Ksiega

  1 1 |        Polski trzech mocarzów~Albo sam na nim padnie. Dalej w polskiej
  2 1 |            serce mu biło~Głośno, i sam nie wiedział, czy go miało
  3 1 |           w niebytności~Pana zwykł sam przyjmować i zabawiać gości~(
  4 1 |       sporu;~I pan Hrabia ma jutro sam zjechać do dworu;~Podkomorzy
  5 1 |        ważnej powinności:~Udał się sam ku studni; najlepiej z wieczora~
  6 1 |         jachał szlachcic młody,~Ja sam lat dziesięć byłem dworskim
  7 1 |          jakiej cały naród,~Bo już sam wewnątrz siebie czuł choroby
  8 1 |      diabeł w niemieckiej karecie.~Sam Podczaszyc jaki był, opisywać
  9 1 |            odmieniła z laty,~Tenże sam markiż przybrał tytuł demokraty;~
 10 1 |      Stanisława.~Ojcu Podkomorzego sam król ją darował,~Po ojcu
 11 1 |             Usnęli wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża:~Jako wódz
 12 1 |        galowy, a czarną w żałobie.~Sam Woźny umiał pas ten odwiązywać,
 13 1 |          które przed urzędem~Woźny sam głosem swoim przed laty
 14 1 |         strony i świadki;~I ogląda sam siebie, jak w żupanie białym,~
 15 1 |           wejrzenie i blizny,~Lecz sam ruch i głos jego miał coś
 16 2 |     przecież wynalazł drzwi dwoje,~Sam je własnym nakładem naprawił
 17 2 |           niech no Pan obaczy,~Pan sam nie wie, co robi; niech
 18 2 |           rządził wedle woli,~Choć sam nic nie posiadał prócz kawałka
 19 2 |         Przed bramą stanął Hrabia, sam do siebie gadał,~Poglądając
 20 2 |         nawet wiem z pewnością, że sam Cesarz śmiał się".~ ~Śmiech
 21 2 |       będzie bzykać,~Bo z pająkiem sam na sam może się borykać.~
 22 2 |       bzykać,~Bo z pająkiem sam na sam może się borykać.~Wszystko
 23 2 | najpiękniejszej panienki usiędzie;~Sam ją sobie wybierze. Jeśli
 24 3 |          sługi odprawił do domu,~A sam ku ogrodowi ruszył po kryjomu;~
 25 3 |         nieprzyjemne.~Zbudził się, sam nie wiedząc, na kogo się
 26 3 |      Rzekła z gniewem - sądź o tem sam Wać Pan Dobrodziéj!~Mnie
 27 3 |           z Zosią zaręczyny.~Teraz sam będę radzić; pono z Podkomorzym~
 28 3 |       rekuzuję, Braciszku, pomału!~Sam mówiłeś, że jeszcze za wcześnie,
 29 3 |           że obraz malował,~Mówiąc sam z sobą: "Jakbyś umyślnie
 30 4 |    oddychał,~Czuł się szczęśliwym, sam się do siebie uśmiéchał:~
 31 4 |            Tadeusz spał pod oknem; sam ukryty w cieniu,~Leżąc na
 32 4 |            ust przyciśnionym~Kazał sam sobie milczeć, by słowem
 33 4 |             Wszyscy rzędem; ekonom sam siedział z osobna.~Po rannej
 34 4 |           i kozice.~ ~Muzykę znał, sam słynął muzycznym talentem;~
 35 4 |        słudzy sędziego Soplicy.~On sam powagę umiał utrzymać nad
 36 4 |       ważną i trudną wyprawę~Odbył sam Hrabia, młody i niedoświadczony;~
 37 4 |          Dla Ojczyzny, dla Polski; sam Pan Bóg tak każe.~Skarbcem
 38 4 |         Kiedym został szlachcicem? Sam Bóg to pamięta!~Niechaj
 39 4 |          Jakby myśl z myślą, wyraz sam zbiegł się z wyrazem,~Wszyscy
 40 4 |          kim nie będzie;~Napoleon, sam wszystkich pobiwszy, nareszcie~
 41 4 |            kroków! Nie chybić!~I w sam środek paszczęki! Tak mu
 42 4 |            rozciągnę na ziemi~I ja sam was ustawię. Waść po jednej
 43 4 |      wytknął jak dwa różki sarnie,~Sam szarzał się nad rolą długi,
 44 5 |             Że już jesteś dorosłą; sam nie wie, co plecie,~Dziaduś,
 45 5 |           Co było w jego sercu, on sam nie odgadnął.~Uczuł się
 46 5 |           koniec westchnął i rzekł sam do siebie z gniewem:~"Głupi!
 47 5 |     grubszą płeć odsłania.~Może to sam Tadeusz, w Świątyni dumania~
 48 5 |            krzepła...~Takie robiąc sam sobie wyrzuty i skargi,~
 49 5 |           miał słuch bardzo czuły,~Sam gawęda, i lubił niezmiernie
 50 5 |            to kolej strzelecka.~Ja sam, chociaż ze strzelbą włoczę
 51 5 |    strzałem~Ocalił on dwóch panów; sam ja to widziałem,~Kiedy do
 52 5 |          Rymsza na czele!~I ogląda sam siebie, jak na koniu siwym,~
 53 6 |     powiedzieć,~Spodziewając się i sam czegoś się dowiedzieć.~ ~
 54 6 |        prawda? Czy ty nie zwodzisz sam siebie?"~"Prawda - zawołał
 55 6 |         wyjść nie czas jeszcze;~Ja sam wyznaczę miejsce i czas
 56 6 |         drzwiach z kijami hajduki,~Sam nad Woźnego głową trzymał
 57 6 |           gotów, choć się Sędziemu sam wpraszał,~Sędzia dotąd,
 58 6 |            partyją nie trzymał;~Na sam widok Moskala pienił się
 59 6 |        dokazał odwagi.~Wiadomo, że sam jeden skoczył z wałów Pragi~
 60 6 |      folwarku i nie przyjął płacy;~Sam wróciwszy do domu, żył z
 61 6 |            skacze, na ramiona;~On, sam biały jak królik, lubi ich
 62 7 |        Krótka a węzłowata: Strasz, sam się nie strachaj -~Bij,
 63 7 |         niego gromada~Chłopska, ja sam widziałem, do stołu z nim
 64 7 |      wjeżdżał na folwark Maciejów,~Sam zbrojny, za nim zbrojnych
 65 8 |            I ciągnie je za sobą, a sam wyżej głową~Mierzy, na północ,
 66 8 |            Co indziej kitą wije, a sam indziej bieży?~Wyzwaliśmy,
 67 8 |        Waść powiesz, gdybym swatał~Sam Waci Zosię! He! cóż, nie
 68 8 |         ocenił~Słuszność wyrzutów, sam się przed sobą rumienił.~
 69 8 |         Może by się w tej chwili i sam nie dowiedział,~Czyli ją
 70 8 |           Jechać ze mną? Ja, będąc sam prostym żołnierzem,~Włóczyć,
 71 8 |        albo zemścić się!" A za co? Sam nie wie!~I ten gniew wielki,
 72 8 |    chciałbym zerwać to zamęście~I, sam nieszczęśnik, wszystkich
 73 9 |         się udobruchać,~Cóż, kiedy sam majora Płuta musiał słuchać!~ ~
 74 9 |       patrząc w okno).~Wszakże ten sam Dobrzyński, co siedzi w
 75 9 |       pięściami padną.~Gniewny, że sam nie może dać ognia, bo w
 76 9 |      mistrz na bagnety; zebrał się sam w sobie,~Skurczył się, a
 77 9 |    Gifrejtera ruch śledząc oczyma,~Sam słania się na nogach, jakby
 78 9 |           nie podziela.~ ~On dotąd sam nie walczył (bo bronią kanony~
 79 9 |         ogień jazdę swą prowadził,~Sam na czele, z żelazem nad
 80 9 |         zabiega Klucznikowi drogę.~Sam pada i podbija Gerwazemu
 81 9 |          ucichło wszystko; wyszedł sam Gerwazy~Z mieczem krwawym. ~ ~
 82 9 |          ściga, rąbie, kole;~Ryków sam został, krzyczy, że broni
 83 10|           ma ślubna obrączka.~ ~Ja sam przed lat trzydziestu wielki
 84 10|          przykład ten młodzieniec,~Sam dobrowolnie ślubny swój
 85 10|            wszystkich, zostań tyko sam z Klucznikiem.~Zamknij drzwi".~
 86 10|  powiedzieć, cierpliwie wysłuchał;~Sam przyznałem się; muszę dla
 87 10|            zarywał się.~*~ ~"Wszak sam wiesz, Gerwazeńku, jak Stolnik
 88 10|            co? nas zgubił oboje,~I sam... i to zabójstwo... i wszystkie
 89 10|           polewkę!~ ~*~ ~"W końcu, sam już nie wiedząc, jak sobie
 90 10|          Ten zadrży, choćby to był sam Radziwiłł książę>>.~Zawiązałeś
 91 11|         Pięciu ich było; służą, on sam gospodarzy.~Jako kuchmistrz
 92 11|    chartami przy płocie ustawił,~A sam się z placką muszą do sadu
 93 12|        stołem na dwa staje długim,~Sam siadł na jednym końcu, a
 94 12|       wotowanie, tryumfy i waśnie;~Sam tę scenę odgadłem i Państwu
 95 12|          kim dać kreskę? nie wie i sam z sobą w walce,~Pyta losu,
 96 12|        stronie pan przekreskowany,~Sam jeden, czapkę wcisnął na
 97 12|             co ni Boga, ani wiary!~Sam widziałem: kobiety w wioskach
 98 12| narzeczonej pary.~ ~Był to Rejent; sam siebie Rejentem ogłosił;~
 99 12|            oboje,~Jestem człowiek, sam własnych kaprysów się boję;~
100 12|         okrzyknęli!~ ~Muzyk, jakby sam swojej dziwił się piosence,~
101 Ob|           Turków na Lemanie, potem sam na głowę pobity od Szwedów.
102 Ob|            posła". ~Nb. Czerniecki sam był kuchmistrzem Ossolińskiego.~ ~ ~
103 1 |     gospodarz,~Nie bronił czytać i sam słuchać raczył,~I młodszym