Ksiega

1 1 | Odgadnęła sąsiadka powód jego trwogi,~Wszczęła rzecz o mniej
2 4 | pomiędzy gałęzi gęstwę, pełni trwogi,~Zniknęli nagle z oczu jako
3 4 |      nim spojrzenia nadziei i trwogi.~"Jest! jest!" - wyrzekł
4 4 |    wrzaski szczwania, gniewu, trwogi,~Strzelców, psiarni i zwierząt;
5 5 |      tym odwrocie mieli nieco trwogi:~Telimenie zdało się, że
6 10|     Głuche, milczące, jakby z trwogi oniemiało.~I łany zbóż,