciedlają przykazania Boże, które 1833 II,21 | Służyć w czystości Kościołowi odzwierciedlającemu czystość Chrystusa~21. « 1834 II,21 | przyjętego zobowiązania, do odzwierciedlenia w samym sobie dziewiczej 1835 VI,62 | instytucje Soborów i Synodów odżyły z nową mocą, aby tym lepiej 1836 VII,66 | demaskować fałszywe antropologie, odzyskiwać wartości stłumione procesami 1837 VI,61 | w Kościołach wschodnich, oferując równocześnie fundament teologiczny 1838 I,9 | posługi biskupiej jako amoris officium.44 Wypływa stąd pewność, 1839 Wprow,4 | niezliczonych niewinnych ofiar i pojawianiem się na świecie 1840 VII,67 | poniżana i staje się ona ofiarą kultury hedonistycznej i 1841 VII,67 | ubodzy, młodzi i uchodźcy są ofiarami dramatycznych nierówności. 1842 V,53 | miłości, byli wychowywani do ofiarnego życia, do gotowości w służbie 1843 II,21 | zapewniając opiekę i pomoc ofiarom.~Przez swoje słowo, czujne 1844 VI,59 | duszpasterzy, jak również w ofiarowaniu pomocy finansowej. Potwierdzi 1845 I,10 | środkami uświęcania, które ofiarowuje im biskup; wreszcie między 1846 II,21 | biskup pełni obowiązek ofiarowywania światu prawdy o Kościele 1847 VI,59 | spełniali i nadal pełnią, ofiarując w ten sposób wspólnocie 1848 II,16 | Mszę św. razem z Chrystusem ofiaruje on sam siebie. Kiedy zaś 1849 VI,59 | wychodzą daleko poza ich oficjalne spotkania. Żywa świadomość 1850 III,28 | jednej strony, że Słowo ogarnia i strzeże posługę biskupa, 1851 III,28 | zostanie doprowadzony do oglądania Go twarzą w twarz, takim, 1852 VI,65 | rozpoczyna nową erę historii i ogłaszają światu dobrą nowinę o zbawieniu 1853 VII,67 | który w Kazaniu na Górze ogłosił błogosławieństwo « wprowadzających 1854 V,52 | służących ewangelizacji, ogólnej formacji, inkulturacji wiary 1855 Zak,73 | trzema innymi Zgromadzeniami ogólnymi, które bezpośrednio je poprzedziły. 1856 II,13 | Łaska ta upodabnia go do ogółu wiernych, ponieważ, jak 1857 V,43 | może być w pewnej mierze ograniczane. Na mocy tej władzy biskupi 1858 VI,61 | naruszania pola ich kompetencji i ograniczania swobodnego wypełniania przez 1859 VI,62 | biskupów oraz fakt, że ich ograniczona liczba pozwala na większe 1860 VII,70 | w środowisku są skutkiem ograniczonego i wynaturzonego światopoglądu, 1861 Zak,72 | duszy, niemal zniechęconej ogromem problemów, z którymi spotykają 1862 VII,71 | masowe ruchy, obejmujące ogromną liczbę osób. Pomiędzy nimi 1863 VII,67 | porażenia rodziny ludzkiej ogromnymi cierpieniami.~W takiej sytuacji 1864 II,22 | samotności i zniechęcenia wobec ogromu i dysproporcji problemów, 1865 III,26 | stanowi zasadniczy rys jego ojcostwa. Może więc powtórzyć za 1866 II,21 | Przez swoje słowo, czujne i ojcowskie działanie, biskup pełni 1867 V,47 | biskupa znaczącym momentem ojcowskiej odpowiedzialności wobec 1868 II,21 | swą troskę pasterską i z ojcowskim uczuciem jest on blisko 1869 II,21 | wszystko swoich kapłanów, po ojcowsku uważnym na ich trudności 1870 Wprow,1 | Tradycji Apostolskiej: « o Ojcze, który znasz tajemnice serca, 1871 IV,33 | stronę jej szczytu i pełni w ojczyźnie niebieskiej. Posługa uświęcania 1872 V,47 | wyniku zmiany posługi lub z oka - zji przyjęcia nowej misji 1873 V,44 | zgodnie z jego sumieniem okażą się konieczne, myśląc przede 1874 II,13 | się Książę Pasterzy, mógł okazać się godnym nie - zniszczalnej 1875 IV,39 | miłosierdzia, które Bóg nam okazał w Krzyżu i Zmartwychwstaniu 1876 Wprow,2 | teologalnej. Także to zadanie okazało się szczególnie ważnym dla 1877 III,31 | kulturze, jeżeli jego życie nie okaże się nienaganne ».126 ~Apostoł 1878 III,31 | postępowaniem, w nauczaniu okazuj prawość, powagę, mowę zdrową, 1879 I,8 | formy w przypadkach, kiedy okazują się niezbędne.42 ~ 1880 VI,63 | również do jedności Kościoła, okazując się narzędziem dość istotnym, 1881 III,31 | pomagać Ludowi Bożemu w okazywaniu posłuszeństwa wiary wobec 1882 V,47 | odpowiedzialności. W takich i podobnych okolicznościach biskup ma zawsze obowiązek 1883 II,25 | odbudowywali kościoły po okresach prześladowań i nieszczęść, 1884 II,12 | rzeczywiście nasze czasy są okresem nieustannego ruchu, a często 1885 IV,36 | Paschalną i jej przedłużeniem w okresie wielkanocnym. ~Rok liturgiczny 1886 I,6 | wydaje się ze swojej strony określać ten czyn Jezusa jako akt 1887 VII,66 | Czyż sam Jezus nie określał swoich uczniów jako pusillus 1888 V,52 | popierających rodzinę, słusznie określaną jako « Kościół domowy », 1889 VI,63 | zgromadzenia biskupów są dziś, jak określili to również Ojcowie synodalni, 1890 VI,63 | biskupów danego kraju czy określonego terytorium w celu wymiany 1891 VI,61 | opinii koniecznej do ważności określonych działań leżących w kompetencji 1892 III,28 | skutecznym w kontekście różnych okresów historycznych. W ten sposób 1893 II,24 | Kościoła i ludzkości ».95~Dla okresowej odnowy, szczególnie w odniesieniu 1894 VI,63 | stałym, który spotyka się okresowo, ich funkcja będzie skuteczna, 1895 II,24 | wagi, wymagane są długie okresy czasu przeznaczonego na 1896 VII,67 | wykorzystywanych na różne i okrutne sposoby. Po - dobnie jak 1897 V,43 | służyć i dać swoje życie jako okup za wielu » (Mk 10, 42-45). 1898 IV,34(132) | Rzymski, Błogosławieństwo olejów, Wprowadzenie, 1.~ 1899 IV,41 | liczbie zostali wyniesieni na ołtarze, jak i tych zdecydowanie 1900 IV,34 | jednej modlitwie, przy jednym ołtarzu, pod przewodnictwem biskupa 1901 IV,33 | poświęcenia kościołów i ołtarzy, konsekracji dziewic i innych 1902 VI,58 | się wyrazicielami opinii w oma - wianych kwestiach. Wyrażają 1903 II,24 | Zgromadzenie synodalne omawiało również kwestię jego stałej 1904 II,11 | swojej posługi. Przemiana ontologiczna dokonująca się za pośrednictwem 1905 V,44 | Ludu Bożego. Rozróżnienie ontologiczno-funkcjonalne, które stawia biskupa « 1906 V,43 | moralnego znaczenia jego posługi opartej na charyzmacie apostolskości. 1907 VI,61 | Watykański II,249 dzięki Bożej Opatrzności, na przestrzeni czasów ukonstytuowały 1908 IV,38 | utwierdzone jest od wieków, opatrznościowym okazuje się powrót do wielkiej 1909 II,20 | powinny realizować tę « opcję preferencyjną na rzecz ubogich », 1910 VII,69 | społecznej, z uwzględnieniem opcji « preferencyjnej na rzecz 1911 V,43(167) | Ambrosii episcopi Mediolanensis opera, Milano-Roma 1988, 19, s. 1912 V,50 | kanonizacyjny. ~W swej troskliwej opiece – zarówno w formie zachęty, 1913 VII,71 | o humanizację medycyny i opieka nad chorymi ze strony chrześcijan, 1914 I,6 | porzuca swojej owczarni, lecz opiekuje się nią i chroni ją zawsze 1915 II,25 | naukę. Są oni duchowymi opiekunami i strażnikami przewodzącymi 1916 Wprow,1 | na którego Kościół nadal opiera swoje nadzieje, jest pasterz, 1917 V,43 | w tym przypadku – jeśli opierać się będą na wiarygodności 1918 VI,58 | ogromnie ceniłem propozycje i opinie wyrażane przez Ojców synodalnych, 1919 V,42 | wyraz w geście umycia nóg, opisanym w Ewangelii według św. Jana: « 1920 II,25 | pasterze, którzy mogliby opowiadać historię wiary zakotwiczonej 1921 VI,58 | włączając ich w proces opracowywania dokumentu zawierającego 1922 Wprow,4 | Świętego pomagają człowiekowi oprzeć własne oczekiwania na nadziei, 1923 II,24 | Dyrektorium Ecclesiae imago, opublikowanego przez Kongregację Biskupów 1924 VI,57 | przedstawione biskupom przed ich opublikowaniem.~ 1925 VII,67 | ekonomicznej zmuszeni są opuścić rodzinną ziemię w poszukiwaniu 1926 VII,69 | ekonomicznych osób najuboższych, opuszczonych, źle traktowanych, w których 1927 IV,35 | ściśle lex credendi z lex orandi.136~Niech zatem każdy biskup 1928 II,13(60) | Św. Cyprian, De oratione dominica 23: PL 4, 535; 1929 II,22 | szkołach katolickich, w oratoriach. Troską biskupa powinno 1930 II,12(50) | Orazione II, n. 71: PG 35, 479.~ 1931 IV,37(146) | życiu kapłanów Presbyterorum ordinis, 5.~ 1932 V,48 | istocie rozległej sieci orędowników przed « Panem żniwa ». 1933 V,44 | autentyczność tego rodzaju organicznej komunii, jest wpływ Ducha 1934 V,50 | które w sposób trwały i organiczny należy do życia i świętości 1935 II,11 | biskupa do zadań czysto organizacyjnych. Aby uniknąć tego ryzyka, 1936 VI,58 | Kardynałów. Przez ten nowy organizm można było skuteczniej wyrazić 1937 VI,56 | do dzielenia się pomiędzy organizmami Kościoła, dając początek 1938 VI,59 | kompetencji przez różne organizmy Konferencji Episkopatów.246~ 1939 VI,58 | Kościele celem jakiegokolwiek organu kolegialnego, doradczego 1940 V,44 | wierni mogą wnosić poprzez organy doradcze, jak synod diecezjalny, 1941 II,15 | ważność słowa zapisane przez Orygenesa: « Dwa zadania Papieża 1942 III,29 | głębiej z pomocą słusznego osądu i w sposób pełniejszy stosuje 1943 III,29 | pełnego przekazu wiary, osądzając autorytatywnie, co jest 1944 III,29 | Dobry Pasterz. Sensus fidei osiąga tutaj swoją pełnię. Sobór 1945 IV,32 | uczestnictwu w życiu Bożym osiąganym przez podwójny stół, Słowa 1946 IV,36 | doszli do doskonałości, a osiągnąwszy już wieczne zbawienie, wyśpiewują 1947 II,22 | przestrzeń miłości, aby wszyscy osiągnęli komunię trynitarną, z której 1948 VII,71 | migrujących~72. Wędrówki ludów osiągnęły dziś niesłychane proporcje 1949 III,27 | przemieniać historię, aż osiągnie swą pełnię w niebiańskim 1950 VI,56 | z samym Kolegium.221 Nie osłabia to władzy biskupiej; wręcz 1951 V,47 | czy innej formy trwałego osłabienia, biskup powinien dać odczuć 1952 Wprow,3 | pociąga za sobą również osłabienie miłości. Nadzieja, szczególnie 1953 I,9 | że w Kościele nigdy nie osłabnie miłość pasterska Jezusa 1954 IV,36 | niedzieli do niedzieli, aż do ósmego dnia bez zmierzchu – dnia 1955 Wprow,4 | czyniąc z niej parodię lub ośmieszając ją. Pełni radości Ducha 1956 II,23 | życia codziennego, problemów osobistych i instytucjonalnych. Jest 1957 V,48 | seminarium formowały się osobowości dojrzałe i zrównoważone, 1958 IV,33 | świętymi, z niezłomną pewnością osta - tecznego zwycięstwa Chrystusa 1959 V,43 | wykonywanie jest kierowane w ostatecznej instancji przez najwyższą 1960 VI,57 | Już od pierwszych wieków ostatecznym punktem odniesienia komunii 1961 II,12 | odczuwali oni w swych sercach ostrzeżenie św. Grzegorza z Nazjanzu: « 1962 Wprow,4 | która nie zawodzi. Stąd ich oświadczenie: « Nie możemy (...) poddać 1963 III,27 | jest bowiem światłem, które oświeca każdego człowieka, a ktokolwiek 1964 I,9 | wyjaśniają, warunkują i oświecają.43~Właśnie dlatego biskup, 1965 II,12 | i Syna i Ducha Świętego. Oświecony blaskiem Trójcy Świętej, 1966 VII,68 | w Świętym Mieście, które oświetlone będzie blaskiem chwały Boga 1967 IV,39 | następcy Apostołów – powinni otaczać duszpasterstwo oraz dyscyplinę 1968 V,51 | wywierać wielki wpływ na otaczające ich środowisko, rozszerzając 1969 VII,71 | duszpasterskich dla przyjęcia i otoczenia tych osób odpowiednią troską 1970 IV,34 | pod przewodnictwem biskupa otoczonego prezbiterami i osobami posługującymi ».131 1971 IV,33 | Eucharystii, podczas której biskup otoczony jest swoim prezbiterium 1972 IV,39 | przekonaniem, że trzeba otoczyć maksymalną troską duszpasterską 1973 VI,65 | Kościół partykularny może otrzymać od tych zgromadzeń życia 1974 VI,63 | Konferencji Episkopatów, które otrzymały swój kształt instytucjonalny 1975 I,10 | Posługa pasterska otrzymana podczas święceń, która stawia 1976 Wprow,2 | jesteśmy wdzięczni Panu za otrzymany dar celebrowania raz jeszcze 1977 IV,38 | szafarzem jest biskup, i otrzymują w ten sposób szczególne 1978 VI,56 | Kościele partykularnym, otrzymującym wszelkie środki naturalne 1979 II,11 | które dzięki Chrystusowi otrzymujemy w sakramencie wraz z darem 1980 Wprow,5(11)| Por. Ottato di Milevi, Contra Parmenianum 1981 Zak,74 | szczególnej siły i wyjątkowej otuchy.~Kończąc refleksje zawarte 1982 IV,38 | Watykański II 149 w celu otwarcia drogi spotkania z Chrystusem 1983 V,44 | charakteryzuje się coraz większym otwarciem na współpracę ze wszystkimi. 1984 II,23 | czyniący go zdolnym do otwartego przyjmowania poszczególnych 1985 II,23 | wiernych i gwarancją większej otwartości i dyspozycyjności względem 1986 II,12 | przyjęty z entuzjazmem i otwartością; w takiej atmosferze rozwijały 1987 I,9 | sakramentów tym, którzy otwierają się na zbawienie, oraz w 1988 VI,56 | powiedział papież Paweł VI, który otwierając trzecią sesję Soboru Watykańskiego 1989 II,20 | do nich podczas liturgii otwierającej Synod, aby uważać ewangeliczne 1990 II,25 | przyjmować pielgrzymów i ubogich, otwierali szpitale, aby leczyć chorych 1991 II,22 | dynamizmowi komunii, jeśli otwieramy się na horyzonty i pilne 1992 VII,67 | obowiązek wykluczyć zemstę i otworzyć się na pojednanie i miłość 1993 Wprow,4 | uwielbionym człowieczeństwie otworzył perspektywę życia wiecznego 1994 Wprow,4 | błaganiem, aby serca ludzkie otworzyły się na pojednanie, solidarność 1995 I,7 | posyła Ducha Kościołowi. Ów wymiar trynitarny, objawiający 1996 VII,66 | powinna więc charakteryzować owa parresía, która jest owocem 1997 Wprow,4 | zawsze ufność, że zagubiona owca może być odnaleziona.~W 1998 II,16 | przestając wstawiać się za owcami, które zostały mu powierzone. ~ 1999 II,14 | szczególnie zaś poprzez odmawianie owego kompendium Ewangelii, jakim 2000 IV,37 | biskupa, pokazuje się symbol owej miłości i “jedności Mistycznego 2001 IV,39 | niosącego na ramionach zagubioną owieczkę.151~Odpowiedzialność biskupa 2002 I,8 | wybrał na Następcę Piotra.~Owo poczucie kolegialności realizuje 2003 II,20 | mu przekazywać skutecznie owoce zbawienia. Władza biskupia 2004 IV,35 | świadomego, czynnego i owocnego uczestnictwa w świętych 2005 IV,39 | aby uczestniczyli godnie i owocnie w Uczcie eucharystycznej, 2006 II,12 | duchowe biskupa sprzyja owocności jego dzieła pasterskiego. 2007 II,20 | drogę, aby udzielać ludziom owoców zbawienia ».87~Dlatego 2008 III,28 | niczym doktorzy, ale pod owym jednym Mistrzem w tej szkole