Ksiega
1 1 | siedzą.~ ~Śród takich pól przed laty, nad brzegiem ruczaju,~
2 1 | obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek,~Wysiadł z powozu;
3 1 | ostrzem zwrócony do łona,~A przed nim leży Fedon i żywot Katona.~
4 1 | mieszkał, dzieckiem będąc, przed dziesięciu laty.~Wchodzi,
5 1 | w Petersburgu mieszkała przed laty.~To nie był ochmistrzyni
6 1 | nie uszło baczności,~Że przed ganek zajechał któryś z
7 1 | młodzież na boku;~Panny szły przed młodzieżą o jakie pół kroku~(
8 1 | rarogiem,~Zazdroszczono domowi, przed którego progiem~Stanęła
9 1 | I jąkał się jak żaczek przed nauczycielem.~Szczęściem,
10 1 | sprzeczki.~W końcu, stawiła przed nim trzy z chleba gałeczki:~
11 1 | zagorzalec,~Wysadził się przed Kusym o tyle, o palec;~Wiedziałem,
12 1 | konikach małe goniły panicze~Przed oczami rodziców, którzy
13 1 | Stały spisane sprawy, które przed urzędem~Woźny sam głosem
14 1 | urzędem~Woźny sam głosem swoim przed laty wywołał~Albo o których
15 1 | procesu wypadki,~I stają mu przed oczy sąd, strony i świadki;~
16 1 | granatowym kontuszu stał przed trybunałem;~Jedna ręka na
17 1 | Zwycięstwo i Zabor~Biegły przed nim i za nim. Sława czynów
18 1 | broniły Litwę murami żelaza~Przed wieścią dla Rosyi straszną
19 1 | ludu, jak oficer stojąc przed szwadronem;~Postrzegali
20 2 | tytułował,~Iż ten urząd na zamku przed laty piastował.~I dotąd
21 2 | wpadł Soplica w oko,~Ale przed rodzicami taiła głęboko.~ ~
22 2 | tyłu w milczeniu głębokiem.~Przed bramą stanął Hrabia, sam
23 2 | Sędzia szanował bardzo i przed światem~Lubił, może z próżności,
24 2 | rzędem~I opiszę się jeszcze przed ziemskim urzędem,~Iż ten
25 3 | wynieść na świat, postawić przed słońcem,~Aby widzów zdziwiła
26 3 | spuszczonemi;~Ów patrząc wprost przed siebie, niby senny kroczy~
27 3 | obmywszy w strumieniu,~Usiadł przed Telimeną na wielkim kamieniu~
28 4 | Ukrainie, czy się dotąd wznosi~Przed Hołowińskich domem, nad
29 4 | wrzasnął.~ ~We dworze, gdzie przed chwilą tyle było krzyku,~
30 4 | horeszkowskim i kłotliwym Woźnym;~Przed Jankielem tłumili dawne
31 4 | zebrać i stoły pownosić,~A przed ucztą potrzeba dom oczyścić
32 4 | wyskoczył w górę jak kot przed chartami~I głową na dół
33 4 | lasach słynął,~Jeszcze raz przed uszami myśliwców rozwinął;~
34 5 | biegu płoszy,~Leciały jak przed wozem bogini rozkoszy.~ ~
35 5 | Nagle ni stąd, ni zowąd przed światem zabłyśnie,~Wtenczas
36 5 | strwożył,~Że stojąc niemy przed nią, to płonął, to bladnął;~
37 5 | szlachetkę; a Waść, Mości Grafie,~Przed dekretem ten zamek za wcześnie
38 6 | powietrzu myślą użyć wczasu;~Ale przed bydłem muszą powracać do
39 6 | na pogodę, spuszcza się przed słotą.~Tak ubrany, wziął
40 6 | ruszył piechotą.~Bo woźni przed procesem, jak szpiegi przed
41 6 | przed procesem, jak szpiegi przed bojem,~Muszą kryć się pod
42 6 | chmielem,~Kryje atak i odwrót przed nieprzyjacielem.~ ~Protazy,
43 6 | Wyniósł traw, liścia; usiadł przed domem i świsnął:~Na ten
44 6 | Wróblów na dach uciekły przed gośćmi nowymi,~Którzy szli
45 7 | ostrze na znak powitania~Przed Maćkiem, rzekł: "Rózeczce
46 7 | zabraniał,~Ażeby się chłop przed nim do ziemi nie kłaniał,~
47 7 | się w boki;~I spojrzawszy przed siebie, i kiwając głową,~
48 8 | Uczta zajazdowa.~ ~ ~Przed burzą bywa chwila cicha
49 8 | wóz Anielski. Na nim to przed czasy~Jechał Lucyper, Boga
50 8 | rybą. Lewiatan się zowie.~Przed czasy mieszkał w morzach,
51 8 | Podkomorzy siedział na przyźbie przed domem.~Przerwał rozmowę
52 8 | Wiedzą, czyli zajeżdża przed króla stolicę,~Czyli z rogatek
53 8 | wydając nazwiska nie tylko przed gminem,~Ale nawet przed
54 8 | przed gminem,~Ale nawet przed tobą i przed własnym synem!~
55 8 | Ale nawet przed tobą i przed własnym synem!~Wszakże ksiądz
56 8 | skądżeś Waszeć tak się zaciął?~Przed pojedynkiem zwyczaj jest
57 8 | Słuszność wyrzutów, sam się przed sobą rumienił.~Co począć?
58 8 | mej pociechy niech wiem przed rozstaniem,~Że twoja skłonność
59 8 | zostawił ich w tyle~I biegł przed resztą jazdy, przynajmniej
60 8 | Waćpana prosić,~Abyś raczył przed szlachtą bracią wnet ogłosić~
61 8 | Co niegdyś ocaliło Rzym przed Gallów zdradą,~Darmo gęga
62 9 | zmoskwicieje.~Płut stał z fajką przed frontem, w boki się podpierał~
63 9 | Rejterował się, czyniąc przed sobą plac wolny~Na prawo
64 9 | kołnierzem?~Nie tchórzę ja przed tobą, wynidź no zza płotów,~
65 9 | Ale Płut, Tadeusza widząc przed swym frontem,~Naradzał się
66 9 | się Podhajski wykręca~Tuż przed szeregiem jegrów i kosą
67 9 | bardzo poswawolił!~On odpowie przed carem, bo on miał komendę,~
68 10| gdyby je pochwycić chciała przed zachodem.~Kilka wichrów
69 10| Mokronowski, szedł z kosą przed frontem~I kanonijerowi uciął
70 10| On komendant, on za to przed carem odpowie.~A wy te grosze
71 10| Kluczniku! odpowiesz ty ciężko przed Bogiem.~Jedna jest restrykcyja:
72 10| zakochany w Zosi;~Niechajże przed odjazdem o rękę jej prosi;~
73 10| Bracie, przynajmniej zaręczyć~Przed odjazdem; bo serce młode
74 10| ślubna obrączka.~ ~Ja sam przed lat trzydziestu wielki afekt
75 10| zawsze ma nieboga~Stawała przed oczyma; i tak z łaski Boga~
76 10| się nie dowie~O niczem! przed odjazdem?" - ~"Nie - rzekł
77 10| ma ojca,~Który się skrył przed światem jak łotr, jak zabojca?~
78 10| otworzyć~I już się nawet przed nim do prośb upokorzyć,~
79 10| Sopliców, żeby się nie zniżyć~Przed panem prośbą próżną, nie
80 10| jej postać kochana~Stoi mi przed oczyma jakby malowana!~Piłem,
81 10| mnie na wzgardę i na śmiech przed światem!~Mnie, com niegdyś,
82 10| Jużci sukienka broni cię przed Scyzorykiem.~Bądź zdrów,
83 11| Jakieś dziwne przeczucie, jak przed świata końcem,~Jakieś oczekiwanie
84 11| całej okolicy~Zebrało się przed wschodem wokoło kaplicy,~
85 11| ubrany, na wzgórek wstąpił przed kościołem,~Wieśniacy i żołnierstwo
86 11| na koniec pendebat długo przed aktami~Sławny ów proces
87 11| Zawitali! Służyłem ja z nimi przed laty,~Pamiętam, dzielne
88 11| nasz Tadeusz prosi,~Było przed rokiem omen, jakoby znak
89 11| widziałem znak na własne oczy.~ ~Przed rokiem tu siedziała w święto
90 11| spuściwszy oczęta,~Dodała: "Przed odjazdem, jeśli Pan pamięta,~
91 11| Pana powodzenie, zawsze przed oczami~Stał Pan z temi dużemi,
92 11| komnaty,~Kędy Tadeusz mieszkał przed dziesięcią laty.~ ~Teraz
93 11| robić gotowalnię;~Siedziała przed źwierciadłem, radząc się
94 11| rzędem,~Opisałem się także przed ziemskim urzędem,~Iż pierścień
95 12| Tymczasem podawano wódkę przed jedzeniem):~"Za mych Wielce
96 12| szlachty grono:~Pewnie ich przed sejmikiem na ucztę sproszono.~
97 12| wcisnął na łeb zadumany,~Żona przed domem czeka, zgadła, co
98 12| Rózga twoja kwitnie pono jak przed czasy;~Słyszałem, żeś niedawno
99 12| Ale bojąc się śledztwa, przed Moskwą się schował;~Całą
100 12| Scyzoryk jeszcze zabłyśnie przed światem~W takim ręku! -
101 12| pięknych darów strwonił,~Choć przed nim uciekała, choć mu ojciec
102 Ob| rodzajowy; na kilka lat przed śmiercią malować zaczął
103 Ob| przeczucia ludu moskiewskiego przed wojną 1812.~ ~ ~Ks. XI w.
104 Ob| Książka teraz bardzo rzadka, przed stu kilkudziesiąt laty wydana
105 Ob| młodzieży przebrało się przed ożenieniem na żądanie narzeczonych.~ ~ ~
106 1 | Bo gdzie stąpili, szła przed nimi trwoga,~W każdym sąsiedzi
|