Ksiega

2001 12|            Rózga! Znam ciebie ze sławy.~I proszę, takiś dotąd czerstwy,
2002 12|              jam się podstarzał,~Patrz, i Kniaziewiczowi już się włos
2003 12|                 mógłbyś pójść w zapasy,~I Rózga twoja kwitnie pono
2004 12|             życzył~Widzieć te Scyzoryki i te wasze Brzytwy,~Ostatnie
2005 12|            znajomy pod imieniem Brzytwy~I drugi, co z tromblonem jeździ
2006 12|          wskazał w sieni,~Gdzie czeladź i wieśniacy stali natłoczeni,~
2007 12|               miesiąca,~Trzykroć weszła i trzykroć znikła w głów obłoku;~
2008 12|               się, aż dobył się z tłoku~I rzekł : ~ ~"Jaśnie Wielmożny
2009 12|        powiedział~Cokolwiek na pochwałę i tej starej ręki,~Która służyła
2010 12|            głowy.~Długo liczyć! A nosów i uszu bez liku!~A nie ma
2011 12|               szczerby na tym Scyzoryku~I żaden go nie splamił zbojecki
2012 12|                niestety, sprzątniono!~A i to, Bóg mi świadkiem, pro
2013 12|                  istny miecz katowski!"~I z zadziwieniem wielki rapier
2014 12|                wielki rapier opatrywał,~I innym oficerom w kolej pokazywał;~
2015 12|              szef szwadronu, Dwernicki,~I dowódca plutonu, porucznik
2016 12|           obracać tym żelaznym drągiem;~I tak rapier na probę szedł
2017 12|             lekko jakby szpadę dźwignął~I nad głowami gości błyskawicą
2018 12|                 t u k ę, m ł y ń c a,~c i o s k r z y w y, r a z c
2019 12|                o s k r z y w y, r a z c i ę t y,~C i o s k r a d z
2020 12|                 w y, r a z c i ę t y,~C i o s k r a d z i o n y i
2021 12|                ę t y,~C i o s k r a d z i o n y i t e m p y~k o n
2022 12|                 i o s k r a d z i o n y i t e m p y~k o n t r p u
2023 12|             klęczał,~Objął go za kolana i ze łzami jęczał~Za każdym
2024 12|               Od mojego imienia zwane c i o s m o p a n k u.~Któż
2025 12|            wszak nad tem od dawna dzień i noc boleję,~Czy po śmierci
2026 12|                 dziecięcia,~On był żoną i dzieckiem; z mojego objęcia~
2027 12|               jeżeli ustąpisz mnie żony~I dziecka, to zostaniesz przez
2028 12|                 samotny, stary, wdowiec i sierota!~Powiedz, czem ci
2029 12|               drogi dar mam wynagrodzić~I czem twoje sieroctwo i wdowstwo
2030 12|      wynagrodzić~I czem twoje sieroctwo i wdowstwo osłodzić?"~ ~"Czy
2031 12|               naszego?~Milczysz kwaśny? I jakże, serce ci nie skacze,~
2032 12|               Jeśli szabli nie weźmiesz i na koń nie siędziesz,~Przynajmniej
2033 12|              będziesz~Zdrowie Napoleona i Polski nadzieje!"~ ~"Ha! -
2034 12|                albo Józefa, lub Maćka - i basta.~ ~Wojsko! Mówią,
2035 12|           fizyliery,~Sapery, grenadiery i kanonijery!~Więcej słychać
2036 12|            Maciej chleb umoczył w supie~I jedząc nie dokończył ostatniego
2037 12|               zmięszał się, spiekł raka~I ręce obie schował w jedną
2038 12|                przez rózgi śród szeptów i drwinek,~Wstydząc się za
2039 12|          uczynek;~Aż spotkał oczy Maćka i zadrżał z bojaźni.~ ~Maciej
2040 12|             wzrok nań obrócił tak ostry i dziki,~Że Rejent zbladnął,
2041 12|              wyrzekł głośno: "Głupi!" -~I tak strasznie zgorszył się
2042 12|                 Że zaraz wstał od stołu i bez pożegnania~Wymknąwszy
2043 12|              roztacza blaski swej urody~I ubior od stóp do głów co
2044 12|              Blondyny, kaszemiry, perły i kamienie,~I oblicze różane,
2045 12|            kaszemiry, perły i kamienie,~I oblicze różane, i żywe wejrzenie.~ ~
2046 12|             kamienie,~I oblicze różane, i żywe wejrzenie.~ ~Poznał
2047 12|       zadziwienia blady,~Wstał od stołu i szukał koło siebie szpady:~"
2048 12|             szukał koło siebie szpady:~"I tyżeś to! - zawołał - czy
2049 12|            istoto, o, duszo zmiennicza!~I nie skryjesz ze wstydu pod
2050 12|               ziemia tak do słońca~Dąży i tak jest zawsze miłą dla
2051 12|               Że wiecznie patrzą na się i najkrótszą drogą~Biegą do
2052 12|        paznokciami przyskoczę do ciebie~I..."~ ~"Nie będę - rzekł
2053 12|                 szczęścia Pani kłócił!"~I oczy pełne smutku i wzgardy
2054 12|            kłócił!"~I oczy pełne smutku i wzgardy odwrócił,~I ażeby
2055 12|              smutku i wzgardy odwrócił,~I ażeby ukarać niewierną kochankę,~
2056 12|                 dziku nalibockich lasów~I o kłótni Rejtana z książęciem
2057 12|           tymczasem skończyli jeść lody~I z zamku na dziedziniec wyszli
2058 12|            dzbany,~Muzyka już się stroi i wzywa na tany;~Szukają Tadeusza,
2059 12|         Tadeusza, który stał na stronie~I coś pilnego szeptał swojej
2060 12|                kiedy władzy się wyrzekę~I oddam los włościanów pod
2061 12|             opiekę.~Sami wolni, uczyńmy i włościan wolnemi,~Oddajmy
2062 12|                 której wszystkich żywią i bogacą.~Lecz muszę ciebie
2063 12|                 O moim rodzie mało wiem i nie dbam o to;~Tyle pomnę,
2064 12|          przybrana,~W ich domu hodowana i za mąż wydana.~Wsi nie lękam
2065 12|       zapomniałam, wieś zawsze lubiłam;~I wierz mi, że mnie moje kogutki
2066 12|                mi, że mnie moje kogutki i kurki~Więcej bawiły niżli
2067 12|                nie lękam się, bom młoda i zdrowa,~Umiem chodzić około
2068 12|              Podszedł ku niej zdziwiony i kwaśny Gerwazy:~"Już wiem! -
2069 12|                wszystkie stany porównał i zgodził.~Niech i tak będzie,
2070 12|               porównał i zgodził.~Niech i tak będzie, kiedy inaczej
2071 12|              Zwłaszcza że, jako słyszę, i Jaśnie Wielmożna~Pani moja,
2072 12|                wolności nie dali~Pustej i słownej tylko, jako za Moskali,~
2073 12|             starym obyczajem~Uszlachcić i ogłosić, że im herb nasz
2074 12|             nada Pan Soplica.~Natenczas i Rębajło uzna chłopa rownym,~
2075 12|                oka w głowie~Od Moskalów i od was, Państwo Soplicowie.~
2076 12|                Pani na łaskawym chlebie~I kołysząc Horeszków pokolenie
2077 12|         przystąpił Protazy,~Skłonił się i wydobył z zanadrza kontusza~
2078 12|               Potem wdział mundur, lecz i w wojsku beletrysta,~Wiersze
2079 12|            wdzięki~Budzą bolesną radość i rozkoszne męki!~Która na
2080 12|                Złamią się wnet oszczepy i tarcze rozpękną,~Zwalcz
2081 12|              zmije wydrze!" -~ ~Tadeusz i Zofija ustawnie klaskali,~
2082 12|           Sędziego pleban stał na stole~I ogłaszał włościanom Tadeusza
2083 12|             naszej rodziny~Zaręczać się i żenić przy wiejskiej muzyce.~
2084 12|               stoi cymbalista, skrzypak i kozice;~Poczciwi muzykanci -
2085 12|            zżyma,~A kobeźnik kłania się i żebrze oczyma;~Jeżeli ich
2086 12|            Niechaj ci zaczną, niech się i lud podweseli,~Potem będziem
2087 12|                 oparł brodę o podstawek~I smyk jak konia w zawód puścił
2088 12|              ramion ruchem~Dmą w miechy i oblicza wypełniają duchem;~
2089 12|           wyrówna w biegłości, w guście i w talencie.~Proszą, ażeby
2090 12|              Odwykł od grania, nie śmie i panów się wstydzi;~Kłaniając
2091 12|                to Zosia widzi,~Podbiega i na białej podaje mu dłoni~
2092 12|             siwej brodzie starca głaska~I dygając: "Jankielu - mówi -
2093 12|          kolanach. On patrzy z rozkoszą~I z dumą; jak weteran w służbę
2094 12|           klęczą,~Stroją na nowo struny i probując brzęczą;~Jankiel
2095 12|     przymrużonemi na poły oczyma~Milczy i nieruchome drążki w palcach
2096 12|                 proba,~Bo wnet przerwał i w górę podniosł drążki oba.~ ~
2097 12|              lata szczęśliwe, gdy senat i posły~Po dniu Trzeciego
2098 12|                Mistrz coraz takty nagli i tony natęża;~A wtem puścił
2099 12|            przejął wszystkich dreszczem~I wesołość pomięszał przeczuciem
2100 12|               mistrza, zakrył ręką lica~I krzyknął: "Znam! znam głos
2101 12|               ten! ~to jest T a r g o w i c a!"~I wnet pękła ze świstem
2102 12|                jest T a r g o w i c a!"~I wnet pękła ze świstem strona
2103 12|                 boleści~R z e ź P r a g i, którą znały z pieśni i
2104 12|                 i, którą znały z pieśni i z powieści,~Rade, że mistrz
2105 12|          strónami wszystkiemi~Zagrzmiał i głosy zdusił, jakby wbił
2106 12|                 zrazu brzęczenia~Lekkie i ciche, kilka cienkich strónek
2107 12|             rozpierzchłe tony~Łączą się i akordów wiążą legijony,~
2108 12|                 akordów wiążą legijony,~I już w takt postępują zgodzonemi
2109 12|             borem, lasem~Idzie, z biedy i z głodu przymierając czasem,~
2110 12|              grobie~Zanucili tę piosnkę i poszli w kraj świata;~Przywodzą
2111 12|              morzach, piaskach gorących i mrozie,~Pośrodku obcych
2112 12|             często w obozie~Cieszył ich i rozrzewniał ten śpiew narodowy.~
2113 12|              zmienia, cóś innego głosi.~I znowu spójrzał z góry, okiem
2114 12|           zadzwoniły jak trąby mosiężne~I z trąb znana piosenka ku
2115 12|                Dąbrowski, do Polski!" - I wszyscy klasnęli,~I wszyscy "
2116 12|                     I wszyscy klasnęli,~I wszyscy "Marsz Dąbrowski"
2117 12|             niebo obwieściło cudem.~Żyj i wojuj, o, ty nasz!..."~Mówiąc,
2118 12|               Dąbrowski mu podawał rękę i dziękował,~On, czapkę zdjąwszy,
2119 12|              zacząć. - Podkomorzy rusza~I z lekka zarzuciwszy wyloty
2120 12|            zarzuciwszy wyloty kontusza,~I wąsa podkręcając, podał
2121 12|           podkręcając, podał rękę Zosi,~I skłoniwszy się grzecznie,
2122 12|          ruszenia~Można tancerza czucia i myśli wyczytać: ~Oto stanął,
2123 12|            oczyma jej spójrzenie śledzi~I zaśmiał się na koniec -
2124 12|               pogląda na rywalów z góry~I swą konfederatkę z czaplinymi
2125 12|                  Aż włożył ją na bakier i podkręcił wąsa.~Idzie; wszyscy
2126 12|          miejscu, rękę grzecznie wznosi~I żeby mimo przeszli, pokornie
2127 12|          szybkimi kroki ścigają natręty~I zewsząd obwijają tanecznemi
2128 12|               Zwraca się z dumą w czole i z wyzwaniem w oku~Prosto
2129 12|              kroku;~Ustępują mu z drogi i - zmieniwszy szyki,~Puszczają
2130 12|               co tak poloneza wodzi!"~ ~I szły pary po parach hucznie
2131 12|             szły pary po parach hucznie i wesoło,~Rozkręcało się,
2132 12|            promieńmi zachodniego słońca~I odbita o ciemne murawy węzgłowia.~
2133 12|           taniec, brzmi muzyka, oklaski i zdrowia!~ ~Tylko kapral
2134 12|            Niewdzięczna! Spuścił głowę, i na koniec świsnął~Mazurka,
2135 12|               kaszkiet na uszy nacisnął~I szedł w obóz, gdzie stała
2136 12|         sukience,~Ustrojona w równianki i w kwieciste wieńce,~Śród
2137 12|             kwieciste wieńce,~Śród traw i kwiatów krąży niewidzialnym
2138 12|               pierwszej pary go odbili;~I szczęśliwy Dąbrowski niedługo
2139 12|                  a już trzeci śpieszył;~I ten, zaraz odbity, odszedł
2140 12|              spotkała z kolei~Tadeusza, i dalszej lękając się zmiany,~
2141 12|             dalszej lękając się zmiany,~I chcąc przy nim pozostać,
2142 12|               gasło, wieczór był ciepły i cichy;~Okrąg niebios gdzieniegdzie
2143 12|            Chmurki wróżą pogodę, lekkie i świecące,~Tam jako trzody
2144 12|               blaskiem zachodu tlił się i rozżarzał,~Aż powoli pożółkniał,
2145 12|             powoli pożółkniał, zbladnął i poszarzał;~Słońce spuściło
2146 12|          spuściło głowę, obłok zasunęło~I raz ciepłym powiewem westchnąwszy -
2147 12|                  A szlachta ciągle pije i wiwaty wznosi:~Napoleona,
2148 12|             których kto żywych spamięta~I których zmarłych pamięć
2149 12|                pamięć pozostała święta!~I ja tam z gośćmi byłem, miód
2150 12|                tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem,~A com widział
2151 12|               wino piłem,~A com widział i słyszał, w księgi umieściłem.~ ~
2152 Ob|             Zbrojni krewni, przyjaciele i powietnicy ciągnęli z dekretem
2153 Ob|              ciągnęli z dekretem w ręku i w towarzystwie woźnego zdobywali,
2154 Ob|                księcia Wasila Sanguszki i Stadnickiego, zwanego Diabłem. ~
2155 Ob|               spokojność Litwy.~ ~ ~Ks. I w. 5-6:~Panno Święta, co
2156 Ob|              jasnej bronisz Częstochowy~I w Ostrej świecisz Bramie!...~
2157 Ob|         Nowogródku, tudzież Żyrowickiej i Boruńskiej.~ ~ ~Ks. I w.
2158 Ob|       Żyrowickiej i Boruńskiej.~ ~ ~Ks. I w.148-9:~... ale nie myśl
2159 Ob|        zdobytych nie obala od razu praw i instytucji cywilnych, ale
2160 Ob|                powoli ukazami podkopuje i roztacza. W Małorosji na
2161 Ob|              urządzenie sądów cywilnych i kryminalnych. Obierani więc
2162 Ob|               dawnemu sędziowie ziemscy i grodzcy w powiatach i sędziowie
2163 Ob|           ziemscy i grodzcy w powiatach i sędziowie główni w guberniach.
2164 Ob|             powagi tradycyjnej.~ ~ ~Ks. I w. 150~...nim się Pan Wojski
2165 Ob|          niegdyś z urzędu opiekunem żon i dzieci szlachty w czasie
2166 Ob|                  zrazu w rozmowie tylko i w korespondencji, a następnie
2167 Ob|             zabraniał podobnych tytułów i pragnąłby je śmiesznością
2168 Ob|             wielki wstręt mają.~ ~ ~Ks. I w.178:~Podkomorzy już zjechał
2169 Ob|           Podkomorzy już zjechał z żoną i córkami.~Podkomorzy, niegdyś
2170 Ob|              niegdyś urzędnik znakomity i poważny, Princeps Nobilitatis,
2171 Ob|                graniczne, ale na koniec i tę część jurysdykcji utracił.
2172 Ob|              zastępuje czasem marszałka i mianuje komorników, czyli
2173 Ob|        mierniczych powiatowych.~ ~ ~Ks. I w. 248:~Wojski z woźnym
2174 Ob|                 ten sprawowała.~ ~ ~Ks. I w. 439:~Biegali wszyscy
2175 Ob|                jak za rarogiem.~ ~ ~Ks. I w. 525:~Że Bonapart czarował...~
2176 Ob|         rosyjskim o czarach Bonapartego i Suwarowa.~ ~ ~Ks. I w. 576:~
2177 Ob|         Bonapartego i Suwarowa.~ ~ ~Ks. I w. 576:~Asesora z Rejentem
2178 Ob|              pisarzów sądowych.~ ~ ~Ks. I w. 790:~Co by rzekł wojewoda
2179 Ob|          powstania Jasińskiego.~ ~ ~Ks. I w. 796:~Białopiotrowiczowi
2180 Ob|            stanu w Wilnie. Mąż dla cnot i patriotyzmu bardzo szanowany
2181 Ob|             szanowany w Litwie.~ ~ ~Ks. I w. 850:~Woźny pas mu odwiązał,
2182 Ob|                 była fabryka złotogłowu i pasów litych na całą Polskę;
2183 Ob|           staraniem Tyzenhauza.~ ~ ~Ks. I w. 872:~Była to trybunalska
2184 Ob|                aktoratów. Każdy adwokat i woźny musiał mieć takową
2185 Ob|                 takową wokandę.~ ~ ~Ks. I w. 923:~Rzucił w oczy Francuzów
2186 Ob|              zdobyte chorągwie.~ ~ ~Ks. I w. 924:~Jak Jabłonowski
2187 Ob|      Naddunajską, umarł w Saint Domingo i cała prawie Legia tam zginęła.
2188 Ob|         Małachowski.~ ~ ~Ks. II w. 228:~I w organ i w rozliczne instrumenty
2189 Ob|                Ks. II w. 228:~I w organ i w rozliczne instrumenty
2190 Ob|               organ.~ ~ ~Ks. II w. 282:~I czarną mu polewkę do stołu
2191 Ob|               Prusami, spławiając zboża i biorąc w zamian za nie towary
2192 Ob|               do Księstwa Warszawskiego i wystawił własnym kosztem
2193 Ob|            linia męska książąt na Ołyce i Nieświeżu, największych
2194 Ob|           największych panów w Polszcze i zapewne w Europie.~ ~ ~Ks.
2195 Ob|                psów angielskich, małych i silnych, zwanych "pijawkami",
2196 Ob|             Ponarskiej o wilku żelaznym i za radą wajdeloty Lizdejki
2197 Ob|            Litewskiego, przypasał miecz i koronował się kołpakiem.
2198 Ob|                  501.~ ~ ~Ks. IV w. 277 i 279:~...miejsce... Zwane
2199 Ob|                bardziej zakrzywiają się i na koniec wierzchnie ostrze,
2200 Ob|            zagiąwszy się, dziób zamyka, i ptak z głodu umierać musi.
2201 Ob|                825:~Zaczęło złoto kapać i błyskać na słońcu.~W butelkach
2202 Ob|            porznąć na pasy skórę wołową i tym sposobem zamknęła w
2203 Ob|             burdach pochwycony w Mińsku i za dekretem trybunału rozstrzelany.~ ~ ~
2204 Ob|           wierzchu mietłą, czyli wicią. I to się nazywało: rozdać
2205 Ob|                udających się za granicę i znaczne sumy przesłał do
2206 Ob|                Wykopane olbrzymów żebra i piszczele.~Było zwyczajem
2207 Ob|              kometa pierwszej wielkości i mocy.~Pamiętny kometa roku
2208 Ob|             dzieło o zodiaku w Denderah i obserwacjami swemi pomógł
2209 Ob|               Sławny podówczas wojownik i awanturnik. Był admirałem
2210 Ob|               Był admirałem moskiewskim i pobił Turków na Lemanie,
2211 Ob|                za będące w stanie wojny i na mocy żółtej księgi oddaje
2212 Ob|            zupełną władzę nad majątkami i życiem obywateli. Wiadomo,
2213 Ob|                  Uzbrojone w krzemienie i w guzy, i sęki.~Maczuga
2214 Ob|        Uzbrojone w krzemienie i w guzy, i sęki.~Maczuga litewska robi
2215 Ob|                 wypatruje się młody dąb i nacina się od dołu do góry
2216 Ob|                siekierą tak, ażeby korę i miazgę rozerznąwszy, drzewo
2217 Ob|                czasem wrastają w drzewo i tworzą guzy twarde. Maczugi
2218 Ob|              dotąd używają się niekiedy i zowią się nasiekami.~ ~ ~
2219 Ob|                      Ks. IX w. 468-469:~I jak jeden mieszczanin, zwany
2220 Ob|               Czarnobacki,~Zabił Dejowa i zniosł cały pułk kozacki.~
2221 Ob|            nabitą, wymierzył ją w Bramę i zapalił. Ten jeden wystrzał
2222 Ob|               ostatni na Litwie.~Bywały i później jeszcze zajazdy,
2223 Ob|             sławne, dosyć jednak głośne i krwawe. Około roku 1817
2224 Ob|               cały garnizon nowogrodzki i dowódców zabrał w niewolę.~ ~ ~
2225 Ob|           podobny sposób opisuje wróżby i przeczucia ludu moskiewskiego
2226 Ob|                lud wyrajem kraje ciepłe i w ogólności jakieś kraje
2227 Ob|             dziwił.~Opisywano wielekroć i malowano ową legacją rzymską.
2228 Ob|                nieprzebranego Pana jako i splendor domu, i apparament
2229 Ob|              Pana jako i splendor domu, i apparament stołu... że jeden
2230 Ob|           wkroczeniem wojsk francuskich i polskich zawiązano po województwach
2231 Ob|              województwach konfederacje i obrano posłów na sejm.~ ~ ~
2232 Ob| Radziwiłł-Sierota odbył dalekie podróże i wydał opis peregrynacji
2233 Ob|             barwę zmienił.~W szesnastym i na początku siedmnastego
2234 Ob|               urządzane, pełne symbolów i scen teatralnych. Na sławnej
2235 Ob|       narzeczonych.~ ~ ~Ks. XII w. 480:~I o kłótni Rejtana z książęciem
2236 Ob|           odyniec, rozjuszony strzałami i szczwalnią, leciał na przesmyk.
2237 Ob|               ziemię, a ująwszy oszczep i podając drugi Niemcowi: "
2238 Ob|                się, potem pogodzili się i hojnie wynagrodzili Hreczechę.~ ~ ~
2239 Ob|               dóbr stołowych cesarskich i zamiast pańszczyzny muszą
2240 Ob|          uwolnienia wszystkich włościan i wyznaczyli w tym celu delegacją
2241 Ob|                rozkazał projekt umorzyć i nigdy więcej o nim nie wspominać.
2242 1 |                 pełne stuku,~Przeklęstw i kłamstwa, niewczesnych zamiarów,~
2243 1 |           objęto w ciasny krąg łańcucha~I każą oddać co najprędzej
2244 1 |               długich,~Plwają na siebie i żrą jedni drugich!~ ~Chciałem
2245 1 |              lotu,~Pominąć strefy ulewy i grzmotu~I szukać tylko cienia
2246 1 |          Pominąć strefy ulewy i grzmotu~I szukać tylko cienia i pogody,~
2247 1 |           grzmotu~I szukać tylko cienia i pogody,~Wieki dzieciństwa,
2248 1 |             myślą ku szczęśliwym czasom~I dumał, myślił o swojej krainie...~ ~
2249 1 |                oczy tylą łez brzemienne~I sprawia, że łza przystygła
2250 1 |              granicy,~Gdy ciał podjedzą i krwią całe spłyną,~I skrzydła
2251 1 |           podjedzą i krwią całe spłyną,~I skrzydła wreszcie na spoczynek
2252 1 |               zapłaczą nad ojców losami~I wtenczas łza ta ich lica
2253 1 |              gości,~W całej przeszłości i w całej przyszłości~Jedna
2254 1 |               On zawsze zostanie~Święty i czysty jak pierwsze kochanie,~
2255 1 |                 znał tylko kwiecie~Miłe i piękne, jadowite rzucił,~
2256 1 |              Ten kraj szczęśliwy, ubogi i ciasny,~Jak świat jest boży,
2257 1 |            granicę, po sąsiadów domy!~ ~I tylko krajów tych obywatele~
2258 1 |                 po psie płaczą szczerze~I dłużej niż tu lud po bohaterze.~ ~
2259 1 |              niż tu lud po bohaterze.~ ~I przyjaciele wtenczas pomogli
2260 1 |              wtenczas pomogli rozmowie,~I do piosnki rzucali mnie
2261 1 |              pałacem przelatując wiosną~I słysząc zaklętego chłopca
2262 1 |              zrucił,~On zrobił skrzydła i do swoich wrócił...~ ~O,
2263 1 |            gospodarz,~Nie bronił czytać i sam słuchać raczył,~I młodszym
2264 1 |            czytać i sam słuchać raczył,~I młodszym rzeczy trudniejsze
2265 1 |         piękności, a błędom wybaczył.~ ~I zazdrościła młodzież wieszczów
2266 1 |                tam dotąd brzmi w lasach i w polu,~I którym droższy
2267 1 |                brzmi w lasach i w polu,~I którym droższy niż laur
2268 1 |              osnuty~Z modrych bławatków i zielonej ruty. ~ ~