Ksiega
1 1 | Podkomorzego uwagi polityczne nad modami - Początek sporu
2 1 | tych łąk zielonych,~Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;~
3 1 | Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,~Na pagórku
4 1 | ogromnego gmachu,~Słońce nad nim czerwone jak pożar na
5 1 | jeziór skroń białą wznosząca nad wodę.~ ~Dano trzecią potrawę.
6 1 | wiary, prawa, toalety.~Miała nad umysłami wielką moc ta tłuszcza;~
7 1 | Tadeuszowi wrzasnął tuż nad uchem.~Tadeusz i sąsiadka,
8 1 | zasięgała zdania,~Bo nikt lepiej nad niego nie znał polowania.~
9 1 | zestarzał się murze.~Miał on nad prawym uchem, nieco wyżej
10 2 | w Niemnie;~Tam ozwał się nad głową ranny wiosny dzwonek:~
11 2 | oprócz domowych rachunków!~ ~Nad Soplicowem słońce weszło,
12 2 | obrócili oczy do kamienia,~Nad którym stał pan Sędzia;
13 2 | dwakroć wyższa, bo stercząca~Nad mgłą ranną; dach z blachy
14 2 | Nieruchomy, schyliwszy głowę nad potokiem,~Jak czapla wszystkie
15 2 | mówiąc wykrzywił~Usta, jakby nad własną mową się zadziwił.~"
16 2 | Mieszkałam w pałacyku, tuż nad Newą rzeką,~Niezbyt blisko
17 2 | swej rozumiał,~Bardzo się nad zuchwalstwem czynownika
18 2 | Właśnie teraz mu szlachcic nad uchem zadzwonił;~Po dwakroć
19 3 | Tadeusza uwagi malarskie nad drzewami i obłokami - Hrabiego
20 3 | wiatru jak lekka zasłona.~ ~Nad gęstwą różnofarbnych kłosów
21 3 | lekkie jej stopy wionęły nad liściem,~Kiedy dzieci, przelękłe
22 3 | złożone w kolebce,~Gdy matka nad nim zwiąże firanki majowe~
23 3 | u m a n i a.~ ~Stanąwszy nad strumieniem, rzuciła na
24 3 | książki papier welinowy;~Nad alabastrowymi stronicami
25 3 | ręką żwawo wstrząsając nad uchem,~Odpędzając jak owad
26 3 | zwyczajem,~Śmiech i urąganie się nad ojczystym krajem.~ ~A przecież
27 3 | Stoi pośród grona~Para, nad całą leśną gromadą wzniesiona~
28 4 | Przed Hołowińskich domem, nad brzegami Rosi,~Lipa tak
29 4 | niskie chmury;~Wicher kędyś nad sklepem szalał nieruchomym,~
30 4 | Mnie się zdało,~Że tam nad głową morze wiszące szalało.~ ~
31 4 | Gryzie go; zawiesiła kitkę nad oczyma,~Jak pióro nad szyszakiem
32 4 | kitkę nad oczyma,~Jak pióro nad szyszakiem u kirasyjera;~
33 4 | zjawieniu~I miał je tuż nad sobą, ledwie nie na twarzy;~
34 4 | podstaw i bez kapitelów.~Nad kolumnami biegą wpółokrągłe
35 4 | sam powagę umiał utrzymać nad groźnym~Klucznikiem horeszkowskim
36 4 | Kto jej dał patent rosnąć nad wszystkie krzewiny".~"Kniaziu! -
37 4 | hrabiów~Pochodzę, a mam krzyże nad herbem Korabiów".~"Poraj -
38 4 | czarownic kupa~Grzejąca się nad kotłem, w którym warzą trupa.~ ~
39 4 | Dziki, Wilki i Łosie rogale.~Nad głowami Sokoły i Orłowie
40 4 | wciąż kanonada, aż głośniej nad strzały~Ryknął niedźwiedź
41 4 | Mieszkali po dwóch stronach nad rzeką Wilejką,~Jeden zwał
42 4 | wystrzelał z patynków,~Ów łotr nad łotry, sławny w czasy wiekopomne,~
43 4 | górze na kształt baldakimu.~Nad płomieniem oszczepy złożono
44 4 | sarnie,~Sam szarzał się nad rolą długi, wyciągnięty,~
45 5 | Zosi.~ ~Ona w środku wysoko nad ptastwem się wznosi,~Sama
46 5 | gdy zapał ochłonął, myśląc nad obławą,~Postrzegają, że
47 5 | strzelectwie; myślili więc nad tem.~ ~Zaś Asesor i Rejent,
48 5 | po staremu: być tchórzem nad tchórze;~Toż wystrzelić
49 5 | tryumf był niedługi:~Bo nad głowami tłumu Klucznik niespodzianie~
50 5 | koniu siwym,~Z podniesionym nad głowę rapierem straszliwym~
51 6 | jest widomy.~Mgła wisiała nad ziemią, jak strzecha ze
52 6 | ziemią, jak strzecha ze słomy~Nad ubogą Litwina chatką; w
53 6 | się, spytać; długo stał nad drogą,~Daremnie wołał, nie
54 6 | rzeczy, mój bracie! Wojna tuż nad nami!~Wojna o Polskę! bracie!
55 6 | wojsk forpoczty już stały nad Niemnem;~Napoleon już zbiera
56 6 | kaptur mnicha bury~Wznosi się nad tumany jako sęp nad chmury.~ ~
57 6 | się nad tumany jako sęp nad chmury.~ ~Woźny już dawniej
58 6 | drzwiach z kijami hajduki,~Sam nad Woźnego głową trzymał goły
59 6 | M a ć k a m i.~ ~Jak on nad Dobrzyńskimi, dom jego nad
60 6 | nad Dobrzyńskimi, dom jego nad siołem~Panował, stojąc między
61 6 | W stajni kolczuga wielka nad żłobem rozpięta~I pierścieniasty
62 6 | Pomoną, Florą i Wertumnem~Nad Dobrzyńskiego domem, stodołą
63 6 | Jako narcyzy nagle wykwitłe nad trawę,~Bielą się długie
64 7 | posłać pewnych szpiegów nad granicę~I po cichu uzbrajać
65 7 | żyje nasz marszałek, Maciek nad Maćkami!~Hej, do laski!"
66 7 | godziny wrzał hałas, gdy nad tłum wrzeszczący,~Ze środka
67 7 | taki samy;~Polskę kocha nad wszystko, polskie obyczaje~
68 7 | ławę wskoczył, stanął i nad głowy wznosił~Brodę jak
69 7 | Słychać, że Francuz stoi nad rzeką Łososną,~A wojna jeśli
70 7 | Moskali;~Ale się chłopi głupi nad nim zlitowali!~(Upiec go
71 7 | porządku, ani postanowić~Wodza nad wami, głupi! A niech no
72 8 | Wojskiego - Uwaga Podkomorzego nad kometami - Tajemnicza scena
73 8 | chwila cicha i ponura,~Kiedy nad głowy ludzi przyleciawszy
74 8 | Która wznosi się czołem nad najwyższe drzewa,~A w lewym
75 8 | wyrabia>>~Spójrzą, alić nad głowy suwał się kometa~Drogą,
76 8 | Niedobrze, iż się zjawił tuż nad Soplicowem:~Może nam grozi
77 8 | Zdzięciele.~Słowem, dawano huczne nad spodziw zabawy~W domu, a
78 8 | Ale ta zgoda był to popioł nad żarzewiem,~Bo Rejtan wziął
79 8 | mnie zawdzięczyć!~Tryumf nad miękkim sercem serce twe
80 8 | błyszczały się w dole,~I stanął nad błotnistym; w zielonawe
81 8 | rozpacz, widząc, że pobiegł nad stawy,~Chociaż ku niemu
82 8 | ją daleko; już - stanął nad brzegiem.~ ~Dziwnym zrządzeniem
83 8 | pyta. Hrabia szpadą nad nim mignął,~Lecz widząc
84 8 | tam pada:~Ten z misą, ten nad kuflem, ten przy wołu ćwierci.~
85 9 | dwie okropne twarze~Tuż nad sobą, a każda ma wąsów po
86 9 | ma wąsów po parze;~Dyszą nad nim, ust jego tykają wąsami~
87 9 | Sopliców pracują w zawody~Nad rozkuciem Dobrzyńskich,
88 9 | podskoczył,~Zakręcił je nad głową i zaraz ubroczył.~ ~
89 9 | skryło się w sad, w chmiele, nad rzekę,~Kilku wpadło do domu
90 9 | Sam na czele, z żelazem nad głowę wzniesionem.~Wtem
91 9 | budowa~Wyglądała za parkan nad trójkąt Rykowa.~ ~Ku tej
92 9 | wybitki,~Ale przestańcie robić nad jegrami zbytki".~ ~Podkomorzy,
93 10| zabrania mścić się nawet i nad wrogiem!~Oj, Kluczniku!
94 10| Że nie miał przyjaciela nad Jacka Soplicę;~Jak on mnie
95 10| niedźwiedzia trafił doskonale?~Bo nad ciebie nie miała strzelca
96 10| możem znowu zgrzeszył!~Możem nad rozkaz wodzów powstanie
97 10| zraniony,~A ja, klęcząc nad jego piersią pochylony~I
98 11| kogo pokona;~Wtem Zosieńka, nad ptastwem litością wzruszona,~
99 11| Jasny jak nów miesięczny nad czołem Dyjany.~ ~Wszyscy
100 12| Uwagi Gerwazego - Koncert nad koncertami - Polonez - Kochajmy
101 12| wieśniacy stali natłoczeni,~A nad wszystkich głowami łysina
102 12| jakby szpadę dźwignął~I nad głowami gości błyskawicą
103 12| drogie dziecię;~Bo wszak nad tem od dawna dzień i noc
104 12| A kiedym się zestarzał, nad łóżkiem na ścianie~Wisiał,
105 12| na ścianie~Wisiał, jako nad Żydem Boże przykazanie!~
106 12| Kościuszkowską trąbią ci nad uchem?~Maćku, myśliłem,
107 12| więc panujem jako starsi nad obiema.~Jużci pleban inaczej
108 12| taniec - on prowadzi.~ ~Nad murawą czerwone połyskają
109 12| To na czole zawiesza, to nad czołem wstrząsa,~Aż włożył
110 Ob| wojskowemu zupełną władzę nad majątkami i życiem obywateli.
111 1 | przeszłości!~Wtenczas zapłaczą nad ojców losami~I wtenczas
112 1 | słowem -~Jak bajeczne żurawie nad dzikim ostrowem,~Nad zaklętym
113 1 | żurawie nad dzikim ostrowem,~Nad zaklętym pałacem przelatując
|