Ksiega

   1 1 |             Spotkanie się najpierwsze w pokoiku, drugie u stołu -
   2 1 |            stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie~Widzę i opisuję,
   3 1 |          jasnej bronisz Częstochowy~I w Ostrej świecisz Bramie!
   4 1 |        kształt ogrodowych grządek:~Że w tym domu dostatek mieszka
   5 1 |              Że gościnna i wszystkich w gościnę zaprasza.~ ~Właśnie
   6 1 |            Dawno domu nie widział, bo w dalekim mieście~Kończył
   7 1 |       ścianach wisiały.~Tu Kościuszko w czamarce krakowskiej, z
   8 1 |                z oczyma~Podniesionymi w niebo, miecz oburącz trzyma;~
   9 1 |              sam na nim padnie. Dalej w polskiej szacie~Siedzi Rejtan
  10 1 |          żałośny po wolności stracie,~W ręku trzymna nóż, ostrzem
  11 1 |               stojący zegar kurantowy~W drewnianej szafie poznał
  12 1 |         zdumione źrenice~Po ścianach: w tej komnacie mieszkanie
  13 1 |              nie był żonaty,~A ciotka w Petersburgu mieszkała przed
  14 1 |            fijołki.~ ~Podróżny stanął w jednym z okien - nowe dziwo:~
  15 1 |          jednym z okien - nowe dziwo:~W sadzie, na brzegu niegdyś
  16 1 |             mięty.~Drewniany, drobny, w cyfrę powiązany płotek~Połyskał
  17 1 |            lecz lekki; odgadniesz, że w biegu~Chybkim był zostawiony
  18 1 |               ziemi.~ ~Podróżny długo w oknie stał patrząc, dumając,~
  19 1 |             ramiona i łabędzią szyję.~W takim Litwinka tylko chodzić
  20 1 |          tylko chodzić zwykła z rana,~W takim nigdy nie bywa od
  21 1 |    przydawając zasłony sukience.~Włos w pukle nie rozwity, lecz
  22 1 |               pukle nie rozwity, lecz w węzełki małe~Pokręcony,
  23 1 |              małe~Pokręcony, schowany w drobne strączki białe,~Dziwnie
  24 1 |               zaśmiała się i klasnęła w dłonie,~Jak biały ptak zleciała
  25 1 |               nowych gości.~Już konie w stajnię wzięto, już im hojnie
  26 1 |              już im hojnie dano,~Jako w porządnym domu, i obrok,
  27 1 |               ale nie myśl wcale,~Aby w domu Sędziego służono niedbale;~
  28 1 |                On Pana zastępuje i on w niebytności~Pana zwykł sam
  29 1 |               nie mógł wyjść spotykać w tkackim pudermanie);~Wdział
  30 1 |            prędka, zmieszana rozmowa,~W której lat kilku dzieje
  31 1 |          kilku dzieje chciano zamknąć w słowa~Krótkie i poplątane,
  32 1 |            słowa~Krótkie i poplątane, w ciąg powieści, pytań,~Wykrzykników
  33 1 | Kościuszkowskie miano~Na pamiątkę, że w czasie wojny się urodził),~
  34 1 |        gałęzie drzewa,~Cały las wiąże w jedno i jakoby zlewa;~I
  35 1 |     poczciwemu świętą;~Bo nawet wozy, w które już składać zaczęto~
  36 1 |        towarzystwo całe,~Wesoło, lecz w porządku; naprzód dzieci
  37 1 |          porządku pilnował.~Bo Sędzia w domu dawne obyczaje chował~
  38 1 |        poważnie rękę do pocałowania~I w skroń ucałowawszy, uprzejmie
  39 1 |               kochał pana Tadeusza.~ ~W ślad gospodarza wszystko
  40 1 |                Tu owiec trzoda becząc w ulicę się tłoczy~I wznosi
  41 1 |              Raz wraz skrzypi i napój w koryta rozlewa.~ ~Sędzia,
  42 1 |               choć utrudzony, chociaż w gronie gości,~Nie uchybił
  43 1 |             wieczora~Gospodarz widzi, w jakim stanie jest obora;~
  44 1 |           woźnym Protazym ze świecami w sieni~Stali i rozprawiali,
  45 1 |     rozprawiali, nieco poróżnieni,~Bo w niebytność Wojskiego Woźny
  46 1 |             domu~I ustawić co prędzej w pośrodku zamczyska,~Którego
  47 1 |              Wolał gości przeprosić i w pustki prowadzić.~Po drodze
  48 1 |           tylu, tak szanownych gości;~W zamku sień wielka, jeszcze
  49 1 |        Horeszków;~Dziedzic zginął był w czasie krajowych zamieszków.~
  50 1 |   Bezładnością opieki, wyrokami sądu,~W cząstce spadły dalekim krewnym
  51 1 |           żaden wziąść nie chciał, bo w szlacheckim stanie~Trudno
  52 1 |         wiadomo czemu.~Zaczęli proces w ziemstwie, potem w głównym
  53 1 |             proces w ziemstwie, potem w głównym sądzie,~W senacie,
  54 1 |               potem w głównym sądzie,~W senacie, znowu w ziemstwie
  55 1 |              sądzie,~W senacie, znowu w ziemstwie i w guberskim
  56 1 |          senacie, znowu w ziemstwie i w guberskim rządzie;~Wreszcie
  57 1 |           Słusznie Woźny powiadał, że w zamkowej sieni~Zmieści się
  58 1 |           sklepieniu.~ ~Goście weszli w porządku i stanęli kołem;~
  59 1 |             jedna króluje postać, jak w pogodę~Lilia jeziór skroń
  60 1 |     Podkomorzy,~Wlawszy kropelkę wina w szklankę panny Róży,~A młodszej
  61 1 |                aż człowiekiem zrobił.~W mym domu wiecznie będzie
  62 1 |         dworze~Jak drudzy i wróciwszy w domu ziemię orzę,~Gdy inni,
  63 1 |    Przynajmniej tom skorzystał, że mi w moim domu~Nikt nigdy nie
  64 1 |             zarzuci, bym uchybił komu~W uczciwości, w grzeczności;
  65 1 |            uchybił komu~W uczciwości, w grzeczności; a ja powiem
  66 1 |               pana~Dla sług swoich, a w każdej jest pewna odmiana.~
  67 1 |             szpieg rządowy i byle nie w nędzy.~Jak ów Wespazyjanus
  68 1 | najwymowniejsza.~Ale wszyscy słuchali w milczeniu głębokiem;~Sędzia
  69 1 |          wniosków mowy.~Wtem brząknął w tabakierkę złotą Podkomorzy~
  70 1 |              od Nogajów!~Prześladując w Ojczyźnie Boga, przodków
  71 1 |         często bez nosów,~Opatrzonych w broszurki i w różne gazety,~
  72 1 |             Opatrzonych w broszurki i w różne gazety,~Głoszących
  73 1 |           dziecię,~Kiedy do ojca mego w oszmiańskim powiecie~Przyjechał
  74 1 |          wózku,~Pierwszy człowiek, co w Litwie chodził po francusku.~
  75 1 |            karyjulka.~Zamiast lokajów w kielni siedziały dwa pieski,~
  76 1 |         cienkie, jak od chmielu tyki,~W pończochach, ze srebrnymi
  77 1 |              z harbajtelem zawiązanym w miechu.~Starzy na on ekwipaż
  78 1 |         świecie~Jeździ wenecki diabeł w niemieckiej karecie.~Sam
  79 1 |              zdawał małpą lub papugą,~W wielkiej peruce, którą do
  80 1 |               rowni.~Choć o tem dawno w Pańskim pisano zakonie~I
  81 1 |       wierzono rzeczom najdawniejszym w świecie,~Jeśli ich nie czytano
  82 1 |        świecie,~Jeśli ich nie czytano w francuskiej gazecie.~Podczaszyc,
  83 1 |               Paryża,~A natenczas tam w modzie był tytuł markiża.~
  84 1 |               Nie szukać prawodawstwa w drukarskich kramarniach~
  85 1 |      kramarniach~Lub wymowy uczyć się w paryskich kawiarniach.~Bo
  86 1 |               ach! tak się lata wleką~W nieczynności! a oni tak
  87 1 |           Ryków;~Stary żołnierz, stał w bliskiej wiosce na kwaterze,~
  88 1 |              smaczno, mało wdawał się w rozmowę,~Lecz na wzmiankę
  89 1 |             on może nas wytuza.~U nas w pułku gadano, jak szli na
  90 1 |             czary przeciw czarów.~Raz w bitwie, gdzie podział się?
  91 1 |          Bonaparta -~A on zmienił się w lisa, tak Suwarów w charta;~
  92 1 |               się w lisa, tak Suwarów w charta;~Tak Bonaparte znowu
  93 1 |           charta;~Tak Bonaparte znowu w kota się przerzuca,~Dalej
  94 1 |             drzeć pazurami, a Suwarów w kuca.~Obaczcież, co się
  95 1 |               Obaczcież, co się stało w końcu z Bonapartą..."~ ~
  96 1 |             korónek, rękawki~Krótkie, w ręku kręciła wachlarz dla
  97 1 |               włosów, włosy pozwijane w kręgi,~W pukle, i przeplatane
  98 1 |              włosy pozwijane w kręgi,~W pukle, i przeplatane różowymi
  99 1 |              Świecił się jako gwiazda w komety warkoczu -~Słowem,
 100 1 |        trzykrólskie święta~Przesuwają w jasełkach ukryte chłopięta.~
 101 1 |               kula toczyła się kołem.~W biegu dotknęła blisko naszego
 102 1 |                Pośliznęła się nieco i w tem roztargnieniu~Na pana
 103 1 |            minut ze cztery.~Tymczasem w końcu stoła naprzód ciche
 104 1 |         Usiadła owa piękność widziana w pomroku.~ ~Wprawdzie zdała
 105 1 |             podobne oczy, usta, lica;~W wieku może by była największa
 106 1 |               A pani ta niewiastą już w latach dojrzałą;~Lecz młodzież
 107 1 |               od dzieciństwa mieszkał w Wilnie, wielkim mieście,~
 108 1 |          księdza, który go pilnował~I w dawnej surowości prawidłach
 109 1 |               Tadeusz zatem przywiozł w strony swe rodzinne~Duszę
 110 1 |             czuł się rześki, młody,~A w spadku po rodzicach wziął
 111 1 |           silni,~Do żołnierki jedyni, w naukach mniej pilni.~ ~Tadeusz
 112 1 |               Tępy nie był, lecz mało w naukach postąpił,~Choć stryj
 113 1 |            wojska sposobić,~Że ojciec w testamencie wyrzekł taką
 114 1 |             do bębna tęsknił, siedząc w szkole.~Ale stryj nagle
 115 1 |           silne, jego pierś szeroką~I w twarz spójrzała, z której
 116 1 |             patrzył wzrokiem śmiałym, w którym ogień płonął.~Również
 117 1 |            śmielej, szła rzecz daléj,~W pół godziny już byli z sobą
 118 1 |             małe żarciki i sprzeczki.~W końcu, stawiła przed nim
 119 1 |      oznaczała.~ ~Inaczej bawiono się w drugim końcu stoła,~Bo tam,
 120 1 |            Teraz ręce przy boku miał, w tył wygiął łokcie,~Spod
 121 1 |               zając jak struna - smyk w pole,~Psy tuż (to mówiąc,
 122 1 |              lada,~Czchał niby prosto w pole, za nim psów gromada;~
 123 1 |               poczuł wszystkie charty w kupie,~Pstręk na prawo,
 124 1 |             na prawo, koziołka, z nim w prawo psy głupie,~A on znowu
 125 1 |               głupie,~A on znowu fajt w lewo, jak wytnie dwa susy,~
 126 1 |               za nim fajt na lewo, on w las, a mój Kusy~Cap !!" -
 127 1 |       Znienacka przestraszeni właśnie w pół rozmowy,~Odstrychnęli
 128 1 |          nagle uciekły,~I dwie twarze w jeden się rumieniec oblekły.~ ~
 129 1 |               z rąk kieliszek,~Utopił w Tadeusza wzrok jak bazyliszek.~
 130 1 |             powiadano o nim: ma żądło w języku.~Tak dowcipne żarciki
 131 1 |             umiał komponować,~Iżby je w kalendarzu można wydrukować:~
 132 1 |       figurując świecie;~Teraz wszedł w służbę rządu, by znaczyć
 133 1 |              służbę rządu, by znaczyć w powiecie.~Lubił bardzo myślistwo,
 134 1 |               pani Telimena mieszkała w stolicy~I bawi się niedawno
 135 1 |           stolicy~I bawi się niedawno w naszej okolicy,~Lepiej zna
 136 1 |           wszystkim skłonił~I z wolna w tabakierę palcami zadzwonił:~
 137 1 |          złota, z brylantów oprawa,~A w środku jej był portret króla
 138 1 |              godnie ją piastował;~Gdy w nię dzwonił, znak dawał,
 139 1 |             są łąki i knieje,~Więc ja w domu podobnych spraw nie
 140 1 |              wziętą z tabakiery ważył~W palcach i długo dumał, nim
 141 1 |         palcach i długo dumał, nim ją w końcu zażył;~Kichnął, aż
 142 1 |            mówili myśliwi,~Widząc, że w tylu szlachty, w tylu panów
 143 1 |           Widząc, że w tylu szlachty, w tylu panów gronie~Mają sądzić
 144 1 |               Wróciłby do Lachowicz i w grób się położył!~Co by
 145 1 |         pańskim,~I ma sto wozów sieci w zamku worończańskim,~A od
 146 1 |               Za moich, panie, czasów w języku strzeleckim~Dzik,
 147 1 |               którą zhańbiono, sypiąc w nią śrut cienki!~Trzymano
 148 1 |          Tadeuszowi prowadzić kazano,~W zastępstwie gospodarza,
 149 1 |               zastępstwie gospodarza, w stodołę na siano.~ ~W pół
 150 1 |     gospodarza, w stodołę na siano.~ ~W pół godziny tak było głucho
 151 1 |               godziny tak było głucho w całym dworze~Jako po zadzwonieniu
 152 1 |               zadzwonieniu na pacierz w klasztorze;~Ciszę przerywał
 153 1 |          gospodarstwa obmyśla wyprawę~W pole i w domu przyszłą urządza
 154 1 |              obmyśla wyprawę~W pole i w domu przyszłą urządza zabawę.~
 155 1 |               jednej strony złotogłów w purpurowe kwiaty,~Na wywrót
 156 1 |            jedwab czarny, posrebrzany w kraty;~Pas taki można równie
 157 1 |             na dzień galowy, a czarną w żałobie.~Sam Woźny umiał
 158 1 |                że zamczysko wzięliśmy w posiadłość.~Wszakże kto
 159 1 |               Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę,~Dowodzi,
 160 1 |                Której nigdy nie rzuca w domu i w podróży.~Była to
 161 1 |              nigdy nie rzuca w domu i w podróży.~Była to trybunalska
 162 1 |              I ogląda sam siebie, jak w żupanie białym,~W granatowym
 163 1 |         siebie, jak w żupanie białym,~W granatowym kontuszu stał
 164 1 |       wieczorny, pomału~Usnął ostatni w Litwie Woźny trybunału.~ ~
 165 1 |              Takie były zabawy, spory w one lata~Śród cichej wsi
 166 1 |             dział zbrojny,~Wprzągłszy w swój rydwan orły złote obok
 167 1 |              Ciskając grom po gromie: w Piramidy, w Tabor,~W Marengo,
 168 1 |           grom po gromie: w Piramidy, w Tabor,~W Marengo, w Ulm,
 169 1 |          gromie: w Piramidy, w Tabor,~W Marengo, w Ulm, w Austerlitz.
 170 1 |         Piramidy, w Tabor,~W Marengo, w Ulm, w Austerlitz. Zwycięstwo
 171 1 |              Tabor,~W Marengo, w Ulm, w Austerlitz. Zwycięstwo i
 172 1 |               kamień z nieba,~Spadała w Litwę; nieraz dziad żebrzący
 173 1 |               potomkom Cezarów~Rzucił w oczy Francuzów sto krwawych
 174 1 |            się cukier wytapia i gdzie w wiecznej wiośnie~Pachnące
 175 1 |              Moskali, skakał kryć się w Niemnie~I nurkiem płynął
 176 1 |               żałoba, tylko zgadywano~W okolicy; i tylko cichy smutek
 177 1 |           jakowaś nowina~Rozeszła się w sąsiedztwie. Postać Bernardyna~
 178 1 |               że mnich ten nie zawsze w kapturze~Chodził i nie w
 179 1 |              w kapturze~Chodził i nie w klasztornym zestarzał się
 180 1 |            skóry na szerokość dłoni~I w brodzie ślad niedawny lancy
 181 1 |            jednym razem,~Jakby "prawo w tył" robił za wodza rozkazem,~
 182 1 |                Często zastanawiał się w powiatowem mieście;~Miał
 183 1 |             wioski dokoła wydeptał,~I w karczmach z wieśniakami
 184 1 |                A zawsze o tem, co się w cudzych krajach działo.~
 185 2 |        chartami na upatrzonego - Gość w zamku - Ostatni z dworzan
 186 2 |     ostatniego z Horeszków - Rzut oka w sad - Dziewczyna w ogórkach -
 187 2 |           Rzut oka w sad - Dziewczyna w ogórkach - Śniadanie - Pani
 188 2 |            Wojskiego - Zakład - Dalej w grzyby!~  ~  ~Kto z nas
 189 2 |               Czyli jak prorok patrzy w niebo, gdzie w obłoku~Wiele
 190 2 |          prorok patrzy w niebo, gdzie w obłoku~Wiele jest znaków
 191 2 |               daremnie,~Bo on szybuje w trawie jako szczupak w Niemnie;~
 192 2 |        szybuje w trawie jako szczupak w Niemnie;~Tam ozwał się nad
 193 2 |              dzwonek:~Również głęboko w niebie schowany skowronek;~
 194 2 |              ojczystej roli,~I służyć w jeździe, która wojuje szaraki,~
 195 2 |            która wojuje szaraki,~Albo w piechocie, która nosi broń
 196 2 |              strzechy, i przez szpary w stodołę się wkradło:~I po
 197 2 |               indyki,~I słychać bydła w pole idącego ryki.~ ~Wstała
 198 2 |           posłaniu~Tak kręcił się, że w siano jak w wodę utonął,~
 199 2 |            kręcił się, że w siano jak w wodę utonął,~I spał twardo,
 200 2 |           spał twardo, aż zimny wiatr w oczy mu wionął,~Gdy skrzypiące
 201 2 |          rzędem rozbiegli się długim;~W środku jechali obok Asesor
 202 2 |            Asesor Sokoła.~Z tyłu damy w pojazdach, młodzieńcy stronami,~
 203 2 |       zatrzymali~I wszyscy nieruchomi w miejscach swoich stali;~
 204 2 |            śledził.~Dawno już nie był w polu; na szarej przestrzeni~
 205 2 |             wyczha!" i z psami znikli w kłębach pyłu.~ ~Kiedy tak
 206 2 |             zamkowym lasem.~Wiedziano w okolicy, że ten pan nie
 207 2 |              Nigdy nigdzie stawić się w naznaczonej porze.~I dziś
 208 2 |            zrzędził;~Widząc myśliwców w polu, czwałem do nich pędził;~
 209 2 |            puścił; z tyłu konno sługi~W kapeluszach jak grzybki,
 210 2 |          czarnych, lśniących, małych,~W kurtkach, w butach stryflastych,
 211 2 |        lśniących, małych,~W kurtkach, w butach stryflastych, w pantalonach
 212 2 |                w butach stryflastych, w pantalonach białych;~Sługi,
 213 2 |       kształtem odzieje,~Nazywają się w jego pałacu dżokeje.~ ~Czwałująca
 214 2 |            słońca,~Pod nim błyszczała w kratach reszta szyb wybitych,~
 215 2 |              Łamiąc promienie wschodu w tęczach rozmaitych;~Niższe
 216 2 |                że ma głowę~Romansową; w istocie był wielkim dziwakiem.~
 217 2 |             szarakiem,~Nagle stawał i w niebo poglądał żałośnie~
 218 2 |             figury.~Wtem, spójrzawszy w bok, ujrzał o dwadzieścia
 219 2 |               zadartą, ręce włożywszy w kieszenie,~Zdawało się,
 220 2 |       wesołości słynął;~Ale od bitwy, w której dziedzic zamku zginął,~
 221 2 |      Szczerbcem", że całą łysinę miał w szczerbach;~Lecz on zwał
 222 2 |      odmykaniem codziennie się bawił.~W jednej z izb pustych obrał
 223 2 |         ustąpisz?~Nie wierzyłem, lecz w całym powiecie tak słychać".~
 224 2 |              słychać".~Tu, poglądając w zamek, nie przestawał wzdychać.~ ~"
 225 2 |         Horeszków siedlisko,~Ma pójść w ręce Sopliców? Niech Pan
 226 2 |          raczy~Zsiąść z konia, pódźmy w zamek, niech no Pan obaczy,~
 227 2 |       strzemię do zsiadania.~ ~Weszli w zamek; Gerwazy stanął w
 228 2 |               w zamek; Gerwazy stanął w progu sieni:~"Tu - rzekł -
 229 2 |              otoczeni,~Często siadali w krzesłach w poobiedniej
 230 2 |            Często siadali w krzesłach w poobiedniej porze.~Pan godził
 231 2 |             godził spory włościan lub w dobrym humorze~Gościom różne
 232 2 |       młodzież na dziedzińcu biła się w palcaty~Lub ujeżdżała pańskie
 233 2 |          tureckie bachmaty".~ ~Weszli w sień. - Rzekł Gerwazy: "
 234 2 |               sień. - Rzekł Gerwazy: "W tej ogromnej sieni~Brukowanej
 235 2 |              Ile tu pękło beczek wina w dobrych czasach;~Szlachta
 236 2 |             chorze tym kapela stała~I w organ i w rozliczne instrumenty
 237 2 |              kapela stała~I w organ i w rozliczne instrumenty grała;~
 238 2 |           wnoszono zdrowie, trąby jak w dniu sądnym~Grzmiały z choru;
 239 2 |             już kilka komnat; Gerwazy w milczeniu~Tu wzrok na ścianie
 240 2 |              się zatrzymali~Na górze, w wielkiej, niegdyś zwierciadlanej
 241 2 |           wszystko znaczy,~Poglądając w twarz starca czuł jakieś
 242 2 |            Soplicą~I krwią Horeszków! W Panu krew Horeszków płynie,~
 243 2 |               Która się stała właśnie w tej izbie, nie innej.~ ~"
 244 2 |            mój, Stolnik, pierwszy pan w powiecie,~Bogacz i familijant,
 245 2 |                Wojewoda>>~Przez żart; w istocie wiele znaczył w
 246 2 |               w istocie wiele znaczył w województwie,~Bo rodzinę
 247 2 |           rodzinę Sopliców miał jakby w dowództwie~I trzystu ich
 248 2 |         wzywał tego zucha~I ugaszczał w pałacu, zwłaszcza w czas
 249 2 |         ugaszczał w pałacu, zwłaszcza w czas sejmików,~Popularny
 250 2 |       stronników.~Wąsal tak wzbił się w dumę łaskawem przyjęciem,~
 251 2 |               coraz częściej jeździł,~W końcu u nas jak w swoim
 252 2 |            jeździł,~W końcu u nas jak w swoim domu się zagnieździł~
 253 2 |            Stolnikównie wpadł Soplica w oko,~Ale przed rodzicami
 254 2 |            nagle Moskwa zamek opasała w nocy:~Ledwie był czas z
 255 2 |             zamknąć i ryglem zawalić.~W zamku całym był tylko pan
 256 2 |              szło pięknym ładem, choć w tak wielkiej trwodze:~Dwadzieścia
 257 2 |          każdym razem czarny kaszkiet w trawę padał~I już się rzadko
 258 2 |     Postrzegłem wtenczas kulę, wpadła w piersi same;~Pan, słaniając
 259 2 |               liczna i dzielna, człek w człeka,~A nienawidzą rodu
 260 2 |           pobożny i prawy,~Który miał w domu krzesła, wstęgi i buławy,~
 261 2 |             Ale miał sługi wierne; ja w krew jego rany~Obmoczyłem
 262 2 |           jarmarkach;~Dwóch zarąbałem w kłótni, dwóch na pojedynku;~
 263 2 |         pojedynku;~Jednego podpaliłem w drewnianym budynku,~Kiedyśmy
 264 2 |           kopców krawędzią,~Szanowany w powiecie, ma urząd, jest
 265 2 |               Choć nie wiedziałem, że w nich taki skarb się mieści,~
 266 2 |               zagrabię,~Ciebie osadzę w murach jak mego burgrabię;~
 267 2 |              żeś mię nie przywiódł tu w godzinę nocną;~Udrapowany
 268 2 |           słyszałem i czytam podania;~W Angliji i w Szkocyi każdy
 269 2 |           czytam podania;~W Angliji i w Szkocyi każdy zamek lordów,~
 270 2 |           Szkocyi każdy zamek lordów,~W Niemczech każdy dwór grafów
 271 2 |            grafów był teatrem mordów!~W każdej dawnej, szlachetnej,
 272 2 |           zemsta spływa na dziedziców w spadku:~W Polsce pierwszy
 273 2 |               na dziedziców w spadku:~W Polsce pierwszy raz słyszę
 274 2 |                A Gerwazy szedł z tyłu w milczeniu głębokiem.~Przed
 275 2 |        otrzymać jej ręki,~Nowa by się w powieści zrobiła zawiłość:~
 276 2 |              bramę, ogród, płoty, gdy w zawrocie~Obejrzał się i
 277 2 |              Drzewa owocne, zasadzone w rzędy,~Ocieniały szerokie
 278 2 |          jarzyny;~Tam, plącząc strąki w marchwi zielonej warkoczu,~
 279 2 |               Który od swej łodygi aż w daleką stronę~Wtoczył się
 280 2 |       przykopie~Stoją jakby na straży w szeregach konopie,~Cyprysy
 281 2 |            różnych mak zrzenicę mami.~W środku kwiatów, jak pełnia
 282 2 |             Pośrodku szła dziewczyna, w bieliznę ubrana,~W majowej
 283 2 |        dziewczyna, w bieliznę ubrana,~W majowej zieloności tonąc
 284 2 |          kolana;~Z grząd zniżając się w bruzdy, zdała się nie stąpać,~
 285 2 |               Ale pływać po liściach, w ich barwie się kąpać.~Słomianym
 286 2 |       warkoczy;~Na ręku miała koszyk, w dół spuściła oczy,~Prawą
 287 2 |              Jako dziewczę, gdy rybki w kąpieli ugania~Bawiące się
 288 2 |            Słysząc tętent towarzyszów w dali,~Ręką dał znak, ażeby
 289 2 |              I, by nie zasnąć, kamień w drugiej nodze trzyma.~ ~
 290 2 |                kwestarz Robak, a miał w dłoni~Podniesione do góry
 291 2 |        odszedł. Hrabia jeszcze chwilę w miejscu bawił.~Śmiejąc się
 292 2 |          przeszkodzie;~Okiem powrócił w ogród: ale już w ogrodzie~
 293 2 |             powrócił w ogród: ale już w ogrodzie~Nie było jej; mignęła
 294 2 |               drogą,~Bo liść zielony, w biegu potrącony nogą,~Podnosił
 295 2 |        samotnie i głucho.~Hrabia oczy w dom utkwił i natężył ucho,~
 296 2 |        nieruchomie~Za nim stali. - Aż w cichym i samotnym domie~
 297 2 |              gwar i krzyk wesoły,~Jak w ulu pustym, kiedy weń wlatują
 298 2 |            Mężczyźni, tak jak weszli, w swych zielonych strojach,~
 299 2 |   Podkomorstwo i Sędzia przy stole, a w kątku~Panny szeptały z sobą;
 300 2 |            wieczerzach chowa.~Była to w staropolskim domie moda
 301 2 |            służbą kawy,~Tace ogromne, w kwiaty ślicznie malowane,~
 302 2 |            śmietanki.~Takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym
 303 2 |            kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym kraju:~W Polszcze,
 304 2 |       Polszcze nie ma w żadnym kraju:~W Polszcze, w domu porządnym,
 305 2 |             żadnym kraju:~W Polszcze, w domu porządnym, z dawnego
 306 2 |             Lub z wicin bierze ziarna w najlepszym gatunku~I zna
 307 2 |            garnie~Do każdej filiżanki w osobny garnuszek,~Aby każdą
 308 2 |                Aby każdą z nich ubrać w osobny kożuszek.~ ~Panie
 309 2 |              śmietaną bielonego piwa,~W którym twaróg gruzłami posiekany
 310 2 |             sposobem domowym~Uwędzone w kominie dymem jałowcowym;~
 311 2 |             kominie dymem jałowcowym;~W końcu wniesiono zrazy na
 312 2 |          ostatnie danie:~Takie bywało w domu Sędziego śniadanie.~ ~
 313 2 |           kabałą z kart Podkomorzynę.~W drugiej izbie toczyła młodzież
 314 2 |              młodzież rzecz o łowach,~W spokojniejszych i ciszszych
 315 2 |        Musieli być posłuszni, chociaż w wielkim gniewie;~Psy powróciły
 316 2 |          zgadnąć nie zdoła,~Czy wpadł w paszczę Kusego, czyli też
 317 2 |               wodził,~Nie mieszał się w myśliwych ni w starców rozmowę~
 318 2 |            mieszał się w myśliwych ni w starców rozmowę~I widać,
 319 2 |               skórzaną plackę: czasem w miejscu stanie,~Duma długo
 320 2 |          różnicę;~Że potem ona, żyjąc w stolicy czas długi,~Wyrządziła
 321 2 |               A wszystko to się stało w jednej krótkiej chwili.~ ~
 322 2 |         jednej krótkiej chwili.~ ~Ale w izbie na prawo, kusząc Asesora,~
 323 2 |             czasie;~Hrabia chował się w obcych krajach od dzieciństwa~
 324 2 |           kotną samicę zajęczą~Charty w runi uszczują, a raczej
 325 2 |             srogość urzędów.~Byłam ja w Petersburgu nie raz, nie
 326 2 |          miasto! Nikt z Panów nie był w Petersburku?~Chcecie może
 327 2 |              widzieć? Mam plan miasta w biórku.~ ~Latem świat petersburski
 328 2 |            mieszkać na daczy,~To jest w pałacach wiejskich (dacza
 329 2 |            wioskę znaczy).~Mieszkałam w pałacyku, tuż nad Newą rzeką,~
 330 2 |              za domek! plan mam dotąd w biórku.~Otóż, na me nieszczęście,
 331 2 |               nieszczęście, najął dom w sąsiedztwie~Jakiś mały czynownik
 332 2 |            rozkoszna psina!~Miałam ją w podarunku od księcia Sukina~
 333 2 |         nazajutrz z tego anegdota,~Że w sądy o mym piesku Wielki
 334 2 |          śmiał się".~ ~Śmiech powstał w obu izbach. Sędzia z Bernardynem~
 335 2 |             Sędzia z Bernardynem~Grał w mariasza i właśnie z wyświeconym
 336 2 |           przyzywać drabów,~By wziąść w areszt ogara, że wpadł w
 337 2 |              w areszt ogara, że wpadł w cudze gaje;~Na Litwie, chwała
 338 2 |            Chłopy i radzi temu, kiedy w ich jarzynę~Wskoczy chart;
 339 2 |           kwita,~Często chłopi talara w przydatku dostali;~Wierz
 340 2 |           udawał, że jej nie dosłyszy~W tłumie rozmów: więc szepcąc,
 341 2 |            wioski~Nie uwierzyli nigdy w te Wojskiego wnioski~I trzymali
 342 2 |           łoskotu,~Widząc dwóch ludzi w progu broniących odwrotu,~
 343 2 |              Uderzyły się mocno oboje w uszaki,~Tak że obojgu sine
 344 2 |               znak, i wrzask powstaje w strzelców i psów tłuszczy,~
 345 2 |             trwał, lecz zrobili wiele w jedną chwllę;~Bo razem wyrzucili
 346 2 |          Chwilę z rozciągnionemi stał w miejscu rękami~I "Pax, pax,
 347 2 |             jesteście pierwsi myśliwi w powiecie,~Z gorszącej kłótni
 348 2 |            sądem polubownym.~Któż był w lasach litewskich Rejtanowi
 349 2 |           Żegota,~Co kulą z pistoletu w biegu trafiał kota?~Terajewicza
 350 2 |               chodził z niedźwiedziem w zapasy.~Takich mężów widziały
 351 2 |      mniejszym zakładem.~Słowo wiatr, w sporach słównych nigdy nie
 352 2 |             Iż ten pierścień sędziemu w salarijum złożę".~"Ja -
 353 2 |          Chciałem ten sprzęt zostawić w dziedzictwie dla dzieci,~
 354 2 |         wyzwałem.~Tam - bezprzykładną w dziejach polowania sztuką~
 355 2 |          charcicę Kanię,~Trzykroć jej w samą głowę dał pocałowanie,~
 356 2 |             jak widzę,~Chcecie zostać w pokoju, ja idę na rydze;~
 357 2 |          Córeczkę Podkomorstwa wzięła w jedną rękę,~A drugą podchyliła
 358 3 |            Gatunki grzybów - Telimena w Świątyni dumania - Narady
 359 3 |              wstrzymywał,~Głową coraz w tył kręcił, w ogród się
 360 3 |             Głową coraz w tył kręcił, w ogród się wpatrywał;~I raz
 361 3 |              przeleciawszy cały ogród w mgnieniu oka,~Pomiędzy zielonymi
 362 3 |          skibę~Lub śród zielonej łąki w drobną wody szybę.~ ~Hrabia
 363 3 |              wkrótce parkanu, znalazł w nim otwory~I wcisnął się
 364 3 |             ujrzał cudne widowisko.~ ~W tej części sadu rosły tu
 365 3 |              wiśnie,~Śród nich zboże, w gatunkach zmieszanych umyślnie:~
 366 3 |               wynalazek epokę stanowi~W domowym gospodarstwie; dziś
 367 3 |               powszechnie znany,~Lecz w owych czasach jeszcze za
 368 3 |               bokiem,~Aby tym łacniej w niebo mógł celować okiem,~
 369 3 |              chmury,~Krzyknie - zaraz w ten ogród chowają się kury,~
 370 3 |           kury,~Nawet gęsi i pawie, i w nagłym przestrachu~Gołębie,
 371 3 |        schronić się na dachu.~ ~Teraz w niebie żadnego nie widziano
 372 3 |        letniego pożoga,~Od niej ptaki w zbożowym ukryły się lasku;~
 373 3 |          ukryły się lasku;~Tamte leżą w murawie, te kąpią się w
 374 3 |               w murawie, te kąpią się w piasku.~ ~Śród ptaszych
 375 3 |               Szeroko rozprzestrzenił w różnofarbną tęczę,~Na której
 376 3 |               na tle obrazku,~Rzucone w ciemny błękit, nabierały
 377 3 |             wiankiem gwiazd, świeciły w zbożu jak w przezroczu,~
 378 3 |          gwiazd, świeciły w zbożu jak w przezroczu,~Pomiędzy kukuruzy
 379 3 |         angielską trawicą posrebrzaną w paski,~I szczyrem koralowym,
 380 3 |         przejrzyste jak szkiełka,~Gdy w powietrzu zawisną, zaledwo
 381 3 |      Dziewczyna powiewała podniesioną w ręku~Szarą kitką, podobną
 382 3 |              złotego motylów deszczu. W drugiej ręce~Coś u niej
 383 3 |               się uspokoiły, objąwszy w rączęta~Jej kolana i tuląc
 384 3 |           pączek cała się spłoniła.~ ~W istocie był to piękny pan:
 385 3 |               albo opiekun zazdrośnik~W tym cię parku zamkowym jak
 386 3 |            widzieć obrazki jaskrawe~I w liczmanach błyszczących
 387 3 |            między murawą~Ścieżka". - "W lewo - zapytał Hrabia -
 388 3 |            owe okienko?"~ ~Myślił zaś w duchu: Jeśli nie jest heroiną~
 389 3 |             dusza, myśl wielka ukryta~W samotności, jak róża śród
 390 3 |        Ogrodniczka tymczasem powstała w milczeniu,~Podniosła jedno
 391 3 |            moje ptastwo wpędzić nazad w zboże?"~"Ja ptastwo pędzać?" -
 392 3 |             Hrabia długo jeszcze stał w ogrodzie;~Dusza jego, jak
 393 3 |               pasterce,~Paliło mu się w głowie, skakało w nim serce;~
 394 3 |              mu się w głowie, skakało w nim serce;~Tyle wdzięków
 395 3 |              nim serce;~Tyle wdzięków w tajemnej nimfie upatrywał,~
 396 3 |            tajemnej nimfie upatrywał,~W tyle ją cudów ubrał, tyle
 397 3 |             brał za pęk strusich piór w ręku dziewicy.~Nie zapomniał
 398 3 |              to marchewka!~Widział ją w ustach dziecka pożeraną
 399 3 |       powietrzu rozleci się puchem,~A w ręku widzi tylko badacz
 400 3 |              wiedzą o jego spotkaniu;~W ogrodzie, blisko domu? może
 401 3 |              był przecież, że wyszedł w końcu na gościniec,~Który
 402 3 |             nikt nie śledził;~Patrzył w stronę przeciwną ogrodu,
 403 3 |           Błądzące po księżycu. Tamci w czarnych, ciasnych,~Ci w
 404 3 |              w czarnych, ciasnych,~Ci w długich, rozpuszczonych
 405 3 |          głową jak komet ogony.~Każdy w innej postawie: ten przyrósł
 406 3 |               kroczy~Jak po linie, ni w prawo, ni w lewo nie zboczy;~
 407 3 |              po linie, ni w prawo, ni w lewo nie zboczy;~Wszyscy
 408 3 |            zboczy;~Wszyscy zaś ciągle w różne schylają się strony~
 409 3 |             witają,~Głęboko zadumani, w sobie pogrążeni.~Hrabia
 410 3 |             pogrążeni.~Hrabia widział w nich obraz elizejskich cieni,~
 411 3 |          ruchy swoje, aby je stosować~W każdej okoliczności do miejsca
 412 3 |               do gaju.~ ~Grzybów było w bród: chłopcy biorą krasnolice,~
 413 3 |        chłopcy biorą krasnolice,~Tyle w pieśniach litewskich sławione
 414 3 |               wysmukłym gonią b o r o w i k i e m,~Którego pieśń
 415 3 |           skromniejszy~I mniej sławny w piosenkach, za to najsmaczniejszy,~
 416 3 |         pospólstwo grzybów pogardzone w braku~Dla szkodliwości albo
 417 3 |        pyłkiem napełniona~P u r c h a w k a, jak pieprzniczka -
 418 3 |             innych imiona~Znane tylko w zajęczym lub wilczym języku,~
 419 3 |               dokoła spoziera~Z głową w górę zadartą. Więc pan Rejent
 420 3 |              zadartą. Więc pan Rejent w gniewie~Mówił o niej, że
 421 3 |              miejsca na gniazdo szuka w okolicy.~ ~Jakoż zdała się
 422 3 |          drzewa gęściej na nim rosły.~W środku szarzał się kamień;
 423 3 |           bystry swawolnik, spowijany w trawy~I liściem podesłany,
 424 3 |             dziecię krzykliwe złożone w kolebce,~Gdy matka nad nim
 425 3 |        schrania~Telimena, zowiąc je Ś w i ą t y n i ą d u m a n
 426 3 |              dłoniach oparła,~Z głową w dół skłonioną; na dole,
 427 3 |              pukle i różowe wstęgi.~ ~W szmaragdzie bujnych traw,
 428 3 |                na krwawnikowym szalu,~W sukni długiej, jak gdyby
 429 3 |              sukni długiej, jak gdyby w powłoce koralu,~Od której
 430 3 |             Tadeusz przecież zważał i w bok strzelał okiem,~I nie
 431 3 |             bokiem.~Jak strzelec, gdy w ruchomej gałęzistej szopie~
 432 3 |            szarafana~I wielka chustka w pasie końcem uwiązana;~Słomiany,
 433 3 |              barki, to znowu na oczy;~W ręku ogromna laska: tak
 434 3 |        Schyliwszy się i ręce obmywszy w strumieniu,~Usiadł przed
 435 3 |          ciągle nim zarządza. Naprzód w legijony~Chciał go posyłać;
 436 3 |               zgodził się przecie, by w domu pozostał~I żeby się
 437 3 |            czy to, Panie Bracie,~Jest w tym sens jaki? Czy wy Boga
 438 3 |            tym sens jaki? Czy wy Boga w sercu macie?~To myślisz
 439 3 |           będzie!~Zakopać taki talent w lasach i na grzędzie!~Wierz
 440 3 |              mą pomocą znajdzie wstęp w najpierwsze domy,~A kiedy
 441 3 |           Brat myśli o tem?" ~"Jużci, w młode lata -~Rzekł Sędzia -
 442 3 |              świata objechałem:~Byłem w Piotrkowie, w Dubnie, to
 443 3 |       objechałem:~Byłem w Piotrkowie, w Dubnie, to za trybunałem~
 444 3 |         dzisiejszych,~Między szlachtą w powiecie nieco zamożniejszych,~
 445 3 |          podobne fraszki? Przecież są w estymie~U ludzi, bo szanujem
 446 3 |          estymie~U ludzi, bo szanujem w nich ród, dobre imię~Albo
 447 3 |            mojej, z łaski Jacka wiano~W kapitałach; wiesz Aśćka,
 448 3 |          nieprzyjemne słowa~Na powrót w usta mówcy. ~"A! a! to rzecz
 449 3 |               Zróbcie go ekonomem lub w karczmie posadźcie,~Niech
 450 3 |          jeśli ona szczęście znajdzie w tym zamęściu? -~Rzekł Sędzia
 451 3 |               pilnie słuchał,~Patrząc w oczy; zdało się, że się
 452 3 |               Nie namawia, kochać się w Zosi nie przymusza,~Bo serce
 453 3 |            nie da się przemocą okuwać w kajdany".~ ~Zaczem Sędzia,
 454 3 |       szukanie grzybów tam go zwabia;~W tymże kierunku z wolna posuwa
 455 3 |           grupował:~Ten na głazie, ta w trawie, grupa malownicza!~
 456 3 |            będzież to mak i botwinie?~W nimfie tej czyż obaczę jaką
 457 3 |          Telimenę już dawniej widywał~W domu Sędziego, w którym
 458 3 |              widywał~W domu Sędziego, w którym dosyć często bywał,~
 459 3 |        zadziwił się zrazu,~Rozeznając w niej model swojego obrazu.~
 460 3 |            zaledwie była do poznania.~W oczach świeciły jeszcze
 461 3 |          sztukę znającej osoby;~Skąpa w pochwały, lecz nie szczędziła
 462 3 |            żal się Boże!~Dziecko muz, w Soplicowie oddane na mamki,~
 463 3 |                Mój Hrabio, oprawię to w ramki~Albo w album umieszczę
 464 3 |               oprawię to w ramki~Albo w album umieszczę do rysunków
 465 3 |              skupiałam: mam ich dosyć w biorku".~ ~Zaczęli więc
 466 3 |        zielonemi berły,~Ubranemi, jak w grona, w orzechowe perły;~
 467 3 |                Ubranemi, jak w grona, w orzechowe perły;~A niżej
 468 3 |             niżej dziatwa lesna: głóg w objęciu kalin,~Ożyna czarne
 469 3 |               i wnuki,~Patrzą siedząc w milczeniu: tu sędziwe buki,~
 470 3 |              niepomału~Długą rozmową, w której nie mógł brać udziału;~
 471 3 |         wdzięk przyrodzenia~I patrząc w las ojczysty rzekł, pełen
 472 3 |               natchnienia:~"Widziałem w botanicznym wileńskim ogrodzie~
 473 3 |              wschodzie~I na południu, w owej pięknej włoskiej ziemi;~
 474 3 |              Czemuż Pan Hrabia, jeśli w malarstwie się kocha,~Nie
 475 3 |              Sztukmistrz musi ulecieć w sfery ideału!~Nie wszystko,
 476 3 |               tem wszystkim z książek w swoim czasie.~Co się tycze
 477 3 |             Nieba włoskiego! Stąd też w kunszcie peizażów~Włochy
 478 3 |         Orłowski, który życie strawił w Peterburku,~Sławny malarz (
 479 3 |                mam jego kilka szkiców w biórku),~Mieszkał tuż przy
 480 3 |               Cesarzu, na dworze, jak w raju,~A nie uwierzy Hrabia,
 481 3 |             czasy,~Wysławiał wszystko w Polszcze: ziemię, niebo,
 482 3 |               Krągła, ciemnobłękitna, w środku żółto świeci,~Szum
 483 3 |              żagle,~Tabun zmienia się w okręt i wspaniale płynie~
 484 3 |           Hrabia i Telimena poglądali w górę;~Tadeusz jedną ręką
 485 3 |        całował i usty po cichu~Utonął w niej jak pszczoła w liliji
 486 3 |            Utonął w niej jak pszczoła w liliji kielichu;~Uczuł na
 487 3 |          znalazł klucz i biały~Papier w trąbkę zwiniony, był to
 488 3 |          listek mały;~Porwał, schował w kieszenie, nie wie, co klucz
 489 3 |          owszem, obiadowy.~Dzwon ten, w każde południe krzyczący
 490 3 |              obiad zaprasza:~Tak było w dawnych licznych dworach
 491 3 |             we zwyczaju~I zostało się w domu Sędziego. ~Więc z gaju~
 492 3 |                Pełne grzybów; a panny w jednym ręku niosły,~Jako
 493 3 |            wachlarz zwiniony, b o r o w i k rozrosły,~W drugim związane
 494 3 |               b o r o w i k rozrosły,~W drugim związane razem, jakby
 495 3 |               młodzi.~ ~Goście weszli w porządku i stanęli kołem.~
 496 3 |            pacierz po łacinie,~Podano w kolej wódkę, zaczem wszyscy
 497 3 |     gospodarza.~Strony biorące udział w wielkiej o psów zwadzie~
 498 3 |           rzucić:~Tak ptasznik patrzy w sidło, kędy szczygły zwabia,~
 499 3 |              szczygły zwabia,~I razem w pastkę wróbla. Tadeusz i
 500 3 |           Tadeusz ukradkiem spozierał w kieszenie,~Czy ów kluczyk