Ksiega

1 2 |        się, uśmiechał,~Wreszcie kiwnął nań palcem; Tadeusz podjechał;~
2 2 |        Wszystko się skończyło",~Kiwnął żałośnie głową; czasem machnął
3 5 |   powieki brzemienne,~Bezwładną kiwnął szyją, czuł, że go sen bierze;~
4 10| obejrzał się, łysinę pogładził,~Kiwnął niedbale ręką, jak gdyby
5 12|        nieźmiernie Zosię lubił; kiwnął brodą~Na znak, że nie odmawia;