Ksiega

1 3 |    ołówek. Wtem przykry dla uszu~Odezwał się dzwon dworski
2 4 |     pole; Tadeusz nadstawił~Uszu i ręce do nich jak trąbki
3 8 |      ja Waści jeszcze natrę uszu!~Dziś dość miałem kłopotów!
4 8 |    Na obelgę śmiertelną dla uszu szlachcica,~I której żaden
5 9 | jako kabłąki~Kręcą się koło uszu, ubrane we dzwonki,~A dwa,
6 12|     Długo liczyć! A nosów i uszu bez liku!~A nie ma żadnej