Ksiega

1001 5 |             Spojrzy, klapnie paszczęką, i białych kłów zgrzytem~Ledwie
1002 5 |               pierzcha ze skowytem:~Tak i Gerwazy z groźną cofał się
1003 5 |          Wstrzymując napastników oczyma i ławą,~Aż razem z Hrabią
1004 5 |              chorze przy starym organie~I z trzaskiem jął wyrywać
1005 5 |                dostać słudzy potrwożeni~I chwytając naczynia w ślad
1006 5 |           ostatni, nie dbając na groźby i razy,~Ustąpił z placu bitwy? -
1007 5 |               oświadczenie,~Aż skończył i z pustego zszedł pobojowiska,~
1008 5 |               Kędy zostały trupy, ranni i zwaliska.~ ~W ludziach straty
1009 5 |                 Między licznemi kurcząt i jendyków ciały,~W których
1010 5 |                jedno ramię,~Drugi rękaw i poły u szyi sfałdował~I
1011 5 |                 i poły u szyi sfałdował~I pierś surdutem, jakby płaszczem,
1012 5 |                Zamek - rzekł Klucznik - i wieś, oboje to nasze".~"
1013 5 |                   wołał Klucznik - wieś i ziemie~Zabieraj Pan!" To
1014 5 |             oderwano w czasie Targowicy~I, jak Pan wie, oddano władaniu
1015 5 |                wygraj w polu, a wygrasz i w sądzie.~Co się tycze dawniejszych
1016 5 |           niesłychaną od dawnego czasu.~I sami się zabawim. Dwa lata
1017 5 |            porwali w górach jego zięcia~I okupu od krewnych żądali
1018 5 |                zebrawszy naprędce sługi i wasale,~Wpadliśmy; ja dwóch
1019 5 |               zajazd robić z chłopstwem i z lokajstwem?~Mój Panie,
1020 5 |                 niechaj do pałacu wraca~I wyśpi się, bo jutro będzie
1021 5 |         spójrzał przez otwór strzelnicy~I widząc świateł mnóstwo w
1022 5 |               ziemi, oparł się o ścianę~I pochylił ku piersiom czoło
1023 5 |                 Lecz między Ojczenaszem i Zdrowaś Maryją~Dziwne stanęły
1024 5 |                stanęły mary, tłoczą się i wiją:~Klucznik widzi Horeszki,
1025 5 |                  Każdy groźnie spoziera i pokręca wąsa,~Składa się
1026 5 |              zaczął wkoło siebie żegnać~I ażeby tym pewniej straszne
1027 5 |                Zajazd! zajazd Korelicz, i Rymsza na czele!~I ogląda
1028 5 |            Korelicz, i Rymsza na czele!~I ogląda sam siebie, jak na
1029 5 |            konfederatka;~Leci, jezdnych i pieszych po drodze obala~
1030 5 |                pieszych po drodze obala~I na koniec Soplicę w stodole
1031 5 |        marzeniami na pierś spadła głowa~I tak usnął ostatni Klucznik
1032 6 |             Dobrzyn - Opisanie domostwa i osoby Maćka Dobrzyńskiego.~  ~  ~
1033 6 |            ziemię,~Lecz idzie niewesoło i po drodze drzemie.~ ~Za
1034 6 |            bydło poźno na paszę ruszyło~I zdybało zające przy późnem
1035 6 |                kopiąc, parami się kupią~I na wolnem powietrzu myślą
1036 6 |               muszą powracać do lasu.~ ~I w lasach cisza. Ptaszek
1037 6 |               ramiona, oczy znowu mruży~I czeka słońca. Kędyś u brzegów
1038 6 |           zwrotki~Stają, ostrzą żelezca i w takt kują w młotki.~Ludzi
1039 6 |               widać, tylko sierpy, kosy~I pieśni brzmią jak muzyk
1040 6 |             nadzwyczajne.~ ~Na gościńcu i drogach od samego ranka~
1041 6 |                 Czwałem tarkocze, drugą i trzecią spotyka;~Z lewej
1042 6 |                 raz tętent kopyt głuchy~I, co dziwniejsza jeszcze,
1043 6 |              pałaszy:~Bardzo to ekonoma i cieszy, i straszy.~Bo choć
1044 6 |             Bardzo to ekonoma i cieszy, i straszy.~Bo choć na Litwie
1045 6 |            powiedzieć,~Spodziewając się i sam czegoś się dowiedzieć.~ ~
1046 6 |       dowiedzieć.~ ~W Soplicowie domowi i goście, po kłótni~Wczorajszej
1047 6 |                wstali z siebie nieradzi i smutni.~Próżno Wojszczanka
1048 6 |             ochmistrzyni krzyków,~Groźb i razów kucharza, hałasu kuchcików;~
1049 6 |              przeciw Gerwazemu o gwałty i razy;~Obudwu o przechwałki,
1050 6 |               uroczystą~Wyciągnął słuch i rękę, skoro pozew zoczył;~
1051 6 |               przez sen: "Bij Moskala!"~I na drewnianej nodze skacze
1052 6 |            strój inny: szerokie rajtuzy~I kurtę, której poły, podpięte
1053 6 |                 Tak ubrany, wziął pałkę i ruszył piechotą.~Bo woźni
1054 6 |             kryć się pod różną postacią i strojem.~ ~Dobrze zrobił
1055 6 |              wpadł nagle Robak zadumany~I rzekł: "Sędzio, to bieda
1056 6 |                panią Telimeną, kokietką i trzpiotką!~Kiedy Zosia została
1057 6 |                tu nam zamąca,~Intryguje i pono Tadeuszka wabi;~Śledzę
1058 6 |              urość plotki,~Zły przykład i pomiędzy młokosami zwady,~
1059 6 |           głupiec, był przyczyną waśni,~I Gerwazy łotr; lecz to do
1060 6 |                nie ma, nie ma, nie ma!~(I krzycząc chodził, tupał
1061 6 |                 zamku dziedzica~Zabrała i Soplicom dała Targowica.~
1062 6 |            Tadeuszkowi swojemu wyswatać~I tak dwa poróżnione domy
1063 6 |          poróżnione domy znowu zbratać,~I dziedziczce bez wstydu ustąpić
1064 6 |              dziesiąta woda na kisielu!~I ma mnie lżyć? a ja go zapraszać
1065 6 |             Jakiej człowiek nie widział i dzieje nie pomną;~Obok Francuzów
1066 6 |                Napoleona~Przejdą Niemen i - bracie! Ojczyzna wskrzeszona!"~ ~
1067 6 |                 z wolna okulary składał~I wpatrując się mocno w Księdza,
1068 6 |             gadali:~Napoleon już idzie! i my już czekali!~Gadano:
1069 6 |               palił~Do mojego kasztanka i gniadosza chwalił,~Dziś
1070 6 |               to ty myślisz o procesie?~I jeszczeż po tem wszystkim,
1071 6 |               się nie wdawał,~Urzędując i orząc mojej ziemi kawał;~
1072 6 |                  Wszakże bierali ludzie i ode mnie cięgi;~Wie świat,
1073 6 |             ostatnich sejmików~Wyzwałem i zraniłem dwoch braci Buzwików,~
1074 6 |                  Ja z synowcem na czele i? - jakoś to będzie !"~ ~"
1075 6 |                 Ja sam wyznaczę miejsce i czas wam obwieszczę.~Wiem,
1076 6 |            znowu z siostrą swą, Koroną,~I żądają, ażeby Polskę przywrócono.~
1077 6 |          przydadzą,~Byle tylko poczciwi i pod mądrych władzą.~Hrabia
1078 6 |            przysiada coraz, wznosi kitę~I wiatr nią jak wachlarzem
1079 6 |                 Protazy zeszedł z drogi i wzdłuż sianożęci~Krąży około
1080 6 |                nagle skoczył przez płot i wpadł do konopi.~ ~W tej
1081 6 |                 tej zielonej, pachnącej i gęstej krzewinie,~Koło domu,
1082 6 |              pewny przytułek zwierzynie~I ludziom. Nieraz zając zdybany
1083 6 |               cicho, aż się pan wyfuka.~I nawet często zbiegli od
1084 6 |             lasach, siedzą śród konopi.~I stąd w czasie bitew, zajazdów,
1085 6 |              się z chmielem,~Kryje atak i odwrót przed nieprzyjacielem.~ ~
1086 6 |                pistolet,~Wleźć pod stół i ów pozew psim głosem odszczekać,~
1087 6 |         urzędowy pozew, zdarł na sztuki~I postawiwszy przy drzwiach
1088 6 |               pozwów szablą lub nahajem~I ledwie woźny czasem usłyszał
1089 6 |              konopie z wolna ręce wsuwa~I rozchylając gęstwę badylów,
1090 6 |             kędyś ruszył z całym dworem~I bardzo spieszył, bo drzwi
1091 6 |               uzbrajał; leżały dwórurki~I sztucce na podłodze, dalej
1092 6 |         podłodze, dalej sztenfle, kurki~I narzędzia ślusarskie, któremi
1093 6 |             wybierano oręż z tego braku~I poruszono nawet stare broni
1094 6 |                obejrzał pilnie rusznice i szpady,~A potem do folwarku
1095 6 |               Od których słyszy, że pan i dworska drużyna~Ruszyli
1096 6 |             szlachcianek.~Niegdyś możny i ludny; bo gdy król Jan Trzeci~
1097 6 |              kory, lecz w trzewiczkach,~I żną zboże, a nawet przędą -
1098 6 |         Językiem swoim tudzież wzrostem i postacią.~Czysta krew lacka,
1099 6 |                 Zachowali mazurską mowę i zwyczaje.~Jeźli który z
1100 6 |               wady, tak mężczyźni, jako i kobiety.~Mężczyznom czasem
1101 6 |                również przydomki, zwane i m i o n i s k a.~Teraz ich
1102 6 |            również przydomki, zwane i m i o n i s k a.~Teraz ich każda
1103 6 |              przydomki, zwane i m i o n i s k a.~Teraz ich każda prawie
1104 6 |               mają początek z Dobrzyna;~I były tam potrzebne, kiedy
1105 6 |               rodziny, zwan był K u r k i e m n a k o ś c i e l e.~
1106 6 |                 u r k i e m n a k o ś c i e l e.~Potem z siedemset
1107 6 |                  ochrzcił się Z a b o k i e m;~Toż K r ó 1 i k i e
1108 6 |                b o k i e m;~Toż K r ó 1 i k i e m Dobrzyńscy mianują
1109 6 |                k i e m;~Toż K r ó 1 i k i e m Dobrzyńscy mianują go
1110 6 |                 Litwini nazwali M a ć k i e m n a d M a ć k a m i.~ ~
1111 6 |                 i e m n a d M a ć k a m i.~ ~Jak on nad Dobrzyńskimi,
1112 6 |          Panował, stojąc między karczmą i kościołem.~Widać rzadko
1113 6 |                chat, bardziej rozległy,~I prawą stronę, gdzie jest
1114 6 |            lamus, spichrz, gumno, obora i stajnie,~Wszystko w kupie,
1115 6 |                zielonej blachy,~Od mchu i trawy, która buja jak na
1116 6 |                Różnych roślin: pokrzywa i krokos czerwony,~Żółta dziewanna,
1117 6 |              progu króliki~Białe skaczą i ryją w niedeptanej darni.~
1118 6 |            wszędzie śladów,~Że wielkich i że częstych doznawał napadów.~
1119 6 |            dziedzińcu spomiędzy piołunu i chwastu~Wznoszą się stare
1120 6 |                Poległych śmiercią nagłą i niespodziewaną.~Kto by uważał
1121 6 |                 z bliska lamus, spichrz i chatę,~Ujrzy ściany od ziemi
1122 6 |                   serów zasłoniły pułki~I zasklepiły gęsto gniazdami
1123 6 |          Wewnątrz samego domu, w stajni i wozowni,~Pełno znajdziesz
1124 6 |              wielka nad żłobem rozpięta~I pierścieniasty pancerz służą
1125 6 |          wygnała Marsa Ceres gospodarna~I panuje z Pomoną, Florą i
1126 6 |                I panuje z Pomoną, Florą i Wertumnem~Nad Dobrzyńskiego
1127 6 |            Dobrzyńskiego domem, stodołą i gumnem.~ ~Ale dziś muszą
1128 6 |            konfederat barski.~Pamiętają i swoi, i nieprzyjaciele~Jego
1129 6 |               barski.~Pamiętają i swoi, i nieprzyjaciele~Jego damaskowaną
1130 6 |             krzywą karabelę,~Którą piki i sztyki rzezał na kształt
1131 6 |               rzezał na kształt sieczki~I której żartem skromne dał
1132 6 |          skromne dał imię R ó z e c z k i.~Z konfederata stał się
1133 6 |              się stronnikiem królewskim~I trzymał z Tyzenhauzem, podskarbim
1134 6 |                 królewskie stronnictwo,~I stąd to, że przechodził
1135 6 |            Nazywany był dawniej K u r k i e m n a k o ś c i e l e,~
1136 6 |                 u r k i e m n a k o ś c i e l e,~Że jak kurek za wiatrem
1137 6 |            polityk, duch czasu zbadywał~I tam szedł, gdzie Ojczyzny
1138 6 |        osobistej chwały, ni zysk podły,~I że nigdy z moskiewską partyją
1139 6 |                widok Moskala pienił się i zżymał.~By nie spotkać Moskala,
1140 6 |              służyli oba pod Jasińskim.~I tam z Rózeczką cudów dokazał
1141 6 |                pięciu dymów w dożywocie~I wyznaczył mu rocznie tysiąc
1142 6 |                   Odmówił więc folwarku i nie przyjął płacy;~Sam wróciwszy
1143 6 |         kuropatwy, które łowił w sidła,~I polując na zwierza. ~ ~Było
1144 6 |                którzy po łacinie~Umieli i w palestrze ćwiczyli się
1145 6 |                 Lecz jako człek mądrego i pewnego zdania,~Znający
1146 6 |              Zarówno świadom prawa, jak i gospodarstwa.~Wiedział także
1147 6 |                 także sekreta strzelców i lekarstwa,~Przyznawano mu
1148 6 |                Wiadomość nadzwyczajnych i nadludzkich rzeczy.~To pewna,
1149 6 |          powietrza zmiany zna dokładnie~I częściej niż kalendarz gospodarski
1150 6 |           pozbyć, klijentów swych fukał~I najczęściej wypychał milczkiem
1151 6 |              domu,~Rady rzadko udzielał i nie lada komu,~Ledwie w
1152 6 |          umowach~Pytany wyrzekł zdanie, i w niewielu słowach.~Myślano,
1153 6 |         dzisiejszej podejmie się sprawy~I stanie swą osobą na czele
1154 6 |              lubił niezmiernie za młodu~I był nieprzyjacielem moskiewskiego
1155 6 |          spadała; wiatr rozwinął dłonie~I mgłę muskał, wygładzał,
1156 6 |                w dole, krośny ujedwabia~I tło ręką wygładza, tymczasem
1157 6 |                 jej nitki srebra, złota i purpury,~Tworząc barwy i
1158 6 |                i purpury,~Tworząc barwy i kwiaty - tak dziś ziemię
1159 6 |             słońcem, zakończył pacierze~I już się do swojego gospodarstwa
1160 6 |              liścia; usiadł przed domem i świsnął:~Na ten świst rój
1161 6 |              ich gromadzić~Wkoło siebie i ręką ciepły ich puch gładzić,~
1162 6 |         Pierwszy z posłów stał w środku i jął zdawać sprawę.~ ~Tymczasem
1163 6 |         okolicznych zaścianków, zbrojni i bezbronni,~W kałamaszkach
1164 6 |               bezbronni,~W kałamaszkach i bryczkach, i piesi, i konni,~
1165 6 |               kałamaszkach i bryczkach, i piesi, i konni,~Stawią wozy,
1166 6 |      kałamaszkach i bryczkach, i piesi, i konni,~Stawią wozy, podjezdki
1167 7 |            landraty, hofraty,~Komisarze i wszystkie podobne psubraty~
1168 7 |              które lud tam zowie~Wageny i fornalki; mężczyźni, kobiety,~
1169 7 |             Dąbrowski wpada do Poznania~I cesarski przynosi rozkaz:
1170 7 |                nasz Prusaków wychłostał~I wygnał, na lekarstwo Niemca
1171 7 |                   Gdyby się tak obrócić i gracko, i raźnie,~I u nas
1172 7 |               się tak obrócić i gracko, i raźnie,~I u nas w Litwie
1173 7 |             obrócić i gracko, i raźnie,~I u nas w Litwie sprawić Moskwie
1174 7 |            zapewne Rózeczki swej macał;~I stąd był nazywany powszechnie
1175 7 |                 omylił,~Nachmurzył brwi i znowu głowę na pierś schylił.~
1176 7 |                 zaczęli z Moskwą? gdzie i o co?~Którędy mają ciągnąć?
1177 7 |            pewnych szpiegów nad granicę~I po cichu uzbrajać całą okolicę,~
1178 7 |                 ten księdza niech woła, i kwita!~Ja chcę żyć, bić!
1179 7 |                 otóż my będziem robaki,~I dalej Moskwę toczyć! trem,
1180 7 |                  kropić,~Kropić, kropić i kwita!" - Tu maczugę głasnął,~
1181 7 |              ale zgłuszono go zgiełkiem~I śmiechem: "Precz - wołano -
1182 7 |             wolna podniósł Maciej stary~I zaczęły cokolwiek uciszać
1183 7 |             Więc po coście tu przyszli? i czego wy chcecie?"~ ~"Wojny!" -
1184 7 |               zdobył swą mową krzykliwą i cienką.~"I ja chcę bić się -
1185 7 |               mową krzykliwą i cienką.~"I ja chcę bić się - wołał,
1186 7 |              Dobrodzieje! potrzeba ładu i porządku!~Chcecie wojny,
1187 7 |                Obmyślmy, gdzie zawiązać i pod laską czyją?~Tak było
1188 7 |                tajnie w radę,~Uzbrajamy i szlachtę, i włościan gromadę,~
1189 7 |             radę,~Uzbrajamy i szlachtę, i włościan gromadę,~Gotowi,
1190 7 |        pochodził,~Lecz o to nie pytano; i wszyscy Buchmana~Szacowali,
1191 7 |               pana.~Był dobry patryjota i pełen nauki,~Z ksiąg obcych
1192 7 |                 się gospodarstwa sztuki~I dóbr administracją prowadził
1193 7 |                rozsądnie,~Pięknie pisać i gładko umiał się wysławiać,~
1194 7 |                odchrząknął,~Ukłonił się i usty dźwięcznemi tak brząknął:~ ~"
1195 7 |          wszystkich punktów stanowczych i głownych,~Dyskusyją na wyższe
1196 7 |            ognisko~Rzucone trafne myśli i rozumowania;~Mam nadzieję
1197 7 |                 Dzieje całej ludzkości, i cóż w nich spostrzegam?~
1198 7 |            wspólnej obrony,~Obmyśla ją; i to jest najpierwsza obrada.~
1199 7 |               koniecznym..."~ ~"Otóż są i kontrakty! kijowskie czy
1200 7 |               Rzekł stary Maciej - owoż i rządy babińskie!~Panie Buchman,
1201 7 |                mógł podskoczyć~Do tronu i Kropidłem, plusk, raz cara
1202 7 |                całą szlachtę idzie; toż i Robak bąkał,~Choć nigdy
1203 7 |                Choć nigdy nie dokończył i zawsze się jąkał,~I ciemno
1204 7 |           dokończył i zawsze się jąkał,~I ciemno się tłumaczył; wreszcie,
1205 7 |                  Zatem dwaj Terajewicze~I czterej Stupułkowscy, i
1206 7 |                 I czterej Stupułkowscy, i trzej Mickiewicze~Krzyknęli: "
1207 7 |                na dwie kupy rozdzielony~I kiwając głowami w dwie przeciwne
1208 7 |           pośrodku jeden siedział niemy~I jedna głowa jego była nieruchoma.~
1209 7 |                tykwą wbitą na kij długi~I na przemiany to w tył, to
1210 7 |              tył, to się naprzód kiwał,~I ustawicznie: "Kropić, kropić!"
1211 7 |         mniejszych, każdy swego.~Z góry i z dołu, wielcy wielkich,
1212 7 |               całe szelmostwo się zwali~I tak zakwitnie szczęście
1213 7 |                 tak zakwitnie szczęście i Rzeczpospolita.~Nieprawdaż?" ~"
1214 7 |               Chrzciciel - krop a krop, i kwita".~"Ja zawsze gotów
1215 7 |         uprzejmie Konewka -~Chrzcicielu i Macieju, pod czyją iść wodzą".~
1216 7 |                Polska pisarzy~Koronnych i litewskich, tak robili starzy;~
1217 7 |          Pluskać" - dodał Kropiciel. - "I wykalać Szydłem" -~Krzyknął
1218 7 |                 kto go okradł, zgrabił?~I jeszcze chce ostatki wydrzeć
1219 7 |              podjąć się Sędziego obrony~I wołał z wzniesionemi ku
1220 7 |            znamy:~Poczciwe było dziecko i dziś taki samy;~Polskę kocha
1221 7 |                Na ławę wskoczył, stanął i nad głowy wznosił~Brodę
1222 7 |             Potem lewicę za pas zatknął i tak prawił,~Kołpakiem lisim
1223 7 |                Jak panów bardzo dobrych i moich dziedziców;~Szanuję
1224 7 |                też Dobrzyńskich Bartków i Maciejów,~Jako dobrych sąsiadów,
1225 7 |                 wiem, a byłem w Bielicy~I widziałem tam żydków od
1226 7 |                 rozbierze, w wóz schowa~I pojedzie - dwór jak stał,
1227 7 |            Dobrodziej lubi stary lipiec~I nowego mazurka; mam nowe
1228 7 |                wicin?~Stąd się zbogacił i on, i jego rodzina;~Ba,
1229 7 |                 Stąd się zbogacił i on, i jego rodzina;~Ba, nawet
1230 7 |               był was wszystkich ojciec i dobrodziéj:~Kogoż on komisarzem
1231 7 |                na swym koszcie, odzieży i wikcie;~Dorosłych promowował
1232 7 |                zawołał Chrzciciel - oj, i ja go kropnę~Za swoje. Mój
1233 7 |            Złowiłem go, a zatem za uszy i kropię;~A on beczy i beczy
1234 7 |               uszy i kropię;~A on beczy i beczy jak maleńkie chłopie:~<<
1235 7 |                 Kropidłem poświęcę".~ ~"I taki łotr - zawołał Klucznik -
1236 7 |          zawołał Klucznik - ma panować?~I dawnych panów, lepszych
1237 7 |           siebie, rujnować?~A Horeszków i pamięć, i imię zaginie!~
1238 7 |         rujnować?~A Horeszków i pamięć, i imię zaginie!~Gdzież jest
1239 7 |                szczególniej Dobrzyńscy, i stąd wasza chwała~Urosła
1240 7 |               jenerał ruski Wojniłowicz~I łotr, przyjaciel jego, pan
1241 7 |                jak szlachcie przystało,~I z zyskiem, i aplauzem powszechnym,
1242 7 |                 przystało,~I z zyskiem, i aplauzem powszechnym, i
1243 7 |                 i aplauzem powszechnym, i z chwałą!~ ~Po cóż o tem
1244 7 |                oprocz mnie - Klucznika,~I ot, tego wiernego mego Scyzoryka!"~ ~"
1245 7 |            wiernego mego Scyzoryka!"~ ~"I Kropidła! - rzekł Chrzciciel -
1246 7 |               gdzie ty, Gerwazeńku,~Tam i ja, póki ręka, póki plusk
1247 7 |                  ja kropię, a ty siecz,~I tak szach mach, plusk i
1248 7 |                 I tak szach mach, plusk i plask; oni niech gawędzą!"~ ~"
1249 7 |              oni niech gawędzą!"~ ~"Toć i Bartka - rzekł Brzytwa -
1250 7 |                 to ja wszystko zgolę".~"I ja - przydał Konewka - z
1251 7 |             szlachta - gdzie wy, to tam i my!~Niech żyją Horeszkowie!
1252 7 |           Rębajło! Hajże na Soplice!"~ ~I tak wszystkich pociągnął
1253 7 |                Nieruchomy, wstał z ławy i wolnemi kroki~Wyszedł na
1254 7 |                 Wyszedł na środek izby, i podparł się w boki;~I spojrzawszy
1255 7 |             izby, i podparł się w boki;~I spojrzawszy przed siebie,
1256 7 |               spojrzawszy przed siebie, i kiwając głową,~Zabrał głos,
1257 7 |             każde słowo,~Z przestankiem i przyciskiem: "A głupi! a
1258 7 |                ręku szpadę,~Okręcił się i szpadą powitał gromadę.~ ~"
1259 7 |                   krzyknęli - z nim żyć i umierać!"~Szlachta zaczęła
1260 7 |               chaty przez okna wyzierać~I za Klucznikiem coraz ku
1261 7 |                  drzwi zamknął, zasunął~I przez okno wyjrzawszy, raz
1262 7 |            złego knuje,~Więc do kordów, i hajże! On się rejteruje,~
1263 7 |               mu skoczył na odsiecz Zan i trzech Czeczotów.~Zaczem
1264 7 |               wsiadała na koń.~ ~Hrabia i Gerwazy~Porządkują, rozdają
1265 8 |              zdobywa Soplicowo - Szturm i rzeź - Gerwazy piwnicznym -
1266 8 |                 burzą bywa chwila cicha i ponura,~Kiedy nad głowy
1267 8 |             przyleciawszy chmura~Stanie i grożąc twarzą, dech wiatrów
1268 8 |      nadzwyczajnych zdarzeń~Ścięło usta i wzniosło duchy w kraje marzeń.~ ~
1269 8 |            kraje marzeń.~ ~Po wieczerzy i Sędzia, i goście ze dworu~
1270 8 |                  Po wieczerzy i Sędzia, i goście ze dworu~Wychodzą
1271 8 |            murawą;~Całe grono z posępną i cichą postawą~Pogląda w
1272 8 |           zdawało się zniżać,~Ścieśniać i coraz bardziej ku ziemi
1273 8 |          tłumionych,~Szeptach, szmerach i słowach na wpół wymówionych,~
1274 8 |         przykrzą się Zosi, bijąc w lice~I w jasne oczki, które biorą
1275 8 |             tysiąca gwarów~Akord muszek i półton fałszywy komarów.~ ~
1276 8 |                 góry porwawszy się wiją~I bekając raz po raz jak w
1277 8 |                Na finał szmerów muszych i ptaszęcej wrzawy~Odezwały
1278 8 |                Jeden staw, co toń jasną i brzeg miał piaszczysty,~
1279 8 |                 staw, z dnem błotnistem i gardzielem mętnym,~Odpowiedział
1280 8 |             Mrok gęstniał; tylko w gaju i około rzeczki,~W łozach,
1281 8 |     ścieśnionych widnokręgu brzegów,~Tu i ówdzie ogniska pastuszych
1282 8 |                zaniecił,~Wyszedł z boru i niebo i ziemię oświecił.~
1283 8 |                  Wyszedł z boru i niebo i ziemię oświecił.~One teraz,
1284 8 |                 niegdyś u Sławian: Lele i Polele;~Teraz ich w zodyjaku
1285 8 |        przechrzczono,~Jeden zowie się L i t w ą, a drugi K o r o n
1286 8 |                 Dalej niebieskiej W a g i dwie szale błyskają;~Na
1287 8 |                 kolei wszystkie planety i ziemie,~Nim w przepaściach
1288 8 |            niebie:~Z nich to ludzie wag i szal wzór wzięli dla siebie.~ ~
1289 8 |            świeci okrąg gwiaździstego S i t a,~Przez które Bóg (jak
1290 8 |            ogrojca.~ ~Nieco wyżej D a w i d a w ó z, gotów do jazdy,~
1291 8 |         archanioł Michał nie pozwala.~ ~I to wiadomo także u starych
1292 8 |               zodyjakowy S m o k, długi i gruby,~Który gwiaździste
1293 8 |                Wykopane olbrzymów żebra i piszczele.~ ~Takie gwiazd
1294 8 |                 miał wzrok Wojski stary~I nie mógł w niebie dojrzeć
1295 8 |                Lecz na pamięć znał imię i kształt każdej gwiazdy;~
1296 8 |                Wskazywał palcem miejsca i drogę ich jazdy.~ ~Dziś
1297 8 |                 też na Szale;~Dziś oczy i myśl wszystkich pociąga
1298 8 |                 t a pierwszej wielkości i mocy,~Zjawił się na zachodzie,
1299 8 |              Warkocz długi w tył rzucił i część nieba trzecią~Obwinął
1300 8 |              krocie zagarnął jak siecią~I ciągnie je za sobą, a sam
1301 8 |         postrzegano, że psy ziemię ryły~I jak gdyby śmierć wietrząc,
1302 8 |                zdawać sprawę o robocie,~I pisarz prowentowy w szeptach
1303 8 |          Zadzwonił w nią palcami, zażył i rzekł: "Panie~Tadeuszu,
1304 8 |            prostaków poradzić się wolę.~I ja astronomiji słuchałem
1305 8 |           Wilnie, gdzie Puzynina, mądra i bogata~Pani, oddała dochód
1306 8 |               zakupienie różnych szkieł i teleskopów;~Ksiądz Poczobut,
1307 8 |                sławny, był obserwatorem~I całej Akademiji naonczas
1308 8 |                Przecież w końcu katedrę i teleskop rzucił,~Do klasztoru,
1309 8 |               cichej celi swej powrócił~I tam umarł przykładnie. Znam
1310 8 |             karetą swą ruszył do Jassów~I za tą niepoczciwą pociągnął
1311 8 |              Słychać, że lud dał imię m i o t ł y tej komecie,~I powiada,
1312 8 |                m i o t ł y tej komecie,~I powiada, że ona milijon
1313 8 |              litewskim,~Miawszy lat sto i dziesięć. Ten, za króla
1314 8 |                wschodu na zachód; potem i ksiądz Bartochowski,~Składając
1315 8 |                 króla nieboszczyka Jana~I wyryta chorągiew wielka
1316 8 |              chorągiew wielka Mahometa,~I ów taki, jak dziś go widzimy,
1317 8 |          Mieliśmy wczora dosyć rozterku i zwady,~Tak w czasie polowania,
1318 8 |                w czasie polowania, jako i biesiady,~Rejent kłócił
1319 8 |                niedźwiedziej pochodził;~I gdyby mnie Dobrodziej Sędzia
1320 8 |               czasów,~Posłowi Rejtanowi i księciu Denassów.~Przypadek
1321 8 |              naszym nowogrodzkim posłem~I w którego ja domu od dzieciństwa
1322 8 |              przysłał, a kapele~Ogiński i pan Sołtan, co mieszka w
1323 8 |                z gustów cudzoziemskich; i książę Jenerał~Częściej
1324 8 |              niźli do psiarni zazierał,~I do alkówek damskich częściej
1325 8 |           niegdyś z królmi murzyńskiemi~I tam tygrysa śpisą w ręcznym
1326 8 |              trafność strzału wydziwiał i chwalił,~Tylko Niemiec Denassów
1327 8 |        obojętnie słuchał~Pochwał takich i, chodząc, pod nos sobie
1328 8 |                 Biała broń śmiałą rękę; i zaczął szeroko~Znowu gadać
1329 8 |             Znowu gadać o swojej Libiji i śpisie,~O swych królach
1330 8 |               swych królach murzyńskich i o swym tygrysie.~Markotno
1331 8 |                 żywy, uderzył po szabli i mówi:~<<Mości Książę! kto
1332 8 |          tygrysów, a spis karabele>> - ~I zaczynali z Niemcem dyskurs
1333 8 |                 do serca, okazyi czekał~I dobrą sztukę spłatać Niemcowi
1334 8 |          umilknąwszy prawą rękę wznosił~I u Podkomorzego tabakiery
1335 8 |              Widzi rzecz dziwną! Sędzia i Robak na ziemi~Klęczeli
1336 8 |             ziemi~Klęczeli objąwszy się i łzami rzewnemi~Płakali,
1337 8 |             spowiedzi ślubował;~Że Bogu i Ojczyźnie poświęcony cały,~
1338 8 |            szukając chwały,~Żyłem dotąd i chciałem umrzeć bernardynem,~
1339 8 |            gminem,~Ale nawet przed tobą i przed własnym synem!~Wszakże
1340 8 |             habit zapiął, kaptur włożył~I okienicę tylną po cichu
1341 8 |        zostawszy jeden, siadł w krześle i płakał.~ ~Chwilę czekał
1342 8 |               twoim domem się nacieszyć~I z tobą, a odjeżdżać muszę,
1343 8 |             bieży?~Wyzwaliśmy, zapewne, i bić się należy.~Ale jechać
1344 8 |              dziewczynkę,~Widziałem, że i ona miała kwaśną minkę.~
1345 8 |                się, to znowu trapią się i smucą;~To znowu Bóg wie
1346 8 |               może nawzajem~Coś odkryję i tak się oba poprzyznajem".~ ~"
1347 8 |                Tadeusz (całując mu rękę~I rumieniąc się) - powiem
1348 8 |        przeznacza~Podkomorzankę, piękną i córkę bogacza.~Teraz nie
1349 8 |           pojedynek! Potem znowu miłość~I ten wyjazd, oj! jest tu
1350 8 |               Waści badał!~Asan bałamut i trzpiot, Asan kłamstwa gadał.~
1351 8 |              może Asan Zosię~Zbałamucił i teraz uciekasz? młokosie,~
1352 8 |             jutro staniesz na kobiercu!~I gada mnie o czuciach! o
1353 8 |                drzwi na wściąż otwierał~I zawołał Woźnego, żeby go
1354 8 |              bieliźnie, długą, wysmukłą i cienką.~Suwała się ku niemu
1355 8 |                drżący blask miesięczny,~I przystąpiwszy, cicho jęknęła: "
1356 8 |                was któremu, chociaż się i przyzna,~Że ma romans z
1357 8 |             zrobiłem już postanowienie,~I dalbóg, Telimeno, już go
1358 8 |                 Niech je w sercu wyryję i w myśli zapiszę;~Przebaczę
1359 8 |                 jakeś mnie kochał..." - I zaczęła szlochać.~ ~Tadeusz,
1360 8 |          Tadeusz, widząc, że tak płacze i tak błaga~Czule, i tylko
1361 8 |               płacze i tak błaga~Czule, i tylko takiej drobnostki
1362 8 |                 przejęły go szczery żal i litość,~I jeżeliby badał
1363 8 |                go szczery żal i litość,~I jeżeliby badał serca swego
1364 8 |                Może by się w tej chwili i sam nie dowiedział,~Czyli
1365 8 |             zawsze myśli mej przytomne,~I dalibógże, nigdy ciebie
1366 8 |               wstrzymała Telimena okiem~I twarzą, jak Meduzy głową;
1367 8 |              blada, bez ruchu, bez tchu i bez życia!~Aż wyciągając
1368 8 |              Wzgardziła Asesora, Hrabię i Rejenta,~Żeś mnie uwiódł
1369 8 |                Rejenta,~Żeś mnie uwiódł i teraz porzucasz sierotę,~
1370 8 |                 Zosia? wpadła ci w oko? i na nią zdradziecko~Dybiesz!
1371 8 |         śmiertelną dla uszu szlachcica,~I której żaden nigdy nie słyszał
1372 8 |                   A za co? Sam nie wie!~I ten gniew wielki, jak się
1373 8 |                 jakieś ma porozumienie,~I cóż stąd? Może Hrabia kocha
1374 8 |            chciałbym zerwać to zamęście~I, sam nieszczęśnik, wszystkich
1375 8 |           szczęście?"~ ~Wpadł w rozpacz i nie widział innego sposobu,~
1376 8 |            stawy błyszczały się w dole,~I stanął nad błotnistym; w
1377 8 |               tonie~Łakomy wzrok utopił i błotniste wonie~Z rozkoszą
1378 8 |               rozkoszą ciągnął piersią, i otworzył usta~Ku nim: bo
1379 8 |             wdziękiem nocy tak pogodnej~I harmoniją cudną orkiestry
1380 8 |               polskie),~Wstrzymał konia i o swej zapomniał wyprawie,~
1381 8 |         wyprawie,~Zwrócił ucho do stawu i słuchał ciekawie.~Oczy wodził
1382 8 |            prawy staw miał wody~Gładkie i czyste jako dziewicze jagody;~
1383 8 |                twarz młodziana~Smagława i już męskim puchem osypana.~
1384 8 |                 się roztrąca,~Chwyta je i w głąb niesie toń uciekająca,~
1385 8 |             piękny wąż żmudzki, zwany g i w o j t o s e m,~Chociaż
1386 8 |                na przemiany srebrzy się i złoci,~Aż nagle zniknie
1387 8 |                  Trzęsie głową, rękami, i groźby bełkoce:~Tak ów młyn
1388 8 |            zatrząsł mchem obrosłe czoło~I palczastą swą pięścią wykręcając
1389 8 |         wykręcając wkoło,~Ledwo kleknął i szczęki zębowate ruszył,~
1390 8 |                stawów rozmowę zagłuszył~I zbudził Hrabię. ~ ~Hrabia,
1391 8 |                Dziś skarzę cię za dawne i za świeże winy,~Dziś zdasz
1392 8 |              się krzyknął: "W imię Ojca~I Syna! tfu! Mospanie Hrabia,
1393 8 |                 urodzeniem,~Wychowaniem i z Pana na świecie znaczeniem?~
1394 8 |               zahuczał tętentem konnicy~I "Hajże na Soplicę!" tysiąc
1395 8 |           płazem.~Padł zgłuszony Asesor i skrył się w pokrzywy;~Wszyscy
1396 8 |          skoczył ją ratować,~Zadziwiony i nieco zmieszany tą sceną.~"
1397 8 |       mordowałem,~Rozbrojonych zabrałem i związać kazałem:~Szli za
1398 8 |          związać kazałem:~Szli za końmi i tryumf mój zdobili świetny,~
1399 8 |             lepsze konie od szlachciców~I chcąc spotkać się pierwszy,
1400 8 |           pierwszy, zostawił ich w tyle~I biegł przed resztą jazdy,
1401 8 |           dżokejstwem, które, posłuszne i karne,~Stanowiło niejako
1402 8 |           zwyczajem powstania,~Burzliwa i nieźmiernie skora do wieszania.~ ~
1403 8 |             miał czas ostygnąć z zapału i gniewu,~Przemyślał, jak
1404 8 |            hurmem,~Obstępuje dwór wkoło i bierze go szturmem,~Tym
1405 8 |                 łacniej, że wódz wzięty i pierzchła załoga;~Lecz zdobywcy
1406 8 |              potrzebę jedzenia.~Marszem i całodziennym znużeni sejmikiem,~"
1407 8 |                 głód w żołądkach rodzi.~I tak na dane z kuchni hasło,
1408 8 |                 Jako człek doświadczony i biegły w prawnictwie,~Chce
1409 8 |             nowym dziedzictwie~Legalnie i formalnie; więc za Woźnym
1410 8 |         kołnierz, na dziedziniec wlecze~I zmierzywszy mu w piersi
1411 8 |                 strona woźnego zaprasza~I dyktuje mu, co chce, a woźny
1412 8 |                Bracia, uciszcie się!"~ ~I by donośniej mówić, wstąpił
1413 8 |                się belki),~Wlazł na nie i zarazem, jakby go wiatr
1414 8 |          ucieczki,~Bo za sobą miał łozę i bagniska rzeczki.~ ~Po tej
1415 8 |         zająwszy w oborze,~Jednego wołu i dwa cielce w łby zakropił,~
1416 8 |             używał swej szpadki,~Kabany i prosięta koląc pod łopatki.~
1417 8 |              Młody Sak wpadł do kurniku~I z drabinek, stryczkami łowiąc,
1418 8 |                  ciągnie z góry~Kogutki i szurpate i czubate kury;~
1419 8 |                 góry~Kogutki i szurpate i czubate kury;~Jedne po drugich
1420 8 |             kury;~Jedne po drugich dusi i składa do kupy,~Ptastwo
1421 8 |               podawać od kontuszów pasy~I nimi z Soplicowskiej piwnicy
1422 8 |                starej siwuchy, dębniaku i piwa.~Jedne wnet odgwożdżono,
1423 8 |                noc tę przepić, przejeść i prześpiewać.~Lecz powoli
1424 8 |             Lecz powoli zaczęli drzemać i poziewać;~Oko gaśnie za
1425 8 |          poziewać;~Oko gaśnie za okiem, i cała gromada~Kiwa głowami,
1426 9 |                 Czyny Kropiciela, czyny i niebezpieczeństwa Maćka -
1427 9 |                 nie budzi~Blask latarek i wniście kilkudziesiąt ludzi,~
1428 9 |                 Nazwane k o s a r z a m i na muchy wpółsenne:~Zaledwie
1429 9 |          długimi nogi~Obejmuje ją wkoło i dusi mistrz srogi.~Sen szlachecki
1430 9 |                 chwytani silnymi rękoma~I przewracani jako na przewiąsłach
1431 9 |                Nim mu splątał się język i nogi zachwiały,~Ten, choć
1432 9 |                Ten, choć długo ucztował i usnął głęboko,~Dawał przecie
1433 9 |              życia; przemknął jedno oko~I widzi! istne zmory! dwie
1434 9 |                  ust jego tykają wąsami~I czworgiem rąk wokoło wiją
1435 9 |              pasie;~Przecież zwinął się i tak sprężyście podskoczył,~
1436 9 |              sali,~Kędy Hrabia, Gerwazy i dżokeje spali;~Przebudza
1437 9 |          opasany szarfą, trzymał szpadę~I ostrzem jej kierował swych
1438 9 |           Nieraz miewał powrozy na ręku i nogach,~A przecież się uwalniał;
1439 9 |                  Niby śpi, z wolna ręce i nogi przedłużył,~Dech wciągnął,
1440 9 |       przedłużył,~Dech wciągnął, brzuch i piersi ścisnął co najwężej;~
1441 9 |              się, pręży,~Jak wąż, głowę i ogon gdy chowa w przeguby,~
1442 9 |               pękły! Klucznik ze wstydu i zgrozy~Przewrócił się i
1443 9 |                 i zgrozy~Przewrócił się i w ziemię schowawszy twarz
1444 9 |            rzadka, potem~Coraz gęstszym i coraz głośniejszym łoskotem;~
1445 9 |           Nadaremnie Kropiciel dąsa się i miota.~ ~Sztab stał we dworze,
1446 9 |             wtenczas, ni potem.~Już też i słońce wschodzi, krwawo
1447 9 |              podkowa.~Wiatr wzmagał się i pędził obłoki ze wschodu,~
1448 9 |                obłoki ze wschodu,~Gęste i poszarpane jako bryły lodu;~
1449 9 |                Z tyłu za nim wiatr leci i deszcz znowu suszy,~Za wiatrem
1450 9 |                obłok nadbiega wilgotny:~I tak dzień na przemiany był
1451 9 |                na przemiany był chłodny i słotny.~ ~Tymczasem Major
1452 9 |              otwory wtyka~Nogi więźniów i drugą belką je zamyka.~Oba
1453 9 |                taratatki.~Nawet żupany. I tak szlachta, skuta w kłodzie,~
1454 9 |             dzwoniąc zębami na chłodzie~I na deszczu, bo coraz wzmagała
1455 9 |           Nadaremnie Kropiciel dąsa się i miota.~ ~Darmo Sędzia za
1456 9 |               szlachtą instancyję wnosi~I Telimena łączy prośby do
1457 9 |           frontem, w boki się podpierał~I gdy mu kłaniano się, nos
1458 9 |                Wypuścił z ust kłąb dymu i poszedł do dworu.~ ~A tymczasem
1459 9 |        tymczasem Rykowa Sędzia ułagadza~I Asesora także na bok odprowadza;~
1460 9 |              przyszli dla wizyty,~A tak i kozy całe, i wilk będzie
1461 9 |              wizyty,~A tak i kozy całe, i wilk będzie syty.~Przysłowie
1462 9 |         Wszystko można, lecz ostrożnie:~I to przysłowie: Sobie piecz
1463 9 |                piecz na carskim rożnie;~I to przysłowie: Lepsza zgoda
1464 9 |                 Słysząc to Major wstaje i od gniewu parska:~"Czy ty
1465 9 |              was! Niech łajdaki mokną!~(I zaśmiał się na całe gardło,
1466 9 |                 Chodziły za nim prosząc i płacząc kobiety.~"Majorze -
1467 9 |                było ran; że zjedli kury i półgąski,~Za to wedle Statutu
1468 9 |             rzekł Major -~ż ó ł t ą k s i ę g ę czytał?"~"Co to za
1469 9 |          Mospanie Sędzio, dobry kruczek i na ciebie.~Wszak Jankiel,
1470 9 |                jak śmiesz bez rozkazu?"~I przychodziło coraz do żywszego
1471 9 |                  palcem na znak skinął.~I drugiej bryki furman równie
1472 9 |           pokazał,~On rzekł: "Głupi!" - i ręką milczenie nakazał.~
1473 9 |                   A tymczasem Podhajscy i Isajewicze,~Birbasze, Wilbikowie,
1474 9 |            chociaż niezmiernie kłotliwa~I porywcza do bitew, przecież
1475 9 |             teraz głowę wzniósł do góry~I z miną rozjaśnioną, jak
1476 9 |          klasztor daj jakie trzy grosze~I dla mnie, bo ja zawżdy za
1477 9 |              myślę o twej duszy!~Śmierć i sztabsoficerów porywa za
1478 9 |                dżga za katy~W szkarłaty i po suknie nieraz dobrze
1479 9 |           suknie nieraz dobrze stuknie,~I po płótnie tak utnie, jak
1480 9 |               po płótnie tak utnie, jak i po kapturze,~I po fryzurze
1481 9 |               utnie, jak i po kapturze,~I po fryzurze równie, jak
1482 9 |                 po fryzurze równie, jak i po mundurze.~Śmierć matula,
1483 9 |               ściska, a równie przytula~I dziecko, co się lula, i
1484 9 |                 I dziecko, co się lula, i zucha, co hula!~Ach! ach!
1485 9 |              tylko nasze, co dziś zjemy i wypijem!~Panie Sędzio, wszakże
1486 9 |                 śniadać?~Siadam za stół i proszę wszystkich ze mną
1487 9 |          oficerowie -~Czas by już zjeść i wypić Pana Sędzi zdrowie!"~ ~
1488 9 |                 Skąd mu się wzięła mina i wesołość taka.~Sędzia wnet
1489 9 |         Wniesiono wazę, cukier, butelki i zrazy.~Płut i Ryków tak
1490 9 |           cukier, butelki i zrazy.~Płut i Ryków tak czynnie zaczęli
1491 9 |             zwijać,~Tak łakomie połykać i gęsto zapijać,~Że w pół
1492 9 |           zjedli dwadzieścia trzy zrazy~I wychylili ponczu ogromne
1493 9 |              pół wazy.~ ~Więc Major syt i wesół w krześle się rozwalił,~
1494 9 |                biletem bankowym zapalił~I otarłszy śniadanie z ust
1495 9 |            śmiejące się oczy na kobiety~I rzekł: "Ja, piękne Panie,
1496 9 |              bliżej schylił się wygięty~I puszczał na przemiany dym
1497 9 |               puszczał na przemiany dym i komplementy.~ ~"Tańczyć! -
1498 9 |                  gdy wychylę flaszę,~To i ja, choć ksiądz, habit czasami
1499 9 |                  habit czasami podkaszę~I potańczę mazurka! Ale wiesz,
1500 9 |              Robak - beczkę spirytusu".~I tak, kiedy we dworze sztab