Ksiega

1 5 |         sobie wyrzuty i skargi,~Pochylił w talerz głowę, milczał
2 5 |     ziemi, oparł się o ścianę~I pochylił ku piersiom czoło zadumane;~
3 9 |         i wagą broni, że się aż pochylił;~Maciek tam, kędy bagnet
4 9 |     bocianie. Stary słup dębowy~Pochylił się, bo już był wygnił do
5 10| Klucznik na to słowo~Pobladnął, pochylił się, i ciała połową~Wygięty