Ksiega

  1 1 |    zdrowie.~Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,~Kto cię
  2 1 |     stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~Idąc kłaniał
  3 1 |       Turka,~Czy na Francuza; oj, ten Bonapart figurka!~Bez Suworowa
  4 1 |     ruszył;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy;~Idąc kłaniał
  5 1 |      żałobie.~Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać, składać;~Właśnie
  6 1 |         może zyska,~Bo przecież o ten zamek dziś toczy się sprawa.~
  7 1 |     Bernardyna~Wydawała, że mnich ten nie zawsze w kapturze~Chodził
  8 2 |           Wiedziano w okolicy, że ten pan nie może~Nigdy nigdzie
  9 2 |  Klucznikiem siebie tytułował,~Iż ten urząd na zamku przed laty
 10 2 |        grosza skąpisz~Na proces i ten zamek Soplicom ustąpisz?~
 11 2 |         roztargniony:~"Szkoda, że ten Soplica stary nie ma żony,~
 12 2 |        przed ziemskim urzędem,~Iż ten pierścień sędziemu w salarijum
 13 2 |           na nim świeci.~Chciałem ten sprzęt zostawić w dziedzictwie
 14 2 |      dzieci,~Jeślibym się ożenił; ten sprzęt mnie darował~Książę
 15 2 |       rydzem do stołu przybędzie,~Ten obok najpiękniejszej panienki
 16 3 |        chmury,~Krzyknie - zaraz w ten ogród chowają się kury,~
 17 3 |       krzyczeć? czy to grzecznie? Ten pan was się zlęknie.~Ten
 18 3 |          Ten pan was się zlęknie.~Ten pan nie przyszedł straszyć;
 19 3 |   kapeluszem jak obręcz szerokim,~Ten z gołą głową; inni, jak
 20 3 |           Każdy w innej postawie: ten przyrósł do ziemi,~Tylko
 21 3 |       Wszyscy dybią na r y d z a; ten wzrostem skromniejszy~I
 22 3 |         Jestem bezdzietny, stary; ten dobry chłopczyna~Wszak to
 23 3 |           resztę ułożym".~ ~Przez ten czas Telimena ostygła z
 24 3 |         Jakbyś umyślnie grupował:~Ten na głazie, ta w trawie,
 25 3 |          się, gdy podejdę blisko?~Ten aksamit traw będzież to
 26 3 |           owszem, obiadowy.~Dzwon ten, w każde południe krzyczący
 27 3 |     stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~Idąc kłaniał
 28 4 | ustawicznie bodł i kropił biczem.~Ten widok bardzo księdza Bernardyna
 29 4 |     prawie rura w rurę.~Pojedynek ten wiele narobił hałasu;~Pieśni
 30 4 |      wczora,~Kłócąc się o zalety, ten swej Sanguszkówki,~A ten -
 31 4 |          ten swej Sanguszkówki,~A ten - bałabanowskiej swej Sagalasówki.~
 32 4 |          Daj kreskę Dowejce!>>,~A ten nie dosłyszawszy dał kreskę
 33 5 |       główkę widział na parkanie,~Ten wdzięczny głos zbudził go
 34 5 |     stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~Idąc kłaniał
 35 5 |        jej wzroku promieniem:~Już ten wzrok, jako księżyc światły,
 36 5 |        Prosząc o głos; panowie na ten ukłon niemy~Odkłonili się
 37 5 |     Tamten - jak zwierza znalazł, ten - jak ranę zadał,~Tamten
 38 5 |     weźmiesz, Mości Hrabia.~Niech ten łup twą strzelecką komnatę
 39 5 |        portretów zdobione filary,~Ten w sklepieniu błyszczący
 40 5 |        cudze poddasze~Nocą włazi, ten puszczyk, i ja go wystraszę".~ ~"
 41 5 |      Mości Grafie,~Przed dekretem ten zamek za wcześnie przywłaszczasz;~
 42 5 |          kto raz grunt posiądzie,~Ten dziedzic; wygraj w polu,
 43 6 |        czegoż jeszcze wlazł mi tu ten Hrabia?~Z jakim prawem do
 44 6 |         porosły brzozki;~Przecież ten folwark zdał się być stolicą
 45 6 |         przed domem i świsnął:~Na ten świst rój królików spod
 46 7 |      poseł rzecz swą wyprowadzał;~Ten, że często na strugach do
 47 7 |         światła udzielić obradom.~Ten tak rzecz kończył: ~ ~"Nie
 48 7 |     Kropidło chwyta,~Kto umierać, ten księdza niech woła, i kwita!~
 49 7 |          znam go, to ćwik klecha,~Ten robaczek większego od was
 50 7 |       rozumowania;~Mam nadzieję w ten sposób sprzeczne zgodzić
 51 7 |       popi,~Ni z mocy Belzebuba - ten mi zuch, kto kropi.~Panie
 52 8 |    zgodzone w dwa wielkie akordy.~Ten fortissimo zabrzmiał, tamten
 53 8 |   zabrzmiał, tamten nuci z cicha,~Ten zdaje się wyrzekać, tamten
 54 8 |           Poglądał każdej nocy na ten cud niebieski,~Biorąc złą
 55 8 |       Miawszy lat sto i dziesięć. Ten, za króla Jana~Trzeciego
 56 8 |     Hrabiego wieczorem.~Pono spór ten ze skóry niedźwiedziej pochodził;~
 57 8 |        Klucznik wszystko splątał!~Ten wariat Hrabia! słyszę, pobiegł
 58 8 |   pojedynek! Potem znowu miłość~I ten wyjazd, oj! jest tu w tem
 59 8 |       kłopotów! Aż mi głowa boli!~Ten mi jeszcze spokojnie zasnąć
 60 8 |      wojsku polskiem, teraz stryj ten rozkaz powtórzył.~Jutro
 61 8 |           A za co? Sam nie wie!~I ten gniew wielki, jak się zajął
 62 8 |         gdzie siedział, tam pada:~Ten z misą, ten nad kuflem,
 63 8 |   siedział, tam pada:~Ten z misą, ten nad kuflem, ten przy wołu
 64 8 |           z misą, ten nad kuflem, ten przy wołu ćwierci.~Tak zwyciężców
 65 9 |           język i nogi zachwiały,~Ten, choć długo ucztował i usnął
 66 9 |         głośniejszym łoskotem;~Na ten apel rozkazał oficer Moskali~
 67 9 |           Płuta musiał słuchać!~ ~Ten major, Polak rodem, z miasteczka
 68 9 |          patrząc w okno).~Wszakże ten sam Dobrzyński, co siedzi
 69 9 |       przy kłodzie Chrzciciela.~ ~Ten już miał ręce wolne, gotowe
 70 9 |     Brzytwa wił się śród Moskali,~Ten ich w pół ciała rzeza, tamten
 71 9 |           Mordując nieprzyjaciół, ten z góry, ten z dołu.~ ~Lecz
 72 9 |        nieprzyjaciół, ten z góry, ten z dołu.~ ~Lecz Kropiciel
 73 9 |           grzmią jeden po drugim;~Ten strzela, ten nabija, ten
 74 9 |           po drugim;~Ten strzela, ten nabija, ten chwyta do ręki,~
 75 9 |          Ten strzela, ten nabija, ten chwyta do ręki,~Słychać
 76 9 |         mówi: Kto się mocno lubi,~Ten, Panie Podkomorzy, i mocno
 77 10|      krzyże - to pamiętać prosim:~Ten medal za Oczaków, ten za
 78 10|     prosim:~Ten medal za Oczaków, ten za Izmaiłów,~Ten za bitwę
 79 10|         Oczaków, ten za Izmaiłów,~Ten za bitwę pod Nowi, ten za
 80 10|            Ten za bitwę pod Nowi, ten za Prejsiż-Iłów,~Tamten
 81 10|           stałeś od lat wielu;~Za ten dar nie gniewaj się, dobry
 82 10|          całą z rąk wytrząsnął.~ ~Ten ciemny gest pojęli słuchacze
 83 10|          najczynniejszy w bitwie,~Ten nie może bezpieczny zostać
 84 10|     ruskim carem raz się zwadził,~Ten już z nim na tej ziemi nie
 85 10|         jej cnoty,~Jej wdzięków i ten oto ślubny pierścień złoty.~
 86 10|       Gdzie odjeżdża? przecież ją ten odjazd zasmuca.~Pierwszy
 87 10|           z sobą relikwije nosi~I ten obrazek, a niech pamięta
 88 10|          Miałem ciebie za rywala;~Ten błąd był jedną z przyczyn
 89 10|          dał zbyt piękny przykład ten młodzieniec,~Sam dobrowolnie
 90 10|           mej Birbante-rokka,~Oby ten odgłos równie w Polszcze
 91 10|          przyszpiliła).~Niech cię ten kolor wiedzie na działa
 92 10|          kokardy.~Wspomnij, czyja ten kolor przyszpiliła ręka!"~
 93 10|    Wydarłbym ją, rozbiłbym w puch ten jego zamek!~Miałem za sobą
 94 10|       swym wąsie węzełek zawiąże,~Ten zadrży, choćby to był sam
 95 10|          brzmi w salach muzyka!~I ten zamek na łysą głowę mu nie
 96 10|        Złość mię znowu porwała. - Ten Stolnik zwycięski!~I tak-że
 97 10|        się echem~W domie, w polu; ten wyraz od rana do zmroku~
 98 10|      zmowy... Znają i Galicyjanie~Ten kaptur mnisi - znają i Wielkopolanie!~
 99 11|       masła na drwa nalać~(Zbytek ten dozwolony jest w dostatnim
100 11|           złoty grot zawisnął.~Na ten strzał, na dnia hasło, pęk
101 11|     nowego ogłoszenie cudu.~Zbiór ten pochodził w części z pobożności
102 11|           wszystko, co wam mowię.~Ten Jacek nie był umarł (jak
103 11|        dawnej, zagładzonej winie,~Ten podpadnie za karę takiego
104 11|     równie i mieszczan, i kmieci.~Ten wyrok marszałkowski pan
105 11|  tymczasem szepcą sobie sługi,~Że ten czarny niech będzie Horeszko,
106 11|    szczęśliwą gwiazdą~Urodził się ten chłopiec; szkoda, że Soplica!~
107 11|           przy mnie; każdy znawca ten rzęd chwali,~Iż jest wygodny,
108 11|        jest w kształt nowiu. Cały ten sprzęt osobliwy,~Zdobyty (
109 11|           świeci.~Chciałem sprzęt ten zostawić w dziedzictwie
110 11|            że się dziś żenię;~Ale ten sprzęt, Rejencie, proszę
111 11|         narzeczona,~Zresztą ubior ten samy, w jakim dziś w kaplicy~
112 12|           Radziwiłł-Sierota~Kazał ten sprzęt na urząd w Wenecyi
113 12|          karetnego koła.~ ~Serwis ten był nalany ode dna po brzegi~
114 12|           szlachta pilnie słucha,~Ten ręce za pas zatknął i przyłożył
115 12|       cofają uszy;~Patrzcie, jako ten słuchacz od gniewu się puszy,~
116 12|       pochwały swego przeciwnika;~Ten drugi, pochyliwszy czoło
117 12|       Łatwo zgadnąć, że szlachcic ten zawołał: <<Veto!>>~Patrzcie,
118 12|     Pytasz, czy wszędzie w Litwie ten się zwyczaj chowa?~Niestety!
119 12|         złe mi nie bierze)~Kiedym ten serwis cudny ze skarbca
120 12|      Panów zadziwienia,~Widzę, iż ten kunszt piękny godzien był
121 12|          Z oficerów mógł podnieść ten rapier do góry.~Mówiono,
122 12|        noc boleję,~Czy po śmierci ten rapier mój nie zerdzewieje!~
123 12|       szlacheckiemu dziecku~Nosić ten kijek; weźmij szablę po
124 12|         szablę po szlachecku!~Oto ten mój Scyzoryk u nóg Twoich
125 12|         sierota!~Powiedz, czem ci ten drogi dar mam wynagrodzić~
126 12|        krzyknął: "Znam! znam głos ten! ~to jest T a r g o w i
127 12|         Cieszył ich i rozrzewniał ten śpiew narodowy.~Tak rozmyślając,
128 12|          a już trzeci śpieszył;~I ten, zaraz odbity, odszedł bez
129 Ob|            Od dawnego czasu urząd ten, bez obowiązków, stał się
130 Ob|  Pospolicie drobna szlachta urząd ten sprawowała.~ ~ ~Ks. I w.
131 Ob|   wymierzył ją w Bramę i zapalił. Ten jeden wystrzał ocalił wówczas
132 Ob|        niewolę.~ ~ ~Ks. X w. 111:~Ten za bitwę pod Nowi, ten za
133 Ob|            Ten za bitwę pod Nowi, ten za Prejsiż-Iłów.~Zapewne
134 1 | najprędzej ducha.~ ~A gdy na żale ten świat nie ma ucha,~Gdy ich
135 1 |   pożytecznym oka nie odwrócił.~ ~Ten kraj szczęśliwy, ubogi i