Ksiega

 1 1 |  Przynajmniej tom skorzystał, że mi w moim domu~Nikt nigdy nie
 2 1 |        taka grzeczność modna zda mi się kupiecka,~Ale nie staropolska,
 3 1 |      Odwołać swe rozkazy i niech mi wybaczy,~Że nie mogę na
 4 2 |     Przyjmę warunki zgody, jakie mi sąd poda".~"Zgody? - krzyknął
 5 2 |    siadłbym na ruinach,~A ty byś mi o krwawych rozpowiadał czynach;~
 6 2 |      Nieraz się nalękałam. Serce mi wróżyło~Z tych psów jakieś
 7 2 |         przydatku dostali;~Wierz mi Pan, że się chłopstwo bardzo
 8 3 |         heroiną smutnych!~Odkryj mi, Piękna, tajnie twych losów
 9 3 |       krążyć,~Przez ogród, zdaje mi się, jest do dworu prościéj".~ ~
10 3 |        Świat mu zawiążesz! Wierz mi, kląć was kiedyś będzie!~
11 3 |      lasach i na grzędzie!~Wierz mi, ile poznałam, pojętne to
12 3 |      opieki swej syna~I przysłał mi tu właśnie na kark bernardyna~
13 3 |         Podoba, nie podoba, a to mi rzecz ważna!~Zosia nie będzie,
14 4 |       cały głos: "Dobrze, dobrze mi tak!" wrzasnął.~ ~We dworze,
15 4 |          kichnąwszy Skołuba -~To mi tabaka, co to idzie aż do
16 4 |           coraz daléj, daléj,~Aż mi ducha nie stało, dobiec
17 4 |     przez niedźwiedzią skórę:~To mi to po szlachecku, prawie
18 4 |     straszno wspomnieć, w oczach mi się ćmiło!~Bo prosto biegli
19 4 |          i Pańscy anieli~Zesłali mi na pomoc księdza Bernardyna.~
20 4 |         dotknąć nie ośmielił,~On mi z rąk flintę wyrwał, wycelił,
21 5 |          to był gołąb dziki;~Już mi troszeczkę nudno tak siedzieć
22 5 |        przerwała ciotka - ciągle mi dokuczał,~Żeby cię na świat
23 5 |         I palestra z fajkami! To mi kawalery!~Nabrałabyś się
24 5 |          drugi,~Bo wszyscy zdają mi się mieć równe zasługi,~
25 5 |          pośród tych rogaczy,~Aż mi go Sędzia razem z zamkiem
26 5 |       dziob twój szanujesz, dość mi tego krzyku!"~ ~Ale Gerwazy
27 5 |          urząd powiatowy".~ ~"Co mi? - odmruknął Hrabia. - Dość
28 5 |     kończą grubijaństwem.~Zdacie mi sprawę z mego honoru obrazy.~
29 5 |          jeśli Maciej w pomoc da mi swą Rózeczkę,~To my we dwóch,
30 5 |      gotycko-sarmacki~Podoba się mi lepiej niż spór adwokacki.~
31 6 |        rozum? gdzie głowa?~Co tu mi Wasze bajasz? jaka burda
32 6 |           Cóż to znaczy!~A idźże mi Waść wreszcie z tą zgodą
33 6 |          służąc za pacholę.~Dano mi dobra, wziąłem; kazał przyjąć
34 6 |      potem, czegoż jeszcze wlazł mi tu ten Hrabia?~Z jakim prawem
35 7 | Bernardyn po co? czy my żaki?~Co mi tam Robak! otóż my będziem
36 7 |        Ni z mocy Belzebuba - ten mi zuch, kto kropi.~Panie Buchman,
37 7 |         To - pisnął Brzytwa - to mi regulament!~Po co tu pisać
38 7 |        co? karać go za brata!~To mi po chrześcijańsku! Są tu
39 7 |   Chciałby popatrzyć na nią! Żal mi nieboraka;~Mówię Sędziemu: <<
40 7 |   zgodzić na obior marszałka;~Co mi tam głosy, gałki, u mnie
41 8 |   Wszakże ksiądz prowincyjał dał mi pozwolenie~In articulo mortis
42 8 |   czekają szeregi.~Słyszałem, że mi ojciec testamentem kazał~
43 8 |          No, Tadeuszku, przyznaj mi się Waść, a szczerze".~ ~"
44 8 |     wszakże byłem młody.~Powiedz mi Wasze wszystko; ja może
45 8 | Tadeuszku! - stryj przerwał - to mi dziwny sposób~Kochania się:
46 8 |        Bo pani Telimena nie odda mi Zosi!"~"Będziem prosić" -
47 8 |        jutro jechać w drogę.~Daj mi, 5tryjaszku, tylko twe błogosławieństwo,~
48 8 |          Waść tak szczery? takeś mi serce otwierał?~Naprzód
49 8 |         dość miałem kłopotów! Aż mi głowa boli!~Ten mi jeszcze
50 8 |  kłopotów! Aż mi głowa boli!~Ten mi jeszcze spokojnie zasnąć
51 8 |          zasnąć nie dozwoli!~Idź mi Waść spać!"~To mówiąc, drzwi
52 8 |        mym była trucizna!~Dobrze mi tak, wiedziałam, kto jesteś! -
53 8 |   prędkoś niem wzgardził!~Dobrze mi tak! lecz straszną nauczona
54 8 |   straszną nauczona probą,~Wierz mi, iż więcej niż ty - gardzę
55 8 |          pustyni~Miłość, wierzaj mi, ogród rozkoszy uczyni".~ ~
56 8 |          świeże winy,~Dziś zdasz mi sprawę z mojej fortuny zaboru,~
57 8 |           Wnet akt spiszę, niech mi kto latarkę przyniesie,~
58 10|         ostyga gorączka.~Wierzaj mi, wielką siłę ma ślubna obrączka.~ ~
59 10|          Hreczeszankę.~Pozostała mi tylko pamiątka jej cnoty,~
60 10|   najszczęśliwszy z ludzi,~Gdyby mi Zosia była dzisiaj zaręczona,~
61 10|      koniecznie~Wyjeżdżać? Wierz mi, w twoich dobrach siedź
62 10|    Hymena zapalić płomienie,~Ale mi dał zbyt piękny przykład
63 10|         okolica,~Jaki taki gadał mi: <<Ej, panie Soplica!~Daremnie
64 10|       równą sobie.~Przecie bodły mi duszę do żywca te żarty;~
65 10|   wejrzenia~Zimne jak lód, wstyd mi było mojego wzruszenia;~
66 10|     starzec się poruszy~I pokaże mi przecież trochę ludzkiej
67 10|    Niskie, drążkowe krzesło. Cóż mi radzisz, bracie?>>~Nie pamiętam
68 10|      dumie.~ ~Szatan dumy zaczął mi lepsze plany raić:~Zemścić
69 10|           Pomścić się.~ ~I zdało mi się zrazu, żem już serce
70 10|          jej postać kochana~Stoi mi przed oczyma jakby malowana!~
71 10|      wzrok dumny miotał,~I zdało mi się, że mnie szczególniej
72 10|          których nikt...~ ~Udało mi się nieraz do kraju przedzierać,~
73 11|        przyjąłem słowa:~Bo i cóż mi po takiem wymuszonem słowie?~
74 11|         że wczora wieczorem~Dano mi rozkaz zostać w Litwie instruktorem~
75 11|   tęskniła~Do tego pokoiku i cóś mi szeptało,~Że tam znów Pana
76 12|          Wielmożny Panie, zróbże mi tę łaskę,~Zaraz dokończę
77 12|       ucztują zwyczajem?~Powiedz mi, bo ja życie strawiłem za
78 12|     Niech tego Podkomorzy za złe mi nie bierze)~Kiedym ten serwis
79 12|         sprzątniono!~A i to, Bóg mi świadkiem, pro publico bono".~ ~"
80 12|       Wielmożny~Jenerale, wybacz mi, porzućcie te rożny,~Niemieckie
81 12|   odpowiedzże na to,~A odpowiedz mi zaraz, krótko, węzłowato:~
82 12|         byłaś poetyczną,~A teraz mi się zdajesz całkiem prozaiczną;~
83 12|        Już wiem resztę, przestań mi pleść ni to, ni owo.~Teraz
84 12|          zawsze lubiłam;~I wierz mi, że mnie moje kogutki i